هشدار درباره ورود پزشکان عمومی به حوزه تخصصی روانشناسی و ضرورت نظارت سازمان نظام روانشناسی
به گزارش خبرنگار گروه جامعه آنا، با توجه به برنامه آموزش درمان اختلالات روانی برای پزشکان عمومی، این پرسش مطرح است که آیا اجرای چنین طرحی می‌تواند گامی مثبت برای دسترسی سریع‌تر مردم به خدمات سلامت روان باشد و از منظر حقوقی، مرز میان وظایف پزشک عمومی و فعالیت تخصصی روانشناس و مشاور کجاست؟
جلیل حاجی‌حسینی، وکیل پایه یک دادگستری و مشاور حقوقی حوزه سلامت، در گفتوگو با خبرنگار آنا، با اشاره به ضرورت آموزش پزشکان عمومی در زمینه اختلالات روانی اظهار کرد: اصل آموزش پزشکان عمومی برای شناسایی و مدیریت اولیه اختلالات روانی، به‌ویژه در شرایطی که دسترسی به متخصص برای همه افراد آسان نیست، می‌تواند از منظر سلامت عمومی قابل توجه باشد؛ اما نکته مهم، تفکیک تشخیص و درمان پزشکی از خدمات تخصصی روانشناسی و مشاوره است.
وی افزود: از نظر حقوقی، نباید آموزش پزشک عمومی در حوزه اختلالات روانی به معنای ایجاد صلاحیت نامحدود برای ارائه تمام خدمات روانشناسی و مشاوره تلقی شود. قانون تشکیل سازمان نظام روانشناسی و مشاوره، برای اشتغال در حرفه‌های روانشناسی و مشاوره، اخذ پروانه از سازمان را الزامی دانسته و نظارت بر کیفیت کار تخصصی و رسیدگی به تخلفات تخصصی اعضا نیز در صلاحیت این سازمان قرار گرفته است.
احتمال تبدیل شدن پزشکان عمومی به محل اصلی مراجعه برای خدمات روانشناسی
حاجی‌حسینی درباره این نگرانی که با گذشت زمان، پزشکان عمومی به محل اصلی مراجعه افرادی تبدیل شوند که در واقع به خدمات تخصصی روانشناسی نیاز دارند، گفت: اگر نقش پزشک عمومی به غربالگری، تشخیص اولیه، مداخلات در حدود صلاحیت پزشکی و ارجاع بیمار محدود و ضابطه‌مند باشد، موضوع متفاوت است؛ اما اگر فردی بدون داشتن صلاحیت و پروانه لازم، عملاً وارد حوزه‌ای شود که قانون آن را در زمره حرفه تخصصی روانشناسی و مشاوره قرار داده است، بحث مسئولیت حرفه‌ای و انتظامی مطرح خواهد شد.
وی ادامه داد: نکته دیگر این است که نظارت سازمان نظام روانشناسی و مشاوره نباید در این فرآیند نادیده گرفته شود. قانون برای این سازمان وظیفه تعیین حدود صلاحیت تخصصی، صدور پروانه و نظارت بر کیفیت کار تخصصی روان‌شناسان و مشاوران را پیش‌بینی کرده است.
این مشاور حقوقی حوزه سلامت تأکید کرد: بنابراین، لازم است وزارت بهداشت و سازمان نظام روانشناسی و مشاوره در اجرای چنین برنامه‌هایی، حدود مسئولیت‌ها و فرآیند ارجاع بیماران را شفاف کنند تا مشخص باشد پزشکان عمومی در چه محدوده‌ای می‌توانند خدمات ارائه دهند و در چه شرایطی باید بیماران را به متخصصان مربوط ارجاع دهند.
بیمار در صورت دریافت خدمات خارج از صلاحیت حرفه‌ای چه اقدامی انجام دهد؟
حاجی‌حسینی در پاسخ به این پرسش که اگر بیماری احساس کند خدماتی که دریافت کرده خارج از صلاحیت حرفه‌ای ارائه‌دهنده بوده است، چه اقدامی می‌تواند انجام دهد، اظهار کرد: مهم‌ترین اقدام، بررسی صلاحیت و پروانه حرفه‌ای ارائه‌دهنده خدمت، حفظ مدارک و مستندات و سپس پیگیری از مرجع قانونی ذی‌صلاح است. قانون حتی برای تخلفات حرفه‌ای روان‌شناسان و مشاوران نیز سازوکار رسیدگی انتظامی پیش‌بینی کرده است.
وی افزود: در چنین پرونده‌هایی، تشخیص اینکه موضوع صرفاً یک اختلاف حرفه‌ای است یا می‌تواند واجد مسئولیت مدنی، انتظامی یا حتی کیفری باشد، نیازمند بررسی دقیق مدارک، نوع خدمت ارائه‌شده و حدود صلاحیت فرد است.
این وکیل پایه یک دادگستری خاطرنشان کرد: به همین دلیل، در موارد اختلافی، بررسی حقوقی پرونده پیش از هر اقدام می‌تواند از تضییع حقوق بیمار یا ارائه‌دهنده خدمت جلوگیری کند.
انتهای پیام/