مکالمات ضبط شده کاربران در گجت‌ها تا چه زمانی نگه داشته می‌شود؟
به گزارش خبرگزاری آنا، به نقل از «Fastcompany»؛ موج تازه‌ای از گجت‌های مجهز به هوش مصنوعی با وعده ثبت و یادآوری جزئیات زندگی روزمره وارد بازار شده‌اند. این دستگاه‌ها قرار است جلسات کاری، تماس‌ها و حتی گفت‌وگوهای معمولی را ثبت کنند و با تبدیل آن‌ها به متن و خلاصه، چیزی را از حافظه کاربر جا نیندازند. با این حال، همین قابلیت پرسش مهمی درباره حریم خصوصی ایجاد کرده است؛ وقتی یک دستگاه مدام به مکالمات اطراف خود گوش می‌دهد، اطلاعات افرادی که حتی مالک آن نیستند چه سرنوشتی پیدا می‌کند؟
چه گجتی مکالمات را به حافظه دیجیتال تبدیل می‌کند؟
یکی از نمونه‌های تازه این روند، دستبند Bee Frontier متعلق به شرکت آمازون است. این دستگاه که ظاهری شبیه ردیاب تناسب اندام بدون نمایشگر دارد، به دو میکروفون مجهز شده و جلسات و گفت‌وگوهای کاربر را ضبط می‌کند، سپس متن مکالمات و خلاصه آن‌ها در اختیار صاحب دستگاه قرار می‌گیرد. آمازون همچنین وسیله‌ای با نام Bee Eclipse برای اتصال به گوشی معرفی کرده که با هدف ثبت و پیگیری تماس‌ها طراحی شده است.
بر اساس گزارش رویترز، آمازون این محصولات را با هدف کمک به یادآوری قرارها، تعهدات و جزئیاتی عرضه کرده که به طور معمول در جریان فعالیت‌های روزمره فراموش می‌شود. این محصولات بخشی از رقابت تازه شرکت‌های فناوری برای تبدیل هوش مصنوعی به دستیار دائمی زندگی روزمره محسوب می‌شود.
این روند به دستبندها محدود نمی‌شود. عینک‌های هوشمند متا نیز قابلیت‌هایی برای تعامل با محیط و پردازش گفت‌وگوها دارند. اپل هم قابلیت Siri Recap را برای خلاصه‌سازی مکالمات در مدل‌های جدید اپل واچ معرفی کرده است. در چنین شرایطی، ابزارهای پوشیدنی دیگر فقط وسیله‌ای برای نمایش اعلان‌ها یا ثبت فعالیت‌های ورزشی نیستند؛ آن‌ها به واسطه‌ای برای جمع‌آوری و پردازش اطلاعات صوتی و محیطی تبدیل می‌شوند.
چراغ ضبط نشانه کافی برای حفظ حریم خصوصی نیست
شرکت‌های سازنده برای پاسخ به نگرانی‌های حریم خصوصی، راهکارهایی مانند چراغ هشدار ضبط را در نظر گرفته‌اند. برای مثال، هنگام ضبط مکالمه با دستگاه‌های Bee، چراغی روشن می‌شود تا اطرافیان متوجه فعال‌بودن دستگاه شوند. متا نیز در عینک‌های هوشمند خود از چراغی برای اعلام ثبت عکس و ویدئو استفاده می‌کند.
با این حال، کارشناسان حریم خصوصی معتقدند چنین نشانه‌ای به‌تنهایی رضایت آگاهانه افراد را تضمین نمی‌کند. ممکن است اطرافیان متوجه چراغ کوچک دستگاه نشوند یا به طور کلی ندانند که این وسیله قابلیت ضبط و پردازش مکالمات را دارد. در یک محیط شلوغ مانند کافه، محل کار یا جلسه خانوادگی نیز گرفتن رضایت تک‌تک افراد دشوارتر می‌شود.
گزارش GeekWire نیز به انتقاد یک مهندس سابق امنیت آمازون از سازوکار رضایت در دستگاه‌های Bee پرداخته است. چراغ هشدار و یادآوری به صاحب دستگاه برای گرفتن اجازه، به این معنا نیست که افراد حاضر در مکالمه به طور حتمی از ضبط صدایشان آگاه شده‌اند. مسئله مهم‌تر این است که متن و خلاصه صحبت‌های دیگران ممکن است در حساب کاربری صاحب دستگاه باقی بماند، بی‌آنکه گویندگان امکان مشاهده یا حذف آن را داشته باشند.
