خبر ذخیره‌سازی شده توسط سید علی حسینی (a.hoseini) در تاریخ ۰۰۰۷۱۷-۱۱:۰۷

شرکت های کره‌ای چگونه بازار لوازم خانگی دنیا را تسخیر کردند؟

در حالی شرکت های کره ای به برندهای معروف لوازم خانگی در دنیا بدل شدند که طی سالیان نه چندان دور بازار داخل را به شرکت های خارجی واگذار کرده بودند.

به گزارش خبرنگار کشاورزی،صنعت تعاون خبرگزاری آنا، پس از  آغاز تحریم های آمریکا علیه کشورمان، شرکت های کره ای که بخش زیادی از بازار لوازم خانگی را در اختیار داشتند ترک کردند.
این اقدام شرکت های کره ای موجب شد تا بازار لوازم خانگی دستخوش کمبود و التهاب شود و قیمت ها به شکل عجیبی افزایش یابد و مردم برای تهیه کالاهای خود دچار مشکل شوند.
بواسطه حضور سالیان زیاد برندهای کره ای در کشور و در اختیار داشتن  بیش از 60 درصد بازار لوازم خانگی، شرکت های داخلی نتوانستند آنچنان که باید توان تولید خود را افزایش دهند و در زمان ترک بازار توسط دو برند معروف بتوانند جای آنها را در بازار پر کنند.
تر ک شرکت های خارجی و مرور زمان این فرصت را به شرکت های داخلی داد تا با به روز کرد فناوری های خود و همچنین سرمایه گذاری بیشتر بتوانند به آرامی کالاهای باکیفیت تولید کنند و بخش زیادی از بازار را تامین کنند.
در حالی که شرکت های داخلی در حال افزایش تولید و بالا بردن کیفیت کالاهای خود بودند به ناگاه بانگ واردا لوازم خانگی کره ای به کشور از سوی برخی از ذینفعان بلند شد اقدامی که در صورت اجرایی شدن می توانست زحمات سه سال گذشته تولیدکنندگان داخلی را از بین ببرد که با دستور مقام معظم رهبری مبنی بر ممنوعیت واردات برندهای کره‌ای در راستای حمایت از تولید داخل ناکام ماند.
نگاه گذرا به سیاست های سایر کشورها در حمایت از تولیدکنندگان داخلی نشان می دهد که یکی از ممنوعیت واردات یکی از ابزار حمایتی از صنایع داخلی بوده تا صنعت موردنظر بتواند روی پای خود بایستد.

دولت چگونه به توسعه صنعت لوازم خانگی و محصولات الکترونیکی در کره جنوبی کمک کرد؟

سند رسمی وزارت برنامه‌ریزی و مالی کره جنوبی (Ministry of Economy and Finance) که با همکاری مدرسه سیاستگذاری عمومی کا دی آی (KDI) سئول تهیه شده نشان می‌دهد دولت در نقطه آغاز توسعه صنعت الکترونیک و لوازم خانگی کره جنوبی، با مشکلاتی شبیه وضعیت ایران روبه‌رو بود. 
بنگاه‌های داخلی به طور همزمان از قاچاق گسترده رادیو و محصولات برقی رنج می‌بردند و معمولا واردات این اقلام آزاد بود. همین موضوع نیز موجب شده بود تا تقاضای گسترده برای رادیو و سایر محصولات به افزایش تولید در کارخانجات کره‌ای منجر نشود.
 شرکت گلداستار (بعدها به ال‌جی تغییر نام داد) که سال 1958 تاسیس شد، نخستین محصولات خود را با قطعاتی از آلمان و بر مبنای برند سانیو (SANYO) ژاپن تولید شد. 
در گام نخست یک سوم از کل قطعات رادیوهای ساخت گلداستار در خود شرکت تولید می‌شود و مابقی قطعات وارداتی بود. با اینکه قیمت محصول گلداستار از عمده رقبای خارجی 30 درصد ارزانتر بود و همان کارکردها را داشت اما شبکه فروشندگان داخلی این حرکت گلداستار را نپسندیدند و روایتی منفی درباره تولیدات داخلی ارائه کردند. 
تداوم این روند دولت دموکراتیک کره جنوبی را مجبور کرد تا در سال 1960 یک لایحه را به تصویب برساند که بر طبق آن در برنامه توسعه اقتصادی پنج ساله، صنعت الکترونیک از طریق ممنوعیت واردات مورد حمایت قرار گیرد. در عین حال ممنوعیت واردات قطعات محصولات الکتریکی نیز ابلاغ شد.  
قانون ممنوعیت این محصولات خارجی در دهم ماه می همان سال ابلاغ شد و کمی بعد هم فروش کالاهای قاچاق با قدرت توسط دولت ممنوع شد. 
اثر این سیاست در سال 1962 با افزایش فروش رادیوهای گلداستار به 40درصد کل سهم بازار رادیو بروز یافت. 
توصیه دولت به گلداستار این بود که با توجه به توسعه فرستنده‌های تلویزیونی، تولید تلویزیون در این شرکت جدی گرفته شود. گلداستار تا 1965 برنامه‌ای به دولت برای بومی سازی تولید تلویزیون و صادرات محصولات الکترونیکی ارائه کرد. در سال 1966 دولت به گلداستار اجازه داد از محل ارز صادرات محصولات الکترونیکی، تا 50 درصد واردات کل قطعات تلویزیون توسط شرکت‌های داخلی مجاز شود. 

داستان تولید تلویزیون در کره جنوبی
در سال 1966 ، گلدستار اولین مدل تلویزیون سیاه و سفید داخلی خود را با نام VD-191 تولید کرد. این کار پس از اتحاد فنی گلداستار با برند هیتاچی ژاپن محقق شد. قبل از عرضه تلویزیون، درخواست گلدستار از دولت این بود که تعرفه واردات قطعات و مالیات را کاهش دهد. این درخواست به این دلیل مطرح شد که با وجود این موارد، تلویزیون های گلدستار در رقابت قیمتی بازی را به تلویزیون‌های وارداتی می‌باختند. پس از یک دوره زمانی کوتاه که دولت از این کار امتناع کرد و گلداستار به شدت در فروش تلویزیون ضعیف عمل کرد، سرانجام وزارت بازرگانی و صنعت کره جنوبی درخواست گلدستار برای کاهش بار تعرفه‌ای قطعات وارداتی را پذیرفت و گلدستار توانست محصولاتش را با قیمت کمتری نسبت به تلویزیون‌های وارداتی تولید کند. راز همراهی دولت با گلداستار این بود که دولت فهمیده بود گلداستار نیت خوبی مبنی بر توسعه صنعتی که  حاوی منفعت عمومی است، دارد بنابراین در پیشنهاداتش تنها به دنبال رانت جویی شخصی نیست.