صفحه نخست

آناتک

آنامدیا

دانشگاه

فرهنگ‌

علم

سیاست و جهان

اقتصاد

ورزش

عکس

فیلم

استانها

بازار

اردبیل

آذربایجان شرقی

آذربایجان غربی

اصفهان

البرز

ایلام

بوشهر

تهران

چهارمحال و بختیاری

خراسان جنوبی

خراسان رضوی

خراسان شمالی

خوزستان

زنجان

سمنان

سیستان و بلوچستان

فارس

قزوین

قم

کردستان

کرمان

کرمانشاه

کهگیلویه و بویراحمد

گلستان

گیلان

لرستان

مازندران

مرکزی

همدان

هرمزگان

یزد

پخش زنده

۱۴:۵۶ | ۳۰ / ۰۸ /۱۴۰۵
| |

دیپلماسی کودک و نوجوان؛ میدان تازه رقابت فرهنگی در جهان/ ضرورت پیوند محصولات فرهنگی با زندگی روزمره کودکان

نخستین نشست علمی ـ تخصصی «بایسته‌های کنشگری دیپلماسی کودک و نوجوان جمهوری اسلامی ایران در زیست‌بوم جهانی» با هدف بررسی ظرفیت‌ها، الزامات و راهکار‌های تقویت دیپلماسی کودک و نوجوان جمهوری اسلامی ایران در زیست‌بوم جهانی برگزار شد.
کد خبر : 1099109

به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنآ، نخستین نشست علمی ـ تخصصی «بایسته‌های کنشگری دیپلماسی کودک و نوجوان جمهوری اسلامی ایران در زیست‌بوم جهانی» با هدف بررسی ظرفیت‌ها، الزامات و راهکار‌های تقویت دیپلماسی کودک و نوجوان جمهوری اسلامی ایران در زیست‌بوم جهانی با حضور فخرالسادات فاطمی مدیرکل امور بین‌الملل معاونت ریاست جمهوری در امور زنان و خانواده، محمدصادق باطنی، رئیس مرکز کودک و نوجوان سیما، محمدرضا نخچی، مدیر شوروم سرزمین اسباب‌بازی و جمعی از فعالان حوزه تعلیم و تربیت و حقوق بشر امروز به میزبانی اداره کل امور زنان و خانواده خارج از کشور سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی در مجموعه کارستان بهارستان برگزار شد.

محمدصادق باطنی، رئیس مرکز کودک و نوجوان سیما در این نشست، با تأکید بر اینکه برای حضور مؤثر در عرصه جهانی کودک و نوجوان باید به دنبال یافتن زبان مشترک میان کودکان فرهنگ‌های مختلف بود، قصه را یکی از مهم‌ترین ظرفیت‌های ارتباطی در این حوزه دانست.

وی گفت: اگر بخواهیم با کودکان سراسر دنیا زبان مشترکی پیدا کنیم، یکی از مهم‌ترین ابزار‌های ما قصه است. بنابراین، انتخاب قصه برای ورود به عرصه بین‌المللی کودک و نوجوان می‌تواند یکی از هوشمندانه‌ترین و دقیق‌ترین مسیر‌ها باشد.

رئیس مرکز کودک و نوجوان سیما در ادامه، شخصیت و شخصیت‌پردازی را از ارکان اصلی شکل‌گیری قصه دانست و افزود: هر داستانی با یک شخصیت پیش می‌رود. اگر قصه را یکی از مهم‌ترین ظرفیت‌ها برای ایجاد تعامل، گفت‌و‌گو و هم‌زبانی با کودکان جهان بدانیم، شخصیت‌پردازی و خلق کاراکتر نیز از عناصر اصلی این مسیر خواهد بود.

به گفته وی، ایران می‌تواند با تکیه بر آموزه‌های اسلامی و میراث فرهنگی خود، هم شخصیت‌های موجود را به قصه‌های جذاب تبدیل کند و هم شخصیت‌های تازه‌ای خلق کند که قابلیت حضور در جهان داستان‌گویی و ارتباط با کودکان سایر کشور‌ها را داشته باشند.

