باتری‌های کارکرده آیونیک ۵ و EV۶ دوباره کنار شارژر‌های سریع به کار می‌افتند
به گزارش خبرگزاری آنا؛ گروه هیوندای موتور با همکاری الجی انرژی سولوشن پروژه‌ای آزمایشی را برای استفاده دوباره از باتری خودروهای مبتنی بر پلتفرم E-GMP آغاز کرده است. E-GMP معماری اختصاصی هیوندای و کیا برای خودروهای برقی است و محصولاتی مانند آیونیک ۵ و EV۶ روی آن ساخته شده‌اند. باتری‌هایی که پس از سال‌ها استفاده بخشی از ظرفیت اولیه خود را از دست داده‌اند ممکن است دیگر برای تأمین برد مورد انتظار یک خودرو مناسب نباشند، اما همچنان توان ذخیره مقدار قابل توجهی انرژی را دارند و هیوندای می‌خواهد از همین ظرفیت باقی‌مانده برای یک دوره استفاده دوم بهره ببرد.
باتری قدیمی خودرو به کمک شارژر سریع می‌آید
نخستین سامانه در شهر هواسونگ کره جنوبی نصب شده و ۲۰۰ کیلووات‌ساعت انرژی ذخیره می‌کند. ایده این است که باتری‌ها در ساعت‌هایی که مصرف برق پایین‌تر است از شبکه شارژ شوند و هنگام اتصال خودرو به شارژر فوق‌سریع، بخشی از برق مورد نیاز از همین ذخیره تأمین شود. در نتیجه ایستگاه مجبور نیست هر بار که یک خودرو با توان بالا شروع به شارژ می‌کند، تمام انرژی را همان لحظه مستقیماً از شبکه بگیرد.
این روش که به آن Peak Shaving گفته می‌شود، در عمل قله‌های ناگهانی مصرف برق را کوتاه می‌کند. برای نمونه اگر چند خودرو تقریباً هم‌زمان به شارژر‌های پرقدرت متصل شوند، مصرف لحظه‌ای یک ایستگاه می‌تواند به‌شدت افزایش پیدا کند و شبکه محلی یا تجهیزات اتصال را تحت فشار قرار دهد. یک باتری بزرگ کنار ایستگاه می‌تواند در چنین لحظاتی بخشی از توان را تأمین کند و پس از کاهش تقاضا دوباره آرام‌تر شارژ شود. این کار علاوه بر کاهش فشار بر شبکه می‌تواند هزینه زیرساخت و برق مصرفی ایستگاه را نیز پایین بیاورد.
هیوندای دوام باتری‌ها را در استفاده دوم می‌سنجد
هدف پروژه فقط اثبات این نیست که باتری قدیمی هنوز می‌تواند برق ذخیره کند. مهندسان قرار است الگوریتم‌های شارژ و تخلیه، ایمنی حرارتی و میزان افت ظرفیت باتری‌ها را در شرایط واقعی بررسی کنند تا مشخص شود استفاده چندساله آن‌ها در یک سامانه ثابت از نظر فنی و اقتصادی منطقی است یا خیر. باتری در چنین کاربردی دیگر مجبور نیست مانند داخل خودرو در مدت کوتاه توان بالایی برای شتاب‌گیری فراهم کند و همین موضوع می‌تواند عمر مفید آن را پس از پایان دوره استفاده خودرویی افزایش دهد.
یکی از چالش‌های اصلی این طرح تشخیص دقیق سلامت هر باتری است. ۲ بسته باتری که ظاهراً عمر مشابهی دارند ممکن است بسته به میزان شارژ سریع، دما و شیوه رانندگی شرایط داخلی متفاوتی داشته باشند، بنابراین نمی‌توان همه باتری‌های بازنشسته را بدون بررسی در یک سامانه ذخیره انرژی قرار داد. نبود استاندارد‌های نهایی و یکپارچه برای تأیید باتری‌های دست‌دوم نیز از موانعی است که پیش از گسترش تجاری چنین سامانه‌هایی باید برطرف شود.
یک مرحله پیش از بازیافت کامل
خودروسازان معمولاً در نهایت به‌دنبال بازیافت باتری و بازیابی موادی مانند لیتیوم، نیکل و دیگر فلزات آن هستند، اما استفاده دوباره می‌تواند این مرحله را چند سال عقب بیندازد و ارزش بیشتری از باتری استخراج کند. شرکت‌هایی مانند بی‌ام‌و و مرسدس‌بنز نیز پروژه‌های مشابهی برای تبدیل باتری‌های قدیمی خودرو به سامانه‌های ذخیره ثابت اجرا کرده‌اند، در حالی که محصولاتی مانند Tesla Megapack از ابتدا با سلول‌های نو برای همین کاربرد ساخته می‌شوند.
آزمایش هیوندای قرار است مشخص کند آیا می‌توان باتری‌های بازنشسته E-GMP را به‌صورت ایمن و با هزینه قابل قبول در تعداد بیشتری از ایستگاه‌های شارژ سریع به کار گرفت یا نه. موفقیت این طرح می‌تواند باعث شود باتری یک خودروی برقی پس از پایان عمر مفیدش روی جاده، چند سال دیگر نیز به‌عنوان بخشی از زیرساخت شارژ به کار ادامه دهد و تنها پس از آن وارد مرحله بازیافت مواد خام شود.
انتهای پیام/