صفحه نخست

آناتک

آنامدیا

دانشگاه

فرهنگ‌

علم

سیاست و جهان

اقتصاد

ورزش

عکس

فیلم

استانها

بازار

اردبیل

آذربایجان شرقی

آذربایجان غربی

اصفهان

البرز

ایلام

بوشهر

تهران

چهارمحال و بختیاری

خراسان جنوبی

خراسان رضوی

خراسان شمالی

خوزستان

زنجان

سمنان

سیستان و بلوچستان

فارس

قزوین

قم

کردستان

کرمان

کرمانشاه

کهگیلویه و بویراحمد

گلستان

گیلان

لرستان

مازندران

مرکزی

همدان

هرمزگان

یزد

پخش زنده

۱۶:۳۰ | ۳۰ / ۰۸ /۱۴۰۵
| |

چگونه می‌توان وضعیت سلامت روانی و اجتماعی کودکان و نوجوانان را سامان بخشید

با توجه به افزایش آسیب‌های اجتماعی و مشکلات روان‌شناختی از جمله خشونت، سوءمصرف مواد، اعتیاد به اینترنت، افسردگی، اضطراب، پرخاشگری، رفتارهای پرخطر جنسی و...در بین کودکان و نوجوانان این سوال بنیادی مطرح می‌شود که چگونه می‌توان وضعیت سلامت روانی و اجتماعی کودکان و نوجوانان را سامان بخشید؟
کد خبر : 1099157

به گزارش خبرگزاری آنا، کیوان کاکابرایی استاد گروه روان شناسی بالینی تحولی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه، یافته‌های مطالعات تجربی یک دهه اخیر اینجانب از طریق انجام پژوهش های علمی در جمعیت‌های مختلف والدین، معلمان، کودکان و نوجوانان به صورت متمرکز بر کاربست برنامه آموزشی حل مساله خانواده/مدرسه محور به عنوان راهبرد موثر پیشگیرانه- بهداشتی در راستای ارتقا کیفیت زندگی کودکان و نوجوانان به مثابه آینده سازان جامعه تاکید می کند.

چنانکه نیک می‌دانیم بین سبک‌های روابط میان فردی خانه و مدرسه تفاوت های چشمگیری وجود دارد، به بیان دیگر راهبردهای تعاملی والدین و معلمان به نحو چشمگیری متفاوت است در پاره ای موارد والدین در منزل از طریق راهبردهای توضیحی، پیشنهادی و خشونت استفاده می کنند و معلمان نیز در مدرسه از راهبردهای اجتنابی و سختگیرانه را بکار می بردند، بر اساس شواهد پژوهشی در جامعه هدف  تمامی این الگوهای تعاملی در خانه و مدرسه ناکارآمد و فقط و فقط تضادورزی، تعارض و اجتناب را در کودکان و نوجوانان تقویت می کند.

بنابراین با یک نگاه تحولی نگر می توان بیان نمود کودکان و نوجوانانی که در چنین فضای رشد می یابند در زندگی واقعی در مقابله با مسایل پیش رو فردی - اجتماعی توان تبدیل مشکل به مساله را ندارد و در درک و شناخت احساس و انگیزه های خود و دیگران ناتوان هستند و این شرایط آنها را با مشکلات جدی رفتاری مواجه می سازد.

آنچه مبرهن است در عصر حاضر و با پیشرفت تکنولوژی های نوظهور مانند هوش مصنوعی و غالب شدن فضای مجازی و کم رنگ شدن مسایل فرهنگی و تغییر سبک زندگی بیش از پیش کودکان و نوجوانان را در معرض آسیب های اجتماعی و مشکلات روانشناختی مواجه ساخته.

با توجه به افزایش آسیب های اجتماعی و مشکلات روانشناختی از جمله خشونت، سو مصرف مواد، اعتیاد به اینترنت، افسردگی، اضطراب،پرخاشگری، رفتارهای پرخطر جنسی و...در بین کودکان و نوجوانان این سوال بنیادی مطرح می شود که چگونه می توان وضعیت سلامت روانی و اجتماعی کودکان و نوجوانان را سامان بخشید؟

در پاسخ به این مهم می بایست اذعان نمود که شخصیت کودکان و نوجوانان در خانه و مدرسه شکل می گیرد و والدین الگوی اصلی فرزندان شان هستند و معلمان نیز به مثابه الگوی ثانویه دانش آموزان تلقی می شوند، از سوی دیگر باید تاکید نمود والدگری، فرزندپروری و معلمی نیازمند آموزش جدی مبتنی بر حل مساله است.

بدون تردید اگر کودکان و نوجوانان در یک فضای منسجم تربیتی کارآمد دو سویه عاری از تناقض. تضاد و خشونت را در خانه و مدرسه از سوی والدین و معلمان از طریق راهبرد راه حل محور تجربه کنند با جهت گیری مثبت با تمام مسایل و مشکلات تحولی خود مقابله می کنند و مشکلات مختلف پیش رو را تعریف و ارزیابی می کنند و برای آنها راه کار جایگزین تولید می کنند و در یک فرایند مساله مدار نه نتیجه گرا تصمیم گیری و اولویت بندی و اجرا می کنند.

در هاله چنین امیدی از همه مسولین و تصمیم گیرندگان جامعه از جمله آموزش و پرورش و سایر ساختارهای اجرایی خواهشمندم از روش های شبه علمی مبتنی بر تجربه فردی اجتناب کنید و از روش های علمی مبتنی بر واقعیت استفاده کنید که این مهم با تعامل جدی با دانشگاه به عنوان کانون تولید علمی میسر می شود، از این طریق می توان بسیاری از مشکلات روانی/ اجتماعی جامعه را با کمترین هزینه به ویژه سرمایه انسانی حل و فصل کرد. در این راهگذر کودکان و نوجوانان مهمترین سرمایه اصلی و آینده سازان هر جامعه تلقی می شوند و می بایست تعلیم و تربیت آنها را به دست والدین و معلمان متعهد، مسولیت پذیر، آگاه و آموزش دیده سپرد.

امیدوارم با اتخاذ تصمیم های درست علمی مبتنی بر ارزش های فرهنگی و اجتماعی جامعه ایران عزیز دیگر شاهد سوگ جمعی برای رنج کودکان و نوجوانان نباشیم.

انتهای پیام/

ارسال نظر
captcha