انیمیشن؛ راهی برای گسترش نفوذ فرهنگی

باطنی در بخش دیگری از سخنان خود، انیمیشن را یکی از مهم‌ترین ابزار‌های ارتباطی با کودکان در جهان امروز توصیف کرد و گفت: زبان پویانمایی از جمله ظرفیت‌هایی است که می‌تواند امکان دسترسی به کودکان را در جوامع مختلف، حتی در مناطق دورافتاده اروپا و آفریقا، فراهم کند.

وی با اشاره به تجربه کشور‌های مختلف در استفاده از انیمیشن برای گسترش نفوذ فرهنگی افزود: آمریکا، کره جنوبی، ژاپن، لهستان، فرانسه و ترکیه از جمله کشور‌هایی هستند که در این زمینه تجربه‌های قابل توجهی دارند. بررسی این تجربه‌ها نشان می‌دهد که انیمیشن و شخصیت‌های حاضر در آن، به یکی از مهم‌ترین ابزار‌های ارتباط فرهنگی با کودکان در جوامع شرقی و غربی تبدیل شده‌اند.

رئیس مرکز کودک و نوجوان سیما با اشاره به مفهوم «مرچندایزینگ» یا بازارپردازی و تجاری‌سازی شخصیت‌های انیمیشنی توضیح داد: وقتی یک انیمیشن و شخصیت‌های اصلی آن در میان کودکان محبوب می‌شوند، این محبوبیت نباید فقط به پرده سینما یا صفحه تلویزیون محدود بماند. شخصیت می‌تواند وارد زنجیره‌ای از صنایع و محصولات شود؛ از لیوان، روبالشی و روتختی گرفته تا کتاب، تئاتر، عروسک، اسباب‌بازی و حتی خدماتی مانند شهربازی‌ها، بیمارستان‌ها و رستوران‌های شخصیت‌محور.

به گفته باطنی، در این الگو، یک شخصیت ابتدا از طریق انیمیشن به مخاطب معرفی و محبوب می‌شود و سپس در قالب محصولات و خدمات مختلف در زندگی روزمره کودک حضور پیدا می‌کند. چنین فرایندی به شخصیت امکان می‌دهد از یک اثر رسانه‌ای فراتر برود و به بخشی از تجربه و جهان ذهنی مخاطب تبدیل شود.

وی با بیان اینکه ایران نیز می‌تواند در این صنعت خلاق و فرهنگی جایگاه قابل توجهی به دست آورد، گفت: ظرفیت‌های موجود در کشور این امکان را فراهم کرده است که ایران در رقابت جهانی این حوزه حضور پیدا کند و حتی در برخی بخش‌ها به جایگاه کشور‌های پیشرو نزدیک شود.

باطنی با اشاره به تجربه تولید عروسک‌های دارا و سارا در دهه ۷۰، این طرح را نمونه‌ای از مواجهه نادرست با فرایند تولید شخصیت فرهنگی دانست.

وی توضیح داد: در آن تجربه، عروسک‌ها در شمارگان بالا تولید شدند، اما پیش از آنکه داستانی برایشان شکل بگیرد و در جهان ذهنی کودکان جایگاهی پیدا کنند، به بازار عرضه شدند. در نتیجه، کودک نمی‌دانست این شخصیت‌ها از کجا آمده‌اند، چه داستانی دارند و چرا باید با آنها ارتباط برقرار کند.

به گفته رئیس مرکز کودک و نوجوان سیما، در واقع ترتیب کار معکوس شده بود؛ ابتدا محصول تولید شد، در حالی که باید شخصیت از طریق قصه و روایت به بخشی از دنیای کودک تبدیل می‌شد و پس از آن محصولات مرتبط با آن به بازار می‌آمدند.

وی با تأکید بر اینکه شخصیت داستانی می‌تواند به الگوی ذهنی و حتی آرمان کودک تبدیل شود، گفت: یک کاراکتر ممکن است به بخشی از رؤیا‌های کودک تبدیل شود؛ شخصیتی که کودک خود را در جایگاه او تصور می‌کند و تلاش می‌کند به ویژگی‌ها و موقعیت او نزدیک شود. به همین دلیل، شخصیت‌پردازی فقط طراحی یک چهره یا تولید یک عروسک نیست، بلکه ساختن یک جهان روایی و ارزشی پیرامون آن است.

