مصرف بیشتر تخممرغ و بادامزمینی در دوران بارداری از حساسیت نوزادان جلوگیری نمیکند
به گزارش خبرگزاری آنا به نقل از «مدیکال اکسپرس» (Medical Xpress)؛ گروهی از پژوهشگران بررسی کردند که آیا مصرف مقادیر زیادی تخممرغ و بادامزمینی توسط مادر در دوران بارداری و اوایل شیردهی، احتمال ابتلای نوزاد او به حساسیت به این مواد غذایی را تا یکسالگی کاهش میدهد یا خیر.
این کارآزمایی تصادفیسازیشده که «پراِگنات» (PrEggNut) نام دارد، بیش از ۲ هزار مادر باردار را که نوزادانشان به دلیل سابقه خانوادگی در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به بیماریهای آلرژیک بودند، پیگیری کرد. از نیمی از زنان خواسته شد رژیم غذایی سرشار از تخممرغ و بادامزمینی داشته باشند؛ این رژیم از پیش از هفته بیستوسوم بارداری آغاز میشد و تا چهار ماه پس از زایمان، در دوره شیردهی، ادامه مییافت.
مصرف مقدار زیادی تخممرغ و بادامزمینی در دوران بارداری و شیردهی، خطر ابتلای نوزادان به این حساسیتها را به میزان قابلتوجهی کاهش نداد. تا یکسالگی، خطر ابتلا به حساسیت به تخممرغ یا بادامزمینی در نوزادان تقریبا یکسان بود؛ چه مادران آنها مقدار بیشتری از این مواد غذایی مصرف کرده بودند و چه رژیم غذایی معمول خود را ادامه داده بودند.
یافتههای این پژوهش در مجله «New England Journal of Medicine» منتشر شده است.
چقدر زود، به اندازه کافی زود است؟
چند کارآزمایی تصادفیسازیشده درباره تغذیه زودهنگام نوزادان، شیوههای قبلیِ پرهیز غذایی را به چالش کشیده و نشان دادهاند که معرفی زودهنگام غذاهای حساسیتزا ممکن است به جای تحریک آلرژی، باعث ایجاد تحمل شود. با این حال، این پژوهشها زمانبندی مشخصی درباره اینکه این فرایند باید از چه زمانی آغاز شود، در اختیار دانشمندان قرار ندادند. آیا این مواجهه باید از همان دوران داخل رحم و شیردهی آغاز شود؛ زمانی که دستگاه ایمنی برای نخستین بار با آنتیژنهای مادری و پروتئینهای غذایی مواجه میشود؟
برخی نوزادان مستعد ابتلا به آلرژی، پیش از چهارماهگی نیز واکنشهای ایمنی به تخممرغ نشان میدهند. بنابراین، دستورالعملهای فعلی که توصیه میکنند غذاهای حساسیتزا در چهار تا ششماهگی به نوزاد معرفی شوند، ممکن است برای این نوزادان بیش از حد دیر باشد.
جنین در دوران بارداری، مواد غذایی حساسیتزای موجود در مایع آمنیوتیک را میبلعد و پس از تولد نیز نوزادان دوباره از طریق شیر مادر با همین پروتئینها مواجه میشوند. این الگوی طبیعی مواجهه، پژوهشگران را به این فرضیه رساند که دوران بارداری و اوایل شیردهی ممکن است همان بازهای باشد که دستگاه ایمنی نوزاد برای نخستین بار یاد میگیرد مواد غذایی را تحمل کند.
تخممرغ بیشتر در بشقاب
برای بررسی بیشتر این موضوع، پژوهشگران یک کارآزمایی تصادفیسازیشده و تکسوکور را در شهرهای آدلاید، ملبورن، پرت و سیدنی استرالیا طراحی کردند. در مجموع ۲۱۳۷ زن باردار در کارآزمایی «پراِگنات» (PrEggNut) شرکت کردند و جنینهای آنها در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به آلرژی در نظر گرفته شدند.
پژوهشگران مادران را بهطور تصادفی به دو گروه مساوی تقسیم کردند و از آنها خواستند الگوهای غذایی متفاوتی را دنبال کنند. مادران گروه با مصرف بالای تخممرغ و بادامزمینی، هر هفته دستکم شش تخممرغ و ۶۰ عدد بادامزمینی مصرف میکردند، در حالی که مادران گروه دارای رژیم غذایی معمول، حداکثر سه تخممرغ و ۳۰ عدد بادامزمینی در هفته مصرف میکردند.
هنگامی که نوزادان یکساله شدند، پژوهشگران در بیمارستانهای بزرگ تخصصی کودکان، آنها را از نظر حساسیت به تخممرغ و بادامزمینی آزمایش کردند. ابتدا برای هر نوزاد آزمایش خراش پوستی انجام شد. اگر نتیجه آزمایش مثبت بود، نوزاد وارد مرحله آزمون خوراکی میشد؛ در این مرحله پزشکان با دقت او را زیر نظر میگرفتند تا مقادیر کمی تخممرغ همزده یا کره بادامزمینی بخورد و مشخص شود آیا واقعا به این مواد غذایی حساسیت دارد یا خیر.
رژیم غذایی مادر با میزان بالای مواد حساسیتزا در دوران بارداری و شیردهی، به کاهش معنادار خطر ابتلای نوزادان به حساسیت به تخممرغ یا بادامزمینی منجر نشد. هنگامی که پژوهشگران پیامدهای مربوط به حساسیت را بررسی کردند، ۷٫۸ درصد از نوزادانی که مادرانشان تخممرغ و بادامزمینی بیشتری مصرف کرده بودند، به حساسیت به تخممرغ یا بادامزمینی مبتلا شدند؛ این رقم در گروه مقایسه ۸٫۴ درصد بود.
حساسیت به تخممرغ در ۶٫۲ درصد از نوزادان گروه با مصرف بالا مشاهده شد، در حالی که این میزان در گروه دارای رژیم غذایی معمول ۷٫۲ درصد بود. میزان حساسیت به بادامزمینی نیز در هر دو گروه یکسان و برابر با ۲٫۶ درصد بود. میزان ابتلا به اگزما نیز در دو گروه تفاوت قابلتوجهی نداشت.
نتایج نشان میدهد افزودن مقادیر بیشتری تخممرغ و بادامزمینی به رژیم غذایی مادر در دوران بارداری، از نوزاد در برابر ابتلا به حساسیت به این مواد غذایی محافظت نمیکند. در ادامه، تمرکز باید بر دستورالعملهای تغذیه نوزادان مبتنی بر شواهد باشد، نه اینکه از مادران خواسته شود بار غذایی دیگری را نیز بر دوش بگیرند.
انتهای پیام/