رهبر شهید ایران از زیلوی یزدی تا سکوی ایرانی، همهجا پشتیبان تولید ملی بودند
ایران در روزهای سوگ و عزیمت، قامت بلند مردی را بدرقه میکند که هفت دهه از زندگی خود را وقف استقلال، پیشرفت و سربلندی این مرز و بوم کرد. رهبر شهید، از زیلوی ساده حسینیه امام خمینی تا تأکید بر قلههای فناوری و هوش مصنوعی، همواره خطی روشن و بینظیر از «ایرانی بودن» را ترسیم نمود.
روایت ایشان از تولید ملی، اقتصاد درونزا، هنر اصیل ایرانی و نیز ضرورت حکمرانی بر فضای مجازی، نه فقط توصیههایی راهبردی، بلکه نقشهراهی برای عبور از پیچهای تاریخی این سرزمین بود. امروز که پیکر مطهر این مرد بزرگ در میان سیل جمعیت تشییع میشود، سخن از قدرشناسی و وفاداری به آن مسیر است.
آناتک به همین دلیل در گفتوگویی اختصاصی با «رسول جلیلی»، عضو شورای فضای مجازی و عضو هیات علمی دانشگاه صنعتی شریف، که سالها در حوزه فناوری اطلاعات فعالیت داشته است به مرور و تجزیه و تحلیل ابعاد نگاه راهبردی آقای شهید ایران در حوزه قدرت علمی و فناوری پرداخته است. مشروح این گفتوگو را در ادامه میخوانید.
یک عمر مجاهدت بینظیر؛ روایتی از ایرانیترین رهبر تاریخ معاصر
شما به عنوان مهندس حوزه فناوری اطلاعات که سالها تجربههای عملی و نظری در این عرصه داشتهاید، چه عاملی باعث شد که تصمیم بگیرید در مراسم وداع و تشییع پیکر رهبر شهید شرکت کنید؟
امام شهید ما، نزدیک به ۳۷ سال مسئولیت رهبری کشور را بر عهده داشتند. پیش از آن، حدود ۷ سال ریاست جمهوری را تجربه کردند. در سه، چهار سال ابتدای انقلاب تا دوره ریاستجمهوری، نقشهای حساس و گوناگونی همچون نمایندگی امام در شورای عالی دفاع، حضور در جبههها، سنگرداری و امامت جمعه تهران را بر عهده داشتند. خطبههای نماز جمعه ایشان، انصافاً بسیار پرمغز، عمیق و بهیادماندنی بود.
ایشان پیش از پیروزی انقلاب نیز مبارزات سیاسی، تبعید و زندان در دوره رژیم شاه را تحمل کردند. بهواقع، بیش از ۷۰ سال (هرچند شمار دقیق سالها را نمیدانم)، ایشان مسیری خستگیناپذیر را در زندگی طی کردند، بیآنکه ذرهای منفعت شخصی یا خانوادگی در نظر داشته باشند. چنین شخصیتهایی در جوامع، بسیار نادرند. در ایران قرن اخیر نیز کمتر نظیر ایشان داشتهایم؛ نمیگویم نداشتهایم، زیرا بررسی نکردهام و شاید دیگرانی نیز بهشکل گمنام چنین مشیای داشتهاند، اما کسی که در رسانهها و سطح بینالمللی مطرح بوده و تمام ابعاد زندگیاش زیر ذرهبین قرار داشته، از زیلوی ساده حسینیه امام خمینی تا منزل غیرمالکانهای که در آن زندگی میکردند، نمونهای بینظیر است. از خانواده ایشان هرگز نشنیدم که از منصب و نسبتی که با این جایگاه داشتند، استفاده اقتصادی کنند.
بسیار شنیدهام که ایشان به خانواده و اقوام خود، بهویژه در موارد وصلت، تأکید داشتند که فرد واردشونده به خانواده، از نظر معادلات اقتصادی و عدم ورود به فعالیتهای تجاری و شرکتی، دقیقاً بر اساس موازین عمل کند. اینها همه احتیاطهایی بود که ایشان رعایت میکردند. امروز، پس از این ۷۰ سال، ۴۷ سال پس از انقلاب و دوران پیش از آن که در نوشتهها میخوانیم، هیچ نقطه خاکستری از نظر سوءاستفاده شخصی یا خانوادگی و منفعتطلبی دیده نمیشود. از سوی دیگر، عرق ملی، تعلق خاطر به پیشرفت کشور، تمرکز بر درنوردیدن قلههای علم و فناوری توسط جوانان، دانشگاهیان، دانشمندان و اصحاب فناوری، و تأکید ایشان بر ساختار معاونت علمی، تولید داخل و نامگذاریهای متناسب با اقتدار ملی و استقلال کشور در ابعاد گوناگون، همگی هر انسان منصفی را به این جمعبندی میرساند که ما اکنون در سوگ رهبری نشستهایم که همه هستی خود را برای ایران صرف کرد و بهتعبیری، «ایرانیترین رهبر» در تاریخ معاصر، دستکم در چند سده اخیر، به شمار میرود.
