سینمای مقاومت یک ضرورت ملی است، نه صرفاً موضوع یک جشنواره/برای آینده ایران باید ایستادگی کرد

به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا،  شامگاه پنجشنبه  چهاردهم آبان و در آیین اختتامیه این رویداد سینمایی در برج میلاد تهران از احمد نجفی بازیگر پیشکسوت سینما و تلویزیون تقدیر به عمل آمد.

احمد نجفی متولد ۱۳۲۷ بازیگر، تهیه کننده و کارگردان سینمای‌ای آن است که در آثاری همچون فیلم‌های سینمایی «گروهبان»، «دندان مار»، «تاواریش»، «پناهنده»، «سگ‌کشی»، «هتل کارتن»، «توفان شن»، «مشت آخر» و «پایان نامه» و سریال‌هایی همچون »کارگاه علوی»، «ولایت عشق» و «سنجرخان» ایفای نقش کرده است.

درهمین ارتباط، این بازیگر سینما و تلویزیون در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری آنا، درباره اهمیت ایستادگی مردم ایران، پیامد‌های جنگ، مسئولیت هنرمندان در روایت رویداد‌های معاصر و جایگاه سینمای مقاومت در آینده فرهنگی کشور سخن گفت.

نجفی با اشاره به تحولات سیاسی آمریکا و نتایج انتخابات میاندور‌های این کشور، معتقد است هزینه‌های جنگ تنها به میدان نبرد محدود نمیشود و پیامد‌های اقتصادی و سیاسی آن در سال‌های آینده نیز ادامه خواهد داشت.
این گفتگو را در ادامه از نظر می‌گذرانید.

ارزیابی شما از تداوم تهدیدات رئیس جمهور تروریست آمریکا و به موازات آن ادامه مقاومت قهرمانانه ملت ایران پس از دو جنگ سنگین چیست؟

باید به این نکته توجه کنیم که پیامد‌های جنگ فقط محدود به روز‌های درگیری نیست. این دشمنی مربوط به یک سال اخیر نیست، بلکه از ۴۷ سال پیش آغاز شده است. من از اظهارات رئیس‌جمهور آمریکا و معاونش و حتی پسر ترامپ این برداشت را داشتم که خودشان نیز جنگ را از عوامل شکست جمهوریخواهان و از دست رفتن کنترل دو مجلس کنگره میدانند.

به نظر من، این تازه آغاز پیامد‌های سیاسی و اقتصادی جنگ برای آمریکاست و آثار آن در سال‌های آینده نیز ادامه پیدا خواهد کرد. اما مهمتر از همه اینها، مردم ایران هستند. من از مردم میخواهم با وجود تمام دشواری‌ها، امید و ایستادگی خود را حفظ کنند.

من هم مانند دیگر شهروندان با مشکلات اقتصادی زندگی میکنم. خرید می‌کنم، اجاره می‌دهم، هزینه رفت وآمد و سوخت دارم و فشار‌های زندگی را احساس می‌کنم؛ بنابراین وقتی از مقاومت سخن می‌گویم، منظورم نادیده گرفتن سختی‌های مردم نیست.

اعتقاد دارم باید برای آینده کشور تلاش کنیم تا نسل بعدی ناچار نباشد تمام دشواری‌هایی را که ما تجربه کردهایم، دوباره از سر بگذراند.اگر امروز ایستادگی میکنیم، باید نتیجه آن ساختن ایرانی باشد که نسل‌های آینده در آن از امنیت، رفاه و آرامش بیشتری برخوردار باشند.

هنرمندان و سینماگران در این مسیر چه مسئولیتی دارند؟

به نظرم مسئولیت سینما و تلویزیون بسیار مهم است. هنرمند نمی‌تواند نسبت به سرنوشت جامعه و آینده کشورش بیتفاوت باشد. ما باید بتوانیم تجربه‌های مردم را روایت کنیم؛ هم سختی‌هایی را که تحمل کردهاند و هم امیدی را که برای آینده دارند.

