دلیل حذف سؤالات دوگزینهای آزمون دستیاری پزشکی/ افزایش ظرفیت رشتههای پزشکی باید بر اساس نیاز نظام سلامت باشد
به گزارش خبرنگار آنا، طاهره چنگیز، معاون آموزشی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، صبح امروز در نشست خبری با اصحاب رسانه درباره نحوه طراحی سؤالات آزمون دستیاری پزشکی، اظهار کرد: در طراحی سؤالات آزمون دستیاری، تلاش شده است از بانک سؤال استفاده شود و سؤالات مراحل متعددی را طی کنند. سؤالات از کمیتههای طراحی سؤال در سراسر کشور جمع آوری میشوند و حاصل کار تعداد محدودی از افراد نیستند.
معاون آموزشی وزارت بهداشت، ادامه داد: دستکم ۱۷ کمیته و زیرکمیته از سراسر کشور در فرایند طراحی و پیشنهاد سؤالات مشارکت دارند. پس از جمع آوری سؤالات پیشنهادی، دو یا سه گروه مستقل، بر اساس این بانک سؤال، دفترچههای پیشنهادی را طراحی میکنند.
چنگیز، گفت: در نهایت، یک گروه کوچکتر از میان دفترچههای پیشنهادی، دفترچه نهایی آزمون را انتخاب میکند.
وی درباره علت انجام این مراحل، توضیح داد: این اقدامات با دو هدف انجام میشود؛ نخست اینکه سؤالات صرفاً توسط یک جمع کوچک تهیه نشود و دوم اینکه امنیت آزمون حفظ شود.
معاون آموزشی وزارت بهداشت با اشاره به تعدد منابع آزمون دستیاری، بیان کرد: منابع آزمون متعدد هستند و گاهی ممکن است یک کمیته طراحی سؤال را بر اساس یک منبع انجام دهد، در حالی که پاسخ همان سؤال در منبع دیگری متفاوت باشد.
وی، افزود: عمده سؤالاتی که بهعنوان سؤالات دوگزینهای مطرح شدند، به همین دلیل ایجاد شدهاند؛ به این معنا که با مراجعه به یک منبع، گزینه «الف» درست به نظر میرسد، اما با مراجعه به منبعی دیگر، گزینه «ب» نیز میتواند پاسخ صحیح تلقی شود.
چنگیز، تأکید کرد: با وجود همه کنترلهایی که انجام میشود، این موارد ممکن است از سه مرحله غربالگری سؤالات عبور کنند. پیشگیری کامل از چنین اتفاقی، با توجه به تعدد منابع، کار بسیار دشواری است.
چرا سؤالات دوگزینهای امسال حذف شد؟
معاون آموزشی وزارت بهداشت درباره تصمیم امسال برای سؤالات دوگزینهای، گفت: تفاوتی که امسال با سالهای گذشته وجود داشت، به موضوع نمره منفی آزمون مربوط میشد.
وی، ادامه داد: اگر آزمون نمره منفی نداشت، میتوانستیم هر دو گزینه را بهعنوان پاسخ صحیح اعلام کنیم و هر داوطلبی که یکی از آن دو گزینه را انتخاب کرده بود، نمره دریافت کند. اما، چون آزمون دارای نمره منفی است، داوطلبانی که متوجه دوگزینهای بودن سؤال شده بودند و به دلیل نگرانی از کسر نمره، به آن پاسخ نداده بودند، متضرر میشدند.
وی، تصریح کرد: به همین دلیل و پس از مشورت، تصمیم گرفته شد سؤالات دوگزینهای حذف شوند. این اقدام برای آن بود که داوطلبانی که متوجه ایراد سؤال شده و به آن پاسخ نداده بودند، ضرر نکنند.
