صفحه نخست

آموزش و دانشگاه

علم‌وفناوری

ارتباطات و فناوری اطلاعات

ورزش

سلامت

پژوهش

سیاست

اقتصاد

فرهنگ‌ و‌ جامعه

علم +

عکس

فیلم

استانها

بازار

اردبیل

آذربایجان شرقی

آذربایجان غربی

اصفهان

البرز

ایلام

بوشهر

تهران

چهارمحال و بختیاری

خراسان جنوبی

خراسان رضوی

خراسان شمالی

خوزستان

زنجان

سمنان

سیستان و بلوچستان

فارس

قزوین

قم

کردستان

کرمان

کرمانشاه

کهگیلویه و بویراحمد

گلستان

گیلان

لرستان

مازندران

مرکزی

هرمزگان

همدان

یزد

هومیانا

پخش زنده

دیده بان پیشرفت علم، فناوری و نوآوری

یادداشت یغماگلرویی برای درگذشت حبیب محبیان: «بدرود! مرد تنهای شب»

خبر درگذشت حبیب محبیان، هنرمند موسیقی کشورمان بازخوردها و پیام‌های بسیاری از سوی هنرمندان، هواداران و اهالی فرهنگ و ادب را به دنبال داشته است که از این میان می‌توان به یادداشت یغما گلرویی اشاره کرد.
کد خبر : 92521

به گزارش خبرنگار فرهنگی آنا، در متن یادداشت یغما گلرویی آمده است:


خبر مثل همیشه کوتاه و صاعقه وار رسید. «حبیب خواننده درگذشت». حبیب سبکی خاص خود در خواندن و اهنگسازی داشت. همکاری با بزرگی مثل واروژان را تجربه کرده و از شعر شاعرانی مثل نادر ابراهیمی و شفیعی کدکنی و محمدعلی بهمنی در آثارش استفاده کرده و بسیاری از آهنگهایش در حافظه شنیداری مردم ماندگار شده بودند. هفت سال پیش با چراغ سبز و وعده های دروغین محمود احمدی نژاد، به امید فعالیت مجدد در ایران، به وطن بازگشته بود و از آنجایی که آهنگ - به زعم دفتر موسیقی - مبتذل هم در کارنامه خود نداشت گمان می کرد مشکلی برای فعالیت در ایران نداشته باشد. حتا باور داشت که در «استادیوم آزادی» کنسرت خواهد داد اما آنقدر از این نهاد به آن نهاد سنگ قلابش کردند که پشیمان و سرخورده به روستایی در شمال کوچید برای زندگی و تنها نقش مهمان جشن ها و مراسم های مختلف نصیبش شد بدون این که اجازه اجرای آهنگهایش را داشته باشد


آن چه حالا خبر درگذشتش را تلختر می کند تلاش هفت ساله ی بی فایده اش برای گرفتن مجوز انتشار آلبوم و برگزاری کنسرت بود. او هم مثل بسیاری هنرمندان مغضوب دیگر دق مرگ شد و حالا لابد «دفتر موسیقی» مانند مغضوبانی که مجوز انتشار به آثارشان نداد و بعد به مناسبت درگذشتشان پیام تسلیت منتشر کرد، قبری در «قطعه هنرمندان» برایش مهیا کرده که کنار باقی ممنوع الفعالیت‌ها در این قطعه آرام بگیرد. این سرنوشت تمام کسانی ست که بی اعتنایی متولیان نابلد فرهنگی به موسیقی و هنر را باور نداشته باشند. یکی یکی می میریم و دولت فعلی هم همچنان در دسته کلید زنگ زده اش پی کلیدی می گردد که با آن قفل عتیقه ی «موسیقی مردمی» را باز کند. حبیب اولین قربانی این خوشباوری نبود و آخرین هم نخواهد بود. خواننده ی خلاق و صاحب سبکی که جای خالی اش تا همیشه در موسیقی ما احساس خواهد شد و گویی در محبوبترین ترانه اش سرنوشت محتوم خود را فریاد می زد:
من مرد تنهای شبم
مهر خاموشی بر لبم...
یادش گرامی. //
یغما گلرویی
۲۱/خرداد/95


انتهای پیام/

ارسال نظر