دادههای ساعت هوشمند چندان دقیق نیست
به گزارش سایت «ScienceAlert» استفاده از فناوریهای مرتبط با ورزش، مانند ساعتهای هوشمند، نزدیک به یک دهه است که یکی از مهمترین ترندهای دنیای تناسب اندام محسوب میشود و میلیونها نفر در سراسر جهان هر روز از آن استفاده میکنند. این دستگاهها نحوه فکر کردن افراد درباره سلامت و ورزش را شکل میدهند.
با این حال ساعتهای هوشمند بسیاری از شاخصها را بهطور مستقیم اندازهگیری نمیکنند. در واقع بخش بزرگی از این دادهها تنها تخمین هستند. به بیان دیگر، دقت آنها به اندازهای که بسیاری تصور میکنند بالا نیست.
اندازهگیری کالری یکی از محبوبترین ویژگیهای ساعت هوشمند است
ویژگی اندازهگیری کالری سوزاندهشده با وجود محبوبیت آن چندان دقیق نیست. ساعتهای دیجیتال ممکن است میزان مصرف انرژی را بیش از ۲۰ درصد کمتر یا بیشتر از مقدار واقعی تخمین بزنند. میزان این خطا بسته به نوع فعالیت نیز متفاوت است. این موضوع مهم است، زیرا بسیاری از افراد از این اعداد برای تصمیمگیری درباره مقدار غذایی که باید مصرف کنند استفاده میکنند.
شمارش قدمها به نوع فعالیت بستگی دارد
شمارش قدمها روشی مفید برای اندازهگیری سطح کلی فعالیت بدنی است، اما ساعتهای دیجیتال آن را کاملاً دقیق ثبت نمیکنند. در شرایط عادی ساعتهای هوشمند ممکن است حدود ۱۰ درصد کمتر از تعداد واقعی قدمها را ثبت کنند. فعالیتهایی مانند هل دادن کالسکه، حمل وزنه یا راه رفتن با حرکت محدود دستها میتواند دقت شمارش را کاهش دهد، زیرا این ساعتها برای ثبت قدمها به حرکت دست وابستهاند. برای بیشتر افراد این مسئله مشکل بزرگی ایجاد نمیکند و شمارش قدمها همچنان برای دنبال کردن سطح کلی فعالیت مفید است.
ثبت ضربان قلب تحت تأثیر عوامل مختلفی قرار میگیرد
ساعتهای هوشمند ضربان قلب را با حسگرهایی اندازهگیری میکنند که تغییرات جریان خون در رگهای مچ دست را ثبت میکنند. این روش در حالت استراحت یا در شدتهای پایین ورزش نسبتاً دقیق است، اما با افزایش شدت تمرین دقت آن کاهش مییابد. حرکت دست، تعریق، رنگ پوست و حتی میزان سفت بودن بند ساعت نیز میتواند بر اندازهگیری ضربان قلب تأثیر بگذارد. به همین دلیل دقت این اندازهگیری در افراد مختلف متفاوت است.
ساعتهای هوشمند در تشخیص مراحل مختلف خواب دقیق نیستند
تقریباً همه ساعتهای هوشمند یک «امتیاز کیفیت خواب» ارائه میدهند و خواب شبانه را به مراحل مختلفی مانند خواب سبک، خواب عمیق و خواب «REM» تقسیم میکنند.
اگرچه دادههای ساعتهای هوشمند میتوانند خطا داشته باشند، اما این به معنای بیاهمیت بودن آنها نیست. این دستگاهها همچنان میتوانند برای دنبال کردن روندهای کلی در طول زمان مفید باشند. با این حال بهتر است به نوسانات روزانه یا اعداد دقیق بیش از حد توجه نشود. همچنین توجه به احساس بدن، عملکرد در تمرین و میزان ریکاوری واقعی اهمیت زیادی دارد؛ زیرا این عوامل اغلب اطلاعات دقیقتری نسبت به آنچه ساعت هوشمند نشان میدهد ارائه میکنند
استاندارد طلایی برای اندازهگیری خواب روشی به نام «پلیسومنوگرافی» است که در آزمایشگاه انجام میشود و فعالیت مغز را ثبت میکند. اما ساعتهای هوشمند خواب را بر اساس حرکت بدن و ضربان قلب تخمین میزنند.
به همین دلیل این دستگاهها معمولاً میتوانند تشخیص دهند که فرد بیدار یا خوابیده است، اما در تشخیص مراحل مختلف خواب دقت بسیار کمتری دارند، بنابراین حتی اگر ساعت نشان دهد که «خواب عمیق، ضعیف بوده است»، لزوماً به این معنا نیست که واقعاً چنین اتفاقی افتاده است.
چرا امتیاز ریکاوری ساعتهای هوشمند همیشه دقیق نیست؟
بیشتر ساعتهای هوشمند برای ساختن «امتیاز آمادگی یا ریکاوری» از ترکیب «HRV» و امتیاز کیفیت خواب استفاده میکنند. HRV شاخصی است که نشان میدهد بدن چگونه به استرس واکنش نشان میدهد و در محیطهای علمی با «الکتروکاردیوگرام» (ECG) اندازهگیری میشود، اما ساعتهای هوشمند آن را با حسگرهای مچ دست تخمین میزنند و این روش دقت کمتری دارد.
به همین دلیل بسیاری از امتیازهای ریکاوری بر پایه دو سنجه نهچندان دقیق ساخته میشوند: HRV و کیفیت خواب. نتیجه این است که امتیاز نمایشدادهشده همیشه نشاندهنده وضعیت واقعی بدن نیست و ممکن است ساعت اعلام کند که بدن هنوز ریکاوری نشده، در حالی که فرد عملاً آماده تمرین است.
محدودیتهای اندازهگیری VO₂max در ساعتهای هوشمند
بیشتر دستگاهها «VO₂max» را تخمین میزنند؛ شاخصی که حداکثر آمادگی قلبی–عروقی را نشان میدهد. این شاخص بیانگر بیشترین مقدار اکسیژنی است که بدن هنگام ورزش میتواند استفاده کند.
بهترین روش اندازهگیری VO₂max استفاده از ماسکی است که میزان اکسیژن ورودی و خروجی بدن را تحلیل میکند، اما ساعتهای هوشمند نمیتوانند مصرف اکسیژن را مستقیماً اندازه بگیرد، بنابراین این شاخص را بر اساس ضربان قلب و حرکت بدن تخمین میزند.
مشکل اینجاست که این دستگاهها معمولاً VO₂max را در افراد کمتحرک بیش از مقدار واقعی و در افراد بسیار آماده کمتر از مقدار واقعی نشان میدهند. در نتیجه عددی که روی ساعت دیده میشود ممکن است نمایانگر سطح واقعی آمادگی بدنی نباشد.
با وجود خطا، این دادهها بیارزش نیستند
اگرچه دادههای ساعتهای هوشمند میتوانند خطا داشته باشند، اما این به معنای بیاهمیت بودن آنها نیست. این دستگاهها همچنان میتوانند برای دنبال کردن روندهای کلی در طول زمان مفید باشند.
با این حال بهتر است به نوسانات روزانه یا اعداد دقیق بیش از حد توجه نشود. همچنین توجه به احساس بدن، عملکرد در تمرین و میزان ریکاوری واقعی اهمیت زیادی دارد؛ زیرا این عوامل اغلب اطلاعات دقیقتری نسبت به آنچه ساعت هوشمند نشان میدهد، ارائه میکنند.
انتهای پیام/