اطلاعات ضبط شده کجا می‌مانند؟
آمازون می‌گوید صدای ضبط شده در دستگاه‌های Bee به صورت لحظه‌ای پردازش و پس از آن حذف می‌شود؛ اما متن مکالمات، خلاصه‌ها و برخی اطلاعات استخراج شده از آن‌ها در محیط پردازشی رمزگذاری‌شده نگهداری می‌شود. این شرکت تاکید کرده که حتی کارکنان آمازون نیز به این داده‌ها دسترسی ندارند و کنترل آن‌ها در اختیار کاربر است.
در مقابل، درباره عینک‌های هوشمند متا پرسش‌های دیگری مطرح شده است. طبق گزارش فست‌کمپانی، هنگام استفاده از برخی قابلیت‌های ترجمه مکالمه در عینک‌های Ray-Ban Meta، چراغ ضبط روشن نمی‌شود؛ زیرا دستگاه فایل صوتی یا تصویری را در گالری ذخیره نمی‌کند. با این حال، متن مکالمات ترجمه شده ممکن است تا یک سال در سرورهای متا باقی بماند، مگر اینکه کاربر آن‌ها را دستی حذف کند.
متا در توضیحات رسمی خود درباره عینک‌های هوش مصنوعی بر وجود چراغ هشدار و کنترل‌های حریم خصوصی تاکید کرده است. این شرکت می‌گوید چراغ هنگام ثبت عکس یا ویدئو فعال می‌شود و در نسل‌های جدید، دستکاری یا پوشاندن آن به غیرفعال‌شدن دوربین منجر خواهد شد. با این حال، این توضیحات به همه پرسش‌ها درباره پردازش داده‌های محیطی و مکالمات را پاسخ نمی‌دهد.
آیا همه گفت‌وگوها فراموش می‌شود؟
نگرانی درباره این گجت‌ها فقط به امنیت داده‌ها یا احتمال دسترسی غیرمجاز محدود نیست. ثبت دائمی مکالمات رفتار افراد را در فضاهای عمومی و خصوصی تغییر می‌دهد. وقتی افراد بدانند حرف‌هایشان ممکن است ضبط، تحلیل و برای مدت طولانی نگهداری شود، احتمال دارد در گفت‌وگوهای روزمره محتاط‌تر شوند یا از بیان بعضی دیدگاه‌ها خودداری کنند.
ویکتور مایر شونبرگر، استاد دانشگاه آکسفورد، در گفت‌وگو با فست‌کمپانی به اهمیت فراموش شدن طبیعی اتفاقات در فضاهای عمومی اشاره کرده است. در گذشته، بسیاری از حرف‌ها و رفتارهای روزمره پس از مدتی از ذهن اطرافیان پاک می‌شد؛ اما ثبت و تحلیل آن‌ها به کمک AI این ویژگی طبیعی تعاملات انسانی را از بین می‌برد.
از این منظر، مسئله فقط این نیست که چه کسی به فایل‌های ضبط شده دسترسی دارد؛ بلکه این است که آیا افراد همچنان می‌توانند بدون نگرانی از ثبت و بازبینی دائمی، در محیط‌های عمومی حضور داشته باشند و آزادانه صحبت کنند؟
حافظه نامحدود، حق فراموشی را محدود می‌کند
گجت‌های هوشمند قرار است بخشی از بار حافظه انسان را به دوش بکشند؛ اما این قابلیت زمانی مسئله‌ساز می‌شود که مرز میان اطلاعات شخصی صاحب دستگاه و حریم خصوصی اطرافیان او از بین برود. فردی که یک دستبند یا عینک هوشمند می‌خرد، تنها کسی نیست که اطلاعاتش در حافظه دیجیتال آن ثبت می‌شود.
رمزگذاری، چراغ هشدار و امکان حذف اطلاعات، اقدامات مهمی هستند؛ اما جای رضایت واقعی افراد حاضر در مکالمه را نمی‌گیرد. فناوری ضبط دائمی زمانی قابل‌اعتماد خواهد بود که حق آگاهی، مخالفت و حذف داده‌ها فقط در اختیار مالک دستگاه نباشد. در غیر این صورت، بهای حافظه بی‌نقص گجت‌ها را دیگران با از دست دادن بخشی از حریم خصوصی خود می‌پردازند.
انتهای پیام/