تعلیم و تربیت از مدرسه تا بازار کار/ نظامی که باید نیروی آینده کشور را بسازد
به گزارش خبرگزاری آنا، به بهانه روز دانش‌آموز، نگاهی دوباره به جایگاه این قشر در آینده کشور ضروری است. دانش‌آموزان امروز، نیروی کار، کارآفرینان، پژوهشگران و تصمیم‌گذاران فردای اقتصاد ایران خواهند بود و کیفیت آموزش و پرورش آنان، مستقیماً بر بهره‌وری، رقابت‌پذیری و توان تولید ملی اثر می‌گذارد. از همین رو، اقتصاد کشور نه‌تنها در سیاست‌های کلان و بازار مالی، بلکه در کلاس درس، مدرسه و خانواده نیز شکل می‌گیرد و گره‌هایی که امروز در این حوزه وجود دارد، ریشه در آینده‌ای دارد که باید از حالا برای آن برنامه‌ریزی شود.
تحلیل وضعیت اقتصادی نشان می‌دهد که حل مسائل کشور، نیازمند نیروی انسانی ماهر، خلاق و دارای مهارت حل مسئله است؛ مهارت‌هایی که بیش از حفظ کردن مطالب، در نظام تربیتی شکل می‌گیرند. آموزش مهارت‌های زندگی، تفکر انتقادی، کارآفرینی، آشنایی با مفاهیم اقتصادی و پرورش روحیه مسئولیت‌پذیری، زمینه‌ای است که اگر به‌درستی طراحی شود، می‌تواند نسلی را تربیت کند که به جای انتظار، در پی راه‌حل باشد. در این میان، ارتباط میان مدرسه و دنیای کار و تولید، یکی از حلقه‌های مهم برای تبدیل دانش به ارزش اقتصادی به شمار می‌رود.
مدرسه باید نیروی آینده کشور را بسازد
فرشید شکرخدایی، رئیس کمیسیون سرمایه‌گذاری و تامین مالی اتاق ایران، در گفتوگو با خبرنگاراقتصادی آنا، با تاکید بر اهمیت تعلیم و تربیت از دوران مدرسه گفت: خط تولید آموزش و پرورش و آموزش عالی ما برای چه هدفی طراحی شده است؟ دانش‌آموز از دبستان به راهنمایی می‌رود، از راهنمایی به دبیرستان، و در دبیرستان برای کنکور آماده می‌شود. خروجی این مسیر چیست؟ قبولی در دانشگاه. پس کل این خط تولید، برای مرحله بعدی، محصولی ارائه می‌کند.
وی افزود: ما فارغ‌التحصیلانی در مدرسه تربیت می‌کنیم که ضریب موفقیت مدرسه با میزان قبولی آنان در کنکور سنجیده می‌شود. اما اگر کسی در کنکور رد شود، به کجا می‌رود؟ در دانشگاه لیسانس تربیت می‌کنیم تا در آزمون ارشد قبول شود، ارشد تولید می‌کنیم تا در دکترا پذیرفته شود و پس از آن، محصول نهایی استاد دانشگاه می‌شود. به این ترتیب، کل نظام آموزشی ما از مدرسه تا دکترا، برای تربیت نیروی خودش طراحی شده است.
شکرخدایی با اشاره به مراحل آزمون‌ها از دبستان، راهنمایی، کنکور، لیسانس، ارشد تا دکترا گفت: اگر همه این مراحل را پشت سر بگذاری، نهایتاً استاد دانشگاه می‌شوی و این پایان مسیر است. اما کسانی که در هر مرحله حذف می‌شوند، به بازار کار وارد می‌شوند، بی‌آنکه برای کار در صنعت آماده شده باشند. این افراد خود را ناکام می‌دانند، چون از ابتدا به آنان گفته نشده که مسیر‌های دیگری نیز وجود دارد. این فلسفه طراحی، به باور من اشتباه است. برای صنعت کشور، باید از کودک پنج‌ساله تا فرد سی‌ساله، نیروی متخصص تربیت شود، نه اینکه نظام آموزشی تنها برای یک هدف، یعنی استادی دانشگاه، کار کند.
وی در ادامه تصریح کرد: کسی که در این خط تولید از مرحله‌ای حذف می‌شود، یا باید به عقب برگردد و دوباره از اول کنکور بدهد، یا بدون مهارت حرفه‌ای به بازار کار برود. ما در واقع برای کل نظام آموزش و پرورش و آموزش عالی، تربیتی یک‌بعدی داریم. شکرخدایی یادآور شد: نهادی دیگر در وزارت کار به نام سازمان فنی و حرفه‌ای وجود دارد که تنها جایگاه آموزش مهارت در کشور است و در آنجا نیز زمانی آموزش علمی‌کاربردی را پایه‌گذاری کرده بودیم. به باور وی، بازتعریف جایگاه تعلیم و تربیت از مدرسه، شرط اصلی تبدیل دانش‌آموزان به سرمایه‌های توسعه کشور است.
سرمایه‌گذاری بر آموزش کم‌هزینه‌ترین و پایدارترین راه برای توسعه اقتصادی
به گزارش آنا، تحقق این اهداف جز از مسیر همکاری نهاد‌های مختلف امکان‌پذیر نیست. خانواده‌ها نخستین محیط تربیتی هستند و الگوی رفتار آنان در تشویق به یادگیری و تفکر، اثری ماندگار دارد. مدارس و معلمان، مسئولیت انتقال دانش و پرورش شخصیت را بر عهده دارند و باید بتوانند با روش‌های نوین آموزشی، توانمندی‌های دانش‌آموزان را شکوفا کنند. نهاد‌های آموزشی، فرهنگی و اقتصادی نیز می‌توانند با ایجاد فرصت‌های یادگیری عملی، مراکز مهارت‌آموزی و برنامه‌های هدفمند، این مسیر را هموارتر کنند. هماهنگی این نهاد‌ها و تعریف نقش‌های روشن برای هرکدام، شرط اصلی اثرگذاری است.
در نهایت، روز دانش‌آموز فرصتی است برای یادآوری این واقعیت که سرمایه‌گذاری بر آموزش، کم‌هزینه‌ترین و پایدارترین راه برای توسعه اقتصادی است. اگر امروز دانش‌آموزان با انگیزه، مهارت و امید به آینده پرورش یابند، فردا همان‌ها خواهند بود که گره‌های اقتصاد کشور را یک‌به‌یک خواهند گشود.
انتهای پیام/