صفحه نخست

آناتک

آنامدیا

دانشگاه

فرهنگ‌

علم

سیاست و جهان

اقتصاد

ورزش

عکس

فیلم

استانها

بازار

اردبیل

آذربایجان شرقی

آذربایجان غربی

اصفهان

البرز

ایلام

بوشهر

تهران

چهارمحال و بختیاری

خراسان جنوبی

خراسان رضوی

خراسان شمالی

خوزستان

زنجان

سمنان

سیستان و بلوچستان

فارس

قزوین

قم

کردستان

کرمان

کرمانشاه

کهگیلویه و بویراحمد

گلستان

گیلان

لرستان

مازندران

مرکزی

همدان

هرمزگان

یزد

پخش زنده

۱۱:۳۵ | ۲۸ / ۰۸ /۱۴۰۵
| |

خالق سیمز با هوش مصنوعی خاطرات کاربران را به دنیای بازی تبدیل می‌کند

ویل رایت، خالق مجموعه‌های مشهور سیمز و سیم‌سیتی، از بازی جدید MyMems رونمایی کرده که با استفاده از هوش مصنوعی مولد، خاطرات و تجربیات واقعی کاربران را به شخصیت‌ها، محیط‌های مجازی و چالش‌های تعاملی تبدیل می‌کند. این بازی که برای عرضه در سال آینده برنامه‌ریزی شده، به بازیکنان اجازه می‌دهد نسخه‌های دیجیتالی افراد آشنا را در دنیایی برگرفته از زندگی خود ایجاد کنند و با کمک آن‌ها به حل معماها و تجربه موقعیت‌های تازه بپردازند.
کد خبر : 1098606

به گزارش خبرگزاری آنا؛ استودیوی گالیوم، به مدیریت ویل رایت، همکاری تازه‌ای با شرکت Artificial Agency آغاز کرده تا ایده ساخت یک بازی مبتنی بر خاطرات شخصی را به مرحله اجرا برساند. برخلاف بازی‌های شبیه‌سازی متداول که شخصیت‌ها، محیط‌ها و فعالیت‌های آن‌ها از پیش طراحی شده‌اند، محصول جدید قرار است بخش مهمی از محتوای خود را براساس اطلاعاتی تولید کند که هر بازیکن از زندگی واقعی‌اش ارائه می‌دهد. کاربران می‌توانند خاطرات خود را به‌صورت متن یا روایت صوتی وارد بازی کنند و سامانه هوش مصنوعی با تحلیل این اطلاعات، مکان‌ها و شخصیت‌هایی متناسب با تجربیات فرد بسازد. این شخصیت‌ها تنها برای نمایش در محیط بازی طراحی نشده‌اند و قرار است بتوانند با یکدیگر تعامل داشته باشند، در فعالیت‌های گروهی شرکت کنند و هنگام حل چالش‌ها رفتار‌هایی متناسب با ویژگی‌های استخراج‌شده از خاطرات کاربر نشان دهند.

رایت که با طراحی سیم‌سیتی و سیمز تأثیر قابل‌توجهی بر گسترش بازی‌های شبیه‌سازی داشته، معتقد است فناوری‌های تازه امکان ساخت تجربه‌ای شخصی‌تر از آثار گذشته وی را فراهم کرده‌اند. در سیمز، بازیکنان می‌توانستند شخصیت‌هایی شبیه اعضای خانواده یا دوستان خود طراحی کنند، اما رفتار آن‌ها همچنان به مجموعه‌ای از قواعد و ویژگی‌های از پیش تعریف‌شده وابسته بود. وی توضیح داده که حتی با وجود پیچیدگی آن سامانه‌ها، شخصیت‌های مجازی نمی‌توانستند تجربه‌های شخصی، روابط خانوادگی یا دلایل رفتار افراد واقعی را به‌درستی بازنمایی کنند. اکنون هدف گالیوم استفاده از خاطرات، روابط و اتفاقات زندگی هر بازیکن برای ایجاد دنیایی است که ساختار و محتوای آن از تجربیات همان فرد شکل می‌گیرد.

