احتمال غیرحضوریشدن مدارس تهران در آستانه آلودگی هوا/ تصمیم نهایی کارگروه عصر امروز
به گزارش خبرگزاری آنا، شاخص کیفیت هوای تهران از ساعاتی پیش به عدد ۱۴۰ رسیده و در آستانه ورود به محدوده «ناسالم برای همه گروههای سنی» قرار دارد. تداوم این وضعیت، نگرانیها درباره سلامت دانشآموزان و لزوم کاهش ترددهای غیرضروری را افزایش داده است.
بر اساس پیگیریهای خبرنگار آنا، اداره کل آموزش و پرورش شهر تهران از برگزاری جلسه کارگروه آلودگی هوا در عصر امروز خبر داده و اعلام کرده است که با توجه به پیشبینی تشدید آلودگی، درباره غیرحضوریشدن مدارس تهران در روز دوشنبه تصمیمگیری خواهد شد.
این در حالی است که طبق اعلام سازمان هواشناسی، پس از چند روز پایداری هوا و تجمع آلایندهها در تهران، از روز سهشنبه سامانه بارشی نسبتاً قوی وارد استان میشود که میتواند موجب کاهش محسوس غلظت آلایندهها و بهبود کیفیت هوا شود.
تا زمان اعلام رسمی مصوبات کارگروه اضطرار، مدارس تهران همچنان دایر محسوب میشوند و هرگونه تغییر در نحوه برگزاری کلاسها از طریق مراجع رسمی اطلاعرسانی خواهد شد.
آلودگی هوا و دانشآموزان؛ چرا همیشه تصمیمها دیر گرفته میشود؟
هر بار که شاخص آلودگی هوا در تهران به مرز هشدار میرسد، یک سناریوی تکراری شکل میگیرد؛ انتظار برای تشکیل جلسه، تصمیمگیری در ساعات پایانی و بلاتکلیفی خانوادهها و مدارس.
افزایش شاخص آلودگی هوا تا مرز ۱۴۰ بار دیگر نشان داد که مدیریت آلودگی در تهران همچنان واکنشی است نه پیشدستانه. در حالی که پیشبینیهای هواشناسی از چند روز قبل، تداوم پایداری هوا و تجمع آلایندهها را هشدار داده بودند، تصمیمگیری درباره وضعیت مدارس به ساعات پایانی موکول شده است.
این رویه، علاوه بر ایجاد سردرگمی برای خانوادهها، مدیران مدارس و دانشآموزان، عملاً کارایی تصمیمات را نیز کاهش میدهد. وقتی تعطیلی یا آموزش غیرحضوری در آخرین ساعات شب اعلام میشود، بخشی از هدف اصلی یعنی «کاهش تردد و مواجهه با هوای آلوده» از دست میرود.
از سوی دیگر، تکیه بر ورود سامانه بارشی در روزهای آینده نباید باعث نادیدهگرفتن مخاطرات کوتاهمدت شود؛ چراکه سلامت دانشآموزان، بهویژه در مقاطع ابتدایی، در برابر آلایندههای هوا آسیبپذیرتر است.
به نظر میرسد بازنگری در سازوکار تصمیمگیری کارگروه آلودگی هوا و حرکت به سمت تصمیمهای سریعتر و شفافتر، ضرورتی است که هر سال با شروع فصل سرما و پایداری هوا دوباره خود را یادآوری میکند؛ ضرورتی که هنوز پاسخ قاطعی به آن داده نشده است.
انتهای پیام/