مرور خاطره انگیزترین بازیهای گروهی ایرانی
دیگر از آن خانه های بزرگ حیاط مرکزی و اتاق های پنج دری خبری نیست و بازی ها هم با گذشت زمان و تغییر شکل زندگی، یا فراموش شده و یا به خاطر کوچک شدن فضا و محیط زندگی، آرام تر و کم سروصدا تر شده است.
کد خبر : 79414
به گزارش گروه رسانههای دیگر خبرگزاری آنا، روزنامه خراسان با این مقدمه نوشت: با این وجود هنوز هم بازی های سنتی زیادی وجود دارد که می تواند در فضاهای کوچک آپارتمانی، خاطرات قدیم را برای بزرگ ترها زنده کند یا به همراه جوان ترهای جمع، از این سرگرمی های سنتی لذت ببرند و شاد باشند و تفریح کنند. بد نیست برای احیای این بازی ها هم که شده، برخی از آن ها را مرور کنیم.
یه قُل دو قُل
بخشی از کودکی خیلی از ما در جست وجوی 5 سنگ گرد و صاف و کوچک و یک دست «یه قل دو قل» گذشته است. پیدا کردنش به معنی روزها بازی و سرگرمی و مسابقه بود. خیلی از ما حتی در خانوادهمان قهرمان یهقل دوقل هم داشتیم. یه قل دو قل فقط یه بازی ساده سنتی ایرانی نیست بلکه بازی ساده ای است برای افزایش هماهنگی عصبی عضلانی و افزایش دقت و تمرکز و چابکی. بازی 10 مرحله ای مفرح و شادی که از 2 تا 10 نفر را درگیر می کند و نه محدودیت سنی دارد و نه مختص جنس خاصی است. کافی است 5 سنگ که ابعادشان از فندق کمی بزرگ تر است و سطح صافی دارد داشته باشید به صورتی که همگی آنها در یک مشت جا بگیرد. می گویند این 5 سنگ نماد 5 قاره زمین است.
اسم فامیل
بدون شک خاطره انگیزترین بازی دسته جمعی ما ایرانی هاست. تعداد نفرات بازی نامحدود است و فقط به قلم و کاغذ نیاز دارید تا ساعت ها بخندید، شوخی کنید و سرگرمی داشته باشید. حضور ذهن و سرعت عمل، شاخص های برتری در این بازی است.
اگر می خواهید کمی هیجان و اطلاعات به روزتر را قاطی بازی کنید، می توانید بازی را مثلا در گونه سینما برگزار کنید و سرستون هایتان را اسم فیلم، کارگردان، بازیگر و ... بگذارید. «اسم فامیل» سرعتی هم یکی از گزینه های جالب است.
گُل دست کیه؟
یک تکه دستمال کوچک مچاله شده یا نخود و لوبیا و عدس و... می شود گُل و چندین جفت چشم، به دنبال پیدا کردنش از بین دستان تَر و فرز بازیکنان. این می شود بازی «گُل یا پوچ» یا «خالی بازی».
سه، دو ، یک، اکشن
اگر تا به حال تجربه بازی «پانتومیم» را نداشته اید، فرصت را از دست ندهید. در اولین جمع بیشتر از 4 نفر که قرار گرفتید، امتحانش کنید. این بازی به سرعت یخ جمع را می شکند و همه را به مشارکت و بازی ترغیب می کند. در پانتومیم به هیچ ابزاری به جز یک ساعت برای نگه داشتن زمان احتیاج ندارید. اگر کمی از بازیگری و زبان بدن سررشته داشته باشید، برنده این بازی هستید.
هُپ هُپ
بهترین بازی برای سنجش هوش ریاضی افراد همین بازی «هپ هپ» است. بازی که در کنار سرگرمی و نشاط و خنده به افزایش دقت، تمرکز و تمرین حفظ مضرب اعداد گوناگون هم کمک می کند. هرچه تعداد بازیکنان بیشتر باشد، احتمال خطا هم بیشتر می شود و هیجان بازی بالاتر می رود. تکرار این بازی به ویژه در مضارب سخت و دشوار که ذهن را مجبور به حساب و کتاب می کند، بازی و ورزش ذهنی خوبی برای کسانی است که در آنها احتمال ابتلا به آلزایمر بالاست. سن و سال هم در این بازی چندان مطرح نیست، فقط کافی است جدول ضرب بلد باشی.
از نقطه بازی تا بیست سؤالی
تعداد بازی های بومی و سنتی ایرانی آن قدر زیاد است که یادآوری آنها در این مجال نمی گنجد اما شاید تنها ذکر اسمی از آنها بتواند خاطره خوبی را در ذهنمان بیدار کند و شور و شوقی برای تکرار دوباره آنها در دلمان بیندازد. بازی های ساده ای مثل «نخ بازی» که تبحر در آن نشان از ظرافت و دید هنری بازیکن داشت، «نقطه بازی» که وقت خیلی از ما را در دوران دبستان و راهنمایی و دبیرستان و حتی دانشگاه پر می کرد، «نون بیار کباب ببر» که به خاطرش بی شک بارها و بارها دستمان از ضربات همبازی هایمان سرخ شده، «صندلی بازی» که خاطره زمین خوردن های خوشمزه اش یادمان نمی رود و «بیست سوالی» که به هر جوابی می رسیدیم به جز جواب اصلی سوال.
