«چهلگیس» رنج انسان را به خوبی نشان میدهد / آیینهای جنوب، گمشده مخاطب امروز
به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا، نمایش «چهلگیس» به کارگردانی کهورینژاد این روزها روی صحنه تئاتر شهر است؛ اثری آیینی با ریشه در فرهنگ جنوب و خلیج فارس. حمید رمضانی، بازیگر نقش دیو در این نمایش از تجربه اجرای این اثر میگوید که مشروح آن را میخوانید:
آقای رمضانی، از خودتان و سابقه هنریتان بگویید. چه شد که به تئاتر علاقهمند شدید؟
حمید رمضانی متولد ۲۳ دی ۱۳۷۰ و فارغالتحصیل رشته روانشناسی هستم. برای من هنر بهترین سرگرمی و بهترین راه برونریزی درونیاتم است. از دوران کودکی زندگی من با تئاتر و موسیقی همراه شد و این پیوند روز به روز محکمتر شد. بازیگری را تجربی آغاز کردم، اما بعدها دورههای مقدماتی و پیشرفته را گذراندم. در دوره ۱۰۰ جلسهای بازیگری شرکت کردم و در ۱۰ کارگاه مختلف حضور داشتم، بازیگری برای من اوج آرامش است.
اولین حضور من روی صحنه تئاتر به سال ۱۳۷۹ برمیگردد و لذت و معنا از آنجا آغاز شد. این روند ادامه داشت تا اینکه از سال ۸۹ به طور مداوم روی صحنه حضور داشتم.
در کارنامه هنری شما چه جوایزی ثبت شده است؟
سال ۹۵ با نمایش «هیس، اون بیدار میشه» جایزه بازیگری دوم مرد را در جشنواره استانی کسب کردم. سال ۹۷ هم با نمایش «این خونه به هم ریختست» موفق به دریافت جایزه بازیگری اول مرد در جشنواره استانی شدم.
«چهلگیس» یک نمایش آیینی با ریشه در فرهنگ جنوب و خلیج فارس است. مهمترین مؤلفه آیینی این اثر که در بازی شما نمود دارد، چیست؟
در این نمایش رنگ و بوی جنوب به زیبایی دیده میشود و پر از نشانههای آیینی است. مواجهه با باورهایی که در جنوب وجود دارد و سبک اجرایی این نمایش، تجربههای خوبی برای من در بازیگری داشت.
فرهنگ جنوب و خلیج فارس سرشار از موسیقی، ریتم و باورهای بومی است. شما برای نزدیک شدن به این فضا چه تحقیق یا تجربهای داشتید؟
در اوایل کار، درک این باورها شاید کمی برایم مشکل بود، اما با صحبتهای سیروس کهورینژاد و سوالهای مکرر از او به این فضا نزدیکتر شدم. بعد از آن، دیدن تعدادی ویدئو از مراسمها و مطالعه در مورد آداب و رسوم آنجا به من بیشتر کمک کرد.
در این نمایش، کدام عنصر برای شما پررنگتر است؛ روایت، موسیقی و ریتم بومی، یا حرکت و بدن؟
روایت، رنگها و قابهای زیبا برای من پررنگتر بودند.
نقش شما چه نسبتی با باورها و آیینهای جنوب دارد؟ آیا پیش از این تجربهای از چنین فضایی داشتید؟
من نقش دیو را ایفا میکنم و برای رسیدن به نقش خیلی درگیر آیینهای خاص جنوب نبودم. اما فضای کلی کار کاملاً متأثر از این فرهنگ بود.
کار گروهی در این نمایش بیشتر مبتنی بر دیالوگ است یا بدن، حرکت و موسیقی؟
بیشتر با حرکت و بدن در کنار موسیقی جنوبی پیش میرود.
بهنظر شما چرا بازگشت به آیینهای بومی امروز اهمیت دارد؟
من خودم به این موضوع خیلی علاقهمند هستم و فکر میکنم لازم است که آیینهای بومی ایران را بشناسیم. پدیدهها و تجربیات زیبایی در دل آنها نهفته است که نباید به فراموشی سپرده شوند.
فکر میکنید مخاطب شهری امروز چقدر با جهان فرهنگی جنوب ارتباط برقرار میکند؟
مردم جنوب بسیار دوستداشتنی هستند و فرهنگ، آیینها و موسیقی دلنشینی دارند. خوشبختانه اکثر مخاطبانی که داشتیم به این باور بودند و ارتباط خوبی با اثر برقرار میکردند.
اگر قرار باشد این اثر در یکی از کشورهای حاشیه خلیج فارس اجرا شود، فکر میکنید مخاطب غیرایرانی چه برداشتی از آن خواهد داشت؟
به هر حال افسانه «چهلگیس» بسیار کهن است و داستانی جذاب دارد. در کنار آن، آیینهای جنوبی و اتفاقات ماورایی که در این نمایش وجود دارد، تماشاگر را با خود همراه میکند. فکر میکنم این اثر ظرفیت ارتباط با مخاطب غیرایرانی را هم دارد.
اگر بخواهید «چهلگیس» را در یک جمله معرفی کنید، چه میگویید؟
نمایش «چهلگیس» رنج انسان را به خوبی نشان میدهد.
انتهای پیام/