معاون آموزشی وزارت بهداشت، گفت: در این شرایط، داوطلبانی هم که به این سؤالات پاسخ صحیح داده بودند، مشمول نمره منفی نمیشوند. تفاوت امسال با سالهای قبل در برخورد با سؤالات دوگزینهای، همین موضوع بوده است و این تصمیم بر اساس منابع و اصول ارزیابی اتخاذ شد.
چنگیز درباره اعتراضات داوطلبان به سؤالات آزمون دستیاری، اظهار کرد: همچنان تعدادی از داوطلبان نسبت به برخی سؤالات اعتراض دارند و معتقدند این سؤالات دارای ایراد بوده است.
وی، افزود: امسال اعتراضات در دو کمیته مستقل بررسی شد. ابتدا همه اعتراضات در یک کمیته مورد بررسی قرار گرفت و سپس همان اعتراضات برای بررسی مجدد در اختیار گروه دیگری قرار داده شد.
معاون آموزشی وزارت بهداشت، ادامه داد: نتایج بررسی گروه اول و گروه دوم کاملاً یکسان نبود. برای مثال، در مورد یک یا دو سؤال، گروه نخست معتقد بود سؤال باید حذف شود، اما گروه دوم به این نتیجه رسید که سؤال ایرادی ندارد و باید در آزمون باقی بماند.
وی با اشاره به ماهیت آزمون دستیاری، گفت: بخشی از این اختلافنظرها به این دلیل است که آزمونهای دستیاری صرفاً در حد سنجش دانش پایه یا پاسخهای کاملاً روشن نیستند.
چنگیز، افزود: برخی سؤالات، ماهیت تحلیلی دارند و در چنین مواردی، بروز اختلافنظر اجتنابناپذیر است. ممکن است نظر یک کمیته با نظر کمیتهای دیگر متفاوت باشد.
وی، ادامه داد: این مسئله در آزمونهای شفاهی و آزمونهای کیفی نیز وجود دارد. حتی در آزمونهای شفاهی، ممکن است نظر یک پنل تخصصی با نظر گروه دیگری از خبرگان متفاوت باشد.
معاون آموزشی وزارت بهداشت، تأکید کرد: چنین اختلافنظرهایی در آزمونهای مختلف در سراسر دنیا نیز وجود دارد و ممکن است یک پنل تخصصی نظر متفاوتی نسبت به پنل دیگر داشته باشد. در این شرایط، ملاک تصمیمگیری، نظر گروههای کارشناسی و پنلهای تخصصی خواهد بود.
«افزایش پذیرش» را نباید با «افزایش ظرفیت» اشتباه گرفت؛ توسعه آموزش پزشکی باید متناسب با امکانات باشد
چنگیز درباره افزایش ظرفیت پذیرش دستیاران، اظهار کرد: آنچه بهعنوان «ظرفیت اعلامشده برای پذیرفتن دستیار» مطرح میشود، به نظر من لزوماً ظرفیت نیست.
وی، افزود: ظرفیت به این معناست که امکانات و شرایطی فراهم شود تا آموزش تعداد بیشتری از افراد بهصورت طبیعی امکانپذیر باشد. این دو موضوع نباید با یکدیگر اشتباه گرفته شوند.
معاون آموزشی وزارت بهداشت، ادامه داد: در حوزه پزشکی نیز شاهد این مغالطه بودهایم که افزایش تعداد افراد پذیرفتهشده، «افزایش ظرفیت» نامیده شده است؛ در حالی که در بسیاری از موارد، افراد بیشتری با استفاده از همان امکانات قبلی پذیرفته شدهاند.
چنگیز، پیشنهاد کرد: بهتر است برای این وضعیت از عبارت «افزایش پذیرش» استفاده شود، زیرا افزایش پذیرش و افزایش ظرفیت دو مقوله جدا از یکدیگر هستند.