بخشی از کودکی خیلی از ما در جست وجوی 5 سنگ گرد و صاف و کوچک و یک دست «یه قل دو قل» گذشته است. پیدا کردنش به معنی روزها بازی و سرگرمی و مسابقه بود. خیلی از ما حتی در خانوادهمان قهرمان یهقل دوقل هم داشتیم. یه قل دو قل فقط یه بازی ساده سنتی ایرانی نیست بلکه بازی ساده ای است برای افزایش هماهنگی عصبی عضلانی و افزایش دقت و تمرکز و چابکی. بازی 10 مرحله ای مفرح و شادی که از 2 تا 10 نفر را درگیر می کند و نه محدودیت سنی دارد و نه مختص جنس خاصی است. کافی است 5 سنگ که ابعادشان از فندق کمی بزرگ تر است و سطح صافی دارد داشته باشید به صورتی که همگی آنها در یک مشت جا بگیرد. می گویند این 5 سنگ نماد 5 قاره زمین است.
اسم فامیل
بدون شک خاطره انگیزترین بازی دسته جمعی ما ایرانی هاست. تعداد نفرات بازی نامحدود است و فقط به قلم و کاغذ نیاز دارید تا ساعت ها بخندید، شوخی کنید و سرگرمی داشته باشید. حضور ذهن و سرعت عمل، شاخص های برتری در این بازی است.
اگر می خواهید کمی هیجان و اطلاعات به روزتر را قاطی بازی کنید، می توانید بازی را مثلا در گونه سینما برگزار کنید و سرستون هایتان را اسم فیلم، کارگردان، بازیگر و ... بگذارید. «اسم فامیل» سرعتی هم یکی از گزینه های جالب است.
گُل دست کیه؟
یک تکه دستمال کوچک مچاله شده یا نخود و لوبیا و عدس و... می شود گُل و چندین جفت چشم، به دنبال پیدا کردنش از بین دستان تَر و فرز بازیکنان. این می شود بازی «گُل یا پوچ» یا «خالی بازی».
سه، دو ، یک، اکشن
اگر تا به حال تجربه بازی «پانتومیم» را نداشته اید، فرصت را از دست ندهید. در اولین جمع بیشتر از 4 نفر که قرار گرفتید، امتحانش کنید. این بازی به سرعت یخ جمع را می شکند و همه را به مشارکت و بازی ترغیب می کند. در پانتومیم به هیچ ابزاری به جز یک ساعت برای نگه داشتن زمان احتیاج ندارید. اگر کمی از بازیگری و زبان بدن سررشته داشته باشید، برنده این بازی هستید.
هُپ هُپ
بهترین بازی برای سنجش هوش ریاضی افراد همین بازی «هپ هپ» است. بازی که در کنار سرگرمی و نشاط و خنده به افزایش دقت، تمرکز و تمرین حفظ مضرب اعداد گوناگون هم کمک می کند. هرچه تعداد بازیکنان بیشتر باشد، احتمال خطا هم بیشتر می شود و هیجان بازی بالاتر می رود. تکرار این بازی به ویژه در مضارب سخت و دشوار که ذهن را مجبور به حساب و کتاب می کند، بازی و ورزش ذهنی خوبی برای کسانی است که در آنها احتمال ابتلا به آلزایمر بالاست. سن و سال هم در این بازی چندان مطرح نیست، فقط کافی است جدول ضرب بلد باشی.
از نقطه بازی تا بیست سؤالی
تعداد بازی های بومی و سنتی ایرانی آن قدر زیاد است که یادآوری آنها در این مجال نمی گنجد اما شاید تنها ذکر اسمی از آنها بتواند خاطره خوبی را در ذهنمان بیدار کند و شور و شوقی برای تکرار دوباره آنها در دلمان بیندازد. بازی های ساده ای مثل «نخ بازی» که تبحر در آن نشان از ظرافت و دید هنری بازیکن داشت، «نقطه بازی» که وقت خیلی از ما را در دوران دبستان و راهنمایی و دبیرستان و حتی دانشگاه پر می کرد، «نون بیار کباب ببر» که به خاطرش بی شک بارها و بارها دستمان از ضربات همبازی هایمان سرخ شده، «صندلی بازی» که خاطره زمین خوردن های خوشمزه اش یادمان نمی رود و «بیست سوالی» که به هر جوابی می رسیدیم به جز جواب اصلی سوال.
انتهای پیام/