شیائومی نسخه قدرتمندتر SU۷ را بدون پوشش استتاری آزمایش کرد
به گزارش خبرگزاری آنا؛ شیائومی آزمایش نسخه پیشرفتهتری از سدان برقی SU۷ را در پیست مشهور نوربرگرینگ آلمان ادامه میدهد و تصاویر تازه این خودرو، جزئیات طراحی آن را برای نخستین بار بدون پوشش استتاری آشکار کردهاند. این نمونه آزمایشی که فعلاً با نام غیررسمی SU۷ اکستریم شناخته میشود، پیشتر در مهرماه با پوشش استتاری سیاه و سفید در همین پیست مشاهده شده بود، اما اکنون تغییرات بدنه و تجهیزات آیرودینامیکی آن بهوضوح قابل مشاهده هستند. بال بزرگ عقب با پایههای ویژه، ورودیهای هوای بازطراحیشده، شکافهای روی گلگیرها و تغییر شکل بخشهای جانبی نشان میدهند که شیائومی فراتر از افزایش قدرت موتور، به دنبال بهبود پایداری و کنترل خودرو در سرعتهای بسیار بالا است. این تغییرات در شرایطی انجام میشوند که رقابت میان شیائومی و پورشه برای ثبت سریعترین زمان در پیست نوربرگرینگ طی دو سال گذشته شدت گرفته و هر دو شرکت با توسعه نسخههای ویژه محصولات خود تلاش کردهاند رکورد سدانهای برقی را به دست آورند.
نسخه استاندارد SU۷ اولترا پیشتر توانسته بود با قدرت ۱۵۲۶ اسب بخار و استفاده از سه موتور برقی، عملکرد قابلتوجهی در این پیست ثبت کند، اما بازگشت پورشه با بسته ارتقای تخصصی مانتای باعث شد رکورد سریعترین سدان برقی تولیدی دوباره به شرکت آلمانی برسد. اکنون شیائومی ظاهراً تلاش میکند با برطرف کردن محدودیتهای مربوط به چسبندگی لاستیکها، پایداری در پیچها و کنترل بدنه هنگام ترمزگیری، عملکرد خودرو را بهبود دهد. اطلاعات فنی نسخه جدید هنوز بهصورت رسمی منتشر نشده و مشخص نیست که این خودرو از همان مجموعه پیشرانه SU۷ اولترا استفاده میکند یا تغییرات گستردهتری در ساختار فنی آن انجام شده است. نام اکستریم نیز تاکنون از سوی شیائومی تأیید نشده و بیشتر برای اشاره به نمونه آزمایشی جدید در گزارشهای مربوط به آزمونهای پیست استفاده شده است.
بال عقب بزرگ و تغییرات گسترده آیرودینامیکی
شاخصترین تغییر ظاهری نمونه جدید SU۷ به بال بزرگ عقب مربوط میشود که با دو پایه موسوم به گردنقویی به بدنه متصل شده است. در این طراحی، پایهها به بخش بالایی بال متصل میشوند تا جریان هوا در سطح زیرین آن با اختلال کمتری عبور کند و قطعه بتواند نیروی رو به پایین بیشتری تولید کند. این نیرو در سرعتهای بالا باعث افزایش فشار واردشده به لاستیکها و بهبود چسبندگی خودرو به سطح پیست میشود؛ ویژگی مهمی که هنگام عبور از پیچهای سریع و تغییر مسیرهای ناگهانی اهمیت زیادی دارد. طراحی جدید شباهتهایی با تجهیزات آیرودینامیکی خودروهای مسابقهای GT۳ و مدلهایی مانند پورشه ۹۱۱ GT۳ RS دارد و نشان میدهد شیائومی توجه ویژهای به عملکرد خودرو در پیست داشته است.