ساخت شخصیت‌های مجازی از افراد واقعی زندگی

یکی از قابلیت‌های اصلی بازی ایجاد شخصیت‌هایی با عنوان Mems است که براساس اطلاعات ارائه‌شده درباره اعضای خانواده، دوستان و دیگر افراد آشنا ساخته می‌شوند. بازیکن می‌تواند خاطراتی درباره یک فرد مشخص وارد کند و سامانه با تحلیل روایت‌ها، روابط و ویژگی‌های توصیف‌شده، شخصیتی دیجیتالی برای حضور در محیط بازی ایجاد کند. این شخصیت‌ها قرار است علاوه بر تعامل با کاربر، با یکدیگر نیز ارتباط برقرار کنند و در موقعیت‌های مختلف واکنش نشان دهند. هرچه اطلاعات بیشتری درباره افراد و ارتباطات آن‌ها به سامانه داده شود، مدل رفتاری بازی نیز می‌تواند شناخت دقیق‌تری از روابط توصیف‌شده ایجاد کند. البته شرکت سازنده هنوز نمونه‌های عملی گسترده‌ای از رفتار این شخصیت‌ها منتشر نکرده و مشخص نیست دقت شبیه‌سازی ویژگی‌های فردی در نسخه نهایی تا چه اندازه خواهد بود.

ویل رایت برای توضیح نحوه استفاده از شخصیت‌ها، موقعیت‌هایی را مطرح کرده که در آن‌ها افراد واقعی زندگی بازیکن در شرایط غیرمعمول قرار می‌گیرند. برای مثال، کاربر می‌تواند تصور کند اگر مادربزرگش در مسابقه تنیس مقابل سرنا ویلیامز قرار بگیرد چه اتفاقی می‌افتد یا اگر برای ساخت پلی روی یک شکاف به کمک نیاز داشته باشد، کدام ۳ نفر از آشنایانش را انتخاب خواهد کرد. در بازی، شخصیت‌های ساخته‌شده می‌توانند گروه‌هایی تشکیل دهند و بازیکن از میان آن‌ها افراد مناسب را برای حل معما یا انجام مأموریت انتخاب کند. انتخاب اعضای گروه قرار است با ویژگی‌های شخصیت‌ها و روابطی که در خاطرات ثبت شده‌اند ارتباط داشته باشد و در نتیجه، هر کاربر با مجموعه متفاوتی از شخصیت‌ها و توانایی‌های احتمالی روبه‌رو خواهد شد.

خاطرات کاربران به مناطق مختلف دنیای بازی تبدیل می‌شوند

محیط این بازی نیز به‌جای تکیه کامل بر نقشه‌ای ثابت، از موضوعات موجود در خاطرات بازیکن شکل می‌گیرد. رایت ساختار پیشنهادی این جهان را به یک پارک تفریحی تشبیه کرده که هر بخش آن موضوع مستقلی دارد و بازیکن می‌تواند میان مناطق مختلف جابه‌جا شود. خاطرات مربوط به سفرها، فعالیت‌های ورزشی، اتفاقات خانوادگی، آسیب‌دیدگی‌ها و حتی تجربه فقدان عزیزان می‌توانند مبنای ایجاد بخش‌های متفاوتی از محیط بازی باشند. هوش مصنوعی تلاش می‌کند موضوعات مشترک میان روایت‌های کاربر را شناسایی کند و آن‌ها را به مکان‌ها، اشیا و فعالیت‌های قابل تعامل تبدیل کند. به این ترتیب، یک خاطره لزوماً تنها به نمایش تصویری یک اتفاق منجر نمی‌شود و ممکن است بخشی از ساختار بازی یا چالش‌های قابل انجام را شکل دهد.

