صفحه نخست

آناتک

آنامدیا

دانشگاه

فرهنگ‌

علم

سیاست و جهان

اقتصاد

ورزش

عکس

فیلم

استانها

بازار

اردبیل

آذربایجان شرقی

آذربایجان غربی

اصفهان

البرز

ایلام

بوشهر

تهران

چهارمحال و بختیاری

خراسان جنوبی

خراسان رضوی

خراسان شمالی

خوزستان

زنجان

سمنان

سیستان و بلوچستان

فارس

قزوین

قم

کردستان

کرمان

کرمانشاه

کهگیلویه و بویراحمد

گلستان

گیلان

لرستان

مازندران

مرکزی

همدان

هرمزگان

یزد

پخش زنده

۰۷:۴۷ | ۰۶ / ۰۲ /۱۴۰۴
| |

سعدی؛ فراموش شده‌ زبان و ادبیاتِ امروز

مدیر اندیشکده زفان معتقد است اقتضائات جهان مدرن منجربه فاصله گرفتن از آثارِ ادبیِ سعدی شده و قطعا یکی از عوارض این مسئله، فراموش کردن هنرِ نوشتن است.
کد خبر : 969298

به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا، رادمان رسولی مهربانی که در برنامه "درمسیراندیشه" حضور داشت، کنار گذاشتن سعدی را از معضلاتِ اصلی در زمینه نوشتن مردمان امروز دانست و گفت: گلستان سعدی در نسل‌های متمادی نوشتن را به ما می‌آموخت.گلستان سعدی به کشور‌های دیگر رفته است و در آن جا نیز نوشتن را به زبان خودشان آموزش داده‌اند.

وی افزود: ترک‌ها در قرن نوزدهم وقتی می‌خواستند ادبیات و زبان خود را متحول کنند، گلستان سعدی را مورد استفاده قرار می‌دادند و چنین رویه‌ای در دیگر کشور‌ها هم رواج داشت.از طرفی گلستان سعدی به مکتب‌خانه‌ها راه یافت و لذا کودکان از سنین پایین، نوشتن را آموزش می‌دیدند و با گلستان عجین بودند.

رسولی مهربانی با اشاره به مقدمه بهارستان جامی گفت: او می‌خواست در کنار گلستان سعدی اثری دیگر را به فرزند خود بیاموزد و لذا شروع به نوشتن بهارستان کرد.

وی ادامه داد: در گذشته زبان فارسی به سرزمین‌های بسیاری می‌رفت و آموخته می‌شد. از چین گرفته تا اندونزی و آسیای جنوب شرقی و تایلند و هند و آسیای مرکزی و در همه این سرزمین ها، متون ادبیات فارسی و در صدر آن‌ها گلستان، این زبان را در کنار فرهنگ ایرانی به دیگر ملل انتقال می‌داد.

رسولی مهربانی یادآوری کرد: از دوره مشروطه برخی روشنفکران در صدد تحول تاریخی بر آمدند و ایران را ذیل تاریخ غرب تعریف کردند.این افراد به گلستان سعدی حمله کردند و البته به درستی اقدام نمودند، چون می‌دانستند گلستان ما را به جهان فارسی ارتباط می‌دهد و با حذف گلستان، گویی تاریخ ایران نیز عوض می‌شد.

وی ادامه داد: این بلایی است که نسل به نسل تکرار می‌کنیم و گویی هر نسل چیزی می‌سازد و نسل‌های بعدی زیربنای آن را تخریب می‌کنند.

رسولی مهربانی در عین حال از ایستادگی حکومت‌ها در مقابلِ روشنفکران سخن گفت: حکومت‌ها گویی نوعی اصل گرایی را در نظر داشتند و اتفاقا به متون کهن فارسی رجوع می‌کردند.

در این راستا وزیر علوم ناصرالدین شاه پاسخی تند به آخوندزاده می‌دهد و اعلام می‌دارد خیالات خود را برای تغییر خط و زبان به عثمانی‌ها ارائه بده؛ چون ما در ایران درپی چنین چیزی نیستیم.

وی با یادآوری برخی اقدامات فروغی در حوزه ادبیات فارسی و رجوع به گلستان و شاهنامه گفت: او از ارکان حکومت بود و کلیات گلستان را تصحیح کرد. او این پروژه را ادبی و تزئینی تلقی نمی‌کرد؛ بلکه پروژه‌ای فرهنگ ساز درسر داشت و بنیان فرهنگی ایران را رجوع به شاهنامه و سعدی می‌دانست. متاسفانه اقتضائات جهان مدرن منجربه فاصله گرفتن از سعدی شد و قطعا یکی از عوارض این مسئله، فراموش کردن نوشتن است.

رسولی مهربانی تاکید کرد بسیاری مترجمان علت شیوایی سخن خود را خواندنِ بوستان و گلستان دانسته‌اند و این دو اثر، طرز استفاده درست از زبان فارسی را آموزش می‌دهند.

انتهای پیام/

ارسال نظر
captcha