بال عقب بزرگ اگرچه میتواند پایداری خودرو را افزایش دهد، معمولاً مقاومت هوا را نیز بیشتر میکند و ممکن است بر حداکثر سرعت در مسیرهای مستقیم تأثیر بگذارد. به همین دلیل، برخی خودروهای مسابقهای و اسپرت از سامانههای آیرودینامیکی فعال استفاده میکنند که زاویه بال یا وضعیت برخی قطعات را متناسب با شرایط رانندگی تغییر میدهند. احتمال استفاده از مکانیزمی مشابه سامانه کاهش مقاومت هوا یا DRS در نسخه جدید SU۷ مطرح شده، اما تصاویر موجود برای تأیید چنین قابلیتی کافی نیستند و شیائومی نیز توضیحی درباره فعال یا ثابت بودن بال عقب ارائه نکرده است. عملکرد نهایی این قطعه به طراحی دقیق آن و هماهنگی با سایر بخشهای بدنه وابسته خواهد بود.
تغییرات آیرودینامیکی تنها به قسمت عقب محدود نمیشوند و بخش جلویی خودرو نیز بازطراحی گستردهای داشته است. سپر جلو به یک اسپلیتر بزرگ در قسمت پایینی مجهز شده که با مدیریت جریان هوا در زیر خودرو میتواند به افزایش پایداری محور جلو کمک کند. همچنین مجموعهای از شکافهای خروج هوا روی گلگیرهای جلو و بالای چرخها تعبیه شدهاند تا فشار هوای جمعشده در محفظه چرخ کاهش پیدا کند. تجمع هوا در این بخش هنگام حرکت با سرعت بالا میتواند به ایجاد نیروی بالابرنده در محور جلو منجر شود و میزان چسبندگی لاستیکها را کاهش دهد. خروج کنترلشده هوا از گلگیرها به حفظ تماس بهتر چرخها با سطح جاده کمک میکند و میتواند عملکرد فرمانپذیری را در پیچهای سریع بهبود دهد.
طراحی جانبی خودرو نیز با تغییر شکل گلگیرهای جلو و عقب همراه شده و بخشهایی از بدنه برای هدایت بهتر جریان هوای عبوری از اطراف چرخها اصلاح شدهاند. گلگیرهای جلو در نزدیکی درها به سمت داخل انحنا پیدا کردهاند و قسمت عقب نیز به شکلی طراحی شده که جریان هوای متلاطم ناشی از حرکت چرخها بهتر مدیریت شود. لاستیکهای پهن مخصوص رانندگی در پیست و رینگهای آلیاژی با طرح پنج پره دوتایی از دیگر جزئیات قابل مشاهده هستند. مجموعه این تغییرات با هدف افزایش چسبندگی مکانیکی و آیرودینامیکی انجام شده و میتواند در کنار تنظیمات جدید سیستم تعلیق، به کاهش زمان ثبتشده در پیست کمک کند.
رقابت شیائومی و پورشه برای رکورد نوربرگرینگ
شیائومی سال گذشته موفق شد با نسخه تولیدی SU۷ اولترا مجهز به بسته پیست، مسیر ۲۰٫۸۳۲ کیلومتری نوربرگرینگ نوردشلایفه را در زمان ۷ دقیقه و ۴٫۹۵۷ ثانیه طی کند. این رکورد در زمان ثبت، جایگاه نخست رده سدانهای برقی تولیدی را در اختیار شرکت چینی قرار داد و توجه زیادی به تواناییهای فنی نخستین نسل خودروهای قدرتمند شیائومی جلب کرد. عملکرد SU۷ اولترا از آن جهت اهمیت داشت که شیائومی سابقه بسیار کوتاهتری در صنعت خودروسازی نسبت به رقبای اروپایی داشت و با این حال توانسته بود محصولی برای رقابت با خودروهای اسپرت شناختهشده توسعه دهد. رکورد اولیه این خودرو حتی از زمان ثبتشده برای برخی ابرخودروهای برقی قدرتمند نیز بهتر بود.