بازیکنان فعالیت خود را در دنیایی متعلق به یک شخصیت راهنما آغاز می‌کنند و با استفاده از خاطرات و ترکیب عناصر مختلف، معما‌هایی را حل خواهند کرد. پیشرفت در این بخش به باز شدن امکان ساخت جهان شخصی منجر می‌شود و کاربران به‌تدریج می‌توانند محیط خود را با شخصیت‌ها، بنا‌ها و مکان‌های برگرفته از زندگی واقعی گسترش دهند. گالیوم همچنین قصد دارد قابلیت اشتراک‌گذاری خاطرات را در اختیار خانواده‌ها، دوستان و همکاران قرار دهد تا آن‌ها بتوانند دنیا‌هایی مشترک براساس تجربه‌های جمعی خود ایجاد کنند. برای نمونه، خاطرات چند عضو خانواده از یک سفر می‌تواند در ساخت محیطی مشترک مورد استفاده قرار بگیرد و افراد مختلف در شکل‌گیری آن مشارکت کنند. شرکت تأکید کرده که انتقال خاطرات از فضای شخصی به دنیای مشترک باید با انتخاب و اجازه کاربر انجام شود.

هوش مصنوعی رفتار شخصیت‌ها را به‌صورت پویا مدیریت می‌کند

بخش مهمی از فناوری این پروژه بر موتور رفتاری توسعه‌یافته توسط Artificial Agency استوار است؛ شرکتی که پیش‌تر روی ساخت ایجنت‌های هوشمند برای آزمایش بازی‌ها و ایجاد شخصیت‌های مجازی همکاری‌کننده با بازیکنان فعالیت داشته است. فناوری این شرکت با عنوان Behavior Engine برای تولید رفتار‌های پویا طراحی شده و می‌تواند به شخصیت‌های بازی اجازه دهد بدون نیاز به تعریف دستی تمام واکنش‌های ممکن، متناسب با اتفاقات محیط تصمیم بگیرند. در روش‌های متداول توسعه بازی، سازندگان معمولاً مجموعه‌ای از رفتار‌ها و شرایط اجرای آن‌ها را از پیش مشخص می‌کنند، اما استفاده از مدل‌های هوش مصنوعی می‌تواند دامنه واکنش‌های شخصیت‌ها را افزایش دهد. این ویژگی برای محصول جدید اهمیت زیادی دارد، زیرا توسعه‌دهندگان نمی‌توانند تمام خاطرات، روابط خانوادگی و موقعیت‌هایی را که کاربران وارد بازی خواهند کرد، پیش‌بینی کنند.

موتور رفتاری این شرکت برای کاهش هزینه پردازش از ترکیب مدل‌های کوچک و بهینه‌شده با سازوکاری برای تفکیک واکنش‌های سریع و تصمیم‌های پیچیده استفاده می‌کند. برخی رفتار‌های ساده شخصیت‌ها بدون فراخوانی مدل‌های بزرگ هوش مصنوعی اجرا می‌شوند، در حالی که موقعیت‌های نیازمند تحلیل بیشتر می‌توانند از توانایی مدل‌های تخصصی بهره ببرند. این معماری به کاهش تأخیر در واکنش شخصیت‌ها و محدود کردن هزینه اجرای مداوم هوش مصنوعی کمک می‌کند. رایت توضیح داده که استفاده از فناوری آماده یک شرکت تخصصی، استودیوی گالیوم را از توسعه مستقل تمام زیرساخت‌های هوش مصنوعی بی‌نیاز می‌کند و به تیم سازنده اجازه می‌دهد بیشتر بر طراحی بازی تمرکز کند. وی همچنین استفاده مداوم از مدل‌های بسیار پیشرفته و پرهزینه را برای چنین محصولی ضروری نمی‌داند و معتقد است راهکار‌های سبک‌تر می‌توانند نیاز‌های اصلی بازی را تأمین کنند.

مدل MemDNA روابط و تجربیات شخصی را تحلیل می‌کند

گالیوم برای سازمان‌دهی اطلاعات شخصی کاربران از فناوری اختصاصی MemDNA استفاده می‌کند که ترکیبی از یک مدل رفتاری شخصی و گراف دانش است. مدل رفتاری با دریافت خاطرات بیشتر توسعه پیدا می‌کند و قرار است بر نحوه واکنش شخصیت‌ها و تغییرات محیط بازی تأثیر بگذارد. گراف دانش نیز اطلاعات مربوط به افراد، مکان‌ها، رویداد‌ها و ارتباط میان آن‌ها را در ساختاری مرتبط نگهداری می‌کند تا سامانه بتواند از این روابط هنگام تولید محتوا استفاده کند. برای مثال، اگر کاربر چند خاطره درباره یک دوست قدیمی و مکان‌هایی که با وی بازدید کرده ثبت کند، سیستم می‌تواند ارتباط میان آن شخص، رویداد‌ها و مکان‌های توصیف‌شده را شناسایی کند و در ساخت شخصیت یا محیط بازی به کار بگیرد.