باطنی معتقد است اگر شخصیت بدون قصه و پشتوانه روایی وارد بازار شود، نمی‌تواند چنین پیوندی با کودک برقرار کند و تجربه‌هایی مانند دارا و سارا نیز نشان داده‌اند که تولید انبوه به‌تنهایی تضمین‌کننده موفقیت یک محصول فرهنگی نیست.

شکل‌گیری جهان ذهنی کودکان با محصولات فرهنگی

رئیس مرکز کودک و نوجوان سیما در ادامه، با اشاره به حضور گسترده شخصیت‌های خارجی در بازار اسباب‌بازی و نوشت‌افزار ایران، نسبت به تأثیر محصولات فرهنگی بر شکل‌گیری جهان ذهنی کودکان هشدار داد.

وی گفت: کافی است به یک فروشگاه لوازم‌التحریر مراجعه کنیم؛ به‌سختی می‌توان شخصیت‌های ایرانی را در میان محصولات دید، اما شخصیت‌های خارجی به‌وفور در این بازار حضور دارند.

باطنی با تأکید بر اینکه لوازم‌التحریر یکی از ماندگارترین محصولات فرهنگی در زندگی روزمره کودک است، توضیح داد: کودک دست‌کم یک سال تحصیلی با دفتر، مداد، کیف و سایر لوازم‌التحریر خود زندگی می‌کند؛ آنها را بار‌ها می‌بیند، لمس می‌کند و با شخصیت‌هایی که روی این محصولات نقش بسته‌اند ارتباط برقرار می‌کند. بنابراین، این محصولات صرفاً کالا‌های مصرفی نیستند، بلکه می‌توانند حامل پیام‌ها و ارزش‌های فرهنگی باشند.

وی با اشاره به کاراکتر‌های خارجی گفت: وقتی کودک از صبح تا شب با این شخصیت‌ها زندگی می‌کند، به‌تدریج جهان ذهنی و الگو‌های فرهنگی او نیز تحت تأثیر قرار می‌گیرد. از این منظر، کاراکتر صرفاً یک تصویر یا شخصیت سرگرم‌کننده نیست، بلکه می‌تواند حامل مجموعه‌ای از ارزش‌ها، مفاهیم و الگو‌های تربیتی باشد.

رئیس مرکز کودک و نوجوان سیما با بیان اینکه محصولات فرهنگی وارداتی ممکن است با نظام ارزشی و فرهنگی جامعه تولیدکننده خود پیوند داشته باشند، تأکید کرد: حضور گسترده این محصولات در اتاق، کتابخانه، کوله‌پشتی و وسایل روزمره کودک، به معنای حضور مستمر جهان فرهنگی سازندگان آنها در زندگی کودک است.

وی راهکار این مسئله را تقویت بازار داخلی و تولید شخصیت‌های ایرانی محبوب دانست؛ شخصیت‌هایی که بر پایه زنجیره‌ای از ارزش‌های فرهنگی کشور شکل گرفته باشند و بتوانند در رقابت با نمونه‌های خارجی، جایگاه خود را در میان کودکان پیدا کنند.

سه شرط موفقیت شخصیت‌های ایرانی در بازار

باطنی برای موفقیت یک شخصیت در بازار محصولات فرهنگی، سه شرط اصلی معرفی به‌موقع، استمرار حضور و فراهم‌کردن امکان تبلیغ و توزیع محصولات را ضروری دانست.

وی توضیح داد: نخستین مرحله، معرفی شخصیت است. این فرایند نباید بیش از اندازه طولانی شود و باید در یک بازه زمانی مشخص، ترجیحاً یک تا دو سال، شخصیت به مخاطب معرفی شود. پس از آن، مرحله استمرار اهمیت پیدا می‌کند؛ به این معنا که شخصیت نباید با پایان یک انیمیشن یا یک اکران از فضای رسانه‌ای خارج شود، بلکه باید در تولیدات و قالب‌های مختلف به حضور خود ادامه دهد.

به گفته وی، مرحله سوم نیز به محصولات مرتبط با شخصیت بازمی‌گردد. حتی اگر یک شخصیت محبوب باشد و محصولات متنوعی از آن تولید شود، اما امکان تبلیغ، معرفی و رساندن کالا به دست مخاطب وجود نداشته باشد، زنجیره اقتصادی آن شکل نمی‌گیرد.