مقاومت فقط به معنای تحمل دشواری نیست. باید بتواند به نتیجه‌ای برسد که مردم آن را در امنیت، استقلال و کیفیت زندگی خود احساس کنند. این مسئولیت تنها بر عهده هنرمندان نیست؛ همه ما به‌عنوان اعضای این جامعه در ساختن آینده کشور سهم داریم.

در آیین اختتامیه نوزدهمین جشنواره فیلم مقاومت حضور از شما به عنوان یکی از پیشکسوتان سینما و تلویزیون تقدیر به عمل آمد. چه افقی برای سینمای مقاومت و دفاع مقدس متصور هستید؟

من نگاه گسترد‌ه‌ای به مفهوم مقاومت دارم و معتقدم سینمای مقاومت برای آینده این کشور ضروری است.

شاید جشنواره فیلم مقاومت یکی از معدود جشنواره‌هایی باشد که با علاقه شخصی در آن حضور پیدا میکنم. به آثار و موضوعاتش علاقه دارم و معتقدم حرفی که میخواهد مطرح کند، برای جامعه اهمیت دارد. البته متأسفانه امسال فرصت نکردم فیلم‌های جشنواره را آنطور که دوست داشتم تماشا کنم، اما این مسئله چیزی از اهمیت اصل برگزاری آن کم نمیکند.

به نظر من، جشنواره فیلم مقاومت نباید صرفاً یک جشن یا برنامه فرهنگی چندروزه باشد. این رویداد باید به‌عنوان یک مسئولیت عمومی و ملی دیده شود؛ مسئولیتی که استمرار آن برای فرهنگ کشور ضروری است.

من شخصاً این جشنواره را به بسیاری از جشنواره‌های دیگر در ایران ترجیح می‌دهم. یکی از دلایلش، هویت و رویکرد مشخص آن است. جشنواره مقاومت می‌داند درباره چه موضوعی سخن میگوید و چه مفاهیمی را دنبال میکند.

دلیل دیگر، ظرفیت آن برای تبیین مسائل و آگاه‌سازی افکار عمومی است. سینما میتواند موضوعات پیچیده را به زبان تصویر برای مردم قابلفهم کند و تجربه‌های تاریخی و اجتماعی را ماندگار سازد. نکته سوم هم سادگی و صمیمیت فضای جشنواره است. من این ویژگی را دوست دارم و معتقدم یک رویداد فرهنگی برای اثرگذاری، لزوماً به تشریفات و ظواهر پرزرقوبرق نیاز ندارد.

برای تقویت این جشنواره در دوره‌های آینده چه پیشنهادی دارید؟

مهمترین مسئله، حمایت مستمر است. این جشنواره باید ادامه پیدا کند و امکانات لازم برای فعالیت آن فراهم باشد.

حمایت نیز نباید فقط به یک مدیر یا یک دوره مدیریتی وابسته باشد. همانطور که شهرداری تهران در این دوره همکاری کرده، شهرداران آینده، وزارتخانه‌ها و دیگر نهاد‌های فرهنگی نیز باید از این جریان حمایت کنند.

به نظرم وقتی درباره یک ضرورت ملی صحبت می‌کنیم، باید برای تداوم آن برنامه‌ریزی بلندمدت داشته باشیم.

جشنواره فیلم مقاومت ظرفیت آن را دارد که علاوه بر نمایش آثار، به بستری برای تولید فیلم‌های تازه، شناسایی استعداد‌ها و انتقال تجربه‌های تاریخی به نسل جوان تبدیل شود. من به برگزارکنندگان این دوره تبریک میگویم و امیدوارم این رویداد با قدرت بیشتری ادامه پیدا کند.

امیدوارم مردم ایران همیشه استوار بمانند. ما سختی‌های زیادی را پشت سر گذاشته‌ایم، اما باید بتوانیم با امید و تلاش، آینده بهتری برای فرزندانمان بسازیم. به اعتقاد من، ارزش ایستادگی زمانی آشکار میشود که نسل‌های آینده بتوانند با آرامش، رفاه و سربلندی در کشور خود زندگی کنند. این همان آیند‌ه‌ای است که باید برای رسیدن به آن تلاش کنیم.