شرکت سازنده اعلام کرده که MemDNA اطلاعات خاطرات را به‌صورت محلی و تنها با اجازه کاربر پردازش می‌کند. با این حال، جزئیات فنی کامل درباره نحوه ذخیره‌سازی داده‌ها، مدت نگهداری اطلاعات شخصی، استفاده احتمالی از پردازش ابری و سازوکار حذف خاطرات هنوز منتشر نشده است. این موضوع از آن جهت اهمیت دارد که محتوای واردشده به بازی ممکن است شامل اطلاعات خصوصی کاربران و اشخاص دیگری باشد که خودشان مستقیماً در بازی حضور ندارند. علاوه بر خاطرات فردی، اطلاعات مربوط به روابط خانوادگی، مشکلات شخصی و تجربه‌های حساس نیز می‌توانند در ساخت مدل رفتاری مورد استفاده قرار بگیرند. بنابراین، ارزیابی میزان حفاظت از داده‌ها به انتشار جزئیات بیشتر درباره معماری نهایی سرویس و سیاست‌های حفظ حریم خصوصی آن وابسته خواهد بود.

پروژه قدیمی Proxi پس از مشکلات مالی دوباره احیا شد

ایده اصلی این بازی پیش از گسترش مدل‌های مولد امروزی شکل گرفته بود و رایت نخستین بار در سال ۲۰۱۸ از پروژه‌ای با نام Proxi رونمایی کرد. این محصول به‌عنوان یک بازی موبایلی با محور خودشناسی معرفی شده بود و قرار بود کاربران با ثبت خاطرات خود، به‌تدریج محیطی مجازی بسازند که بازتابی از شخصیت و تجربیات آن‌ها باشد. در آن زمان فناوری هوش مصنوعی مولد هنوز به سطح کنونی نرسیده بود و تبدیل روایت‌های شخصی به مجموعه‌ای از شخصیت‌ها و محیط‌های تعاملی، چالش‌های فنی متعددی داشت. روند توسعه پروژه برای چندین سال ادامه یافت، اما محصول نهایی عرضه نشد و اطلاعات محدودی درباره پیشرفت آن در اختیار علاقه‌مندان قرار گرفت.

استودیوی گالیوم در اواخر سال ۲۰۲۴ با مشکلات جدی تأمین مالی روبه‌رو شد و به دلیل پایان یافتن منابع مالی، بخش بزرگی از کارکنان خود را تعدیل کرد. این اتفاق آینده پروژه را در وضعیت نامشخصی قرار داد و ادامه توسعه آن با تیم قبلی امکان‌پذیر نبود. همکاری تازه با Artificial Agency اکنون زمینه بازگشت ایده را فراهم کرده و نسخه جدید با نام MyMems معرفی شده است. تفاوت مهم محصول تازه با طرح اولیه، استفاده گسترده از هوش مصنوعی مولد برای استخراج اطلاعات از روایت‌های شخصی و ساخت رفتار‌های پویا برای شخصیت‌ها است. با این حال، هنوز مشخص نیست چه بخش‌هایی از طراحی اولیه Proxi در نسخه جدید حفظ شده‌اند و چه میزان از ساختار بازی طی بازنگری‌های اخیر تغییر کرده است.

سازندگان درباره نگرانی‌ها از کاربرد هوش مصنوعی توضیح دادند

گسترش استفاده از هوش مصنوعی مولد در صنعت بازی با انتقاد‌هایی درباره اصالت آثار هنری، حقوق تولیدکنندگان محتوا و جایگزینی فرایند‌های خلاقانه انسانی همراه بوده است. رایت در واکنش به این نگرانی‌ها توضیح داده که حتی فرزندان خود وی نیز نگاه مثبتی به کاربرد گسترده هوش مصنوعی ندارند و بخشی از انتقاد‌ها درباره مالکیت هنری و اعتبار خالقان آثار را قابل‌درک می‌داند. با این حال، وی معتقد است فناوری جدید می‌تواند ابزار‌های متفاوتی برای طراحی بازی در اختیار سازندگان قرار دهد و تجربه‌هایی ایجاد کند که تولید آن‌ها با روش‌های متداول بسیار دشوار است. در این اثر قرار است کاربر نقش اصلی را در شکل‌گیری محتوای بازی داشته باشد و هوش مصنوعی بیشتر برای تبدیل ایده‌ها و خاطرات شخصی به عناصر قابل تعامل استفاده شود.

