جویشگر موضوعی؛ صیانت از نوجوانان، تابآوری در بحران و جنگ
تجربههای اخیر در جریان حوادث دیماه و جنگ تحمیلی اخیر نشان میدهد که کاربران برای جستوجوی موضوعهای مدنظر خود حتی با فعال بودن سرویسهای داخلی نیز در فضای مجازی دچار سردرگمی میشوند.
محمد تولایی، توسعه دهنده جویشگر بومی در گفتوگو با خبرنگار آناتک بر ضرورت وجود یک جویشگر بومی و تخصصی تأکید میکند. به باور او، چنین سامانهای میتواند در روزهای عادی پاسخگوی نیازهای گروههای خاص مانند نوجوانان باشد و در مواقع بحرانی و محدودیتهای اینترنتی احتمالی، نیازهای عمومی کاربران بزرگسال را نیز پوشش داده و از سرگردانی آنان در فضای مجازی جلوگیری کند.
وقتی که محدودیتهای اینترنتی در کشور به هر دلیلی پیش میآید، فارغ از کاربران زیر ۱۸ سال، بزرگسالهای ما نیز گویی با نوعی از گیجی و سردرگمی روبرو میشوند، آنها برای یافتن سرویسها و وبسایتهای مدنظر خود مشکل پیدا میکنند، نمونه آن را هم در حوادث و التهابات دیماه سال جاری دیدیم که علیرغم نرمال شدن اغلب سرویسهای بومی از روز دوم یا سوم اعمال محدودیتهای اینترنتی، باز هم کاربران دچار سردرگمی بودند، این که شما در جایی میگویید توسعه موتور جستوجوی موضوعی میتواند مزیت ایران باشد، فکر میکنید با ایجاد و ارتقا یک جویشگر تخصصی، نیاز کاربر بزرگسال هم رفع خواهد شد؟
بنده قبول دارم که کشور به خصوص برای زمان مواجهه با بحرانها نیاز به وجود یک جویشگر بومی کیفی دارد، ولی حرفم این است که اگر یک جویشگر بومی موضوعی و تخصصی برای نوجوانان داشته باشیم، در شرایط ویژه (جنگ فعلی، دفاع مقدس 12روزه یا حوادث دیماه) امکان پاسخگویی به نیازهای بزرگسالان را نیز خواهد داشت.
چطور چنین موضوعی را بیان میکند، موتور جستجوی موضوعی که برای یک گروه خاص مانند نوجوانان طراحی شده باشد، طبعاً برخی ویژگیهای مدنظر گروه کاربری بزرگسال را ندارد؟
بله حرف شما به طور کلی درست است، ولی اگر بنا باشد که جویشگر بومی فقط برای یک بازه زمانی محدود مانند حوادث دی (جنگ فعلی یا دفاع مقدس ۱۲ روزه) مورد استفاده قرار بگیرد، آن موتور جستوجوی تخصصی، نیازهای عمومی کاربران را هم جهت بازه زمانی محدود پاسخگو خواهد بود.
علت مقاومت عامدانه من برای اینکه موتور جستوجوی تخصصی به جای جویشگر عمومی و ویژه بزرگسال در کشور توسعه پیدا کند، نیاز به اجماع ملی برای اجرای دقیق و کامل چنین طرحهایی است. زمانی که بنا میشود که پروژه فناورانه در کشور توسعه پیدا کند، عموم مردم باید نسبت به آن احساس خوبی داشته باشند. شاید من به عنوان یک متخصص یا ناظر بیرونی متوجه آسیبهای محتمل از ناحیه گوگل برای کاربران ایرانی باشم، ولی اجماع عمومی روی آن وجود ندارد.
من نوعی وقتی متوجه میشوم که امکان اجماع سازی روی آن وجود ندارد، ولی بناست طرح را مدیریت کنم یا نیروی اجرایی آن را تحت مدیریت بگیرم، با چالشهای مهمی روبرو میشوم که جنس آنها فنی یا حتی مرتبط با مدیریت منابع انسانی نیست و راهحل سادهای هم ندارند.
انتهای پیام/