باطنی با اشاره به اینکه بخشی از این موانع در سال‌های گذشته به محدودیت‌های مربوط به واگذاری و بهره‌برداری از شخصیت‌های رسانه‌ای بازمی‌گشت، گفت: در یک سال و نیم گذشته حدود ۲۰ قرارداد و مجوز واگذاری شخصیت‌های داخل و خارج از سازمان صداوسیما صادر شده و تجربه‌های متنوعی در این زمینه آغاز شده است.

رئیس مرکز کودک و نوجوان سیما با اشاره به نمونه‌هایی از فروش محصولات مرتبط با شخصیت‌های ایرانی اظهار کرد: در یک تجربه، فیگور‌ها و عروسک‌های شخصیت «پسر دلفینی» حدود ۲۰ هزار فروش داشته‌اند. همچنین کتاب‌های مجموعه «ببعی» در مدت دو هفته به فروش ۳۰ هزار جلد رسیده‌اند. این تجربه‌ها نشان می‌دهد که اگر شخصیت به‌درستی معرفی شود و زنجیره محصولات پیرامون آن شکل بگیرد، امکان ایجاد بازار برای تولیدات فرهنگی داخلی وجود دارد.

تولید سالانه ۵۰۰ ساعت انیمیشن در ایران

رئیس مرکز کودک و نوجوان سیما تأکید کرد که ورود به بازار جهانی بدون موفقیت در بازار داخلی امکان‌پذیر نیست و گفت: نخستین گام برای حضور بین‌المللی، آن است که زنجیره محصول و شخصیت در بازار داخل به نقطه قابل قبولی برسد. محصولی که در بازار کشور خودش نتوانسته باشد مخاطب پیدا کند، نمی‌تواند به‌سادگی در بازار‌های جهانی موفق شود.

وی برای توضیح این موضوع به ضرورت تعیین اهداف کمی برای تولید و فروش محصولات اشاره کرد و افزود: اگر یک تولیدکننده نوشت‌افزار بتواند برای محصولات کاراکترمحور خود در داخل کشور هدف فروش ۵۰۰ هزار عددی تعیین کند و به آن برسد، آن زمان می‌تواند با اعتمادبه‌نفس بیشتری به بازار‌هایی مانند آلمان فکر کند. این اعتمادبه‌نفس باید ابتدا در بازار داخلی به دست بیاید.

باطنی با اشاره به مذاکرات و گفت‌و‌گو‌های خود با نمایندگان و فعالان فرهنگی کشور‌های مختلف، از مالزی، اندونزی، ویتنام، هنگ‌کنگ، چین، کشور‌های عربی، آمریکای جنوبی، اروپای شرقی و غربی و کشور‌های آفریقایی به‌عنوان برخی از مقاصد این تعاملات نام برد.

وی با بیان اینکه در این دیدار‌ها ظرفیت‌های تولید انیمیشن ایران را معرفی کرده است، گفت: ایران سالانه نزدیک به ۵۰۰ ساعت انیمیشن تولید می‌کند و در سال‌های اخیر نیز چندین اثر سینمایی ایرانی در حوزه پویانمایی به نمایش درآمده است. به گفته وی، در زمان برگزاری نشست، حدود ۱۵ انیمیشن سینمایی در صف اکران قرار داشتند که دست‌کم پنج اثر از نظر او ظرفیت موفقیت و فروش قابل توجهی داشتند.

باطنی همچنین به ظرفیت شبکه کودک اشاره کرد و با بیان اینکه این شبکه مخاطبان گسترده‌ای در کشور دارد، گفت: هنگام معرفی این ظرفیت‌ها به نمایندگان کشور‌های دیگر، گستردگی تولیدات انیمیشن و امکان دسترسی به مخاطب از طریق شبکه کودک برای برخی از آنها قابل توجه بوده است.

صادرات فرهنگی؛ نیازمند عزم ملی

باطنی برای ورود به بازار‌های بین‌المللی، پیشنهاد کرد که ایران ابتدا کشور‌های منطقه و بازار‌هایی را هدف قرار دهد که آمادگی بیشتری برای پذیرش تولیدات ایرانی دارند. به گفته وی، می‌توان در مرحله نخست بخشی از انیمیشن‌های ایرانی را به‌صورت رایگان در بازار هدف توزیع کرد تا کودکان آن کشور با شخصیت‌ها آشنا شوند و زمینه برای عرضه محصولات مرتبط فراهم شود.

