صفحه نخست

آناتک

آنامدیا

دانشگاه

فرهنگ‌

علم

سیاست و جهان

اقتصاد

ورزش

عکس

فیلم

استانها

بازار

اردبیل

آذربایجان شرقی

آذربایجان غربی

اصفهان

البرز

ایلام

بوشهر

تهران

چهارمحال و بختیاری

خراسان جنوبی

خراسان رضوی

خراسان شمالی

خوزستان

زنجان

سمنان

سیستان و بلوچستان

فارس

قزوین

قم

کردستان

کرمان

کرمانشاه

کهگیلویه و بویراحمد

گلستان

گیلان

لرستان

مازندران

مرکزی

همدان

هرمزگان

یزد

پخش زنده

۱۳:۵۵ | ۲۴ / ۰۶ /۱۴۰۵
| |

سنگاپور چگونه ترافیک را با فناوری کنترل می‌کند؟

سنگاپور با وجود وسعت کم، نزدیک به سه دهه است که با تکیه بر فناوری، مدیریت ترافیک را در اولویت قرار داده است. این کشور در کنار توسعه زیرساخت‌ها، بر مدیریت تقاضای سفر نیز تمرکز کرده و با پایش لحظه‌ای وضعیت معابر و گسترش حمل‌ونقل عمومی، تلاش کرده استفاده از خودرو‌های شخصی را کاهش دهد. سنگاپور اکنون با حرکت به سمت نسل جدید سامانه قیمت‌گذاری جاده‌ای و بهره‌گیری از فناوری موقعیت‌یابی ماهواره‌ای، در حال ورود به مرحله تازه‌ای از مدیریت ترافیک است.
کد خبر : 1082649

به گزارش خبرگزاری آنا، سنگاپور در سال ۱۹۹۸ سیستم «قیمت‌گذاری الکترونیکی جاده» یا «ERP» را راه‌اندازی کرد. این سامانه برای دریافت هزینه از خودرو‌هایی به کار می‌رود که در ساعات و محدوده‌های پرترافیک تردد می‌کنند. نرخ عوارض نیز با توجه به زمان و شرایط ترافیکی متغیر است تا هزینه استفاده از معابر در زمان‌های شلوغ، رانندگان را به تغییر زمان یا مسیر سفر ترغیب کند.

سنگاپور قیمت‌گذاری تردد را از سال ۱۹۷۵ آغاز کرد

سیاست قیمت‌گذاری تردد در سنگاپور بسیار قدیمی‌تر از ERP است. دولت این کشور در سال ۱۹۷۵ طرحی برای محدود کردن ورود خودرو‌ها به مرکز شهر اجرا کرد. رانندگانی که در ساعات مشخص وارد محدوده مرکزی می‌شدند، باید هزینه پرداخت می‌کردند. این طرح توانست به کاهش ترافیک کمک کند، اما اجرای آن به نیروی انسانی نیاز داشت و انعطاف کمی برای تغییر محدوده و زمان دریافت عوارض داشت. سنگاپور در نهایت در سال ۱۹۹۸ با راه‌اندازی ERP، دریافت عوارض را به شکل الکترونیکی و خودکار انجام داد. محدودیت زمینی در سنگاپور و رشد تقاضا برای استفاده از خودرو باعث شده است این کشور به جای اتکا به افزایش مداوم ظرفیت جاده‌ها، مدیریت تقاضای سفر را هم در سیاست‌های حمل‌ونقل خود قرار دهد. در این رویکرد، هدف افزایش سرعت حرکت خودرو‌ها و کاهش فشار ناشی از تردد خودرو‌های شخصی است.

نرخ عوارض با شرایط ترافیکی تغییر می‌کند

یکی از ویژگی‌های اصلی ERP، ثابت نبودن هزینه عبور از معابر مشخص است. سازمان حمل‌ونقل زمینی سنگاپور شرایط ترافیکی را بررسی می‌کند و نرخ‌ها را در زمان‌ها و محدوده‌های مختلف تغییر می‌دهد. در ساعات پرتردد نیز نرخ عوارض می‌تواند در بازه‌های ۳۰ دقیقه‌ای تغییر کند. این سازوکار باعث می‌شود قیمت استفاده از جاده با میزان تقاضا ارتباط پیدا کند. اگر یک مسیر در ساعت مشخصی شلوغ باشد، افزایش هزینه تردد می‌تواند بخشی از رانندگان را به انتخاب ساعت دیگری برای سفر یا استفاده از مسیر جایگزین ترغیب کند. در این مدل، عوارض جاده فقط یک ابزار درآمدی نیست و به ابزاری برای مدیریت ترافیک تبدیل می‌شود. دولت با استفاده از قیمت‌گذاری تلاش می‌کند بخشی از تقاضای سفر را از ساعات و مسیر‌های پرترافیک دور کند.