بنده به عنوان یک شهروند، حداقل انتظار این است که هر یک از ما تکریم و قدرشناسی کنیم. این قدرشناسی، در این روزها باید ابراز شود، زیرا هفته بعد، دیگر فرصتی برای تشییع پیکر ایشان در مصلی نخواهیم داشت. این دو سه روز یعنی امروز، فردا و پسفردا، برای مردم، روزهایی بسیار منحصربهفرد از نظر امکان قدرشناسی از چنین رهبری است. من از ابتدای انقلاب که ۱۸ سال داشتم تا امروز، در زندگی ایشان جز خدمت، دلسوزی، خستگیناپذیری، شجاعت و منکوب کردن دشمنی که خواهان نابودی ایران و استقلال کشور است، چیزی ندیدم.
بزرگترین و متعالیترین وجه ایشان، جایگاه شرعی و بافتار دینیشان به عنوان ولیفقیه و نایب امام معصوم است. ایشان وجوه شخصیتی داشتند که این منصب را به اعلای خود متجلی میکرد. وظیفه ماست که قدر بدانیم و تشکر کنیم. ایشان همراه با بخشی از خانوادهشان به شهادت رسیدند؛ شهادتی که مزد ۸۷ سال زندگی مجاهدانهشان بود. ایشان جزو معدود رهبران ایران هستند که در حین رزم و با لباس رزم از دنیا رفتند و شهید شدند. بر این اساس، نسبت به دیگران، انتظار و وظیفه بیشتری بر دوش ماست که قدرشناسی کنیم و حداقل آن، شرکت در برنامههای وداع و تشییع است. بنده نیز در مراسم تشییع ایشان مانند آیین وداع شرکت خواهم کرد و تلاش میکنم در تشییعهای خارج از تهران نیز تا حد امکان حضور یابم.
هرچه میاندیشم، امام امت، جایگاهی تأسیسی برای جمهوری اسلامی داشت که نقشی مکمل بر نقش امام شهید (ره) بود. فکر میکنم که وظیفه دارم هیچ کوتاهی نکنم و انشاءالله کوتاهی نخواهم کرد.
تاکید رهبر انقلاب به استفاده از تولید ملی و قرابت آن به مسئله فضای مجازی
۲ روز پیش، روایتی از شهید خامنهای در تلویزیون مطرح شد مبنی بر اینکه دلیل اجازه ندادن به تعویض زیلوهای آبیرنگ حسینیه امام خمینی، حفظ یک رشته صنایع دستی اصیل ایرانی و جلوگیری از بینرفتن فرصتهای کسبوکار و اشتغال جوانان بوده است. در حوزه فضای مجازی نیز، شما به عنوان عضو شورای عالی فضای مجازی به خاطر دارید که ایشان توصیه ویژهای به استفاده از سکوهای ایرانی داشتند؟
بین زیلو و سکو تفاوتی عمیق وجود دارد، اما مشترکاتی نیز دارند. مشترکات آنها در استفاده از پتانسیل ایرانی، کارگر ایرانی، کارفرمای ایرانی و کارخانه ایرانی است. در زیلو، ویژگی سادگی مطرح است، در حالی که در سکو، کارِ اندیشهای موضوعیت دارد. یک جامعه باید آنچه را که میخواهد محقق کند، خودش تولید و اجرا کند.
رهبران هر جامعهای باید سادگی، قناعت و توجه به اقشار متوسط و پایین جامعه را مدنظر داشته باشند. نشستن بر زیلو در حسینیه، بیشتر ناظر بر سادگی، قدمت و هنر ایرانی بود. زیلو، نمود و نماد درسهای زندگی متعددی بود، یکی سادگی، دیگری توجه به محصول ایرانی و دیگری توجه به هنر باستانی ما. اینکه بر خروجی کارگران یزدی بنشینیم و زندگی کنیم، ریشه در استقلال و اقتصاد مادرگرا دارد. اما سکو، علاوه بر وجه استقلالی، وجه حکمرانی و حاکمیت بر فضای مجازی کشور و نقش استقرار و استمرار استقلال در حوزهای نوظهور را نیز دارد.
