نقب در فهرست اهداف احتمالی ایران/ تهدید «مادر بمب‌ها» بیشتر تبلیغاتی است
«حسین رویوران»، کارشناس ارشد مسائل غرب آسیا، در گفت‌و‌گو با خبرنگار خبرگزاری آنا، در پاسخ به پرسشی درباره واکنش احتمالی ایران به تکرار درگیری‌ها و حمله به اراضی اشغالی اظهار کرد: در صورت وقوع حمله مشترک آمریکا و رژیم صهیونیستی به ایران، جمهوری اسلامی ایران نیز اراضی اشغالی را هدف حملات موشکی قرار خواهد داد. ایران پیش از این نیز چنین عملیاتی را انجام داده و مراکز حساسی را هدف قرار داده است.
وی با اشاره به آنچه انتقال بخشی از امکانات نظامی آمریکا به سرزمین‌های اشغالی توصیف کرد، افزود: با توجه به جابه‌جایی تجهیزات و امکانات نظامی آمریکا از برخی کشور‌های منطقه، از جمله شیخ‌نشین‌های خلیج فارس و اردن، به سرزمین‌های اشغالی، به نظر می‌رسد پایگاه‌های رژیم صهیونیستی در منطقه نقب از اهمیت بیشتری برخوردار شده‌اند.
پایگاه‌های نقب؛ یکی از اهداف احتمالی حملات ایران
این کارشناس مسائل غرب آسیا با اشاره به استقرار تجهیزات و هواگرد‌های نظامی در منطقه نقب بیان کرد: در صورت وقوع درگیری جدید، ایران ممکن است در قالب عملیاتی مشترک، مواضع نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی را در این منطقه هدف قرار دهد.
رویوران با بیان اینکه چنین حملاتی می‌تواند برای رژیم صهیونیستی خسارت‌بار باشد، تصریح کرد: یکی از مسائلی که در این زمینه باید مورد توجه قرار گیرد، محدودیت ذخایر موشک‌های رهگیر، به‌ویژه سامانه پاتریوت، است. که آمریکا نیز با محدودیت‌هایی در زمینه تأمین این موشک‌ها مواجه است و همین مسئله می‌تواند بر توان پدافندی این کشور و متحدانش تأثیر بگذارد.
وی ادامه داد: بر همین اساس، احتمال دارد پایگاه‌های هوایی رژیم صهیونیستی، به‌ویژه مراکزی که به‌صورت مشترک با آمریکا مورد استفاده قرار می‌گیرند، در اولویت اهداف احتمالی ایران قرار داشته باشند.
خروج ایران از NPT؛ یکی از گزینه‌های احتمالی
معاون بین‌الملل جمعیت دفاع از ملت فلسطین در پاسخ به پرسشی درباره احتمال قرار گرفتن خروج ایران از پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای (NPT) در دستور کار کشور تشریح کرد در صورت عملیاتی شدن تهدیدهای آمریکا و استفاده این کشور از بمب‌های سنگرشکن، گفت: این گزینه می‌تواند مطرح باشد.
رویوران همچنین با اشاره به استفاده آمریکا از بمب‌های سنگرشکن در حملات پیشین عنوان کرد: آمریکا از بمب‌های سنگرشکن موسوم به GBU-۵۷ استفاده کرده است؛ تسلیحاتی که برای نفوذ به اهداف مستحکم و تأسیسات زیرزمینی طراحی شده‌اند.
وی با اشاره به تفاوت میان بمب‌های سنگرشکن و تسلیحات موسوم به «مادر بمب‌ها» اضافه کرد: این دو نوع تسلیحات از نظر ساختار، وزن، میزان مواد منفجره و شیوه به‌کارگیری با یکدیگر تفاوت دارند و نمی‌توان کارکرد آنها را یکسان در نظر گرفت.
این کارشناس مسائل منطقه در ادامه توضیح داد: بمب‌های سنگرشکن برای نفوذ به عمق اهداف مستحکم طراحی شده‌اند، در حالی که تسلیحات حجیم و پرقدرت دیگر ممکن است بیشتر برای ایجاد انفجار در سطح به کار گرفته شوند. از این رو، ارزیابی میزان تأثیرگذاری هر یک از این تسلیحات باید با توجه به نوع هدف، شرایط جغرافیایی و ویژگی‌های فنی آنها صورت گیرد.
تهدیدهای آمریکا درباره مادر بمب‌ها بیشتر جنبه تبلیغاتی دارد
وی در ادامه با اشاره به تهدیدهای ترامپ درباره استفاده از تسلیحات سنگین علیه تأسیسات ایران تأکید کرد: بخشی از این تهدید‌ها بیش از آنکه نشان‌دهنده تغییر قطعی معادلات نظامی باشد، جنبه تبلیغاتی دارد.
کارشناس ارشد مسائل بین الملل با اشاره به ویژگی‌های هواپیمای حامل این نوع تسلیحات عنوان کرد: به‌کارگیری چنین بمب‌هایی به هواگرد‌های ویژه‌ای نیاز دارد و شرایط عملیاتی آنها با جنگنده‌های متعارف متفاوت است، این تفاوت‌ها می‌تواند در ارزیابی میزان آسیب‌پذیری هواپیمای حامل و امکان مقابله با آن اهمیت داشته باشد.
وی افزود: اگر هواپیمای حامل این تسلیحات در شرایطی قرار گیرد که سامانه‌های پدافندی ایران بتوانند آن را شناسایی و رهگیری کنند، احتمال هدف قرار گرفتن آن نیز وجود دارد. بنابراین، صرف مطرح شدن احتمال استفاده از چنین بمب‌هایی به معنای تضمین موفقیت عملیات یا تغییر موازنه نظامی نیست.
رویوران در پایان خاطرنشان کرد: ارزیابی تهدیدهای نظامی آمریکا باید با در نظر گرفتن محدودیت‌های عملیاتی، قابلیت‌های دفاعی طرف مقابل و شرایط واقعی میدان انجام شود و نمی‌توان صرفاً بر مبنای تبلیغات نظامی، درباره نتیجه احتمالی چنین اقداماتی قضاوت کرد.
انتهای پیام/