وی با اشاره به پیشنهاد خود برای توزیع رایگان حدود ۲۰۰ قسمت از انیمیشن‌های ایرانی در بازار‌های هدف گفت: ابتدا باید ذهن مخاطب را با شخصیت‌ها آشنا کرد. پس از آن، لازم است زیرساخت تولید و عرضه محصولات مرتبط در داخل کشور آماده باشد؛ برای مثال، یک برند نوشت‌افزار باید ظرفیت تولید انبوه داشته باشد، یک برند اسباب‌بازی باید تجربه عرضه محصول در شمارگان بالا را کسب کرده باشد و بازی رایانه‌ای و محصولات سینمایی نیز امکان حضور در بازار هدف را پیدا کنند.

باطنی تأکید کرد که این مسیر نیازمند هماهنگی میان بخش‌های مختلف است و گفت: نمی‌توان انتظار داشت یک تولیدکننده به‌تنهایی همه هزینه‌ها و مراحل ورود به بازار جهانی را برعهده بگیرد. باید یک عزم ملی شکل بگیرد و بخش‌های مختلف برای معرفی یک شخصیت ایرانی در بازار خارجی با یکدیگر همکاری کنند.

وی افزود: می‌توان برای تولید یک محصول اسباب‌بازی یا عروسک سرمایه‌گذاری کرد، بخشی از هزینه تولید نوشت‌افزار را تأمین کرد و در کنار آن، انیمیشن و سریال مرتبط را برای معرفی شخصیت در کشور هدف در اختیار مخاطبان قرار داد. در این الگو، یک محصول پیشران می‌شود و سایر محصولات در امتداد آن حرکت می‌کنند.

به اعتقاد باطنی، پس از ورود موفق یک شخصیت به بازار هدف و ایجاد شبکه توزیع، می‌توان محصولات متنوع‌تری را عرضه کرد و از طریق آن، زمینه ارتباط فرهنگی و تربیتی گسترده‌تری را فراهم آورد. وی با اشاره به تجربه ترکیه در این حوزه، ظرفیت‌های فرهنگی و تولیدی ایران را قابل توجه دانست و گفت: این دارایی فرهنگی می‌تواند زمینه شکل‌گیری یک ظرفیت بزرگ در اقتصاد فرهنگی کشور باشد.

دیپلماسی کودک بدون شناخت کودک و ذائقه او ممکن نیست

محمدرضا سجادی، پژوهشگر حوزه تعلیم و تربیت، در این نشست با طرح پرسشی درباره چرایی موفقیت محصولات فرهنگی خارجی در میان کودکان ایرانی، بر ضرورت شناخت واقعی مخاطب و فاصله‌گرفتن از کلیشه‌ها در سیاست‌گذاری فرهنگی تأکید کرد.

وی با اشاره به اینکه ایران در سال‌های گذشته نتوانسته است متناسب با ذائقه و نیاز کودکان خود محصولات فرهنگی کافی تولید کند، گفت: ما عملاً برای ذائقه کودکان خودمان محصول تولید نکرده‌ایم و در بسیاری از موارد، کودکان ایرانی مصرف‌کننده محصولاتی هستند که در کشور‌های دیگر تولید شده‌اند.

سجادی با اشاره به آشنایی برخی کودکان با مناسبت‌هایی مانند هالووین و کریسمس و مقایسه آن با شناخت آنان از آیین‌هایی مانند شب یلدا و نوروز، این مسئله را نشانه‌ای از تأثیر محصولات فرهنگی و رسانه‌ای بر شکل‌گیری علایق و شناخت کودکان دانست.

این پژوهشگر با بیان اینکه نمی‌توان موفقیت محصولات خارجی را صرفاً به جذابیت ظاهری آنها نسبت داد، توضیح داد: باید بررسی کرد که این محصولات چگونه توانسته‌اند با مخاطب ارتباط برقرار کنند و چه شناختی از نیازها، علایق و ویژگی‌های ذهنی کودکان داشته‌اند.

