صفحه نخست

آناتک

آنامدیا

دانشگاه

فرهنگ‌

علم

سیاست و جهان

اقتصاد

ورزش

عکس

فیلم

استانها

بازار

اردبیل

آذربایجان شرقی

آذربایجان غربی

اصفهان

البرز

ایلام

بوشهر

تهران

چهارمحال و بختیاری

خراسان جنوبی

خراسان رضوی

خراسان شمالی

خوزستان

زنجان

سمنان

سیستان و بلوچستان

فارس

قزوین

قم

کردستان

کرمان

کرمانشاه

کهگیلویه و بویراحمد

گلستان

گیلان

لرستان

مازندران

مرکزی

همدان

هرمزگان

یزد

پخش زنده

۱۲:۰۱ | ۰۲ / ۰۱ /۱۴۰۵
| |
حسین پارسایی برای میهن نوشت

این روزها، نام ایران بیش‌از همیشه تکرار می‌شود

حسین پارسایی، کارگردان تئاتر، در یادداشتی، از تکرار مدامِ و بیش از همیشه نام «ایران» در دل‌ها و بر زبان‌های مردم کشورمان نوشت.
کد خبر : 1042136

به گزارش خبرگزاری آنا، حسین پارسایی، کارگردان تئاتر، در پی حمله دشمن آمریکایی‌صهیونی به خاک ایران و آغاز بهار، یادداشتی را منتشر کرد.

در یادداشت حسین پارسایی آمده است:

«چو ایران نباشد، تن من مباد

این روزها، نام ایران بیش از همیشه در دل‌ها تکرار می‌شود؛ نه فقط به‌عنوان یک سرزمین، که به‌عنوان خانه‌ای که با جان، با خاطره و با ریشه‌های عمیق در وجودمان تنیده شده است.

در روز‌هایی که بوی جنگ در هوا پیچیده و اضطراب مهمان ناخواسته لحظه‌ها شده، معنای «وطن» از همیشه پررنگ‌تر است.

در این میان، تصویر‌ها دیگر فقط از برابر چشم نمی‌گذرند؛ زخم می‌شوند و در ذهن می‌مانند.

مدرسه‌ای در میناب، که به‌جای خنده‌های کودکانه، داغ دانش‌آموزان شهید را بر دل دارد.

بیمارستان‌ها، که باید مأمن درمان باشند، اما نشانی از رنج و ویرانی گرفته‌اند.

منازل مسکونی که دیگر سرپناه نیستند، بلکه حکایت تهاجمی ظالمانه‌اند.

و سالن‌های تئاتر که چراغ‌شان برای زندگی روشن بود، اما حالا در سکوتی سنگین فرو رفته‌اند.

اینها فقط مکان نیستند.

پاره‌هایی از جان ایران‌اند که زخمی شده‌اند.

و نام‌هایی که از میان‌شان، به یاد شهیدان، در حافظه این سرزمین ماندگار خواهد شد.

وطن‌دوستی در این روز‌ها نه یک شعار، که رفتاری است جاری در نگاه‌ها و حضورها؛ در همین ماندن، در همین کنار هم بودن. مردمی که می‌دانند ایران، با همه زخم‌هایش، هنوز باید بماند.

بهار امسال، بهاری دیگرگونه است؛ فصلی که با سایه جنگ آغاز شد و شکوفه‌هایش در دل نگرانی‌ها جوانه زد.

اما همین بهار، در دل خود پیامی دارد؛ این‌که حتی در سخت‌ترین روزها، زندگی راه خود را پیدا می‌کند و امید خاموش نمی‌شود.

ایران امروز بیش از همیشه نیازمند همین همدلی و ایستادگی‌ست؛ سرزمینی که بار‌ها از دل طوفان گذشته و همچنان پابرجاست.

ما وارثان همان ریشه‌ایم؛ ریشه‌ای که خم می‌شود، اما نمی‌شکند.»

انتهای پیام/

ارسال نظر
captcha