تخریب مراکز فضایی ایران مداخلۀ بشر دوستانه بود؟

سفیر جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل متحد، امیر سعید ایروانی، در نامه‌ای رسمی به آنتونیو گوترش دبیرکل سازمان ملل و شورای امنیت، ابعاد تازه‌ای از جنایات جنگی آمریکا و رژیم صهیونیستی در چهل روز تجاوز علیه ایران را افشا کرد.

محکومیت تروریسم دولتی در نامه به سازمان ملل

نمایندۀ دائم و مقیم ایران در مقر سازمان ملل در این نامه تأکید کرده است که متجاوزین به‌طور عامدانه زیرساخت‌های فضایی و ارتباطی کاملاً غیرنظامی ایران را هدف قرار داده‌اند و همچنین از دبیرکل سازمان ملل خواسته است که این نامه در اسناد شورای امنیت سازمان ملل ثبت شود.

ایروانی در این نامه تصریح می‌کند که این حملات فراتر از مرز‌های ایران، منافع جمعی جهانی در بهره‌برداری صلح‌آمیز از فضای ماورای جو را تضعیف کرده است. هدف‌گیری ایستگاه‌های زمینی و رصدخانه‌ها موجب اختلال در خدمات فضایی با منافع بین‌المللی از جمله پایش زیست‌محیطی، مدیریت بلایای طبیعی و ارتباطات مخابراتی جهانی شده است. سفیر ایران با استناد به بند ۴ ماده ۲ منشور ملل متحد و قوانین بین‌المللی بشردوستانه، این اقدامات را مصداق بارز «تروریسم دولتی» و «جنایات جنگی» بر می‌شمارد.

حمله به مراکز علمی و زیرساخت‌های حیاتی؛ تخریب ابزار‌های خدمت به مردم

مراکز فضایی و پژوهشی هدف‌گیری شده در این حملات، هیچ‌گونه کاربرد نظامی نداشته و صرفاً در مسیر پیشرفت‌های علمی صلح‌آمیز و ارتقای کیفیت زندگی مردم ایران فعالیت می‌کرده‌اند. پژوهشگاه هوافضا (Aerospace Research Institute) که در سال ۱۹۹۹ میلادی یا ۱۳۷۸ شمسی تأسیس شده، یک مرکز پیشرفته تحقیقاتی عمومی است و بستری برای آموزش و توسعه فناوری‌های فضایی با کاربری غیرنظامی محسوب می‌شود. 

این مرکز در زمینه طراحی و ساخت سامانه‌های حمل‌ونقل فضایی پیشرفته، و کاربرد‌های هوافضا در مطالعات محیط‌زیستی نظیر سنجش از دور فعالیت داشته است. همچنین پژوهشکده سامانه‌های ماهواره‌ای و پژوهشکده پیشرانش فضایی، پایه‌های فنی پرتاب شش ماهواره در سال را فراهم کرده‌اند که مستقیماً به خدمات ارتباطی و داده‌پردازی کمک می‌کنند.

مرکز فضایی ماهدشت که یکی از اهداف دیگر حملات آمریکایی ـ صهیونی بوده، نقشی حیاتی در نظارت بر ارتباطات ماهواره‌ای و پردازش داده‌ها ایفا می‌کرد. این مرکز در اردیبهشت سال ۱۴۰۴ میزبان نخستین ایستگاه دریافت داده‌های ماهواره‌ای ایران برای پیش‌بینی بلایای طبیعی بود. تصاویر ماهواره‌ای دریافتی در این مرکز هر ۳۰ دقیقه یک‌بار، اطلاعاتی حیاتی برای پدیده‌هایی مانند گردوغبار (که سالانه بین ۵۰ تا ۷۰ روز ایران را درگیر می‌کند)، سیلاب‌های فصلی و خشکسالی شدید فراهم می‌کرد.

همچنین رصدخانه خیام که ایستگاه‌های کنترل زمینی آن تخریب شده، بخشی از شبکه‌ای بود که داده‌های ماهواره‌های سنجش از دور نظیر «ظفر» و «پایا» را برای مدیریت منابع آب و کشاورزی پردازش می‌کرد.

بیش از ۳۰ ایستگاه زمینی سازمان صداوسیما که هدف حملات قرار گرفته‌اند، صرفاً کاربرد انتشار اطلاعات ایمنی عمومی و هماهنگی برای واکنش غیرنظامیان در شرایط بحران را داشته‌اند. این ایستگاه‌ها که برای پخش دستورات تخلیه، هشدار‌های امنیتی و اطلاع‌رسانی در بلایای طبیعی ضروری هستند، نابودی‌شان نقض مستقیم حق بنیادین بشر برای دسترسی به اطلاعات است. وزیر امور خارجه ایران نیز پیشتر تأکید کرده بود که برنامه ماهواره‌ای ایران «کاملاً غیرنظامی و علمی» است.

جنایت علیه پیشرفت؛ چرا دشمنان از قدرت علمی ایران می‌هراسند؟

حملات تروریستی به زیرساخت‌های فضایی و ارتباطی ایران در حالی رخ داده است که مقامات آمریکایی به‌ویژه دونالد ترامپ، مدعی حمایت از مردم ایران هستند. ترامپ در اظهاراتی متناقض، ضمن تهدید به بمباران پل‌ها و نیروگاه‌های ایران با هدف «عقب‌انداختن ایران به عصر حجر»، مدعی شده است که مردم ایران از بمباران شدن استقبال می‌کنند. این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که مشاوران ارشد ترامپ آشکارا اذعان کرده‌اند هدف از تخریب تأسیسات زیربنایی ایران، «ایجاد ناآرامی» و فشار بر دولت ایران است.

