صفحه نخست

آناتک

آنامدیا

دانشگاه

فرهنگ‌

علم

سیاست و جهان

اقتصاد

ورزش

عکس

فیلم

استانها

بازار

اردبیل

آذربایجان شرقی

آذربایجان غربی

اصفهان

البرز

ایلام

بوشهر

تهران

چهارمحال و بختیاری

خراسان جنوبی

خراسان رضوی

خراسان شمالی

خوزستان

زنجان

سمنان

سیستان و بلوچستان

فارس

قزوین

قم

کردستان

کرمان

کرمانشاه

کهگیلویه و بویراحمد

گلستان

گیلان

لرستان

مازندران

مرکزی

همدان

هرمزگان

یزد

پخش زنده

۱۶:۳۳ | ۲۷ / ۰۸ /۱۴۰۵
| |

رقابت پسا‌ترامپ در حزب جمهوری‌خواه؛ چه کسانی شانس جانشینی رئیس‌جمهور آمریکا را دارند؟

شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، رقابت بر سر جانشینی دونالد ترامپ را زودتر از موعد وارد مرحله تازه‌ای کرده است؛ رقابتی میان وفاداران به ترامپ، چهره‌های مستقل‌تر حزب و سیاستمدارانی با رویکرد سنتی‌تر که هر یک برای کسب نامزدی جمهوری‌خواهان در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸ با چالش‌های جدی روبه‌رو هستند.
کد خبر : 1098545

به گزارش خبرگزاری آنا، خبرگزاری رویترز در گزارشی به بررسی گزینه‌های احتمالی جمهوری‌خواهان برای انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۲۰۲۸ پرداخته و موقعیت سیاسی، نقاط قوت و ضعف و میزان نزدیکی آنان به دونالد ترامپ را ارزیابی کرده است.

شکست انتخاباتی اخیر جمهوری‌خواهان این پرسش را در اردوگاه این حزب تقویت کرده است: آیا پایگاه رأی جمهوری‌خواهان همچنان خواهان ادامه مسیر ترامپ و حمایت از چهره‌های نزدیک به اوست یا پس از تجربه سیاست‌های دولت دوم ترامپ، به دنبال رهبر سیاسی متفاوتی خواهد رفت؟

در این میان، نام‌هایی همچون جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور، مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، ران دیسانتیس، فرماندار پیشین فلوریدا، تد کروز، سناتور تگزاس، سارا سندرز، فرماندار آرکانزاس، گلن یانگکین و نیکی هیلی در گمانه‌زنی‌ها مطرح شده‌اند.

جی‌دی ونس؛ گزینه نخست جریان وفادار به ترامپ

جی‌دی ونس ۴۲ ساله همچنان یکی از مهم‌ترین گزینه‌های جمهوری‌خواهان برای انتخابات ۲۰۲۸ محسوب می‌شود. او سناتور پیشین ایالت اوهایو است و با تکیه بر مواضع ملی‌گرایانه و حمایت از سیاست «اول آمریکا»، جایگاه مهمی در جنبش سیاسی ترامپ به دست آورده است.

با این حال، نزدیکی سیاسی ونس به ترامپ می‌تواند به نقطه ضعف او تبدیل شود؛ به‌ویژه در شرایطی که محبوبیت رئیس‌جمهور آمریکا با افت مواجه شده است. برخی مشاوران جمهوری‌خواه معتقدند پیوند نزدیک ونس با دولت فعلی ممکن است شانس او را در انتخابات آینده کاهش دهد.

از سوی دیگر، گمانه‌زنی‌هایی درباره احتمال انصراف ونس از ورود به رقابت ۲۰۲۸ مطرح شده است؛ هرچند بخش مهمی از جمهوری‌خواهان همچنان او را نامزد اصلی حزب می‌دانند.

ونس پس از شکست انتخاباتی جمهوری‌خواهان، جنگ با ایران را یکی از عوامل مؤثر در این نتیجه دانست؛ موضعی که می‌تواند نشانه‌ای از تلاش او برای فاصله‌گذاری سیاسی با تصمیمات نامحبوب دولت باشد.

مارکو روبیو؛ دیپلمات نزدیک به ترامپ با چشم‌انداز بلندمدت

مارکو روبیو ۵۵ ساله، وزیر امور خارجه آمریکا و سناتور پیشین فلوریدا، یکی دیگر از چهره‌های مورد توجه جمهوری‌خواهان است. با این حال، هنوز مشخص نیست او قصد دارد در انتخابات ۲۰۲۸ وارد رقابت شود یا برنامه سیاسی خود را برای دوره‌ای پس از پایان ریاست‌جمهوری ترامپ تنظیم کرده است.

