امنترین پیامرسانها را در گمنامها جستوجو کنید
به گزارش گروه اقتصادی آنا، تحقیقات اخیری که توسط کسپرسکی و با نظارت موسسه B2B International صورت گرفته نشان میدهد که 62 درصد مخاطبان فکر نمیکنند که پیام رسانهای آنلاین امن باشند. 61 درصد اطمینانی به سرویسهای تلفن اینترنتی VoIP (تلفن روی بستر IP) ندارند و 60 درصد هم در حین یک مکالمه تصویری، این احساس را که محافظتشده باشند، ندارند.
با این اوصاف، 37 درصد کاربران، پیام رسانهای آنلاین را ترجیح میدهند، 25 درصد از پیام رسانهای شبکههای اجتماعی و 15 درصد به طور مداوم از سرویس تلفن اینترنتی استفاده میکنند. علاوه بر این، 17 درصد کاربران از ابزارهای الکترونیکی ارتباطاتی برای تبادل دادههای حساس و خصوصی استفاده می کنند.
اینکه پیام رسانها از بسیاری از کاربران رفتار مشکوک دریافت میکنند، کاملاً توجیهپذیر است. تحقیقات اخیری که توسط EFF صورت گرفته، نشان داده است که اکثریت پیام رسانهای شناختهشده دارای سطوح امنیتی بالا نیستند.
بالاترین امتیازی که یک پیام رسان امن توانسته کسب کند عدد 7 از 10 است. «اسکایپ»، «AIM» و «پیامرسان بلکبری» تنها 1 امتیاز کسب کردهاند. در حالی که «وایبر»، «هنگاوت گوگل»، «پیامرسان فیسبوک» و «اسنپچت» نهایتا 2 امتیاز به دست آوردهاند.
نرمافزار فراگیر «واتسآپ» نیز تنها 2 امتیاز کسب کرده بود، اما با ارایه پروتکلی که «Open Whisper Systems» مطرح کرد و کاملا توسط «واتسآپ» پشتیبانی میشود، میتوان گفت این پیام رسان تکلیف خود را انجام خواهد داد و سطح بالاتری از قابلیت اطمینان در رمزنگاری را به دست خواهد آورد.
تمام پیام رسانهایی که در بالا معرفی شده است ارتباط را رمزنگاری میکنند، اما هیچ کدام کلیدهای رمزنگاری را تغییر نمیدهند یا هویت طرفین ارتباط را تایید نمیکنند. علاوه بر این، خود شرکتهای توسعهدهنده قادر هستند اطلاعات خصوصی شما را بخوانند. همچنین، با توجه به اختصاصی بودن کد برنامهها، حفرههای امنیتی تنها میتواند توسط کارمندان شرکت مربوطه کشف و وصله شوند. تمام این عوامل در حین تحقیقات EFF لحاظ شده است.
از میان تمام پیام رسانهای محبوب و شناختهشده، تنها دو مورد یافت شدند که به طور قابل قبول امن هستند: «اپل iMessage» که امتیاز 4 را کسب کرده و «تلگرام» که امتیاز 5 را به دست آورده است. البته «تلگرام» نیز شروع به خواندن اطلاعات کاربران خود کرده و کانالهای ناخواسته یعنی کانالهایی را که ارتباط تنگاتنگ با سازمانهای تروریستی دارند، مسدود میکند.
اکنون تنها یک برنامه مکالمه تصویری محبوب و در عین حال امن وجود دارد؛ «اپل Facetime» که امتیاز 4 را کسب کرده است.
بنابراین، آیا این بدان معناست که عملا هیچ پیامرسان امنی وجود ندارد؟ در واقع، مواردی وجود دارد اما به وفور مورد استفاده قرار نگرفتهاند. تاکنون درباره «چت سکیور»، «کریپتو کت»، «سیگنال» و «سایلنت تکست» چیزی شنیدهاید؟احتمالا خیر؛ اما این موارد قهرمانان رتبهبندی EFF بودهاند.
سرویسهای امن تلفن اینترنتی نیز وجود دارند. در این میان میتوان به RedPhone و Silent Phone اشاره کرد که بالاترین امتیاز را کسب کردند و همچنین Jisti که امتیاز 6 را به دست آورد.
یک پیامرسان امن واقعی تنها به رمزنگاری بسنده نمیکند. چنین برنامههایی از کلیدهای رمزنگاری پویا استفاده میکنند. در نتیجه یک مهاجم قادر نخواهد بود تا با استفاده از یافتن کلیدها، اطلاعات را به دست آورد.
همچنین، اگر پیامرسان مبتنی بر کدهای متن باز باشد، مزیتی خواهد داشت که اجازه میدهد جامعه کاربران باگها و حفرههای امنیتی را تشخیص دهند و آنها را مرتفع کنند. علاوه بر این، با استفاده از این روش توسعهدهندگان این خدمات قادر نخواهند بود تا به اطلاعات خصوصی دسترسی داشته باشند که در حقیقت طراحی کاربر به طور محرمانه بنا نهاده میشود.
بنابراین اگر تصمیم گرفتید چیزی بسیار شخصی را روی بستر پیامرسانهای آنلاین به اشتراک گذارید، به شما پیشنهاد میشود به مخاطب خود هشدار دهید که از ابزارهای کمتر شناختهشده و امنتر استفاده کند.
به طور کلی، گستردگی استفاده از پیامرسانهای غیر امن اثبات میکند که مردم در مواجهه با حریم شخصی خود خیلی سهل انگار هستند. اکثریت مردم ترجیح میدهند تا خود را وابسته به یک گزینه شناخته شدهتر و راحتتر کنند بدون این که سطح امنیتی و شخصیسازی تضمین شده را در نظر بگیرند.
انتهای پیام/