وی همچنین به تغییر الگوی مصرف رسانه‌ای کودکان در جهان امروز اشاره کرد و گفت: در نتیجه گسترش فضای مجازی و محتوای دیجیتال، کودکان کشور‌های مختلف در برخی زمینه‌ها به مصرف‌کنندگان مشترک محصولات و محتوا‌های مشابه تبدیل شده‌اند. این تغییرات نشان می‌دهد که مرز‌های جغرافیایی به‌تنهایی تعیین‌کننده جهان ذهنی کودکان نیستند و رسانه، تبلیغات، فضای مجازی و خرده‌فرهنگ‌های در حال تغییر، نقش مهمی در شکل‌گیری ذائقه آنان دارند.

شناخت مخاطب؛ حلقه مفقوده سیاست‌گذاری فرهنگی

سجادی با انتقاد از نگاه‌های کلیشه‌ای در حوزه تولید محتوای کودک، بر ضرورت توجه به مخاطب‌شناسی دقیق تأکید کرد و گفت: برای حضور در عرصه بین‌المللی، ابتدا باید بدانیم با چه مخاطبی روبه‌رو هستیم، چه نیاز‌هایی دارد و چه نوع محتوایی می‌تواند با او ارتباط برقرار کند.

وی با اشاره به اینکه گاهی فعالان فرهنگی حتی از ظرفیت‌ها و محصولات داخلی حوزه کودک شناخت کافی ندارند، افزود: وقتی خودمان محصولات، سایت‌ها و ظرفیت‌های داخلی را به‌درستی نمی‌شناسیم، صحبت از حضور در عرصه بین‌المللی و ارتباط با کودکان سایر کشور‌ها دشوار خواهد بود.

این پژوهشگر حوزه تعلیم و تربیت معتقد است تولید محتوای بین‌المللی بدون شناخت تفاوت‌های فرهنگی و ویژگی‌های مخاطبان، به نتیجه مطلوب نمی‌رسد. به گفته وی، باید از تصور یکسان‌بودن کودکان در همه جوامع فاصله گرفت و در عین توجه به اشتراکات انسانی، تفاوت‌های فرهنگی، اجتماعی و تربیتی را نیز در نظر داشت.

وی همچنین بر لزوم توجه به نظام آموزشی و شیوه‌های تربیتی تأکید کرد و گفت: نظام آموزشی ما همچنان با ساختار‌هایی قدیمی و از بالا به پایین اداره می‌شود و در بسیاری از موارد، ارتباط کافی با واقعیت‌های زندگی کودکان ندارد. آموزش‌ها بیشتر بر انتقال مفاهیم نظری متمرکز هستند و مهارت‌محوری و پیوند آموخته‌ها با زندگی روزمره کودکان کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد.

سجادی با بیان اینکه این مسئله در شکل‌گیری توانایی‌های کودکان برای مواجهه با جهان امروز مؤثر است، تأکید کرد که سیاست‌گذاری فرهنگی در حوزه کودک نیز باید با شناخت دقیق‌تر از شیوه یادگیری، نیاز‌ها و تجربه‌های واقعی کودکان همراه باشد.

محتوای کودک باید فرصت فکرکردن و پردازش ایجاد کند

این پژوهشگر در بخش دیگری از سخنان خود، با اشاره به ویژگی‌های جهان مدرن، از جمله سرعت بالا، پیچیدگی، ابهام و عدم قطعیت، بر ضرورت توجه به پیامد‌های این شرایط برای ذهن و شیوه یادگیری کودکان تأکید کرد.

وی توضیح داد: کودکان امروز با حجم زیادی از اطلاعات و محتوا روبه‌رو هستند و در فضای رسانه‌ای، ویدئو‌ها و تصاویر به‌سرعت جای خود را به یکدیگر می‌دهند. در چنین شرایطی، باید پرسید کودک چه زمانی فرصت می‌کند درباره محتوایی که دیده است فکر کند، آن را پردازش کند و با دیگران به تعامل بپردازد؟

سجادی با انتقاد از این تصور که کوتاه‌بودن انیمیشن یا محتوای رسانه‌ای به‌تنهایی به معنای اثربخشی بیشتر آن است، گفت: وقتی ویدئویی دو یا سه دقیقه‌ای بلافاصله با ویدئوی بعدی جایگزین می‌شود، فرصت پردازش از کودک گرفته می‌شود. در این شرایط، ممکن است قدرت فکرکردن، استدلال و تعامل او نیز تحت تأثیر قرار گیرد.

