تشدید فشار بر علمای شیعه به زیان آلخلیفه تمام میشود/ اعتراض مردم بحرین ریشه در مطالبات مدنی دارد
به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری آنا؛ سرکوب جامعه شیعه بحرین و صدور احکام سنگین علیه ۶۱ عالم دینی و هشت فعال مرتبط با امور مذهبی، بار دیگر سیاستهای محدودکننده آلخلیفه علیه این بخش از جامعه بحرین را در کانون انتقادها قرار داده است.
در میان محکومان، آیتالله شیخ عیسی احمد قاسم، رهبر معنوی شیعیان بحرین، نیز قرار دارد که بهصورت غیابی به حبس ابد محکوم شده است. این احکام در حالی صادر شده که نهادهای حقوق بشری نسبت به نقض حق دادرسی عادلانه، شکنجه و اخذ اعترافات اجباری هشدار دادهاند و شخصیتها و جریانهای اسلامی نیز به آن اعتراض کردهاند.
در همین رابطه، وحید اخوت، کارشناس مسائل منطقه و خلیج فارس، در گفتوگو با خبرگزاری آنا، به بررسی ابعاد این برخوردها، وضعیت جامعه شیعه بحرین و پیامدهای تداوم سیاست سرکوب پرداخته است.
اخوت ضمن اشاره به ضعف حاکمیتی منامه اظهار کرد: دولت بحرین طی چند سال گذشته از نظر اقتصادی، سیاسی و نظامی با فشارهای متعددی مواجه بوده و تحولات و درگیریهای اخیر نیز از جمله عواملی بوده که آسیبهای قابل توجهی به مشروعیت آل خلیفه وارد کرده است.
وی افزود: به نظر میرسد اتهامزنیهای اخیر دولت بحرین علیه جمهوری اسلامی ایران، اقدامی پیشگیرانه برای جلوگیری از شکلگیری خیزشهای مردمی در شرایط ضعف این دولت باشد. در واقع، حاکمیت بحرین به دلیل مشکلات و ضعفهایی که در حوزههای مختلف با آن مواجه است، تلاش میکند با پیشدستی و اعمال فشار بر اقلیتها، از تبدیل نارضایتیهای اجتماعی به اعتراضات گسترده جلوگیری کند.
اخوت ادامه داد: دولت بحرین تصور میکند با محدود کردن مطالبات مردم و متهم کردن دیگران به دخالت در مسائل داخلی این کشور میتواند مانع بروز مشکلات اجتماعی شود؛ در حالی که تداوم این وضعیت ممکن است موجودیت و ثبات سیاسی آل خلیفه را با تهدید مواجه کند.
ضرورت واکنش جهان اسلام به برخورد با علمای بحرینی
این کارشناس مسائل خلیج فارس با اشاره به محکومیت حدود ۶۹ نفر از علمای برجسته بحرین به احکام مختلف عنوان کرد: این اتفاق مسئلهای نیست که صرفاً در چارچوب مسائل داخلی بحرین قابل بررسی باشد؛ چراکه برخورد با شخصیتهای علمی و مذهبی و به خطر افتادن سلامت جسمانی و امنیت آنان، ابعاد انسانی و اسلامی نیز دارد.
وی تصریح کرد: در داخل ایران نیز شخصیتهای علمی و فرهنگی نسبت به وضعیت بحرین ابراز نگرانی کردهاند و از جمله آیتالله اعرافی، مدیر حوزهای علمیه ایران، نگرانی خود را درباره شرایط این کشور اعلام کرده است.
اخوت با اشاره به ضرورت ورود حوزههای علمیه جهان اسلام به این موضوع گفت: اطلاع دقیقی ندارم که حوزه علمیه نجف تاکنون در این زمینه موضعگیری کرده باشد، اما انتظار میرود برادران عراقی ما نیز هرچه سریعتر این مسئله را در دستور کار خود قرار دهند و نسبت به ابعاد اسلامی و انسانی آن بیتفاوت نباشند.