پورشه امسال با استفاده از نسخه ارتقایافته تایکان توربو GT مجهز به بسته مانتای، رکورد جدیدی به ثبت رساند و زمان یک دور کامل پیست را به ۶ دقیقه و ۵۵٫۵۳۳ ثانیه کاهش داد. این خودرو توانست رکورد قبلی شیائومی را حدود ۹٫۴ ثانیه بهبود دهد و به نخستین سدان برقی تولیدی در این رده تبدیل شود که مسیر نوربرگرینگ را در کمتر از هفت دقیقه طی میکند. بسته مانتای شامل تغییرات گسترده در سیستم تعلیق، تجهیزات آیرودینامیکی، چرخها، لاستیکها و نرمافزار مدیریت قدرت است و پورشه با استفاده از این اصلاحات توانست عملکرد خودرو را در پیچها و بخشهای پرسرعت پیست بهبود دهد.
نوربرگرینگ یکی از دشوارترین پیستهای جهان برای ارزیابی عملکرد خودروهای اسپرت محسوب میشود و مسیر طولانی آن مجموعهای از پیچهای سریع، تغییرات ارتفاع، بخشهای مستقیم طولانی و نقاط ترمزگیری سنگین را در بر میگیرد. چنین ساختاری باعث میشود قدرت موتور تنها یکی از عوامل تعیینکننده زمان نهایی باشد و ویژگیهایی مانند وزن، چسبندگی لاستیکها، تنظیمات سیستم تعلیق، عملکرد ترمز و مدیریت دمای باتری نیز اهمیت زیادی پیدا کنند. خودروهای برقی قدرتمند با وجود توانایی شتابگیری بالا، به دلیل وزن زیاد باتریها و تولید حرارت قابلتوجه هنگام استفاده مداوم از حداکثر توان، با چالشهای فنی متفاوتی مواجه هستند. به همین دلیل، کاهش چندثانیهای زمان یک دور کامل میتواند به اصلاحات گسترده در چندین بخش خودرو نیاز داشته باشد.
قدرت ۱۵۲۶ اسب بخاری در برابر مهندسی آیرودینامیک
نسخه فعلی شیائومی SU۷ اولترا از مجموعهای شامل سه موتور برقی بهره میبرد که مجموع قدرت آنها به ۱۵۲۶ اسب بخار و گشتاور به ۱۷۷۰ نیوتنمتر میرسد. این میزان قدرت به خودرو اجازه میدهد در مسیرهای مستقیم و هنگام خروج از پیچهای کند، شتاب بسیار بالایی داشته باشد و بخشی از زمان ازدسترفته در بخشهای فنی پیست را جبران کند. در مقابل، پورشه تایکان توربو GT در نسخه استاندارد با فعال شدن حالت افزایش موقت قدرت، حداکثر ۹۳۹ اسب بخار تولید میکند و نسخه مجهز به بسته مانتای به قدرت لحظهای حدود ۹۷۸ اسب بخار میرسد. بنابراین، شیائومی از نظر قدرت خروجی حدود ۵۴۸ اسب بخار برتری دارد، اما نتایج پیست نشان میدهند که قدرت بیشتر لزوماً به ثبت زمان سریعتر منجر نمیشود.
برتری پورشه در رکورد جدید تا حد زیادی به اصلاحات گسترده آیرودینامیکی و بهبود کنترل خودرو مربوط میشود. بسته مانتای نیروی رو به پایین تولیدشده را نسبت به نسخه استاندارد بیش از سه برابر افزایش داده و تغییرات تعلیق و لاستیکها نیز به حفظ سرعت بیشتر هنگام عبور از پیچها کمک کردهاند. چنین اصلاحاتی برای خودرویی با وزن بیش از دو تن اهمیت زیادی دارند، زیرا افزایش سرعت در پیچها بدون چسبندگی کافی میتواند باعث از دست رفتن کنترل یا افزایش فاصله ترمزگیری شود. شیائومی اکنون با اضافه کردن بال عقب بزرگ، اسپلیتر جلو و خروجیهای هوای گلگیرها تلاش میکند همین بخش از عملکرد خودرو را تقویت کند و از مزیت قدرت بالای پیشرانه خود بهره بیشتری ببرد.