وی، گفت: وزارت بهداشت از گذشته برای افزایش واقعی ظرفیت آموزش پزشکی اقدام کرده است. برای نمونه، میتوان روند ۲۰ سال گذشته را بررسی کرد و دید در چه تعداد از دانشکدههای جدید، مجوز راهاندازی رشتههایی مانند اورولوژی، جراحی مغز و اعصاب و ارتوپدی صادر شده است.
معاون آموزشی وزارت بهداشت، افزود: باید بررسی شود که در این مراکز، امکانات، شرایط، تجهیزات و اعضای هیئت علمی لازم برای آموزش این رشتهها فراهم شده است یا خیر. ادعای من این است که توسعه ظرفیت واقعی وجود داشته، اما این توسعه بهصورت طبیعی انجام شده است، نه به شکل «رشد بادکنکی».
پذیرش بدون توسعه امکانات، افزایش واقعی ظرفیت نیست
چنگیز، تصریح کرد: رشد بادکنکی، رشد واقعی نیست؛ بلکه افزایش تعداد افراد بدون فراهم کردن امکانات متناسب با آن است.
وی، ادامه داد: بر اساس مصوبه مجلس، وزارت بهداشت مکلف است هر سال ۱۲ درصد به پذیرش دستیاران اضافه کند. پرسش این است که آیا همزمان با این افزایش ۱۲ درصدی، امکانات، شرایط و تجهیزات لازم برای آموزش این تعداد دستیار نیز فراهم شده یا خیر؟
معاون آموزشی وزارت بهداشت، تأکید کرد: برای پاسخ به این پرسش باید آمار و وضعیت واقعی دانشگاهها، بیمارستانها و گروههای آموزشی بررسی شود.
کمبود اعضای هیئت علمی باتجربه
وی داشتن اعضای هیئت علمی کافی را یکی از الزامات افزایش ظرفیت آموزش دستیاران دانست و گفت: برای تربیت دستیار، به تعداد کافی عضو هیئت علمی نیاز داریم و این اعضا باید از تجربه لازم برخوردار باشند.
چنگیز، افزود: برای پذیرش دستیار در رشتهای مانند اورولوژی، نمیتوان صرفاً به یک استادیار پایه یک اکتفا کرد؛ بهویژه اگر این فرد تا سال قبل خود در جایگاه دستیار بوده باشد. استاد باید از تجربه کافی برخوردار باشد.
وی، ادامه داد: نمیتوان با اتکا به استادیاران طرحی، بخشهای آموزشی رشتههایی مانند اورولوژی، ارتوپدی، چشمپزشکی و سایر رشتههای تخصصی را راهاندازی یا توسعه داد.
معاون آموزشی وزارت بهداشت، بیان کرد: باید بررسی شود چه میزان امکان جذب و بهکارگیری افرادی وجود دارد که دستکم چهار یا پنج سال سابقه استادیاری داشته باشند و بتوانند در دانشگاه باقی بمانند. تنها در این صورت میتوان با اتکا به این افراد، برای تربیت دستیار ظرفیت واقعی ایجاد کرد.
تعیین ظرفیت بر اساس نیاز نظام سلامت انجام میشود
چنگیز درباره این ادعا که ظرفیتهای جدید به رشتههایی اختصاص مییابد که متقاضی کمتری دارند، گفت: گاهی مطرح میشود وزارت بهداشت ظرفیت را به رشتههایی اختصاص میدهد که صندلیهای خالی بیشتری دارند، نه رشتههایی که با استقبال داوطلبان و نیاز جامعه مواجه هستند.
وی، افزود: در پاسخ به این ادعا باید پرسید مبنای تعیین نیاز چیست. بر اساس سیاستهای ابلاغی، مسئولیت کلی خدمات سلامت بر عهده وزارت بهداشت است؛ بنابراین اگر این وزارتخانه سطحبندی خدمات و نیازسنجی را انجام میدهد، باید مشخص شود مبنای تصمیمگیری، نیازسنجی رسمی وزارتخانه است یا برداشتهای شخصی از نیاز یک شهر یا شهرستان.
