در تاریخ هیچ دشمن خارجی به یاری کشوری دیگر نیامده است!/کدام نجات از کوله پشتی سرباز خارجی بیرون میآید؟!
ایوب آقاخانی بازیگر، کارگردان و نمایشنامه نویس تئاتر، سینما و تلویزیون در واکنش به جنگ جنایتکارانه آمریکا و اسراییل در برابر ایران و آسیبهایی که خودش در این مدت تحمل کرده، در گفتوگو با خبرنگار آنا گفت: خانه پدری من تبریز است و مادرم در خانهی پدری تنها زندگی میکند. در حمله پیش از نوروز به تبریز مادر من آنجا دچار گرفتاریهای زیادی شدند.
وی در ادامه افزود: در این ایام که از فضای مجازی بمعنای متعارف کم بهره هستیم ناگزیر در جاهایی شفاهی و کتبی مطرح کردم که این سناریوی چند دههای چند قطبی کردن مردم و جامعه ایران به ضررمان است و من این را بارها در رسانه و بزنگاههای التهاب آمیز جامعه گفتهام؛ هرگز کسی در سطح عقلانیت عادی یا ویژه امکان ندارد این فریب را باور کند که دشمن خارجی به یاری ما آمده است! فردی که حافظه تاریخی داشته باشد و تاریخ بداند و درست و غلط را بتواند در اولیهترین سطح تفسیر کند، متوجه میشود که اصلا سابقه نداشته در هیچ نقطهای از تاریخ، نیروی خارجی وضعیت یک کشور را به شرایط بهتر برگرداند!
وی اظهار داشت: این سناریوی کلیشهای در سوریه و عراق و افغانستان هم تکرار شد و عدهای دچار فریب هم شدند و در بدو امر پایکوبی هم کردند ولی واقعیت این است که من در افغانستان به بهانه نمایشنامه «مادر شبها» که نوشتم و چاپ شد به صورت حضوری و میدانی پژوهش کردم و شهرهای مختلفش را دیدم.
آقاخانی افزود: در تمام مدت حضور آمریکا در این مناطق آن فریبکاران برای مردم افغانستان سرابی از زندگی بهتر ساختند. حباب ملونی که بلافاصله پس از خروجشان ترکید. من به چشم سر ساختمانهایی را دیدم که به عنوان مراکز درمانی یا تفریحی ساخته بودند و پوک بود و زیرساخت نداشت. این یعنی به محض خروجشان به یک سازه بی معنی و ناپایداری بدل شده بود که باید از نو تعریف میشد. هیچ خدمتی از آنها برای مردم ماندگار نبود و بدون حضور خودشان تعریف نداشت. چطور ممکن است انتظار داشته باشند که ملتها همچنان دچار این فریب شوند؟! اگر کسی در جمع مردمان سرزمینم هنوز دچار باور این سراب است برایش قلبا آرزوی بیداری هر چه زودتر دارم و آرزوی سلامت نگاه و بصیرت در خور یک ایرانی.
آقاخانی همچنین گفت: آمریکا انقدر تکلیفش در جهان و تاریخ در خصوص تعرض و تجاوز به حقوق بومیها و سرخپوستها مشخص است و تاریخش پر از ادم کشهای جایزه بگیر است که خودشان قادر نیستند به پشتوانه تاریخی خود و یا گذشته شان نمره در خوری بدهند.
وی افزود: آنها از نخبگان و دانشمندان تا ورزشکاران و ادیبان بیشتر فن آوران پشت صحنه سینمای پرطمطراقشان هم غیرآمریکایی هستند. این شامل بسیاری از امکانات از جمله سوخت و انرژی هم میشود که درصد قابل توجهی از آن را هم از دیگر نقاط دنیا گرفتهاند و میگیرند و هنوز هم حرصش را دارند. چون خودشان بی بته و بی ریشه هستند به همین دلایل آنها حتی حق مقایسه خود با ضعیفترین کشورهای جهان را ندارند، آن وقت برای ما نقش منجی حقوق بشر ساختگی را بازی میکند. حقوق بشری که بیشتر غربی است تا جهانی، ضامن منافع خودشان نه نوع بشر.
وی با تاکید بر اینکه هیچ چیز جز همبستگی بین مردم و روشنگری و روشن بینی نمیتواند ما را از این بحران خارج کند، گفت: متاسفانه تفکر چند قطبی بیشترین بستر را برای این قلدریها و سو استفادهها و دست درازیها فراهم میکند و من به سهم خودم بابتش خیلی شرمنده هستم و ناراحتم که خود ما اجازه بروز این سواستفادهها را دادیم.