مجموعه باتری ۹۳٫۷ کیلوواتساعتی CATL Qilin ۲.۰ از دیگر ویژگیهای نسخه فعلی SU۷ اولترا است که انرژی موردنیاز سه موتور برقی را تأمین میکند. استفاده از همین باتری و پیشرانه در نسخه جدید میتواند امکان بهبود زمان پیست را بدون افزایش قدرت فراهم کند، زیرا تغییرات مربوط به چسبندگی، سیستم تعلیق و آیرودینامیک میتوانند بر سرعت عبور از پیچها و میزان پایداری در سرعتهای بالاتر از ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت تأثیر بگذارند. هنوز مشخص نیست نمونه آزمایشی جدید از همین مجموعه باتری استفاده میکند یا شیائومی تغییراتی در سیستم خنککننده و مدیریت انرژی آن ایجاد کرده است.
احتمال استفاده از پیشرانه چهارموتوره با بیش از ۲۰۰۰ اسب بخار
شیائومی پیشتر در سال ۲۰۲۴ یک سامانه آزمایشی چهارموتوره برای خودروهای برقی قدرتمند به نمایش گذاشته بود که توان خروجی آن از ۲۰۰۰ اسب بخار فراتر میرفت. این سامانه نشان میداد مهندسان شرکت در حال بررسی راهکارهایی برای افزایش بیشتر قدرت و کنترل مستقل نیروی محرکه هر چرخ هستند. استفاده از چهار موتور میتواند امکان توزیع دقیقتر گشتاور میان چرخها را فراهم کند و به بهبود کشش هنگام شتابگیری یا خروج از پیچها کمک کند، اما افزایش قدرت بهتنهایی نمیتواند مشکل محدودیت چسبندگی لاستیکها را برطرف کند. انتقال چنین توانی به سطح پیست نیازمند سامانههای پیشرفته کنترل کشش، مدیریت گشتاور و هماهنگی دقیق میان موتورها و سیستم تعلیق است.
احتمال استفاده از پیشرانه چهارموتوره در SU۷ اکستریم هنوز تأیید نشده و هیچ اطلاعات رسمی درباره تعداد موتورهای نمونه آزمایشی جدید وجود ندارد. حتی در صورت حفظ ساختار سهموتوره فعلی، بهبود آیرودینامیک و کاهش ناپایداری بدنه میتواند برای کاهش چندثانیهای زمان پیست کافی باشد. شیائومی ممکن است بهجای افزایش چشمگیر قدرت، تمرکز خود را بر کاهش وزن قطعات، اصلاح عملکرد کمکفنرها، افزایش ظرفیت خنککاری و بهبود ارتباط لاستیکها با سطح جاده قرار داده باشد. مشخص شدن تغییرات واقعی پیشرانه و سامانههای مکانیکی به انتشار اطلاعات فنی رسمی یا معرفی نسخه نهایی خودرو وابسته خواهد بود.
اختلاف قیمت چشمگیر با پورشه
قیمت نیز یکی از مهمترین تفاوتهای محصولات قدرتمند شیائومی با رقبای اروپایی محسوب میشود. نسخه استاندارد SU۷ اولترا هنگام عرضه در چین با قیمت پایه ۵۲۹ هزار و ۹۰۰ یوان وارد بازار شد، در حالی که قیمت اولیه پیشفروش آن ۸۱۴ هزار و ۹۰۰ یوان تعیین شده بود. پورشه تایکان توربو GT در بازار اروپا با قیمت پایه حدود ۲۴۰ هزار یورو عرضه میشود و استفاده از بسته ارتقای تخصصی مانتای نیز هزینه جداگانهای به همراه دارد. این اختلاف نشان میدهد شیائومی تلاش کرده عملکردی نزدیک به خودروهای اسپرت بسیار گرانقیمت اروپایی را با قیمت پایینتری در بازار داخلی چین ارائه دهد، هرچند قیمت نسخه جدید اکستریم هنوز مشخص نشده است.