کارشناسان حقوق بین‌الملل به صراحت اعلام می‌کنند که تخریب زیرساخت‌های حیاتی برای بقای غیرنظامیان نظیر نیروگاه‌ها و تأسیسات مخابراتی، جنایت جنگی محسوب می‌شود. با این حال، دولت آمریکا نه تنها از این جنایات دست برنداشته، بلکه با نابودی بیش از ۳۰ ایستگاه مخابراتی و شبکه ارتباطی ایران، عملاً توانایی کشور را برای مدیریت بحران‌های طبیعی و اطلاع‌رسانی به مردم در شرایط اضطرار هدف قرار داده است. این اقدامات آشکارا نشان می‌دهد که وعده‌های حمایت از مردم ایران یا مداخلۀ بشر دوستانه، صرفاً پوششی برای تضعیف بنیان‌های علمی و فناوری کشور است.

مهم‌تر آن‌که در حالی که رسانه‌های ضد ایرانی القا می‌کنند ایران پس از انقلاب اسلامی عاری از هرگونه قدرت فناوری است، همین مراکز فضایی تخریب شده خود گواه روشنی بر خلاف این ادعا هستند. پژوهشگاه فضایی ایران و مرکز تحقیقات فضایی دانشگاه علم و صنعت که اکنون مورد حمله قرار گرفته‌اند، سال‌هاست که فناوری‌های بومی پرتاب ماهواره، سامانه‌های رصد زمین و ارتباطات راه‌دور را توسعه داده‌اند. اگر جمهوری اسلامی ایران هیچ دستاورد فناورانه‌ای نداشت، چرا دشمنان این همه هزینه و تشدید تنش را برای نابودی‌شان متحمل می‌شوند؟

حامیان واقعی مردم ایران از مظاهر قدرت علمی حمایت می‌کنند

اگر بنای بر «حمایت از مردم ایران» یا «رساندن ایران به شکوه» باشد، راه آن هرگز تخریب ظرفیت‌های علمی و فناوری نیست. تجربه تاریخی نشان داده است که کشور‌هایی که توانسته‌اند به استقلال فناورانه دست یابند، همواره رفاه و امنیت بیشتری را برای شهروندان خود به ارمغان آورده‌اند.

سامانه‌های فضایی ایران که اکنون هدف حملات قرار گرفته‌اند، خدماتی حیاتی از جمله هشدار سیل، مدیریت خشکسالی، پیش‌بینی طوفان‌های گردوغبار (که سلامت میلیون‌ها ایرانی را تهدید می‌کند) و ارتباطات روستایی و عشایری ارائه می‌دادند. تخریب این زیرساخت‌ها، به معنای کاهش دسترسی یک ملت از ابزار‌های دفاع مدنی و مدیریت بلایا است.

سابقه تاریخی نشان می‌دهد که هرگاه کشوری به سمت خودکفایی و قدرت بومی حرکت کرده، مورد خشم قدرت‌های سلطه‌گر قرار گرفته است. فناوری فضایی ایران، چه در دولت‌های اصلاح‌طلب و چه اصولگرا، همواره به عنوان یک پروژه ملی و فراجناحی برای منافع تمام ایرانیان تلقی می‌شده است.

ماهواره «ظفر ۲» که توسط دانشگاه علم و صنعت ساخته شده، دقیقاً برای پایش منابع طبیعی، مدیریت بلایا و نقشه‌برداری طراحی شده بود. ماهواره «کوثر ۱.۵» نیز با قابلیت اینترنت اشیاء (IoT) برای پایش هوشمند کشاورزی و محیط زیست توسعه یافته بود.

بنابراین به نظر می‌رسد هر فرد یا نهاد سیاسی (اعم از کسانی که ظاهراً فارسی زبان و هم‌میهن ما هستند و به هر دلیلی مخالف دولت، چه در خارج مانند ترامپ) که به مظاهر قدرت علمی و فناوری ایران حمله کند یا از این حملات مورد حمایت قرار دهد، عملاً با منافع ملی و رفاه عمومی ایرانیان دشمنی کرده است.

تفاوتی نمی‌کند که این حمله نظامی مستقیم باشد یا تخریب وجهه علمی ایران در رسانه‌ها؛ نتیجه نهایی یکی است؛ عقب‌ماندگی، وابستگی و آسیب‌پذیری مردم. کسی که خواهان شکوه و پیشرفت ایران است، از پژوهشگاه‌های هوافضا و ایستگاه‌های ماهواره‌ای حمایت می‌کند، نه اینکه نابودی آن‌ها را توجیه یا تحسین کند. بیانیه‌های فریبکارانه برای «آزادی مردم ایران» هرگز نمی‌تواند جنایت نابود کردن تجهیزات پیش‌بینی زلزله و سیل را توجیه کند.

آمریکا و رژیم صهیونیستی باید بدانند که ملت ایران، علاقه‌مندی آن‌ها به «توسعه ایران» را با اقداماتشان می‌سنجد، نه با شعارهایشان. حمله و تخریب رصدخانه خیام و ایستگاه‌های ماهدشت، حقیقتی را روشن می‌کند؛ دشمن نه به فکر رفاه ایرانیان، بلکه در اندیشه تضعیف پایه‌های علمی و بازدارندگی ایران است. رهبر شهید انقلاب اسلامی و قوای مختلف کشور بار‌ها بر توسعه فناوری فضایی تأکید داشته‌اند؛ مسیری که قطعاً با وجود چنین فشارهایی، با ایمان و تکیه بر توان داخلی ادامه خواهد یافت.