ما اگر از زیلوی ایرانی استفاده نکنیم یا حتی از فرش غیرایرانی بهره ببریم، حکمرانی خدشهدار نمیشود، اما در استفاده از سکوهای دیگران، استقلال ما در فضای مجازی به مخاطره میافتد. در این حوزه، مصداقها و مثالهای فراوانی وجود دارد که در این مجال نمیگنجد.
تاکید رهبری بر استفاده توامان با حکمرانی صحیح از فضای مجازی
خود رهبری در دیدارهای عمومی و خصوصی، توصیهای در این باره داشتند که به خاطر دارید؟
ایشان در جلسات مختلف، به طور مستقیم و غیرمستقیم، تأکید فراوان داشتند. پس از آن، توفیق شرفیابی مجدد پیدا نکردم، اما در بیانات و فرمایشات ایشان در جمعهایی که بحث فضای مجازی مطرح میشد، مستقیم و غیرمستقیم به موضوع «ول بودن» و «قتلگاه بودن» فضای مجازی اشاره میکردند. این ویژگیها، در سکوهای غیرایرانی و بهویژه آمریکایی که حکمرانی در دست آنهاست، ظهور و بروز دارد. آنها تصمیم میگیرند که چه محتوایی منتشر شود و چه شخصی حق انتشار داشته باشد یا خیر. بهراحتی محتواها را حذف میکردند، میکنند و کردهاند.
سکوهای آمریکایی محتواهای مربوط به شهید قاسم سلیمانی، مقاومت و شهید نصرالله را حذف کردند. چه بسا همین روزهای برگزاری مراسم وداع و تشییع رهبری، محتواهای مرتبط با این مراسم در تهران، مشهد، قم و کربلا را نیز حذف کنند، زیرا با سیاستهایشان ناسازگار است.
پیام مردم در تشییع؛ قولهایی که باید به رهبر شهید بدهیم
با توجه به حضور گسترده مردم در مراسم تشییع، به نظر شما مردم چه پیامی را منتقل میکنند و چه قولهایی باید به ایشان بدهند؟
بخشی از اقتدار کشور در عصر کنونی و دهههای پیشرو، به حوزههای نوظهور گره خورده است. حضرت آقا، امام شهید، بر اقتدار ما در حوزههایی، چون فضای مجازی و هوش مصنوعی تأکید بسیار داشتند.
هوش مصنوعی بخش مهم و نوظهوری از فضای مجازی است. در حوزههای دیگر نیز، غیر از مباحث مربوط به فضا، ایشان بر سختافزار و ماشینآلات مرتبط تأکید داشتند. اگر میخواهیم سرآمد و پیشرفته باشیم، باید از خط سیری که ایشان در بیش از یک دهه اخیر ترسیم کردند، پیروی کنیم. این مسیر، از نظر علمی، فناوری، اقتصاد و اشتغال به نفع ماست. به نظر من، بسیار نیکوست که این راه را انشاءالله با زعامت امام جدیدمان، آقا سید مجتبی حسینی خامنهای، ادامه دهیم.
توصیههای امام شهید، توصیههایی جهانی، مبتنی بر بیش از نیم قرن تجربه در دشمنشناسی، آمریکاشناسی و رژیمصهیونیستیشناسی بود. به عنوان برادری کوچک، به همه عزیزان توصیه میکنم که این روزها را مغتنم بشمارند و دین خود را به این عزیز شهید، این ایرانیترین رهبر سدههای اخیر، ادا کنند.
دعوت ویژه از شریفیها؛ از حمایتهای بینظیر تا قدردانی در رویداد ملی
شما به عنوان استاد دانشگاه شریف که سالها در این دانشگاه تدریس کردهاید و مدتی نیز مسئولیت آن را بر عهده داشتهاید، اگر بخواهید دانشجویان و خانواده دانشگاه شریف را عملاً به حضور در مراسم دعوت کنید، چه میگویید که هم دعوتشان کنید و هم دلیل دعوت را توضیح دهید؟
امام شهید ما به دانشگاه شریف عنایت و توجه ویژهای داشتند و این دانشگاه را یکی از پیشرانهای توسعه علمی و فناوری کشور قلمداد میکردند. در میان مدیران دولتی و سطوح حاکمیتی، قویترین پشتیبان علم، فناوری، دانشگاهها و بهویژه دانشگاه صنعتی شریف، امام شهید بودند. به شریفیها توصیه میکنم که از این حمایتِ بیش از پیش در طی چهار دهه اخیر، تشکر کنند.
این تشکر، بروزی عینی میخواهد. بروز این تشکر، از نظر شخصی و اجتماعی، حضور جدی، نمایان و با جلوه در این همایش و رویداد ملی عظیم است. از دانشجویان و خانواده بزرگ دانشگاه شریف دعوت میکنم که در این مراسم شرکت کنند.
انتهای پیام/