عرضه احتمالی نسخه اکستریم در اروپا میتواند با هزینههای اضافی مانند تعرفه واردات، حملونقل، مالیات و دریافت تأییدیههای فنی همراه باشد و قیمت نهایی آن را نسبت به بازار چین افزایش دهد. از سوی دیگر، مشخص نیست شیائومی قصد دارد این نسخه را بهصورت گسترده تولید کند یا آن را در قالب محصولی محدود و مخصوص علاقهمندان رانندگی در پیست عرضه خواهد کرد. بنابراین، مقایسه مستقیم قیمت نسخه جدید با پورشه در شرایط فعلی امکانپذیر نیست و برتری اقتصادی احتمالی آن به مشخصات نهایی و سیاست قیمتگذاری شرکت بستگی خواهد داشت.
رقابت خودروسازان چینی در ثبت رکوردهای جهانی شدت گرفت
تلاش شیائومی برای بازپسگیری رکورد نوربرگرینگ بخشی از روند گستردهتر حضور خودروسازان چینی در بازار خودروهای برقی فوقسریع است. شرکت بیوایدی نیز با استفاده از ابرخودروی یانگوانگ U۹ اکستریم توانسته به سرعت ۵۰۳ کیلومتر بر ساعت دست پیدا کند و تواناییهای فنی خود را در سطحی فراتر از خودروهای برقی معمولی به نمایش بگذارد. توسعه چنین محصولاتی نشان میدهد رقابت خودروسازان چینی دیگر صرفاً به قیمت پایین، امکانات رفاهی یا ظرفیت باتری محدود نیست و شرکتهایی مانند شیائومی و بیوایدی تلاش میکنند در حوزههایی مانند مهندسی شاسی، آیرودینامیک، توان خروجی و کنترل خودرو در سرعتهای بالا نیز جایگاه مهمی به دست آورند.
آزمایش خودروهای قدرتمند در پیستهایی مانند نوربرگرینگ علاوه بر جنبه تبلیغاتی، فرصت مناسبی برای ارزیابی فناوریهایی فراهم میکند که میتوانند در محصولات معمولی نیز مورد استفاده قرار گیرند. توسعه سیستمهای خنککننده مقاومتر، مدیریت دقیقتر توزیع گشتاور، بهبود عملکرد ترمزها و کنترل پایدارتر بدنه از جمله دستاوردهایی هستند که امکان انتقال آنها به خودروهای تولید انبوه وجود دارد. در عین حال، تجهیزاتی مانند بال عقب بسیار بزرگ یا اسپلیترهای نزدیک به زمین لزوماً برای استفاده روزمره مناسب نیستند و ممکن است در مسیرهای شهری یا هنگام عبور از سرعتگیرها محدودیت ایجاد کنند. بنابراین، اهمیت این خودروها تنها به رکوردهای سرعت مربوط نمیشود و تجربه فنی حاصل از توسعه آنها نیز میتواند بر محصولات آینده شرکتها تأثیر بگذارد.
شیائومی هنوز زمان رسمی جدیدی برای نسخه اکستریم در پیست نوربرگرینگ ثبت نکرده و برنامه مشخصی برای رونمایی یا عرضه تجاری آن ارائه نداده است. با این حال، مشاهده نمونه آزمایشی بدون پوشش استتاری و تغییرات گسترده آیرودینامیکی نشان میدهد که برنامه توسعه نسخه قدرتمندتر SU۷ وارد مرحله پیشرفتهتری شده است. این خودرو برای شکستن رکورد فعلی پورشه باید زمان یک دور کامل پیست را بیش از ۹ ثانیه نسبت به رکورد نسخه تولیدی SU۷ اولترا کاهش دهد؛ هدفی که تحقق آن به هماهنگی مجموعهای از تغییرات آیرودینامیکی، مکانیکی و نرمافزاری وابسته خواهد بود.
انتهای پیام/