معاون آموزشی وزارت بهداشت، ادامه داد: نیازسنجی وزارت بهداشت بر اساس آمار انجام میشود؛ زیرا این وزارتخانه متولی ارائه خدمات سلامت است و بر مبنای اطلاعات و شاخصهای موجود درباره نیاز کشور تصمیمگیری میکند.
بیهوشی؛ رشتهای ضروری برای فعالیت بیمارستانها
وی با اشاره به رشته بیهوشی، گفت: اگر ظرفیت رشته بیهوشی خالی میماند، این مسئله به معنای بینیازی کشور به متخصص بیهوشی نیست. بیهوشی یکی از رشتههای بهشدت مورد نیاز است.
چنگیز، افزود: اگر در شهرستانی متخصص بیهوشی نداشته باشیم، متخصصان جراحی، چشمپزشکی، ارتوپدی، زنان و سایر رشتهها نیز عملاً نمیتوانند فعالیت کنند و ممکن است خدمات برخی بخشها متوقف شود.
وی، تأکید کرد: بنابراین اختصاص ظرفیت به رشته بیهوشی به معنای ارائه آدرس غلط یا فرار از نیاز واقعی نیست، بلکه ناشی از ضرورت وجود این رشته برای فعالیت سایر بخشهای بیمارستانی است.
ضرورت حضور متخصص داخلی و طب اورژانس در بیمارستانها
معاون آموزشی وزارت بهداشت، گفت: اگر ظرفیت رشته طب داخلی افزایش مییابد، دلیل آن صرفاً این نیست که داوطلب کمتری دارد؛ بلکه متخصص داخلی در همه بیمارستانها، حتی بیمارستانهای ۳۲ تختخوابی شهرستانها، ضروری است.
وی، ادامه داد: نمیتوان بیمارستانی را تصور کرد که متخصص داخلی نداشته باشد، اما ممکن است نبود متخصص اورولوژی در یک بیمارستان، با ارجاع بیماران به مرکز مجهزتر مدیریت شود.
چنگیز درباره افزایش ظرفیت رشته طب اورژانس نیز اظهار کرد: افزایش ظرفیت این رشته به دلیل خالی ماندن صندلیهای آن نیست؛ بلکه به این دلیل است که در یک بیمارستان ۳۲ تختخوابی، میتوان با حضور یک متخصص طب اورژانس در هر شیفت و متخصص داخلی در سه شیفت، بسیاری از امور اورژانسی و ضروری را پوشش داد.
وی، افزود: در مقابل، حضور متخصص ارتوپدی در همه این بیمارستانها الزامآور نیست و میتوان خدمات مورد نیاز را در چارچوب نظام ارجاع ارائه کرد.
ظرفیت آموزشی باید بر اساس سطحبندی خدمات تعیین شود
معاون آموزشی وزارت بهداشت با اشاره به نظام سطحبندی خدمات سلامت، گفت: در درمان، به سطحبندی خدمات اعتقاد داریم. بر اساس این سطحبندی، باید مشخص شود کدام خدمات اورژانسی هستند و باید در هر جمعیتی ارائه شوند و کدام خدمات فوریتی نیستند و میتوانند از طریق نظام ارجاع پوشش داده شوند.
چنگیز تأکید کرد: افرادی که درباره افزایش ظرفیت و نیازهای تخصصی اظهارنظر میکنند، ابتدا باید توضیح دهند نیازها را بر اساس چه سطحبندی و چه مستنداتی احصا کردهاند.
وی افزود: مبنای تعیین ظرفیت باید نیاز واقعی نظام سلامت و اسناد و آمار معتبر باشد، نه صرفاً مشاهدههای فردی درباره کمبود یک متخصص در یک شهرستان خاص.