این نمایشنامه نویس و کارگردان گفت: من به یقین میدانستم در این کارناوال جدید جنگی هم قرار نیست مردم عادی ایمن باشند و این بدترین سناریویی است که با آغوش باز وطن فروشها در حال اجرا است و با لبخند رقت انگیز برخی از هموطنان فریب خورده من که انگار راضیاند پیوند خورده، اما الان همانها بیشتر از ما که در میدان و خیابانیم دنبال جایی برای پنهان شدن میگردند... !
وی در این باره تاکید کرد: الان باید از این افراد پرسید مگر این دوستانتان به کمک شما نیامدهاند؟ پس چرا نگرانید. چرا دنبال جای امن؟ مگر دوستان شما نیستند؟ امیدوارم این دسته افراد هم چشم بصیرتشان باز شود. البته این نکته ناگفته نماند که من آقاخانی، هرگز فکر یا ادعا نمیکنم که ما بی نقصیم و مشکلی نداریم. اتفاقا بر این باورم که ما زمینههای قابل نقد زیاد داریم که باید یک مسئول دلسوز به انها بپردازد و در جهت رفع نقص بکوشد؛ ولی برای چنین اصلاحی نباید ریشهها را یا خاک را یا باورها و تاریخمان را از یاد ببریم و دنبال اهرم نجات از بیرون باشیم. گرچه در این جمله کلمه نجات هم درست نیست چرا که چنین لفظی دراینجا محصول کوته بینی و سفاهت است! کدام نجات از کوله پشتی سرباز خارجی بیرون میآید؟!
این بازیگر و کارگردان و مدرس دانشگاه همچنین تاکید کرد: ما نیازمند نهضت عمومی برای افزایش اگاهی هستیم. آگاهی در حوزههای مختلف... آگاهیهایی که در حوزههای مختلف ایجاد شود یا رشد کند نخواهد گذاشت تا حتی رسانههای معاند انسوی اب هم مردم را با تحلیلهای سطحی وزرد به خودشان پیوند بزنند و به سمتی ببرند که هدف هیچ وطن پرستی نیست!
وی یاداور شد: این دردناک است که میبینم بخشی از هنرمندان الان سکوت یا حتی با شرایط بد ایجاد شده به نحوی بر ضد کشور خودشان همراهی میکنند. بهرحال هنرمند هم بخشی از مردم است، باید در میدان حضور داشته باشند. تمامیت ارضی و غرور ملی و تاریخ ما این را ایجاب میکند. وقتی به این حد شعور و اگاهی برسیم اولین کار برایمان باید خروج از این دام باشد و رسیدن به شرایط ایمن تر که این هم بدون کمک مردم که جامعه هنرمندان هم بخشی از آن هستند، امکان پذیر نیست.
وی با بیان اینکه شرایط بودن یک هنرمند الان در این فضا یکسان و آسان نیست، یاداور شد: فضای مجازی الان محدودیت دارد در نتیجه همینکه همدلی با مردم سرزمینمان و خاکمان کنیم، شاید تامین کننده باشد. صبوری کنیم تا از این تنگه سخت عبور کنیم گرچه غمگین میشوم از میزان خسارتهایی که جبرانشان قطعا زمان و انرژی و هزینه خواهد برد و بخشی هرگز جبران نخواهد شد که هماناهموطنان شهیدمان هستند، اما امید که عبور کنیم و بتوانیم ترمیم کنیم و با چشم بازتر کنار مردم باشیم و در آن روزگار ایمن به عنوان هنرمند و آفرینشگر روشنگر اذهان شویم.
وی با تاکید براینکه نیازمند بازگرداندن عقلانیت به جامعه هستیم، گفت: یک عده با اظهارات ژورنالیستی و اندیشه زرد هیجانی و غیرمتمرکز باعث اتفاقات زیادی در طول سال ۱۴۰۴ شدند. اتفاقات اقتصادی، سیاسی و البته اجتماعی. هرچند گذشت، اما باور داریم جدا از غلط و درست بودن آنها، عموم ان اتفاقات حاصل فقدان عقلانیت کافی و آموخته بود. تامین چنین سطحی از منطق کاربردی وظیفه هنرمندان هم هست. اگر به چنین عقلانیتی نرسیم همیشه دستخوش پیچشها و قربانی این گرداب خواهیم بود.
وی در پایان گفت: ما کنار توان نظامی مان باید توان اندیشه ورزی خود را هم تقویت کنیم، این مهم با برداشتن خط کشی از اندیشهها تامین میشود دنبال این نباشیم چه کسی مثل ما فکر میکند یا خیر، جامعه در حال توسعه نیاز به رویکردی چند صدایی دارد. من هم اگر به وظیفهام قایل باشم و نسبت به عمل به آن متعهد شوم، اصلیترین بروزش تامین شرایط سنجیده برای گفت وگوی افکار مختلف و رویکردهای عقلانی در جامعه است. راه نجات و قوام پایدار این سرزمین شریف و نجیب از این مسیر میگذرد.
انتهای پیام/