وی تأکید کرد که تولیدکنندگان محتوای کودک نباید تنها به جذابیت بصری یا کوتاه‌بودن آثار توجه کنند، بلکه باید به این مسئله نیز بیندیشند که کودک چگونه از طریق محتوا یاد می‌گیرد و چه فرصتی برای اندیشیدن و برقراری ارتباط با دیگران در اختیار دارد.

از نگاه سجادی، اگر قرار است محتوای ایرانی در عرصه جهانی اثرگذار باشد، باید علاوه بر برخورداری از جذابیت و کیفیت تولید، به ویژگی‌های ذهنی و تربیتی مخاطب نیز توجه کند. محتوایی که صرفاً مصرف شود، اما فرصتی برای فهم، تحلیل و تعامل ایجاد نکند، نمی‌تواند به‌تنهایی به هدف تربیتی و فرهنگی مورد نظر دست یابد.

صنعت اسباب‌بازی؛ ظرفیت اقتصادی و فرهنگی برای دیپلماسی کودک

محمدرضا نخچی، مدیر شوروم سرزمین اسباب‌بازی، نیز با تمرکز بر ظرفیت‌های صنعت اسباب‌بازی کشور، به نقش این صنعت در توسعه صادرات محصولات فرهنگی و تقویت ارتباط ایران با بازار‌های خارجی پرداخت.

وی با اشاره به ظرفیت تولیدکنندگان داخلی و فعالیت گسترده واحد‌های تولیدی در این حوزه، از حضور حدود ۲۵۰ کارخانه و تولیدکننده در مجموعه و شبکه مرتبط با شوروم سرزمین اسباب‌بازی سخن گفت و صنعت اسباب‌بازی ایران را برخوردار از ظرفیت‌هایی برای حضور در بازار‌های منطقه‌ای و بین‌المللی دانست.

نخچی با اشاره به صادرات محصولات ایرانی به حدود ۲۰ کشور، از بازار‌هایی مانند عراق، امارات متحده عربی، عمان، ارمنستان، روسیه و برخی کشور‌های اروپای شرقی نام برد. این تجربه‌ها به گفته وی نشان می‌دهد که محصولات ایرانی در صورت برخورداری از برنامه بازاریابی، شبکه توزیع و شناخت بازار هدف، امکان رقابت و حضور در بازار‌های خارج از کشور را دارند.

وی همچنین با اشاره به مزیت‌های تولید در ایران، از ظرفیت رقابت برخی محصولات داخلی با کالا‌های تولیدشده در کشور‌هایی مانند چین سخن گفت و بر ضرورت استفاده از توان تولیدکنندگان ایرانی برای توسعه صادرات تأکید کرد.

به گفته مدیر شوروم سرزمین اسباب‌بازی، اهمیت این موضوع در پیوند آن با دیپلماسی کودک و نوجوان آشکار می‌شود؛ چراکه اسباب‌بازی تنها یک کالای سرگرم‌کننده نیست و می‌تواند حامل شخصیت‌ها، نماد‌ها و مؤلفه‌های فرهنگی کشور تولیدکننده باشد. هنگامی که یک اسباب‌بازی یا عروسک ایرانی وارد خانه کودکی در کشوری دیگر می‌شود، امکان آشنایی او با شخصیت و جهان فرهنگی مرتبط با آن نیز فراهم می‌شود. از این منظر، توسعه صنعت اسباب‌بازی و گسترش صادرات آن می‌تواند در کنار تولید انیمیشن، کتاب و دیگر محصولات فرهنگی، به یکی از مسیر‌های حضور ایران در زیست‌بوم جهانی کودک تبدیل شود. البته تحقق چنین ظرفیتی به هماهنگی میان تولیدکنندگان، صاحبان شخصیت‌های رسانه‌ای، نهاد‌های فرهنگی و شبکه‌های توزیع بین‌المللی نیاز دارد.

انتهای پیام/

برچسب ها: نشست
ارسال نظر
captcha