پای کلاس درس شهید علی تنابنده به روایت پدر؛ یار محرومان و فقرا بود، نه بار دوش دیگران
خبرگزاری آنا ـ حسین بوذری؛ تاریخ این مرز و بوم، همواره آبستن حماسه‌هایی است که جوهره‌شان از آمیختن «دانش و بصیرت» با «جهاد و شهادت» سرچشمه گرفته است.
در روزگارانی که طوفان کینه‌توزی‌های استکبار جهانی به سرکردگی آمریکای جنایتکار و رژیم جعلی و کودک‌کُش صهیونیستی، چشمی طمع‌ورز به این خاک پاک دوخته، جوانان برومند این دیار در سنگر دانشگاه و پژوهش، پرچم علم را برافراشتند و به گاه خطر، جامه رزم بر تن کردند تا معنای راستین «حیات عند ربهم» را تفسیر کنند.
در میان کهکشانی از ستارگان پرفروغ شهدای دانشجو، نام «شهید علی تنابنده» همچون نگینی درخشان خودنمایی می‌کند؛ نوجوانی برومند و متولد ۱۳۷۱ که پله‌های رفیع علم را تا مقطع دکتری تخصصی مهندسی پزشکی در دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر درنوردید و در کنار آن، به‌عنوان سرباز حفاظت اطلاعات ناجا، پاسداری از امنیت و آرامش این آب و خاک را رسالت مقدس خود ساخت.
او مصداق بارز نسلی بود که همزمان با تولید علم، با بصیرتی عمیق و دینی، راه خود را از میان ترکش‌ها و توطئه‌ها به سوی معراج گشود و در چهارم تیرماه، در آزمون بزرگ دفاع از ارزش‌های اسلامی سرافراز بیرون آمد تا در تقویم ایثار، جاودانه شود.
اما شنیدن روایت این دلدادگی از زبان پدر، رنگ و بویی دیگر دارد؛ پدرِ داغدیده‌ای که همزمان با افتخار به مقام شامخ فرزند شهیدش، دغدغه‌ها و ناگفته‌هایی تلخ از جنس درد آشنای جوان امروز دارد.
مجتبی تنابنده از مکارم اخلاقی فرزند شهیدش روایت می‌کند؛ از ادب بی‌نظیر شهید علی در برابر پدر و مادر و اراده پولادینش برای گره‌گشایی از کار مردم و برداشتن باری از دوش خلق خدا.
این روایت، تنها داستان یک شهادت نیست؛ حکایت پیوند ناگسستنی «علم، ایثار و مسئولیت اجتماعی» است. روایتی از خانواده‌ای که فرزند برومندشان نه‌تنها مایه افتخار خاندان خود، بلکه الگویی ماندگار برای تمامی دانشجویان و پویندگان راه حقیقت و مقاومت در ایران اسلامی گشته است.
مشروح گفت‌وگوی خبرنگار آنا با مجتبی تنابنده پدر شهید علی تنابنده را در ادامه می‌خوانید:
علی ازهمان دوران جوانی فردی بسیار مؤمن، پرتلاش و باانگیزه بود
آنا: با عرض سلام و احترام، لطفاً بفرمایید فرزند شهیدتان در زمان شهادت چند سال داشتند، در کدام دانشگاه و چه رشته‌ای به تحصیل اشتغال داشتند؟
تنابنده: با سلام و احترام خدمت شما و تمامی دست‌اندرکاران خبرگزاری آنا. فرزند شهیدم، شهید علی تنابنده متولد سال ۱۳۷۱ بودند. ایشان در مقطع دکتری تخصصی در رشته مهندسی پزشکی در دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر مشغول به تحصیل و پژوهش بود.
پسرم متأهل و دارای یک فرزند پسر نیز بود.
آنا: درباره نحوه شهادت پسر شهیدتان هم چند جمله‌ای بفرمایید.
تنابنده: درخصوص نحوه شهادت ایشان نیز باید عرض کنم که شهادت ایشان در جریان جنگ تحمیلی ۱۲ روزه آمریکای جنایتکار و رژیم غاصب صهیونیستی و مقابله با توطئه‌های استکبار جهانی رخ داد.
آنا: لطفاً کمی بیشتر از ابعاد شخصیتی، وضعیت تحصیلی و ویژگی‌های بارز اخلاقی و رفتاری شهید تنابنده برایمان بگویید تا الگویی شایسته برای نسل جوان امروز در ادامه راه این شهید باشد.