رشتههای ماژور، پایه ارائه بسیاری از خدمات تخصصی هستند
وی با اشاره به ساختار رشتههای تخصصی پزشکی، گفت: برای آموزش صحیح متخصصانی مانند اورولوژی و ارتوپدی، باید به زیرساختهای آموزشی توجه کرد. در پزشکی، برخی رشتهها بهعنوان رشتههای ماژور شناخته میشوند.
چنگیز، توضیح داد: رشتههای داخلی، جراحی، کودکان، زنان و بیهوشی، پنج رشته اصلی و ماژور پزشکی هستند و بسیاری از رشتههای دیگر از این حوزهها منشعب شدهاند یا تخصصیتر و اختصاصیتر محسوب میشوند.
معاون آموزشی وزارت بهداشت، ادامه داد: در بسیاری از موارد، میتوان بخش قابل توجهی از خدمات را با همین رشتههای ماژور و در صورت وجود برنامه مناسب سطحبندی خدمات، پوشش داد.
وی، افزود: با وجود رشته طب اورژانس، در برخی بیمارستانها حتی ممکن است برای ارائه بخشی از خدمات اورژانسی، نیاز به حضور مستقل برخی رشتهها کاهش یابد و این خدمات توسط متخصصان حاضر ارائه شود.
سالمندی جمعیت به معنای نیاز بیشتر به فوقتخصصهای پزشکی نیست
چنگیز در ادامه با اشاره به سالمند شدن جمعیت کشور، اظهار کرد: جمعیت کشور در حال سالمند شدن است، اما باید بررسی کرد که این تغییر جمعیتی به چه میزان نیاز به خدمات پزشکی و تخصصی ایجاد میکند و به چه میزان نیازمند خدمات پرستاری، مراقبتی و توانبخشی است.
وی، گفت: متأسفانه موضوع سالمند شدن جمعیت نیز گاهی به ابزاری برای اعلام نیاز بیشتر به خدمات تخصصی و فوقتخصصی پزشکی تبدیل میشود.
معاون آموزشی وزارت بهداشت، افزود: در جوامع سالمند، نیاز به خدمات پزشکی و تخصصی وجود دارد، اما نسبت نیاز به خدمات تخصصی و فوقتخصصی پزشکی، بسیار کمتر از نسبت نیاز به خدمات پرستاری، توانبخشی، مراقبتی، رفاهی و تأمین اجتماعی است.
چنگیز تأکید کرد: سالمندان ما شاید بیش از آنکه به فوقتخصصهایی مانند اورولوژی سالمندی نیاز داشته باشند، به مراقبت، توانبخشی، خدمات رفاهی و حمایتهای تأمین اجتماعی نیازمند باشند.
وی، گفت: نباید با ارائه آدرس غلط، مسیر ارائه خدمات به سالمندان را به سمت خدمات گرانتر پزشکی سوق دهیم و از نیازهای اصلی آنان، یعنی مراقبت، توانبخشی و حمایتهای اجتماعی، غافل شویم.
افزایش پذیرش دانشجوی پزشکی بدون تأمین زیرساخت، کیفیت آموزش را تهدید میکند
چنگیز در پاسخ به پرسشی درباره افزایش ظرفیت پذیرش دانشجویان پزشکی، اظهار کرد: بر اساس مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی، افزایش سالانه ۲۰ درصدی پذیرش دانشجو در رشتههای پزشکی و دندانپزشکی الزامی شده بود.
وی ، افزود: اجرای این مصوبه تا سال ۱۴۰۴ ادامه داشت و اکنون دوره اجرای آن به پایان رسیده است. وزارت بهداشت نیز به تکلیف محولشده از سوی شورای عالی انقلاب فرهنگی درباره افزایش سالانه پذیرش عمل کرده است.
معاون آموزشی وزارت بهداشت، گفت: اجرای این مصوبه موجب شد در بسیاری از دانشگاهها، ظرفیت پذیرش نسبت به سال مبنا دو برابر شود؛ بهگونهای که طی چهار سال، تعداد دانشجویان پذیرفتهشده از طریق کنکور به دو برابر رسید.
