هکرها برای ورود به حساب کاربران کوکی میدزدند
به گزارش خبرگزاری آنا، بررسیها نشان میدهد مجرمان سایبری برای دسترسی به حسابهای اینترنتی همیشه به رمز عبور قربانی نیاز ندارند. در روشی موسوم به «سرقت کوکی» (Cookie Theft)، مهاجم اطلاعاتی را به دست میآورد که مرورگر برای حفظ وضعیت ورود کاربر به وبسایتها از آن استفاده میکند. این اطلاعات به مجرم اجازه میدهد در شرایطی خود را بهجای کاربر جا بزند و بدون طیکردن دوباره فرایند ورود، به حساب او دسترسی پیدا کند.
روزنامه گاردین میگوید این تهدید فقط به شبکههای اجتماعی محدود نیست. دسترسی غیرمجاز به ایمیل، حسابهای بانکی و اطلاعات پرداخت ذخیرهشده نیز از پیامدهای احتمالی تسلط بر نشست فعال کاربران است. خطر اصلی آنجاست که صاحب حساب ممکن است تا زمان مشاهده فعالیت مشکوک یا دریافت هشدار امنیتی، متوجه ورود مهاجم نشود.
هکر چگونه کوکی میدزد؟
یکی از مسیرهای اصلی، بدافزارهای سرقت اطلاعات یا «اینفواستیِلر» (Infostealer) است. این بدافزارها با اجرای فایلهای آلوده یا نصب نرمافزارهای نامطمئن وارد دستگاه میشوند و اطلاعات ذخیرهشده در مرورگر، از جمله کوکیهای نشست، را جمعآوری میکنند تا برای مهاجم بفرستند. افزونههای مخرب مرورگر و صفحات جعلی ورود نیز در برخی حملات برای دستیابی به اطلاعات احراز هویت به کار میروند.
در این حمله، مجرم نیازی به حدس رمز عبور یا دریافت کد یکبارمصرف ندارد؛ زیرا از اعتبار نشستی که قبلا تایید شده است سوءاستفاده میکند. البته موفقیت حمله به اعتبار کوکی، سیاستهای امنیتی سرویس و امکان شناسایی یا مسدودسازی نشست مشکوک بستگی دارد.
کوکی چیست و چرا به کلید حساب تبدیل میشود؟
کوکیها، فایلهای کوچکی هستند که وبسایتها برای ذخیره اطلاعات و مدیریت تجربه کاربر در مرورگر نگه میدارند. یکی از کاربردهای مهم آنها، حفظ وضعیت ورود به حساب است که باعث میشود کاربر با هر بار بازکردن صفحه مجبور به واردکردن رمز عبور نشود.
پس از ورود موفق، وبسایت یک شناسه نشست در اختیار مرورگر قرار میدهد. تا زمانی که این شناسه معتبر باشد، سرویس از آن برای تشخیص نشست تایید شده کاربر استفاده میکند. اگر مجرم نسخه معتبر این شناسه را سرقت کند، در برخی شرایط قادر است آن را از دستگاه دیگری به کار ببرد و به نشست قربانی دسترسی پیدا کند. به همین دلیل، کوکی نشست در عمل مانند یک کلید موقت برای دسترسی به حساب عمل میکند.
چرا تایید دومرحلهای کافی نیست؟
احراز هویت دومرحلهای یکی از لایههای مهم محافظت از حساب است و فرایند ورود را ایمنتر میکند. وقتی کاربر با موفقیت وارد حساب شده و نشست معتبری ایجاد کرده است، سرقت کوکی همان نشست میتواند به مهاجم اجازه دهد از مرحله ورود اولیه عبور کند.
بر اساس راهنمای امنیتی OWASP، در اختیار داشتن یک کوکی نشست معتبر ممکن است برای ربودن نشست کاربر کافی باشد؛ حتی اگر حساب از احراز هویت دومرحلهای استفاده کند. این موضوع به معنای بیفایدهبودن تأیید دومرحلهای نیست، بلکه نشان میدهد این قابلیت بهتنهایی جایگزین محافظت از دستگاه، مرورگر و نشست فعال نمیشود.
اگر کوکی حساب سرقت شد، برای قطع دسترسی مهاجم چه باید کرد؟
قطع دسترسی مهاجم فقط با تغییر رمز عبور تضمین نمیشود. اگر نشانهای از ورود غیرمجاز به حساب خود مشاهده کردید، ابتدا از بخش تنظیمات امنیتی، نشستهای فعال را بررسی کنید و دسترسی دستگاههای ناشناس را ببندید. در صورت امکان، از همه دستگاهها خارج شوید تا نشستهای مشکوک نیز باطل شوند.
اگر احتمال میدهید اطلاعات ورودتان به سرقت رفته است، رمز عبور را با استفاده از دستگاهی سالم تغییر دهید. همزمان، دستگاه خود را با ابزار امنیتی معتبر اسکن کنید و برنامهها یا افزونههای مشکوک را حذف کنید. دریافت نرمافزار از منابع معتبر نیز خطر ورود بدافزارهای سرقت اطلاعات را کاهش میدهد.
در صورتی که حساب بانکی یا اطلاعات پرداخت شما در معرض دسترسی غیرمجاز قرار گرفته است، موضوع را سریعاً به بانک اطلاع دهید و تراکنشهای اخیر را بررسی کنید.
احراز هویت دومرحلهای را نیز فعال نگه دارید، اما به آن به عنوان تنها لایه دفاعی تکیه نکنید؛ این قابلیت از بسیاری از حملات جلوگیری میکند، ولی در برابر همه روشهای سرقت نشست مصونیت ایجاد نمیکند. راهنمای امنیتی OWASP نیز بر محافظت از شناسه نشست و ابطال نشستهای مشکوک تاکید دارد.
نقطه ضعف امنیت دیجیتال چیست؟
اعتماد به ورودهای تایید شده نقطه ضعف مهم امنیت دیجیتال به شمار میرود. امنیت حسابهای اینترنتی نباید به لحظه واردکردن رمز عبور محدود بماند. کاربری که رمز پیچیده انتخاب کرده و تایید دومرحلهای را فعال کرده است، همچنان به امنیت دستگاهی وابسته است که با آن وارد حساب میشود و به شیوهای که سرویسها نشستهای فعال را مدیریت میکنند.
سرقت کوکی نشان میدهد مجرمان سایبری بهجای شکستن قفل، به دنبال کلیدی هستند که پس از بازشدن در، برای ورودهای بعدی باقی میماند. در چنین شرایطی، مسئولیت امنیت فقط بر دوش کاربر نیست؛ سرویسهای آنلاین نیز باید نشستهای مشکوک را شناسایی کنند، امکان ابطال سریع دسترسیهای سرقتشده را فراهم آورند و از اعتبارنامههای نشست محافظت کنند.
انتهای پیام/