صفحه نخست

آناتک

آنامدیا

دانشگاه

فرهنگ‌

علم

سیاست و جهان

اقتصاد

ورزش

عکس

فیلم

استانها

بازار

اردبیل

آذربایجان شرقی

آذربایجان غربی

اصفهان

البرز

ایلام

بوشهر

تهران

چهارمحال و بختیاری

خراسان جنوبی

خراسان رضوی

خراسان شمالی

خوزستان

زنجان

سمنان

سیستان و بلوچستان

فارس

قزوین

قم

کردستان

کرمان

کرمانشاه

کهگیلویه و بویراحمد

گلستان

گیلان

لرستان

مازندران

مرکزی

همدان

هرمزگان

یزد

پخش زنده

۱۸:۵۴ | ۰۳ / ۰۸ /۱۴۰۵
| |

رویای یک قرنی ماشین پرنده از سینما تا واقعیت

ایلان ماسک، مدیرعامل تسلا، در مراسمی در تگزاس از نسل جدید خودروی رودستر رونمایی کرد که با استفاده از موتورهای گازی می‌تواند برای مدت کوتاهی از زمین جدا شود و پرواز کند. این خودروهای رویایی که همیشه بخشی از فیلم‌های علمی تخیلی است، از چه زمانی آرزوی انسان‌ها بوده است؟
کد خبر : 1092126

به گزارش خبرگزاری آنا؛ تسلا در ۱۵ اکتبر ۲۰۲۶ از نسخه جدید خودروی رودستر رونمایی کرد. در نمایش این خودرو، نمونه‌ای بدون راننده از روی یک سطح شیب‌دار به هوا رفت، در هوا چرخید و با کمک موتور‌های تعبیه‌شده در بدنه فرود آمد. خودرو همچنین در بخشی از نمایش با کمک سامانه مکش، روی سطحی شیب‌دار حرکت کرد و به حالت وارونه درآمد.

بر اساس اطلاعات منتشرشده از این محصول، نسخه مجهز به سامانه پرواز از موتور‌های گاز سرد استفاده می‌کند. در این فناوری، گاز فشرده از مخازن خودرو خارج می‌شود و نیروی لازم برای بلند شدن و انجام حرکات هوایی را فراهم می‌کند. موتور‌های نصب‌شده در بخش‌های مختلف خودرو امکان کنترل حرکت در هوا را فراهم می‌کنند.

ایده ماشین پرنده از کجا وارد سینما شد؟

تصور حرکت خودرو در آسمان قدمتی بیش از یک قرن دارد. یکی از نخستین نمونه‌های ثبت‌شده این ایده در سینما، فیلم کوتاه صامت «The ? Motorist» محصول سال ۱۹۰۶ به کارگردانی «والتر آر. بوث» است. در این فیلم، خودروی شخصیت‌های داستان از ساختمان‌ها بالا می‌رود، در هوا حرکت می‌کند و حتی از جو زمین خارج می‌شود.

The ? Motorist

در دهه‌های بعد، ماشین‌های پرنده به یکی از عناصر تکرارشونده در آثار علمی‌تخیلی تبدیل شدند. فیلم «Chitty Chitty Bang Bang» محصول ۱۹۶۸، «مردی با طپانچه طلایی» محصول ۱۹۷۴ و «بلید رانر» محصول ۱۹۸۲ از جمله آثاری هستند که این ایده را با شیوه‌های متفاوت به تصویر کشیدند.

در فیلم «Chitty Chitty Bang Bang»، خودروی داستان پس از باز شدن بال‌های جمع‌شونده از دو طرف بدنه، با کمک ملخی در قسمت عقب در هوا حرکت می‌کند. این سازوکار به ساختار هواپیما‌های ملخی شباهت دارد و برای پرواز به نیروی بالابر و رانش نیاز دارد.

Chitty Chitty Bang Bang

در فیلم «مردی با طپانچه طلایی» از مجموعه جیمز باند، خودروی شخصیت منفی داستان با اتصال مجموعه‌ای شامل بال، موتور و بخش انتهایی هواپیما به یک خودروی «AMC Matador» به وسیله‌ای پرنده تبدیل می‌شود. این طرح به ایده ترکیب خودرو و هواپیما نزدیک است. نمونه استفاده‌شده برای فیلم قابلیت پرواز واقعی نداشت و صحنه‌های هوایی با یک ماکت کنترل از راه دور ساخته شدند.

