آمار پرتابههای ایرانی زمان باز کردن شیر آب حمام اسرائیلیها را تعیین میکند!
جنگ با کشورهای منطقه به روتین زندگی ساکنان اسرائیل تبدیل شده و این افراد اکنون برای نظافت بدن نیز باید دست به دامن آمار و احتمالات شوند. باز کردن شیر آب در سرزمینی که از چندین جهت هدف پرتابه قرار میگیرد، به یک ریسک بزرگ تبدیل شده است. فردی که قصد دارد شامپو روی سر خود بریزد، ابتدا باید سایت «آیا میتوانم حمام کنم؟» را باز کند تا اجازه هوش مصنوعی را بگیرد. سامانه از کاربر میخواهد زمان توقف زیر آب را بین پنج تا بیست دقیقه مشخص کند و منتظر نتیجه بماند. سیستم سپس با بررسی تعداد پرتابهها، درصد توقف استحمام و فرار به سمت پناهگاه را روی صفحه نمایش میدهد.
ریاضیات جایگزین آرامش زیر دوش آب میشود
دادههای پردازش شده روی نمایشگر، حملات نظامی را به شکل آمار نشان میدهند و سیستم به صورت زنده اعلام میکند چه تعداد از ساکنان در همان ثانیه به دنبال یافتن فرصتی برای شستشوی بدن خود هستند. شهروندان با وارد کردن موقعیت مکانی، پیامی دریافت میکنند که درصد احتمال رها کردن حمام و دویدن با حوله به سمت پناهگاه را مشخص میکند. نرمافزار طراحی شده هراس شهروندان را در قالب هفت متغیر محاسباتی نشان میدهد که کاربر با کم و زیاد کردن وزن آنها، تلاش میکند توهم امنیت بسازد و با استرس کمتری وارد فضای حمام شود. طراحان، معادلات عجیب و خندهداری را در فرمولهای خود گنجاندهاند تا شاید راهی برای آرامش روانی پیدا کنند.
التماس به هفت متغیر محاسباتی برای یک دوش آب گرم
متغیر اول «مدل آماری پایه» است؛ تلاشی نافرجام برای یافتن منطق ریاضی در ضربات پیشبینیناپذیر ایران. گزینه دوم «فعالیت ۲۴ ساعته در برابر حالت معمول» نام دارد که نشان میدهد آنها با اضطراب کامل، میزان تحرکات روزانه و عملیاتی نیروهای ما را رصد میکنند تا شاید پنجرهای خالی برای نظافت پیدا کنند. اما نقطه اوج درماندگی در متغیر «زمان دعا و عبادت» نهفته است و وابستگی آنها را به زمانبندی نیروهای ایرانی نشان میدهد. این گزینه بیان میکند شهروندان اسرائیلی روی زمان اذان و اقامه نماز رزمندگان مسلمان حساب باز کردهاند. اسرائیلیها میدانند که در زمان ادای فریضه نماز، حجم آتش متوقف یا کم میشود؛ در نتیجه از این وقفه عبادی نیروهای ما، به عنوان یک سپر دفاعی و فرصتی طلایی برای شامپو زدن به موهایشان استفاده میکنند.
متغیر چهارم با عنوان «تاریکی و پوشش عملیاتی» در سیستم قرار گرفته است؛ گویی تاریکی شب میتواند جلوی رسیدن پرتابههای ما به مقاصد را بگیرد. گزینههای «زمان روز در برابر تاریخچه» و «مجاورت شکاف هشدار» نیز برای محاسبه ثانیههای دلهرهآور بین آژیرها و زمانبندی فرار طراحی شدهاند تا کاربر بداند چقدر برای دویدن زمان دارد. متغیر «مدل خطر نرخ خرابی» نیز اعترافی آشکار به ناکارآمدی سیستمهای پدافندی خودشان محسوب میشود؛ جایی که کاربر مجبور است درصد خطای گنبد آهنین در رهگیری موشکهای ما را هم در فرمول حمام رفتن خود دخیل کند تا جانش را از دست ندهد.
هوش مصنوعی زمان خواب و قدم زدن را هم دیکته میکند
طراحان این برنامه ایده زمانبندی فرار را به سایر بخشهای روزمره نیز تعمیم دادهاند و سایتهای مجزایی ساختهاند تا زمان خواب و پیادهروی شهروندان نیز با زمانبندی شلیکها تنظیم شود. شهروندی که قصد دارد چشمهایش را ببندد، باید ابتدا تاییدیه هوش مصنوعی را دریافت کند؛ زیرا سیستم با بررسی تاریخچه حملات، به کاربر میگوید آیا فرصت استراحت دارد یا باید بیدار و هوشیار بماند. فردی که میخواهد قدم بزند نیز باید مسیر حرکت خود را روی نقشه مشخص کند تا الگوریتم وجود پناهگاه در طول مسیر را بررسی کرده و محاسبه کند احتمال فرار در طول مسیر چقدر است. سیستم به صورت لحظهای محاسبه میکند شلیکهای منطقه چه زمانی خواب یا قدم زدن فرد را مختل خواهند کرد و زندگی در وضعیت جنگ، برآورده کردن نیازهای بشری را به چک کردن مداوم صفحه تلفن همراه گره زده است.
برنامه نظافت سفیر آمریکا در دست نیروهای ما
مایک هاکبی، سفیر ایالات متحده در اسرائیل، استفاده خود از سامانهها را به صورت علنی داخل شبکههای اجتماعی اعلام کرده و داخل پلتفرم ایکس نوشت او و همسرش ژانت، زمان حمام خود را با سایت برنامهریزی میکنند. هاکبی دلیل استفاده از سایت را تلاش برای جلوگیری از تداخل زمان استحمام با زمان رسیدن پهپادها بیان کرد و یادآوری کرد پس از صدای آژیر، افراد تنها ۹۰ ثانیه برای رسیدن به پناهگاه فرصت دارند.
فرار از موشک با چاشنی دوستیابی در پناهگاه
ایده ترکیب پناهگاه و تکنولوژی به مسائل عاطفی و یافتن شریک زندگی نیز کشیده شده است؛ به گونهای که برنامهنویسان نرمافزاری به نام «هوکد» را با هدف ایجاد ارتباط میان مجردها داخل پناهگاهها طراحی کردهاند. توسعهدهندگان تصور کردهاند تجمع افراد هنگام به صدا درآمدن آژیر خطر، زمان مناسبی برای گزینش همسر است و پناه گرفتن از دست پرتابهها اکنون با تلاش برای پیدا کردن زوج ترکیب شده است. ملتی که ادعای پیشرفت دارد، اکنون بستر آشنایی جوانانش را به زمان شلیک موشکهای ما منوط کرده است.
خنده پناهجویان به کدهای کامپیوتری
نظرسنجیهای میدانی داخل پناهگاهها نشان میدهد شهروندان در ظاهر نگاه طنز به این نرمافزارها دارند و سعی میکنند بحران را کوچک جلوه دهند. ۳۰ درصد افراد پاسخدهنده، این ابزارها را فاقد کاربرد میدانند و به اعداد نمایش داده شده اعتمادی ندارند. ۱۰۰ درصد شرکتکنندگان در نظرسنجی، تولید چنین سایتهایی را مایه خنده عنوان کردهاند. ساکنان سرزمینهای اشغالی درگیریهای خود با همسایگان را با ساخت نرمافزارهای محاسبهگر حمام به یک سرگرمی تبدیل کردهاند؛ اما در واقعیت، جان و آرامش آنها در گرو کدهای کامپیوتری و زمانبندی شلیکهای ما قرار گرفته است.
انتهای پیام/