دوگانگی رفتاری در فضای مجازی نتیجه جناحزدگی سیاسی است/ نقد بدون انصاف، انسجام ملی را تهدید میکند
«حسنعلی امیری اخلافی» عضو کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی، در گفتوگو با خبرنگار سیاسی خبرگزاری آنا، با اشاره به دوگانگی رفتاری برخی کاربران و جریانها در فضای مجازی اظهار کرد: متأسفانه در کشور ما شاهد آن هستیم که بعضی افراد، نگاه و سلیقه سیاسی خود را بهعنوان چاشنی اصلی اظهارنظر در موضوعات مختلف به کار میگیرند. این مسئله مختص یک جناح خاص نیست و در هر دو جناح متعارف سیاسی کشور مشاهده میشود. در چنین شرایطی، نگاههای جناحی و سلیقهای بر تحلیلهای کارشناسی سایه میاندازد و موجب میشود خطای کوچک جناح مقابل بزرگنمایی شده و به «کوه» تبدیل شود، اما خطاهای بزرگ جناح همسو بهراحتی نادیده گرفته شده و به «کاه» تقلیل یابد.
وی افزود: این رفتار، ریشه در ضعف تحلیل رفتارها دارد و متأسفانه در حوزه سیاست، جناحزدگی و سیاستزدگی به آن دامن میزند. سالهاست که کشور با این آسیب مواجه است؛ بهگونهای که قصور و خطای جناح مقابل بسیار برجسته میشود و واکنشهای تند و حداکثری نسبت به آن شکل میگیرد، اما اگر همان خطا از سوی جریان فکری و سیاسی خودمان سر بزند، یا از کنار آن عبور میکنیم یا تلاش میکنیم از اهمیت آن بکاهیم.
امیری اخلافی با تأکید بر ضرورت بازگشت به عدالتمحوری در رفتارهای سیاسی تصریح کرد: برای حل این مشکل، باید در قضاوتها و موضعگیریهای سیاسی، اصل عدالت و انصاف را جدی بگیریم. در ادبیات دینی ما، انصاف به این معناست که انسان بر اساس یک منطق ثابت و معیار مشخص، متناسب با مسئولیت، جایگاه، ظرفیت و نوع رفتار افراد، قضاوت و واکنش نشان دهد، نه بر اساس منافع جناحی و سلایق سیاسی.
عضو کمیسیون فرهنگی مجلس ادامه داد: یک معیار روشن برای تشخیص صداقت در اظهارنظر سیاسی وجود دارد؛ اگر فرد بتواند نسبت به خطای همفکران و همراهان سیاسی خود نیز موضع بگیرد و در عین حال، رفتار نیک جناح مقابل را تحسین کند، این نشاندهنده عدالت و صداقت در اظهارنظر است. اما اگر کسی خطای کوچک جناح مقابل را بزرگ کند و در مقابل، خطاهای جریان همسو با خود را نادیده بگیرد، چنین نگاهی نشانه غرضورزی سیاسی و سیاستزدگی است و هیچ نسبتی با اظهارنظر صادقانه ندارد.
وی با انتقاد از رواج تسویهحسابهای سیاسی در فضای عمومی گفت: متأسفانه در سالهای اخیر این رفتار پررنگتر شده است. برخی جریانها منتظر بروز خطا یا قصور از سوی جناح مقابل میمانند تا از آن بهعنوان ابزاری برای اثبات حقانیت خود استفاده کنند و با بزرگنمایی ضعفهای دیگران، افکار عمومی را به سمت خود جلب کنند. این شیوه، ریشه در الگوهای تبلیغاتی غیردینی دارد که بر تخریب دیگران برای تبلیغ خود استوار است؛ روشی که نه در اسلام جایگاهی دارد و نه با ادبیات نظام جمهوری اسلامی سازگار است.
امیری اخلافی خاطرنشان کرد: مردم ایران مردمی هوشمند، ریشهدار و دارای سابقه تمدنی هستند و تجربه نشان داده است که این نوع رفتارهای تخریبی، گاهی نتیجه معکوس میدهد. زمانی که مردم احساس کنند فرد یا جریانی میخواهد با تخریب رقیب سیاسی، جایگاه خود را ارتقا دهد، در بسیاری از موارد در عرصههای تصمیمگیری اجتماعی و حتی پای صندوقهای رأی واکنش معکوس نشان میدهند.
وی با تفکیک دقیق مسائل ملی از مسائل جناحی تأکید کرد: در جایی که موضوع، یک مسئله واقعی و بنیادین ملی باشد و موجودیت نظام، امنیت کشور، ماندگاری انقلاب و ارزشهای اساسی مردم در میان باشد، حساسیت همه جناحها باید یکسان باشد و همه باید فارغ از اختلافات سیاسی پای کار بیایند. اما متأسفانه گاهی شاهد آن هستیم که برخی مسائل صرفاً جناحی، بهاشتباه در قالب «مسئله ملی» تعریف میشود تا فعالیت و نقد رقیب سیاسی محدود شود؛ این نیز خود یکی از آسیبهای جدی فضای سیاسی کشور است.
عضو کمیسیون فرهنگی مجلس با اشاره به مرز ظریف میان نقد صادقانه و تخریب گفت: نقد زمانی سازنده و مفید است که منصفانه باشد. در ادبیات دینی ما توصیه شده است که انسان خود را جای طرف مقابل قرار دهد و با در نظر گرفتن امکانات، مسئولیتها و شرایط موجود، قضاوت کند. چنین نگاهی کمک میکند نقد بر پایه منطق و انصاف شکل بگیرد. اما اگر حب و بغضهای جناحی و سیاستزدگی وارد قضاوت شود، نقد از مسیر خود خارج شده و به تخریب و غرضورزی تبدیل میشود.
وی افزود: در فرهنگ دینی ما تأکید شده که خوبیهای دیگران بیش از آنچه هست دیده شود و بدیهای آنان کمتر از واقعیت جلوه داده شود، در حالی که بدیهای خودمان بزرگ و خوبیهای خودمان کوچک دیده شود. متأسفانه در عرصه سیاسی، این آموزهها گاهی کاملاً معکوس عمل میشود؛ بهگونهای که خوبیهای جناح مقابل نادیده گرفته میشود و کوچکترین اشکال آنها بزرگنمایی میشود.
امیری اخلافی در پایان با اشاره به شرایط حساس کنونی کشور تصریح کرد: امروز جمهوری اسلامی ایران در معرض تهدیدهای گوناگون نظامی، اقتصادی، امنیتی و فرهنگی قرار دارد و سالهاست که دشمنان از مسیرهای مختلف در حال فشار آوردن به کشور هستند. در چنین شرایطی، انسجام ملی بزرگترین مصلحت کشور است. هر اقدامی که به بهانه نقد، انسجام ملی را خدشهدار کند، قطعاً ضررش بیش از منافع احتمالی آن است. نقد در جای خود ضروری است و به اصلاح عملکرد مسئولان کمک میکند، اما حفظ انسجام ملی، بهویژه در شرایط فعلی، باید در اولویت همه، بهخصوص مسئولان، تصمیمگیران و تریبونداران کشور قرار گیرد.
انتهای پیام/