روایت تعزیهخوان پیشکسوت از همراهی با کوروش زارعی در کربلا
ابوالفضل میرزااحمدی در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری آنا، درباره درگذشت کوروش زارعی اظهار کرد: حدود ۷۰ سال است که تعزیهخوانی میکنم و از سال ۱۳۶۱، همزمان با قرار گرفتن تعزیه زیر پوشش وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، فعالیت اجرایی داشتهام. در این سالها در تمامی جشنوارههای داخلی و خارجی نیز حضور پیدا کردهام.
وی افزود: حدود ۱۰ سال با مرحوم زارعی آشنایی داشتم و سه سال نیز به واسطه همکاری با ایشان در کربلا حضور پیدا کردم. گروه تعزیه ما با هماهنگی و همراهی ایشان برای اجرای تعزیه به کربلا میرفت. آنچه از نزدیک درباره او دیدم، این بود که واقعاً مردی خداپرست و عاشق امام حسین (ع) و حضرت زهرا (س) بود.
این تعزیهخوان پیشکسوت ادامه داد: زارعی فردی خاص و هنرمندی شناختهشده در سطح کشور بود. در شهرهای مختلف به واسطه هماهنگیهای او اجرای تعزیه داشتیم و این برنامهها نیز با موفقیت برگزار میشد. من از ایشان جز خوبی چیزی ندیدم و امیدوارم خداوند رحمتش کند و بتوانیم گوشهای از زحمات او را در مراسمهای مختلف جبران کنیم.
زارعی اجازه نداد تعزیهخوانها در شرایط نامناسب اجرا کنند
میرزااحمدی با اشاره به خاطرات مشترک خود با زندهیاد کوروش زارعی گفت: خاطرات زیادی از همکاری با ایشان دارم. یک سال در مسیر عمودهای پیادهروی اربعین، قرار بود در عمود ۱۱۲۰ تعزیه اجرا کنیم. پیش از آن، درخواست اجرای گروه را داده بودند، اما وقتی زارعی شرایط ما و وضعیت محل اجرا را دید، اعلام کرد که در آنجا اجرا نخواهیم داشت.
وی افزود: مسئولان آن محل هرچه اصرار و خواهش کردند، ایشان اجازه نداد گروه تعزیه در آن شرایط اجرا داشته باشد. معتقد بود قول و وعدهای که از تهران به ما داده بودند، با شرایطی که در محل دیدیم تفاوت داشت. به همین دلیل اجازه اجرا نداد و ما برای اجرای تعزیه به محل دیگری رفتیم. این رفتار نشان میداد که چقدر برای شأن و جایگاه هنرمندان و گروههای تعزیه اهمیت قائل بود.
از درِ باز اتاقش تا خاطره اجرای پرمخاطب در سالن اندیشه
این هنرمند تعزیهخوان با بیان اینکه در مراجعاتش به تهران همواره امکان دیدار و گفتوگو با زارعی را داشته است، عنوان کرد: هر زمان کاری با ایشان داشتم به تهران میآمدم و در اتاقش به روی ما باز بود؛ مگر اینکه جلسهای داشته باشد. منتظر میماندیم تا جلسه تمام شود و بعد وارد اتاقش میشدیم و درباره برنامهها و قرارهای اجرای تعزیه در کربلا صحبت و هماهنگی میکردیم.
میرزااحمدی به یکی دیگر از خاطرات خود از همکاری با زارعی در سال ۱۴۰۳ اشاره کرد و گفت: در آن سال، به مدت ۱۰ شب برای گروه ما در ایام شعبانیه برنامهریزی کردند. زارعی از من پرسید چه کاری در اختیار دارم که بتواند مردم را جذب کند. وقتی درباره اجراها پرسید، گفتم بخشی از تعزیه مختار و همچنین تعزیه عروسی بلقیس و حضرت سلیمان را اجرا میکنیم.
وی افزود: ایشان استقبال کرد و من هم اطمینان دادم که برنامه خوبی خواهد شد. اجراها در سالن اندیشه برگزار شد؛ سالنی که ظرفیت آن بیش از یکهزار و ۲۰۰ نفر بود. استقبال مردم بسیار خوب بود و با توجه به محتوای اثر و کیفیت گروه، اجرای موفقی رقم خورد. زارعی از دیدن این استقبال و کیفیت اجرا چنان به وجد آمده بود که اشک شوق میریخت و میگفت تاکنون چنین چیزی ندیده است.
این تعزیهخوان پیشکسوت در پایان با ابراز تأسف از درگذشت کوروش زارعی تأکید کرد: آنچه از او در ذهن من باقی مانده، جز محبت، همراهی و تلاش برای اعتلای هنر تعزیه نیست و امیدوارم خداوند او را با اولیای خود محشور کند.
انتهای پیام/