سنجش باید از گزارش عملکرد به ابزاری برای بهبود یادگیری و تحقق عدالت آموزشی تبدیل شود

به گزارش خبرگزاری آنا، رضوان حکیم‌زاده در گردهمایی رؤسای ادارات سنجش و ارزشیابی تحصیلی سراسر کشور، با قدردانی از تلاش‌های مرکز ارزشیابی و تضمین کیفیت نظام آموزش‌وپرورش و رویکرد تحولی و مشارکت‌جویانه عبدالرضا فولادوند، اظهار کرد: تحول در کیفیت آموزش مستلزم پیوند نظام‌مند میان سنجش، برنامه درسی، روش‌های تدریس و تصمیم‌گیری‌های آموزشی است و سنجش زمانی اثربخش خواهد بود که نتایج آن به اقدامی مشخص برای بهبود یادگیری منجر شود.

وی با اشاره به اهمیت ارزشیابی کیفی‌توصیفی در دوره ابتدایی افزود: هدف از این رویکرد، حذف سنجش یادگیری نیست، بلکه شناسایی مستمر دشواری‌های یادگیری و ارائه بازخورد‌های مؤثر برای حمایت از دانش‌آموزان است. سنجش در دوره ابتدایی باید به ما نشان دهد دانش‌آموز چه آموخته، در چه زمینه‌هایی نیازمند حمایت است و چگونه می‌توان مسیر یادگیری او را بهبود بخشید.

معاون آموزش ابتدایی با تأکید بر نقش سنجش در تحقق عدالت آموزشی تصریح کرد: عدالت آموزشی صرفاً به معنای دسترسی به مدرسه نیست، بلکه فراهم‌کردن فرصت‌های برابر برای یادگیری باکیفیت است. مقایسه عملکرد مدارس بدون توجه به عواملی همچون تراکم کلاس‌ها، زمان آموزش، امکانات آموزشی و شرایط اجتماعی و اقتصادی دانش‌آموزان، نمی‌تواند تصویری دقیق و منصفانه از کیفیت آموزش ارائه دهد.

حکیم‌زاده با اشاره به تجربه اجرای طرح «حامی» در دوره ابتدایی خاطرنشان کرد: در این طرح تلاش کردیم با تحلیل نتایج یادگیری و شناسایی دانش‌آموزان نیازمند حمایت، مداخلات آموزشی را به‌صورت هدفمند طراحی کنیم. تجربه این برنامه نشان می‌دهد که حمایت مستقیم از یادگیرندگان، توجه به تفاوت‌های فردی و تقویت باور دانش‌آموزان به توانایی یادگیری، از مؤلفه‌های مهم ارتقای کیفیت آموزش است.

وی همچنین بر ضرورت بهره‌گیری آگاهانه از ظرفیت هوش مصنوعی در نظام سنجش تأکید کرد و گفت: فناوری‌های نوین می‌توانند با تسهیل تحلیل داده‌های آموزشی، ارائه بازخورد‌های دقیق و کمک به شخصی‌سازی فرایند یادگیری، زمینه تصمیم‌گیری مؤثرتر و حمایت هدفمند از معلمان و دانش‌آموزان را فراهم کنند.

معاون آموزش ابتدایی در پایان، توسعه همکاری‌های تخصصی میان معاونت آموزش ابتدایی و مرکز ارزشیابی و تضمین کیفیت نظام آموزش‌وپرورش را ضروری دانست و تأکید کرد: هر داده باید به شناختی دقیق‌تر، هر شناخت به تصمیمی آگاهانه و هر تصمیم به اقدامی مؤثر برای بهبود یادگیری منجر شود. همچنین اثربخشی اقدامات آموزشی باید با شواهد معتبر ارزیابی شود تا نظام سنجش بتواند نقش واقعی خود را در ارتقای کیفیت و عدالت آموزشی ایفا کند.