وی همچنین تشریح کرد: نباید اجازه داد حکام منطقه تصور کنند که میتوانند بدون هیچ واکنش و هزینهای، شیعیان را تحت فشار قرار دهند و مطالبات آنان را نادیده بگیرند. همراهی و همبستگی جهان اسلام در برابر چنین رفتارهایی اهمیت زیادی دارد.
تشدید سرکوب در بحرین میتواند به زیان حاکمیت تمام شود
این کارشناس مسائل راهبردی درباره آینده جنبش مردمی بحرین و تأثیر تحولات اخیر منطقه بر آن بیان کرد: آینده این جنبش تا حد زیادی به میزان فشارهایی بستگی دارد که دولت بحرین در حوزههای اقتصادی، سیاسی و نظامی با آن مواجه خواهد شد.
وی اضافه کرد: اگر شرایط اقتصادی و سیاسی بحرین دشوارتر شود، ممکن است حاکمیت از ترس گسترش نارضایتیها، برخوردهای امنیتی و محدودیتها را افزایش دهد؛ اما باید توجه داشت که تشدید سرکوب لزوماً به نفع دولت نخواهد بود و حتی ممکن است به عاملی برای خارج شدن اوضاع از کنترل حاکمیت تبدیل شود.
اخوت با تأکید بر ماهیت مدنی و مسالمتآمیز مطالبات مردم بحرین توضیح داد: مردم این کشور طی سالهای اخیر حرکتهای امنیتی و ضدحکومتی به معنای اقدام مسلحانه نداشتهاند، بلکه خواستههای شهروندی و مطالبات مسالمتآمیز خود را دنبال کردهاند؛ مطالباتی که منامه همواره از پاسخگویی به آنها خودداری کرده است.
کارشناس مسائل منطقه ادامه داد: متأسفانه در این کشور نوعی تفکیک میان شهروندان به اصطلاح درجه یک و درجه دو شکل گرفته و بخشی از مردم به دلیل هویت و مطالبات خود با محدودیت و فشار مواجه هستند. اگر دولت بحرین در شرایط دشوارتر اقتصادی و سیاسی، به جای اصلاح رویکرد خود بر شدت برخوردها بیفزاید، این سیاست مانند یک بومرنگ به سمت خود حاکمیت بازخواهد گشت و میتواند پیامدهایی به مراتب دشوارتر از وضعیت کنونی ایجاد کند.
جنبش شیعیان بحرین، حرکتی بومی و برخاسته از مطالبات مردم است
اخوت در پاسخ به پرسشی درباره نقش جمهوری اسلامی ایران در جنبش شیعیان بحرین و میزان تأثیرگذاری تهران بر تحولات داخلی این کشور یادآور شد: اساساً جنبشهایی که ما در منطقه با آنها ارتباط و همدلی داریم، جنبشهایی بومی و مردمی هستند و از متن جامعه خودشان شکل گرفتهاند.
وی افزود: جمهوری اسلامی ایران اعتقادی به مداخله استعماری و استکباری در امور داخلی کشورهای دیگر ندارد. با این حال، هنگامی که مردمی مورد ظلم قرار میگیرند و تحت فشار حاکمان خود هستند، همراهی، همدردی و حمایت از مطالبات بهحق آنان را وظیفهای انسانی و اسلامی میدانیم.
این کارشناس مسائل خلیج فارس تأکید کرد: پرونده بحرین در نهایت مسئلهای بحرینی است و این مردم بحرین هستند که باید در این زمینه نقشآفرینی کنند و مطالبات بهحق خود را پیگیری کنند؛ همانگونه که مردم یمن، عراق و لبنان نیز در مسیر تعیین سرنوشت و پیگیری مطالبات خود نقشآفرین بودهاند.
اخوت در پایان خاطرنشان کرد: ما اساساً به مداخله استعماری و سلطهجویانه در امور داخلی هیچ کشوری اعتقاد نداریم و معتقدیم جنبشهای مردمی باید بر اساس اراده و خواست خود مردم همان کشورها مسیرشان را دنبال کنند.
انتهای پیام/