مردی با تپانچه طلایی

در مجموعه فیلم‌های «بلید رانر» نیز خودرو‌هایی با نام «Spinner» دیده می‌شوند که قابلیت برخاستن و فرود عمودی دارند. سازندگان فیلم توضیح فنی دقیقی درباره سازوکار پرواز این خودرو‌ها ارائه نکردند و تصاویر فیلم بر فناوری‌های فرضی، از جمله نیروی ضدگرانش، تکیه داشتند.

بلید رانر

فیلم «بازگشت به آینده ۲» (Back to the Future Part II) محصول سال ۱۹۸۹، یکی از شناخته‌شده‌ترین آثار سینمایی در زمینه ماشین‌های پرنده است. در این فیلم، خودروی دِ لورین (DeLorean) با استفاده از سامانه‌ای خیالی به نام «Mr. Fusion» و فناوری سفر در زمان، قابلیت پرواز پیدا می‌کند. چرخ‌های خودرو هنگام پرواز تغییر وضعیت می‌دهند و وسیله نقلیه بدون نیاز به بال، در هوا حرکت می‌کند.

بازگشت به آینده ۲

تلاش برای ساخت خودرو پرنده

تلاش برای ساخت خودروی پرنده نزدیک به یک قرن پیش از فعالیت‌های ایلان ماسک آغاز شده بود. یکی از نخستین نمونه‌های شناخته‌شده در این زمینه، «اتوپلین» (Autoplane) بود که «گلن کرتیس»، مهندس و پیشگام هوانوردی آمریکایی، در سال ۱۹۱۷ معرفی کرد. این وسیله سه‌سرنشینه، بدنه‌ای شبیه خودرو داشت و به بال‌هایی با طول حدود ۱۲ متر مجهز بود. موتور آن نیروی لازم برای چرخاندن ملخی در قسمت عقب را تأمین می‌کرد. اتوپلین در چند پرش کوتاه از زمین جدا شد، اما به قابلیت پرواز عملی و پایدار دست نیافت.

در دهه ۱۹۲۰، «هنری فورد»، بنیان‌گذار شرکت فورد، نیز به ساخت وسایل نقلیه پرنده علاقه‌مند شد. او در سال ۱۹۲۶ نمونه‌ای کوچک و تک‌سرنشین به نام «فورد فلیور» (Ford Flivver) را معرفی کرد که با هدف فراهم کردن امکان پرواز برای عموم مردم طراحی شده بود. این وسیله در واقع هواپیمایی کوچک بود و قابلیت حرکت جاده‌ای نداشت. فورد پس از کشته شدن «هری بروکس»، خلبان آزمایشگر این پروژه در سانحه هوایی، برنامه توسعه آن را کنار گذاشت. در دهه‌های بعد نیز طرح‌های دیگری مانند «ایرفیبیان» (Airphibian) توسعه یافت که در سال ۱۹۵۰ نخستین هواگرد جاده‌رو دارای گواهی صلاحیت پرواز از اداره هوانوردی غیرنظامی آمریکا شد.

زمان عرضه خودروی پرنده تسلا

بر اساس اعلام ایلان ماسک در مراسم رونمایی، تولید نسل جدید رودستر برای سال ۲۰۲۸ برنامه‌ریزی شده است. تسلا هنوز باید مراحل توسعه محصول و الزامات قانونی مرتبط با آن را پشت سر بگذارد و البته همچنان این دستگاه شباهتی با آن ماشین‌های پرنده رویایی را ندارد.

برنامه اعلام‌شده برای تولید، به معنای عرضه قطعی خودرو در زمان تعیین‌شده نیست. نسل دوم رودستر نخستین بار در سال ۲۰۱۷ معرفی شده بود و برنامه‌های قبلی تسلا برای تولید آن چندین بار به تعویق افتاد. از سوی دیگر، نسخه مجهز به سامانه پرواز با محدودیت‌های قانونی و ایمنی روبه‌رو است و عرضه آن به مشتریان نیز به شرایط نهایی محصول بستگی دارد.

ارسال نظر
captcha