عبور خودرو‌ها بدون توقف در گیت‌های عوارضی

ERP برای دریافت عوارض به توقف خودرو‌ها در گیت عوارضی نیاز ندارد. تجهیزات نصب‌شده در خودرو با تجهیزات قرارگرفته در مسیر ارتباط برقرار می‌کنند و هزینه عبور به شکل خودکار محاسبه می‌شود. این روش جریان حرکت خودرو‌ها را حفظ می‌کند و نیاز به توقف در صف‌های عوارضی را از بین می‌برد. اطلاعات مربوط به تردد خودرو‌ها نیز در کنار سایر داده‌های ترافیکی، تصویر دقیق‌تری از وضعیت شبکه جاده‌ای در اختیار مدیران قرار می‌دهد.

دوربین و حسگر، چشم‌های شبکه جاده‌ای سنگاپور

قیمت‌گذاری جاده‌ای تنها بخشی از فناوری مورد استفاده سنگاپور برای مدیریت ترافیک است. این کشور شبکه‌ای از دوربین‌ها، حسگر‌ها و سامانه‌های اطلاعاتی را برای پایش وضعیت معابر به کار گرفته است. این تجهیزات اطلاعاتی مانند سرعت حرکت خودروها، میزان تردد، وضعیت مسیر و برخی حوادث جاده‌ای را جمع‌آوری می‌کنند. اطلاعات به مراکز مدیریت ترافیک می‌رسد تا وضعیت شبکه جاده‌ای در زمان واقعی بررسی شود. مدیران حمل‌ونقل با تکیه بر این داده‌ها می‌توانند وضعیت معابر را بهتر ارزیابی کنند و در زمان بروز اختلال یا افزایش تراکم، واکنش سریع‌تری داشته باشند.

کاهش ترافیک بدون توسعه حمل‌ونقل عمومی ممکن نیست

سنگاپور برای کاهش وابستگی به خودرو‌های شخصی، قیمت‌گذاری جاده‌ای را در کنار توسعه حمل‌ونقل عمومی دنبال کرده است. شبکه مترو و اتوبوس این کشور گزینه‌های دیگری برای سفر‌های روزمره در اختیار شهروندان قرار می‌دهد. این موضوع اهمیت زیادی دارد زیرا افزایش هزینه استفاده از خودرو زمانی می‌تواند نوع سفر کردن را تغییر دهد که شهروندان گزینه دیگری برای جابه‌جایی داشته باشند. قیمت‌گذاری جاده‌ای و توسعه حمل‌ونقل عمومی دو بخش از یک سیاست واحد هستند. هدف این سیاست آن است که استفاده از خودروی شخصی در مسیر‌ها و ساعات پرترافیک هزینه بیشتری داشته باشد و در مقابل، حمل‌ونقل عمومی به گزینه‌ای قابل استفاده برای سفر‌های روزمره تبدیل شود.

گذر از گیت‌های فیزیکی و رو آوردن به موقعیت‌یابی ماهواره‌ای

سنگاپور اکنون در حال انتقال از نسل فعلی ERP به نسل جدید این سامانه است «ERP ۲.۰». این کشور از فناوری موقعیت‌یابی ماهواره‌ای جهانی یا «GNSS» استفاده می‌کند؛ در این مدل، موقعیت خودرو در شبکه جاده‌ای می‌تواند در محاسبه هزینه تردد نقش داشته باشد. این تغییر باعث می‌شود قیمت‌گذاری به نقاطی که تجهیزات فیزیکی نصب شده‌اند محدود نماند و امکان طراحی انعطاف‌پذیرتر سیاست‌های عوارضی فراهم شود.

در نسل قدیمی، خودرو هنگام عبور از نقاط مشخص با تجهیزات جاده‌ای ارتباط برقرار می‌کرد. در ERP ۲.۰، اطلاعات موقعیت خودرو نقش مهم‌تری پیدا می‌کند و سامانه می‌تواند تشخیص دهد خودرو در چه بخش‌هایی از شبکه جاده‌ای در حال حرکت است. موقعیت‌یابی ماهواره‌ای می‌تواند دست سیاست‌گذاران را برای طراحی شیوه‌های دقیق‌تر قیمت‌گذاری بازتر کند و امکان مدیریت تردد در بخش‌های مختلف شبکه جاده‌ای را افزایش دهد.

ERP ۲.۰ از سال ۲۰۲۷ وارد مرحله جدید می‌شود

بر اساس برنامه اعلام‌شده، از اول ژانویه ۲۰۲۷ همه خودرو‌های ثبت‌شده در سنگاپور برای استفاده از جاده‌های عمومی باید به واحد داخل خودرو در سامانه ERP ۲.۰ مجهز باشند. طبق آخرین آمار اعلام‌شده از سوی سازمان حمل‌ونقل زمینی سنگاپور (LTA)، تا دوازدهم ماه مه ۲۰۲۶ بیش از ۹۶ درصد خودرو‌های ثبت‌شده این کشور به تجهیزات جدید مجهز شده بودند. با تکمیل این روند، ERP ۲.۰ مبنای جدید دریافت عوارض جاده‌ای در سنگاپور خواهد بود و وابستگی سامانه به گیت‌های فیزیکی کاهش پیدا می‌کند.

ارسال نظر
captcha