تنابنده: علی ازهمان دوران جوانی فردی بسیار مؤمن، پرتلاش و باانگیزه بود. همان‌طور که اشاره کردم، ایشان پله‌های ترقی علمی را تا مقطع دکتری مهندسی پزشکی طی کرده بود و همزمان با تحصیل، وظایف خانوادگی و اجتماعی خود را نیز به نحو احسن انجام می‌داد.
در زمان شهادتشان، ایشان به‌عنوان سرباز حفاظت اطلاعات ناجا در حال خدمت و انجام وظیفه بودند و شهادت علی در حین انجام مأموریت و صیانت از امنیت کشور رقم خورد.
آنا: با توجه به اینکه شهید تنابنده همزمان در عرصه علم و پژوهش و عرصه جهاد و دفاع از امنیت کشور فعال بودند، این دو مقوله مهم یعنی «جهاد علمی» و «جهاد نظامی و دفاعی» چگونه در شخصیت ایشان با یکدیگر درآمیخته بود و چطور توانستند در برابر دشمنان ایستادگی کنند؟
تنابنده: یکی از ویژگی‌های بارز شهدای دانشجو، برخورداری از «بصیرت نافذ» است و شهید علی تنابنده هم از این ویژگی برخوردار بود؛ همان‌گونه که رهبر شهید انقلاب اسلامی بار‌ها فرموده بودند، دانشجویان ایرانی همواره پرچمداران بصیرت، استقامت و پایداری در مسیر آرمان‌های انقلاب اسلامی هستند. این ویژگی بارز بصیرت دینی و سیاسی، به وضوح در وجود شهید علی تنابنده تجلی یافته بود.
او هم در سنگر دانشگاه و تولید علم با جدیت و پشتکار حرکت می‌کرد و هم زمانی که نوبت به دفاع از کیان اسلامی و مقابله با دشمن رسید، با بصیرتی عمیق و شجاعانه وارد میدان شد و علم و جهاد را با یکدیگر پیوند زد.
آنا: شهید علی تنابنده دانشجوی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر بودند، این شهید والامقام در سنگر دانشگاه چه نوع فعالیت‌هایی داشتند و چگونه در فضای علمی دانشگاه نقش‌آفرینی می‌کردند؟
تنابنده: علی از همان دوران دانشجویی، نگاهی فراتر از صرفاً حضور در کلاس درس و پاس کردن واحدهای درسی داشت.
برای او دانشگاه تنها محل کسب مدرک نبود، بلکه کانون رشد فکری، بصیرت‌افزایی و خدمت به دیگران به شمار می‌رفت.
پسر شهیدم در دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر علاوه بر اینکه در رشته تخصصی خود یعنی رشته مهندسی پزشکی با پشتکار و جدیت مشغول پژوهش و پیشبرد پروژه‌های علمی بود، در تشکل‌ها و فعالیت‌های فرهنگی و مذهبی دانشگاه نیز حضوری فعال و دغدغه‌مند داشت.
شهید علی همیشه در برنامه‌های بصیرتی، نشست‌های علمی و گفتمان‌های دانشجویی پیش‌قدم بود و تلاش می‌کرد ارتباط میان علم تخصصی و تعهد دینی را حفظ کند.
علی معتقد بود یک دانشجوی تراز انقلاب اسلامی باید هم در عرصه تولید علم و فناوری پیشگام باشد و هم در مسائل اجتماعی و سیاسی جامعه‌اش بی‌تفاوت نباشد؛ بنابراین با روحیه‌ای انقلابی، اخلاق‌مدار و پرنشاط، همواره پناه و محرم اسرار دوستان و هم‌دانشگاهی‌های خود بود و تلاش می‌کرد فضای علمی دانشگاه را با ارزش‌های اخلاقی و معنوی پیوند بزند.
