چرخش سیاسی لندن به سوی بروکسل؛ نخستوزیر انگلیس به دنبال عبور از برگزیت
به گزارش خبرگزاری آنا، شبکه انتیوی در گزارشی به تغییر رویکرد سیاسی اندی برنهام در قبال برگزیت پرداخت و نوشت: وی برخلاف نخستوزیران پیشین انگلیس، آشکارا از خروج این کشور از اتحادیه اروپا انتقاد کرده و خواستار بازنگری در پیامدهای آن شده است.
برنهام در سخنرانی خود در ضیافت شهردار لندن در گیلدهال، سیاست برگزیت را زیر سؤال برد؛ موضعی کمسابقه در میان رهبران سیاسی انگلیس. حتی کییر استارمر، از چهرههای ارشد حزب کارگر، پیش از این در جایگاه نخستوزیر چنین انتقاد صریحی از خروج انگلیس از اتحادیه اروپا مطرح نکرده بود.
این تغییر موضع در شرایطی صورت میگیرد که برنهام از محبوبیت بیشتری نسبت به استارمر برخوردار است و حزب کارگر تحت رهبری وی در نظرسنجیها عملکرد بهتری در برابر حزب راستگرای پوپولیست «اصلاحات بریتانیا» به رهبری نایجل فاراژ داشته است؛ حزبی با رویکردی حامی برگزیت.
نخستوزیر انگلیس امروز (جمعه) در دومین اجلاس اتحادیه اروپا و بریتانیا پس از برگزیت با آنتونیو کوستا، رئیس شورای اروپا و اورزولا فون در لاین، رئیس کمیسیون اروپا دیدار میکند. محور اصلی این نشست، بررسی راهکارهای عملی برای ترمیم روابط لندن و بروکسل و کاهش پیامدهای اقتصادی و سیاسی خروج انگلیس از اتحادیه اروپاست.
در مرحله نخست، دو طرف بر توافقهای محدودتر در حوزه تجارت محصولات غذایی، انتشار گازهای گلخانهای و تسهیل رفتوآمد جوانان تمرکز دارند. همچنین قرار است بازار برق انگلیس ارتباط نزدیکتری با بازار واحد اروپا برقرار کند؛ اقدامی مستلزم هماهنگی لندن با مقررات اتحادیه اروپا. مذاکرات درباره سهم مالی انگلیس در توافقهای مشترک نیز ادامه دارد.
با این حال، بازگشت از مسیر برگزیت به سادگی امکانپذیر نیست. برنهام هنوز برنامه زمانی، اهداف مشخص یا سازوکار اجرایی روشنی برای بازگشت کامل به اتحادیه اروپا ارائه نکرده و گامهای اساسیتر را به پس از انتخابات عمومی بعدی موکول کرده است.
وی در انتقادهای خود عمدتاً بر پیامدهای اقتصادی برگزیت تمرکز دارد و معتقد است خروج از اتحادیه اروپا موجب افزایش قیمت مواد غذایی، گسترش بروکراسی تجاری و تضعیف بهرهوری اقتصادی انگلیس شده است. مطالعات متعدد نیز بخشی از این پیامدهای اقتصادی را تأیید میکنند.
از سوی دیگر، برگزیت برای اتحادیه اروپا نیز هزینههای سیاسی و راهبردی قابل توجهی به همراه داشته است. مذاکرات طولانی خروج انگلیس، بخش مهمی از ظرفیت سیاسی و دیپلماتیک بروکسل را به خود اختصاص داد. اختلافات درباره جلوگیری از ایجاد مرز سخت میان ایرلند شمالی و جمهوری ایرلند نیز از پیچیدهترین بخشهای این روند بود؛ اختلافاتی با پیامدهایی همچنان ادامهدار در مبادلات تجاری.
انگلیس پیش از خروج، یکی از قدرتهای اقتصادی مهم اتحادیه اروپا و میزبان بزرگترین مرکز مالی این قاره بود. این کشور همچنین به دلیل توانمندیهای نظامی، زرادخانه هستهای، جایگاه راهبردی در ناتو و ظرفیت اطلاعاتی خود، نقش مهمی در ساختار امنیتی اروپا ایفا میکرد.
لندن در کنار فرانسه، یکی از دو قدرت هستهای اروپا محسوب میشود و در ساختار فرماندهی ناتو نیز جایگاه مهمی دارد. توانمندی سرویسهای اطلاعاتی انگلیس نیز همواره یکی از ظرفیتهای راهبردی این کشور در همکاریهای امنیتی غرب بوده است.
این ظرفیتها میتواند زمینه همکاری مجدد لندن و بروکسل را در مسیر تقویت استقلال دفاعی اروپا و کاهش وابستگی امنیتی این قاره به ارتش آمریکا فراهم کند؛ موضوعی با اهمیت فزاینده در شرایط تغییرات ژئوپلیتیکی و افزایش تردیدها درباره تعهدات امنیتی واشنگتن به اروپا.
با وجود این، نزدیکی مجدد انگلیس و اتحادیه اروپا با موانع جدی روبهروست. بازگشت به اتحادیه گمرکی و بازار واحد مستلزم مذاکرات پیچیده و پذیرش تعهدات جدید از سوی لندن خواهد بود. تحولات سیاسی کشورهای عضو اتحادیه اروپا نیز میتواند این روند را دشوارتر کند.
قرار است طی یک سال آینده در چهار کشور مهم اروپایی شامل فرانسه، ایتالیا، اسپانیا و لهستان انتخابات برگزار شود. قدرتگیری احزاب راستگرای پوپولیست در این کشورها میتواند انسجام سیاسی اتحادیه اروپا را تضعیف و مذاکرات با انگلیس را پیچیدهتر کند.
بر اساس نظرسنجیهای مورد اشاره در این گزارش، ۵۶ درصد مردم انگلیس از عضویت مجدد کشورشان در اتحادیه اروپا حمایت میکنند. با این حال، بازگشت احتمالی لندن به بروکسل به معنای احیای ساده شرایط پیش از برگزیت نخواهد بود و مستلزم مذاکرات جدید درباره شرایط عضویت، تعهدات اقتصادی و جایگاه سیاسی انگلیس است.
انتهای پیام/