وی، ادامه داد: در نتیجه اجرای این تکلیف، اکنون حدود ۷۵ هزار دانشجوی پزشکی در کشور در حال تحصیل هستند.
شاخص پزشک به جمعیت تا سال ۱۴۰۸ محقق میشود
این مقام وزارت بهداشت با اشاره به شاخص پزشک به جمعیت، بیان کرد: شاخص دیگری که در قانون برنامه هفتم پیشرفت مورد توجه قرار گرفته، نسبت پزشک به جمعیت است.
وی افزود: اگر پزشکان موجود کشور و دانشجویان پزشکی در حال تحصیل را که طی سالهای آینده فارغالتحصیل میشوند، در نظر بگیریم، این شاخص برای سال ۱۴۰۸ محقق شده است.
معاون آموزشی وزارت بهداشت، تصریح کرد: حتی اگر امسال هیچ دانشجوی پزشکی جدیدی پذیرش نشود، با همین دانشجویان در حال تحصیل که در آینده فارغالتحصیل خواهند شد، شاخص پزشک به جمعیت در سال ۱۴۰۸ محقق میشود؛ البته هیچگاه قرار نیست ظرفیت پذیرش پزشکی به صفر برسد.
وی، تأکید کرد: بنابراین، هم تکلیف شورای عالی انقلاب فرهنگی و هم تکلیف پیشبینیشده در برنامه هفتم توسعه، از نظر کمی در حال حاضر انجام شده است.
معاون آموزشی وزارت بهداشت در ادامه، گفت: بحث مهم این است که آیا با افزایش تعداد دانشجویان پذیرفتهشده، میتوانیم به تکلیف علمی، اخلاقی و شرعی خود درباره ارائه آموزش مطلوب به دانشجویان نیز عمل کنیم یا خیر.
وی افزود: از نظر کمی، ظرفیت پذیرش افزایش یافته و به نوعی «چوبخط» ما پر شده است؛ اما از نظر کیفیت آموزش، بارها در مکاتبات متعدد وزارت بهداشت اعلام شده که حفظ کیفیت با این میزان پذیرش برای ما امکانپذیر نیست.
این مقام مسئول، ادامه داد: فردی که مدرک فارغالتحصیلی پزشکی یا دندانپزشکی دریافت میکند، باید حداقلهایی را در دوره آموزشی خود دیده و تجربه کرده باشد.
بیش از دوسوم آموزش پزشکی عملی است
وی با اشاره به ماهیت آموزش پزشکی، اظهار کرد: آموزش پزشکی، آموزش عملی است و بیش از دوسوم آموزشهای این رشته عملی محسوب میشود، نه نظری.
معاون آموزشی وزارت بهداشت، گفت: نمیتوان انتظار داشت دانشجو فقط مطالبی را بخواند و در یک آزمون شرکت کند؛ بلکه باید مهارتهای لازم را ببیند، انجام دهد و تحت نظارت، به سطحی از استقلال برسد.
وی، افزود: تنها در این صورت میتوان گفت فرد صلاحیت دارد بهتنهایی بهعنوان پزشک فعالیت کند.
معاون آموزشی وزارت بهداشت، تأکید کرد: پذیرش دو برابری دانشجو طی چهار سال، مستلزم تأمین امکانات دو برابری از جمله اعضای هیئت علمی، تختهای بیمارستانی و عرصههای آموزشی مناسب بود.
وی ادامه داد: فراهم کردن این زیرساختها در مدت چهار سال امکانپذیر نبوده است. این موضوع بارها مطرح و درباره پیامدهای آن نیز هشدار داده شده است.
فارغالتحصیلان پزشکی در کجا مشغول به کار میشوند؟
معاون آموزشی وزارت بهداشت در پاسخ به پرسشی درباره محل فعالیت دانشجویان پزشکی پس از فارغالتحصیلی گفت: باید توجه داشت که کشور در حال اجرای جدی برنامه پزشکی خانواده است.