روبیو تلاش کرده خود را از منازعات روزمره جناح‌های جمهوری‌خواه دور نگه دارد و از قرار گرفتن در جایگاه یک چهره کاملاً وابسته به یک جریان خاص پرهیز کند.

پیشینه خانوادگی لاتین او نیز می‌تواند در بازسازی ارتباط جمهوری‌خواهان با رأی‌دهندگان لاتین‌تبار مؤثر باشد؛ گروهی از رأی‌دهندگان مهم و تعیین‌کننده در انتخابات آمریکا.

او ضمن دفاع از عملکرد ترامپ در جنگ ایران، از ونس به‌عنوان گزینه‌ای بسیار مناسب برای انتخابات آینده یاد کرده است. برخی نزدیکان روبیو نیز احتمال می‌دهند او به جای ۲۰۲۸، انتخابات ۲۰۳۲ را هدف قرار داده باشد.

ران دیسانتیس؛ فرماندار سابق با تجربه رقابت انتخاباتی

ران دیسانتیس ۴۸ ساله، فرماندار پیشین فلوریدا، با وجود ناکامی در رقابت‌های مقدماتی انتخابات ۲۰۲۴، همچنان یکی از گزینه‌های مطرح جمهوری‌خواهان به شمار می‌رود.

او می‌تواند به عملکرد انتخاباتی جمهوری‌خواهان در فلوریدا و پیروزی نامزد‌های این حزب در انتخابات اخیر ایالت استناد کند. با این حال، کارزار انتخاباتی قبلی او با مشکلاتی همچون اختلافات داخلی، هزینه‌های سنگین و ناتوانی در جلب حمایت گسترده رأی‌دهندگان روبه‌رو شد.

دیسانتیس همچنین از تداوم جنگ با ایران انتقاد کرده و نتایج انتخابات میان‌دوره‌ای را برای جمهوری‌خواهان نگران‌کننده دانسته است.

تد کروز؛ جمهوری‌خواهی با هویت سیاسی مستقل

تد کروز ۵۵ ساله، سناتور باسابقه ایالت تگزاس، از دیگر گزینه‌های احتمالی جمهوری‌خواهان است. او درباره احتمال نامزدی در انتخابات ۲۰۲۸ با متحدان سیاسی خود گفت‌و‌گو کرده و معتقد است نامزدی حزب هنوز به‌طور قطعی در اختیار جی‌دی ونس قرار نگرفته است.

کروز در انتخابات مقدماتی سال ۲۰۱۶ جمهوری‌خواهان موفق شد در ایالت آیووا پیروز شود، اما در نهایت رقابت را به ترامپ واگذار کرد.

او در سال‌های اخیر از متحدان سیاسی ترامپ بوده و بار‌ها در برنامه‌ها و نشست‌های کاخ سفید در کنار رئیس‌جمهور حضور یافته است. با این حال، مواضع اخیر او درباره طولانی شدن جنگ ایران نشان می‌دهد در برخی موضوعات تلاش دارد استقلال سیاسی خود را حفظ کند.

چالش اصلی کروز، جلب حمایت نسل تازه رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه است؛ نسلی که ممکن است به دنبال چهره‌هایی متفاوت از سیاستمداران سنتی حزب باشد.

سارا سندرز؛ چهره وفادار به ترامپ با سابقه حضور در کاخ سفید

سارا سندرز، فرماندار آرکانزاس و سخنگوی مطبوعاتی پیشین کاخ سفید در دوره نخست ریاست‌جمهوری ترامپ، یکی دیگر از نام‌هایی است که در گمانه‌زنی‌ها درباره انتخابات ۲۰۲۸ مطرح می‌شود.

انتشار کتاب جدید او با عنوان «بی‌عذرخواهی: شفافیت و اعتقاد در جهانی که دیوانه شده است» و برگزاری تور تبلیغاتی در ایالت‌های مختلف آمریکا، توجه محافل سیاسی را به برنامه‌های آینده او جلب کرده است.

سندرز تاکنون از اعلام تصمیم درباره نامزدی در انتخابات ریاست‌جمهوری خودداری کرده و تأکید دارد تمرکزش بر اداره ایالت آرکانزاس است.

او از حامیان جدی ترامپ و سیاست‌های دولت در جنگ با ایران محسوب می‌شود. با این حال، پرسش مهم درباره آینده سیاسی سندرز آن است آیا محبوبیت او در میان پایگاه اصلی حامیان ترامپ می‌تواند به حمایت گسترده‌تر در سطح ملی تبدیل شود؟

گلن یانگکین؛ گزینه اقتصادی و میانه‌روتر جمهوری‌خواهان

گلن یانگکین ۵۹ ساله، فرماندار پیشین ویرجینیا، همچنان یکی از چهره‌های مطرح در محافل جمهوری‌خواه برای انتخابات آینده است.

