۹۰ درصد تومورهای سرطان پروستات میکروپلاستیک دارند
به گزارش «سایتکدیلی»، این پژوهش در مرکز سلامت لنگون دانشگاه نیویورک، از جمله مرکز سرطان پرلماتر و مرکز بررسی مخاطرات محیطی، انجام شده است. هدف پژوهشگران این بود که بررسی کنند آیا قرار گرفتن در معرض میکروپلاستیکها ممکن است در شکلگیری سرطان پروستات نقش داشته باشد یا خیر. به گفته انجمن سرطان آمریکا، سرطان پروستات شایعترین سرطان در میان مردان آمریکایی است.
میکروپلاستیکها چگونه وارد بدن میشوند؟
پلاستیکهای مورد استفاده در ظروف غذا، بستهبندیها، لوازم آرایشی و بسیاری از محصولات روزمره میتوانند در اثر حرارت، سایش یا تغییرات شیمیایی به ذراتی بسیار کوچک تجزیه شوند. این ذرات ممکن است از طریق بلع، استنشاق هوا یا حتی جذب پوستی وارد بدن شوند.
پژوهشهای پیشین حضور میکروپلاستیکها را در بخشهای مختلف بدن انسان، از جمله اندامهای اصلی، مایعات بدن و حتی جفت گزارش کردهاند. با این حال، اثرات دقیق آنها بر سلامت انسان هنوز به طور کامل روشن نیست.
سطوح بالاتر پلاستیک در تومورها
در این پژوهش، نمونههای بافت پروستات ۱۰ بیمار که تحت جراحی برداشت کامل غده پروستات قرار گرفته بودند، مورد بررسی قرار گرفت.
ذرات میکروپلاستیک در ۹۰ درصد نمونههای توموری و در ۷۰ درصد نمونههای غیرسرطانی شناسایی شدند.
نکته قابل توجه اینکه غلظت پلاستیک در بافتهای سرطانی به طور معناداری بیشتر بود. به طور میانگین، در هر گرم بافت سرطانی حدود ۴۰ میکروگرم پلاستیک یافت شد، در حالی که این میزان در بافت سالم حدود ۱۶ میکروگرم در هر گرم بود؛ یعنی تقریباً ۲.۵ برابر بیشتر.
«استیسی لوب»، استاد اورولوژی و سلامت جمعیت در دانشکده پزشکی گروسمن دانشگاه نیویورک و نویسنده اصلی پژوهش، میگوید: «مطالعه مقدماتی ما شواهد مهمی ارائه میکند که نشان میدهد قرار گرفتن در معرض میکروپلاستیک ممکن است یکی از عوامل خطر سرطان پروستات باشد».
او توضیح میدهد که اگرچه پژوهشهای پیشین نشانههایی از ارتباط میان میکروپلاستیکها و بیماریهایی مانند بیماری قلبی و زوال عقل ارائه داده بودند؛ اما تاکنون بررسی مستقیمی درباره ارتباط آنها با سرطان پروستات انجام نشده بود.
یافتههای این پژوهش قرار است در ۲۶ فوریه در سمپوزیوم سرطانهای دستگاه ادراری–تناسلی انجمن انکولوژی بالینی آمریکا ارائه شود. به گفته لوب، این نخستین مطالعهای است که در کشورهای غربی میزان میکروپلاستیک را در تومورهای پروستات اندازهگیری و آن را به طور مستقیم با بافت غیرسرطانی مقایسه کرده است.
تدابیر سختگیرانه برای جلوگیری از آلودگی نمونهها
برای انجام این تجزیه و تحلیل، پژوهشگران ابتدا بافتها را از نظر ظاهری بررسی کردند و سپس با استفاده از ابزارهای تخصصی، مقدار، ترکیب شیمیایی و ویژگیهای ساختاری ذرات میکروپلاستیک را اندازهگیری کردند. این تیم بر ۱۲ نوع از رایجترین مولکولهای پلاستیکی تولیدشده تمرکز کرد.
از آنجا که پلاستیک در تجهیزات پزشکی و آزمایشگاهی کاربرد گسترده دارد، پژوهشگران اقدامات احتیاطی ویژهای برای جلوگیری از آلودگی نمونهها انجام دادند. آنها تجهیزات پلاستیکی را با ابزارهایی از جنس آلومینیوم، پنبه و سایر مواد غیرپلاستیکی جایگزین کردند و تمام آزمایشها در اتاقهای پاک و کنترلشده مخصوص تجزیه و تحلیل ریزپلاستیک انجام شد.
ارتباط احتمالی با التهاب
«ویتوریو آلبرگامو»، نویسنده ارشد پژوهش و استاد دانشکده پزشکی گروسمن دانشگاه نیویورک، میگوید: «یافتههای ما با آشکار کردن یک نگرانی بالقوه دیگر درباره پلاستیک، بر ضرورت تدوین مقررات سختگیرانهتر برای کاهش در معرض قرار گرفتن عموم مردم در برابر این مواد تأکید میکند؛ موادی که تقریبا در همه جای محیط زیست حضور دارند».
او میافزاید گام بعدی پژوهش این است که مشخص شود میکروپلاستیکها در بدن چگونه رفتار میکنند و آیا مستقیما در ایجاد سرطان نقش دارند یا خیر.
یکی از فرضیههایی که این گروه قصد دارد بررسی کند این است که آیا این ذرات ممکن است در بافت پروستات یک پاسخ ایمنی پایدار (التهاب مزمن) ایجاد کنند یا نه. التهاب طولانیمدت میتواند به سلولها آسیب برساند و زمینه را برای تغییرات ژنتیکی و در نهایت شکلگیری سرطان فراهم کند.
آلبرگامو تاکید میکند که این مطالعه روی تعداد کمی بیمار انجام شده و برای تایید نتایج، انجام مطالعات گستردهتر ضروری است.
انتهای پیام/