غرب در جستجوی مسیح!

به گزارش گروه رسانه‌های دیگر خبرگزاری آنا، دونالد ترامپ از اینکه فروشگاه‌ها «کریسمس مبارک» نصب نمی‌کنند شکایت داشت و تذکر می‌داد که ٢٥٠ میلیون مسیحی متحد قوی‌تر از سیاست‌مداران هستند و باید نفوذ سیاسی داشته باشند پس اگر ترامپ رئیس‌جمهور شود آنگاه مسیحیت است که قدرت خواهد داشت.

ترامپ پیروز رقابت‌ها شد و در مراسم تحلیف به دو انجیل سوگند خورد و علاوه بر دعا‌های مرسوم در متن سخنرانی بر این تاکید کرد که مهمتر از هر چیز دیگر حمایت خداوند از آمریکا است. ترامپ چهارمین رئیس‌جمهور امریکا بود که مراسم تحلیف را با دو انجیل برگزار کرد. دوایت آیزنهاور یکی دیگر از شمار آنان است که با دو انجیل تحلیف کرد و البته نامش به عنوان کسی در تاریخ آمریکا ثبت شد که عبارت «در حمایت خداوند» را به تحلیف رئیس‌جمهور امریکا افزود.

در شمار روسای جمهور آمریکا کسی به نام فرانکلین روزولت بود که پیش از تحلیف به کلیسا رفت، اما حتی فراموش کرد انجیل مراسم تحلیف را تهیه کند و البته شخصی مثل جورج بوش پسر هم با ژست‌های مرتب‌تر مذهبی به قدرت رسید و با استخدام اصطلاح «جنگ صلیبی» (برای توجیه واکنش شدید به ١١ سپتامبر) اعتقاد عمیق به ظرفیت هویت مسیحی را نمایش داد. با وجود تجارب پیشین آنچه اکنون از دونالد ترامپ دیده می‌شود رفتاری آگاهانه در جهت فعالسازی هویت مسیحی و بهره برداری از آن است.

ترامپ در یک روز دعای ملی به وعده انتخاباتی ‘آزاد کردن کلیسا` وفا کرد و علیه «متمم جانسون» فرمانی اجرایی به امضا رساند که بر تنظیم مجدد روابط سیاست و مذهب تاثیر دارد. پیشتر فعالیت سیاسی کلیسا با تاوان مالیاتی برخورد می‌کرد که بدین فرمان دستور تسهیل آن‌ها صادر شد. معاون ترامپ نیز موید بود و خود چهره‌ای است که به نزدیکی با مسیحیان مومن شهرت دارد، وزیر دادگستری هم آنچنان غرق است که حتی اخیرا برای توجیه اقدامات دولت به قرائت آیات کتاب مقدس متوسل شد. مایک پمپئو نیز گرایش‌های مومنانه‌ای دارد. او که مدتی رئیس سازمان سیا بود و اکنون وزیر خارجه دولت ترامپ شده است چندسال پیش صراحتا از غرب مسیحی علیه شرق مسلمان سخن می‌راند و پیروی از مسیح را تنها راه نجات جهان بر می‌شمرد!

بهره‌جویی عوامفریبانه سیاستمداران غربی از باور‌های مسیحی رای‌دهندگان تازگی ندارد، اما همزمانی موج مسیح‌جویی با سیل مهاجر و پناهجو‌ها تامل‌برانگیز است. در فرانسه هم رئیس‌جمهور امانوئل ماکرون متاثر از تغییر خط‌کشی‌های اجتماعی و آشفتگی هویتی در دیدار ماه آوریل سال جاری با اسقف‌های مسیحی مطالبه ‘ترمیم رابطه میان کلیسا با سیاست` را مطرح کرد و مباحثی جدی برانگیخت. (مهمترین انگیزه تصویب قانون ١٩٠٥ لائیسیته فرانسه تاثیر انکار ناپذیر مسیحیت بر تحریک دخالت توده بی فکر در سیاست بود.)

چندی پیش حزبی از ائتلاف حاکم آلمان نیز در ایالت بایرن که بزرگترین و ثروتمندترین ایالت آلمان است به بهانه ‘حفظ ارزش‌های بومی از گزند فرهنگ دیگران` قانونی را به تصویب و اجرا رساند که بموجب آن «صلیب» بعنوان نماد هویتی بر سر در اماکن عمومی نصب شد. اضافه بر این‌ها احزاب راست گرای اروپا با برافراشتن بیرق هویت مسیحی پایگاه مردمی خود را تقویت کرده‌اند و مردم سردرگم را به مددجویی از کلیسا فرا می‌خوانند. دولتمردی همچون ویکتور اوربان نخست وزیر مجارستان صراحتا می‌گوید توسل به مسیحیت آخرین امید اروپا است و در غیر اینصورت ارزش‌های غربی بر باد خواهد رفت آنگاه اکثریت جمعیت اروپا با مسلمانان خواهد بود....

اما فرای همصدایی ترامپ با این هویت جویی مسیحی، انتقال جنجالی سفارت امریکا در اسرائیل از تلاویو به شهر قدس، به عنوان یک مصداق عینی و بارز از تاثیر مذهب بر سیاست به ثبت خواهد رسید. تاسیس کشور اسرائیل نیز در دوران (هری ترومن) رئیس جمهوری اعلام شد که اولین مراسم تحلیف دو انجیلی در تاریخ امریکا را برگزار کرده بود!

مسیحیان معتقد باور دارند که لزوم استقرار یهودی‌ها در اورشلیم تغییرناپذیر است. اسرائیلی‌ها هم در پاسخ به این تمنای توده مسیحی اخیرا قانون ملیت یا «کشور یهود» را تصویب کردند تا اصالت یهودی اسرائیل را رسمیت ببخشند و به مسیحیان اعلام کنند که آن یهودیان موعود اکنون مستقر شده‌اند و نیازمند پشتیبانی بی دریغ ایشان هستند! (بدینوسیله «ضد اسرائیلی بودن» را برابر با «ضد یهودی بودن» قرار می‌دهند تا مخالفت جدی با جنایات اسرائیل «یهود ستیزی» محسوب شود.)

در این مقطع زمانی، دوری دیگر از انتخابات کنگره در راه است و در هفته‌های اخیر ترامپ و پنس سخت مشغول رقابت‌های انتخاباتی شده‌اند. ترامپ با طرح مباحثی، چون ‘سقط جنین` طی رقابت‌های انتخابات ریاست جمهوری به موفقیت دست یافت. اینک نیز به پیروی از همان الگوی جلب پشتیبانی رای دهندگان مسیحی در جستجوی دستاویزی برای تحریک تعصبات مذهبی است. این نیاز سبب شده پرونده امنیتی کشیشی پروتستان در ترکیه بعنوان ابزاری برای نمایش اراده تقابل دولت حامی مسیحیان علیه یک کشور اسلامی قدرتمند (علاوه بر نمونه بارز ایران ضد اسرائیلی) برجسته شود.

پس از لفاظی‌های تهدیدآمیز و بستر یافتن تسویه‌حساب، دولت ترامپ دست بکار شد و دو وزیر دولت ترکیه را به لیست تحریم افزود. اگر چه ترکیه عضو ناتو است و این برخورد تحریمی با یک دولت متحد سابقه ندارد، اما گویی زمزمه‌های عدم اطاعت مطلق ترکیه از فرامین صادره، خشم صلیبیون امروزی را برانگیخته.

منبع: سایت الف

انتهای پیام/4001