ویرجینیا مک‌آرتور، تهیه‌کننده اجرایی استودیوی گالیوم، محصول جدید را یک بازی آرام و مبتنی بر ساخت جهان توصیف کرده که در زیرساخت آن سامانه پیچیده‌ای برای شبیه‌سازی روابط اجتماعی فعالیت می‌کند. آنتونی مایتز، مدیر محصول این استودیو، نیز تأکید کرده که هدف صرفاً ایجاد یک دفتر خاطرات دیجیتالی نیست و بازی باید امکان تجربه موقعیت‌های سرگرم‌کننده و تعامل با شخصیت‌ها را فراهم کند. به گفته وی، آزمایش‌های اولیه نشان داده‌اند که وقتی کاربران در تولید و تغییر محتوای بازی مشارکت مستقیم دارند، واکنش متفاوتی نسبت به محتوایی نشان می‌دهند که به‌طور کامل و بدون دخالت آن‌ها توسط هوش مصنوعی ساخته شده است. با این حال، میزان موفقیت این رویکرد در نسخه نهایی هنوز مشخص نیست و به کیفیت تعاملات، تنوع فعالیت‌ها و توانایی بازی در حفظ جذابیت برای کاربران مختلف وابسته خواهد بود.

عرضه بازی برای سال آینده برنامه‌ریزی شده است

استودیوی گالیوم قصد دارد این بازی را در سال آینده به‌صورت یک تجربه اجتماعی برای کاربران منتشر کند و امکان درخواست دسترسی اولیه نیز از طریق وب‌سایت رسمی پروژه فراهم شده است. این محصول فعلاً برای دستگاه‌های موبایلی معرفی شده، اما جزئیات مربوط به سیستم‌عامل‌های پشتیبانی‌شده، قیمت، شیوه درآمدزایی و زمان دقیق آغاز عرضه عمومی مشخص نیستند. سازندگان همچنین اعلام کرده‌اند که بازی نخست می‌تواند پایه‌ای برای توسعه تجربه‌های مرتبط دیگری باشد که از همان سامانه خاطرات و شخصیت‌های هوشمند استفاده می‌کنند. در چنین ساختاری، اطلاعات و مدل‌های رفتاری ایجادشده توسط کاربر ممکن است در آینده برای شکل‌دهی به محیط‌ها و فعالیت‌های جدید نیز مورد استفاده قرار بگیرند، هرچند جزئیات اجرایی این برنامه هنوز اعلام نشده است.

رایت پس از سال‌ها فاصله گرفتن از تولید بازی‌های بزرگ، اکنون تلاش می‌کند ایده شبیه‌سازی زندگی را با فناوری‌های هوش مصنوعی ترکیب کند و به‌جای بازآفرینی یک جامعه عمومی، دنیایی بر پایه تجربیات شخصی هر بازیکن بسازد. مهم‌ترین چالش پروژه تنها تولید شخصیت‌ها و محیط‌های متنوع نخواهد بود، بلکه ایجاد تعاملاتی است که در طول زمان قابل‌باور باقی بمانند و بتوانند بدون دخالت مداوم سازندگان بازی به خاطرات تازه واکنش نشان دهند. از سوی دیگر، استفاده از اطلاعات خصوصی کاربران و افراد نزدیک به آن‌ها، ضرورت ارائه کنترل‌های روشن برای ثبت، استفاده و اشتراک‌گذاری داده‌ها را افزایش می‌دهد. عملکرد واقعی این سامانه‌ها و میزان موفقیت ایده تبدیل خاطرات به یک بازی تعاملی، پس از انتشار نسخه قابل تجربه مشخص خواهد شد.

ارسال نظر
captcha