انگشت روی ماشه؛ داراییهای آمریکا در تیررس
به گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری آنا، تحولات اخیر در جغرافیای سیاسی منطقه نشان میدهد که محاسبات امنیتی تهران دچار یک جهش کیفی شده است. تجربه جنگ دوازدهروزه و شکستهای اطلاعاتی پیاپی غرب، لایههای جدیدی از قدرت دفاعی ایران را رونمایی کرد که پیش از این در محاسبات پنتاگون جای نداشت.
اکنون تهران از موضع یک قدرت تثبیتشده که لبه تکنولوژی هستهای را با توانمندی موشکی بومی پیوند زده، پشت میز نشسته است. این حضور، نه برای بقا، بلکه برای تحمیل واقعیتهای نوین به حریفی است که ابزارهای نظامیاش را در برابر اراده ملی ایران، فرسوده میبیند.
توهم انهدام با بمباران
یکی از بزرگترین شکافهای ادراکی در تیمهای تندرو نزدیک به ترامپ، تصور امکان انهدام برنامه هستهای ایران از طریق عملیات هوایی است. استراتژیستهای دفاعی ایران اکنون با اطمینان اعلام میکنند که دانش هستهای در ایران بومیسازی شده و به مرحلهای از تکامل رسیده که با هیچ حجم از آتشباری قابل حذف نیست.
این بلوغ فنی، عملاً گزینه نظامی را از یک تهدید معتبر به یک خودکشی استراتژیک تبدیل کرده است. در واقع، هرگونه تعرض نظامی تنها شتاب بخشهای پنهان برنامه هستهای را چندبرابر خواهد کرد.
پایگاههای آمریکا در تله جغرافیایی
بخش پرریسک و تهاجمی دکترین جدید تهران، تغییر بانک اهداف از مرزهای رژیم صهیونیستی به تمام داراییهای آمریکا در منطقه" است. استراتژیستهای امنیتی ایران بر این باورند که صلح در منطقه تنها زمانی پایدار میشود که آمریکا هزینهی جانی و مالیِ حمایت مطلق از جنونِ جنگطلبی نتانیاهو را درک کند.
هدف قرار گرفتن مستقیم پایگاهها و تاسیسات آمریکا در کشورهای حوزه خلیج فارس، دیگر یک احتمال نیست، بلکه پاسخِ تعریفشده و خودکاربه هرگونه ماجراجویی جدید است. واشینگتن باید بداند که در صورت شلیک نخستین گلوله، هیچ نقطه امنی برای سنتکام در منطقه باقی نخواهد ماند.
توافق پایدار یا بنبست نظامی؟
تهران با ارائه طرحی عملی برای تضمین عدم انحراف برنامه هستهای، حجت را بر طرف مقابل تمام کرده است. اما این پیشنهاد از موضع ضعف نیست. ایران اکنون برای هر دو سناریو آماده است: توافقی که حقوق ملی را تضمین کند، یا تقابل جدید که این بار با کیفیتی بسیار مخربتر، بقای پایگاههای فرامنطقهای را تهدید میکند.
واقعیت این است که تهران از درسهای گذشته برای تقویت توان دفاعی خود بهره برده و اکنون در اوج آمادگی رزمی قرار دارد. کلید صلح نه در تهران، بلکه در راهروهای کاخ سفید است؛ جایی که باید میان عقلانیت دیپلماتیک و جنون جنگطلبی نتانیاهو یکی را انتخاب کنند.
انتهای پیام/