وی افزود: حدود ۷۵ هزار دانشجوی پزشکی که طی سالهای آینده فارغالتحصیل میشوند، باید پس از پایان تحصیل وارد بازار کار شوند یا در دورههای تخصصی ادامه تحصیل دهند. در غیر این صورت، تربیت این افراد بدون استفاده از ظرفیت آنان، به نوعی هدررفت منابع خواهد بود.
چنگیز ادامه داد: فارغالتحصیلان پزشکی عمومی، قاعدتاً باید بهعنوان پزشک خانواده فعالیت کنند یا وارد دورههای تخصصی شوند.
وی با اشاره به جمعیت حدود ۹۰ میلیون نفری کشور اظهار کرد: در برنامه پزشکی خانواده، در مناطق شهری به ازای هر سه هزار نفر، یک پزشک خانواده در نظر گرفته شده است. در مناطق روستایی نیز به ازای هر چهار هزار نفر، با یک پزشک خانواده قرارداد بسته میشود.
معاون آموزشی وزارت بهداشت افزود: اگر جمعیت کشور را ۹۰ میلیون نفر در نظر بگیریم و به ازای هر سه هزار نفر یک پزشک جذب شود، در مجموع حدود ۳۰ هزار پزشک در برنامه پزشکی خانواده جذب خواهند شد.
وی ادامه داد: در حال حاضر نیز حدود ۱۲ هزار پزشک استخدامی در وزارت بهداشت داریم.
چنگیز گفت: حتی اگر فرض کنیم بهازای هر هزار نفر یک پزشک عمومی جذب شود، به ۹۰ هزار پزشک نیاز خواهیم داشت؛ اما بودجه کشور امکان جذب این تعداد پزشک را ندارد.
وی افزود: اختصاص یک پزشک به ازای هر هزار نفر، اساساً عددی غیرواقعی برای تعریف برنامه پزشک خانواده است.
هشدار درباره بیکاری پزشکان در آینده
معاون آموزشی وزارت بهداشت، تصریح کرد: حتی اگر مقصد پزشکان عمومی، برنامه پزشکی خانواده باشد، باز هم با مازاد پزشک مواجه خواهیم شد.
وی هشدار داد: اگر پذیرش دانشجوی پزشکی با همین روند افزایشی ادامه پیدا کند، در آینده نهچندان دور با معضل بیکاری پزشکان مواجه خواهیم شد.
چنگیز افزود: مسیر تأمین پزشک عمومی برای مناطق محروم نیز همین برنامه پزشکی خانواده است و برای تأمین پزشک عمومی در مناطق محروم، مدل دیگری نداریم؛ بنابراین باید همین مدل را اصلاح و تقویت کنیم.
کمبود پزشک عمومی نداریم؛ مشکل در مدل بهکارگیری است
وی با اشاره به سهمیه مناطق محروم و عدالت آموزشی گفت: علاوه بر این موارد، در سالهای گذشته ۳۰ درصد سهمیه پزشکان متأهل مناطق کمتر برخوردار یا سهمیه عدالت آموزشی نیز اختصاص یافته است.
معاون آموزشی وزارت بهداشت افزود: تاکنون حدود پنج هزار پزشک عمومی از سهمیه مناطق محروم فارغالتحصیل شدهاند که باید در مناطق محروم به کار گرفته شوند و در چارچوب برنامه پزشکی خانواده فعالیت کنند.
وی در پایان تأکید کرد: در کشور با معضل کمبود پزشک عمومی مواجه نیستیم؛ بلکه مدل بهکارگیری پزشکان مشکل دارد و امیدواریم با اجرای برنامه پزشکی خانواده، این مدل اصلاح شود.
در حال تکمیل...
انتهای پیام/