او پیش از ورود به عرصه سیاست، سابقه فعالیت مدیریتی در حوزه سرمایه‌گذاری خصوصی داشته و تلاش کرده است با رویکردی نسبتاً میانه‌رو در فضای سیاسی ویرجینیا فعالیت کند.

یانگکین درباره احتمال نامزدی در انتخابات ۲۰۲۸ موضع روشنی نگرفته، اما از جی‌دی ونس به‌عنوان گزینه‌ای مناسب برای این رقابت یاد کرده است.

با این حال، حمایت قاطع او از جنگ ایران و رویکرد محافظه‌کارانه‌اش در برخی موضوعات ممکن است در رقابت‌های مقدماتی حزب، او را با چالش مواجه کند؛ زیرا پایگاه فعال جمهوری‌خواهان معمولاً از نامزد‌هایی با مواضع محافظه‌کارانه‌تر حمایت می‌کند.

نیکی هیلی؛ جمهوری‌خواه سنتی در برابر جریان ترامپیسم

نیکی هیلی ۵۴ ساله، فرماندار پیشین کارولینای جنوبی و سفیر سابق آمریکا در سازمان ملل، از دیگر چهره‌هایی است که نامش در گمانه‌زنی‌های انتخابات ۲۰۲۸ مطرح شده است.

او پس از رقابت با ترامپ در انتخابات مقدماتی جمهوری‌خواهان سال ۲۰۲۴، به یکی از منتقدان و رقبای سیاسی او تبدیل شد؛ هرچند در نهایت نتوانست حمایت کافی برای شکست ترامپ به دست آورد.

هیلی با رویکردی سنتی‌تر در حزب جمهوری‌خواه، از سیاست‌های اقتصادی حامی کسب‌وکار و مواضع سخت‌گیرانه در سیاست خارجی حمایت می‌کند.

او اخیراً اعلام کرده است در انتخابات ۲۰۲۸ نامزد نخواهد شد، اما قصد دارد همچنان درباره موضوعات مورد علاقه خود اظهارنظر کند.

یکی از مهم‌ترین موانع پیش روی هیلی، جلب حمایت پایگاه رأی ترامپ است؛ پایگاهی که همچنان بخش تعیین‌کننده‌ای از قدرت سیاسی جمهوری‌خواهان را تشکیل می‌دهد.

معادله جانشینی ترامپ؛ جمهوری‌خواهان میان وفاداری و تغییر مسیر

انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا در سال ۲۰۲۸ از این جهت اهمیت ویژه‌ای دارد که دونالد ترامپ مطابق متمم بیست‌ودوم قانون اساسی آمریکا، امکان نامزدی برای سومین دوره ریاست‌جمهوری را ندارد؛ بنابراین جمهوری‌خواهان ناگزیرند برای حفظ قدرت، چهره‌ای تازه را به میدان رقابت با نامزد دموکرات‌ها بفرستند.

با این حال، مسئله اصلی صرفاً انتخاب یک نامزد جدید نیست؛ بلکه جمهوری‌خواهان باید درباره آینده جریان سیاسی ترامپ تصمیم بگیرند.

ونس و سندرز نمایندگان نزدیک‌تر به جریان ترامپیسم هستند؛ روبیو تلاش می‌کند میان وفاداری به ترامپ و حفظ موقعیت مستقل تعادل برقرار کند؛ کروز به دنبال تثبیت هویت سیاسی خود است و هیلی نیز نماینده بخشی از جمهوری‌خواهان سنتی محسوب می‌شود.

شکست انتخاباتی اخیر، این اختلافات را برجسته‌تر کرده و نشان داده است ادامه مسیر دولت ترامپ بدون ارزیابی هزینه‌های سیاسی آن، تضمینی برای موفقیت جمهوری‌خواهان نخواهد بود.

از سوی دیگر، موضع نامزد‌های احتمالی درباره جنگ ایران نیز می‌تواند به یکی از معیار‌های مهم ارزیابی آنان تبدیل شود. اختلاف‌نظر درباره تداوم جنگ، هزینه‌های نظامی و اقتصادی آن و تأثیر سیاست خارجی بر زندگی شهروندان آمریکایی، شکاف‌هایی را در اردوگاه جمهوری‌خواهان آشکار کرده است.

در واقع، انتخابات ۲۰۲۸ می‌تواند به آزمونی برای سنجش میزان ماندگاری ترامپیسم در ساختار سیاسی آمریکا تبدیل شود؛ آزمونی که نتیجه آن نه‌تنها آینده جمهوری‌خواهان، بلکه جهت‌گیری سیاست خارجی واشنگتن در سال‌های آینده را نیز تحت تأثیر قرار خواهد داد.

انتهای پیام/

ارسال نظر
captcha