علی با روحیه‌ای انقلابی، اخلاق‌مدار، پرنشاط و خستگی‌ناپذیر، همواره پناه، محرم اسرار و تکیه‌گاه دوستان، هم‌دانشگاهی‌ها و حتی برخی از استادان خود بود. اگر دانشجویی در زمینه درسی یا حتی مشکلات شخصی و معیشتی دچار گره و مشکلی می‌شد، علی با سرشت پاک و خیرخواهانه‌اش وسط میدان می‌آمد؛ او مصداق بارز این مرام بود که «یار محرومان و دانشجویان بود، نه بارِ دوش دیگران». او تلاش می‌کرد فضای خشک و رسمی دانشگاه را با ارزش‌های اخلاقی، معنوی، هیئت‌های دانشجویی و روحیه مجاهدت پیوند بزند و اثبات کند که تخصص و تعهد در کنار هم، بال‌های پرواز یک جوان مؤمن و نخبه برای خدمت است.
خاطرم هست در تمام سال‌های تحصیل و فعالیت‌های علمی و اجتماعی‌اش، هیچ‌گاه ندیدم از خستگی یا سختی کار گله کند. نگاه او به علم و مدرک، ابزاری برای تکبر یا فردگرایی نبود، بلکه آن را امانتی برای تعالی جامعه و گره‌گشایی از کار مردم می‌دانست.
در همین دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر، خیلی‌ها علی را به‌عنوان جوانی بصیر، خوش‌بیان، منصف و اهل عمل می‌شناختند که هم در سنگر پژوهش‌های سخت مهندسی پزشکی می‌درخشید و هم در عرصه‌های انقلابی و خدمت‌رسانی پیش‌قدم بود. او خلوص نیت عجیبی داشت و بسیاری از کارهای خیرش را در سکوت انجام می‌داد.
برای ما به‌عنوان خانواده، دیدن این حجم از پختگی و مسئولیت‌شناسی در وجود علی مایه مباهات بود؛ جوانی که در نهایت نیز دانش عمیق و تخصص دانشگاهی‌اش را با لباس سربازی، بصیرت انقلابی و دفاع از امنیت این مرزوبوم گره زد و به آرزوی دیرینه‌اش یعنی شهادت رسید.
ادب و احترام عمیق شهید علی نسبت به بزرگ‌ترها به‌خصوص پدر و مادرش زبانزد بود
آنا: توصیه و پیام اصلی شما به جوانان، دانشجویان و دانش‌آموزان عزیز امروز چیست تا بتوانند رهرو واقعی راه شهدای والامقامی همچون شهید علی تنابنده باشند؟
تنابنده: همه بر این نکته تأکید می‌کنند که باید راه شهدا را ادامه داد، درس خواند و به وطن خدمت کرد، اما نکته مهم اینجاست که وقتی ما به جوان یا نسل امروز می‌گوییم راه شهید را ادامه بده و درس بخوان، آیا زیرساخت‌ها و امکانات لازم را هم برای او فراهم می‌کنیم؟ متأسفانه امروز وضعیت آموزش و پرورش و سیستم آموزشی به‌گونه‌ای شده که جنبه مالی در آن پررنگ شده و هرکس توان مالی بیشتری داشته باشد، راحت‌تر درس می‌خواند.
امروز شاهد هستیم جوانی با مدرک تحصیلی کارشناسی ارشد یا دکتری در میدان آزادی تردد می‌کند، بدون آنکه همخوانی و تناسبی میان تحصیلات و اشتغال وجود داشته باشد؛ چه خدمات و حمایتی به این دانشجو و دانش‌آموز ارائه می‌شود که ما انتظار داشته باشیم با فراغ خاطر بگوید درس می‌خوانم؟ مسئولان باید به فکر تأمین واقعی و رفع دغدغه‌های جوانان باشند.
آنا: در پایان، اگر خاطره‌ای خاص، ماندگار و درس‌آموز از شهید علی تنابنده در ذهن دارید که بیان آن برای نسل جوان الهام‌بخش و راه‌گشا باشد، لطفاً بفرمایید.
تنابنده: از میان خاطرات فراوان، آنچه همواره در ذهن من ماندگار شده، ادب و احترام عمیق شهید علی نسبت به بزرگ‌ترها به خصوص احترام ویژه به پدر و مادر بود.
همچنین خدمت به مردم و گره‌گشایی از کار دیگران برای او اهمیت فوق‌العاده‌ای داشت؛ علی همیشه دغدغه این را داشت که اگر باری بر دوش کسی است، باری از دوش مردم بردارد و به نوعی به خلق خدا خدمت کند. این هدف و منش، همواره سرلوحه زندگی او بود.
انتهای پیام/