دلنوشته «ابوالحسن داوودی» برای ایران/ خانهای به نام ایران
به گزارش خبرگزاری آنا، ابوالحسن داوودی در متنی نوشت:
«وطـــن» بـــرای مـــن مفهـــومش «خانـــــه»است، خانهای به وسعت یک میلیون و ششصد و چهل و هشت هزار و صد و نود کیلومترمربع ... «خانه»ای به نام «ایران» که بدون آن مفهوم «عشق»، «خانواده»، «امنیت» و دریک کلمه، «تمامی زندگی » برایم بی معناست.
«ایران» و بندهای ناگسستنیام به آن، تنها دکترین غیرقابل تغییری است که هماره و همیشه در همه طول و عرض زندگیام، بوده و تا لحظه مرگ نیز خواهد ماند.
...«زادبوم» من، «ایران» ما، از جنگی تحمیل شده و ناعادلانه، سخت زخمی است
... برای ایران مان ، برای رهاییاش از این ورطه هولناک، شفا آرزو میکنم.
... آرزو میکنم «وطن» به عنوان بزرگترین دارایی و عشق مان، به عنوان گرمترین آغوشی که هزاران سال هر مصیبتی را از سر گذرانده و بر رویمان گشوده مانده - نه زمین سوخته- که همچنان یکپارچه و آباد ، سرافراز ومهربان، برایمان بماند. برای همه ایرانیانی که دل درگرو «وطن» دارند. برای ما و نسل های بعد. برای همیشه.
انتهای پیام/