اذعان مقام‌های آمریکایی به تداوم تولید موشک‌های بالستیک ایران؛ برآورد واشنگتن از زرادخانه موشکی تهران
به گزارش خبرگزاری آنا، مقام‌های آمریکایی در گفت‌و‌گو با وال‌استریت ژورنال اعلام کردند برآورد اطلاعاتی واشنگتن از زرادخانه موشکی ایران در بازه ۱۵۰۰ تا ۲۵۰۰ فروند قرار دارد. مقام‌های اسرائیلی نیز شمار موشک‌های بالستیک ایران را بیش از ۱۵۰۰ فروند ارزیابی می‌کنند.
بر اساس این گزارش، رقم ۱۵۰۰ فروند، حد پایین برآورد جامعه اطلاعاتی آمریکا محسوب می‌شود. با این حال، مقام‌های آمریکایی تأکید دارند سطح اطمینان درباره این آمار پایین است؛ زیرا تعیین تعداد دقیق موشک‌های آماده شلیک، ذخیره‌شده در انبار‌ها و مستقر در تأسیسات زیرزمینی با دشواری‌های اطلاعاتی همراه است.
نکته مهم در این ارزیابی، اذعان مقام‌های آمریکایی به ادامه تولید موشک‌های بالستیک در ایران است. به گفته آنان، تهران با بهره‌گیری از قطعاتی که پیش از حملات نظامی در اختیار داشته، همچنان به مونتاژ و ساخت موشک‌های جدید ادامه می‌دهد.
این گزارش در شرایطی منتشر شده است که پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا، پیش‌تر مدعی نابودی کامل یا از بین رفتن بخش عمده‌ای از زیرساخت صنعتی نظامی ایران شده بود. گزارش تازه وال‌استریت ژورنال دست‌کم درباره توان موشکی ایران، تصویری متفاوت از ادعای نابودی کامل ظرفیت تولید ارائه می‌دهد.
البته تداوم تولید موشک لزوماً به معنای بازگشت کامل ظرفیت پیشین نیست. گزارش‌های منتشرشده در ماه‌های گذشته از سوی وال‌استریت ژورنال و خبرگزاری رویترز نیز حاکی از آن بود ایران پس از وارد آمدن خسارت به برخی تأسیسات، تولید موشک را با اتکا به قطعات موجود و در مقیاسی محدودتر از گذشته از سر گرفته است.
در مجموع، گزارش جدید نشان می‌دهد ارزیابی مقام‌های آمریکایی از توان موشکی ایران همچنان با عدم قطعیت همراه است، اما آنان ادامه برخورداری تهران از ذخایر قابل توجه موشکی و تداوم روند بازسازی و تولید را تأیید می‌کنند.
توسعه توان موشکی ایران در شکل امروزی، بیش از هر چیز با تجربه جنگ تحمیلی عراق علیه ایران در دهه ۱۳۶۰ پیوند خورده است. حملات موشکی عراق به شهر‌های ایران و محدودیت دسترسی تهران به تسلیحات پیشرفته، ضرورت ایجاد یک ظرفیت مستقل برای پاسخ متقابل را برجسته کرد.
ایران در سال‌های نخست این مسیر، برای تأمین و به‌کارگیری موشک‌های بالستیک به همکاری خارجی نیاز داشت؛ اما محدودیت‌های تسلیحاتی و تحریم‌ها به‌تدریج سیاست خودکفایی دفاعی را به یکی از محور‌های اصلی برنامه موشکی کشور تبدیل کرد.
در دهه‌های بعد، برنامه موشکی ایران از تأمین و استفاده از نمونه‌های اولیه فراتر رفت و توسعه فناوری بومی، افزایش دقت، بهبود قابلیت تحرک پرتابگر‌ها و تنوع‌بخشی به برد موشک‌ها در دستور کار قرار گرفت.
در این دوره، خانواده‌های مختلف موشکی با سوخت مایع و جامد توسعه یافتند. موشک‌های سوخت جامد به دلیل آمادگی عملیاتی سریع‌تر و امکان نگهداری در وضعیت آماده‌به‌کار، جایگاه مهمی در محاسبات نظامی پیدا کردند.
گزارش‌های پژوهشی مؤسسه ایران‌واچ و مرکز پژوهش‌های کنگره آمریکا نیز برنامه موشکی ایران را مجموعه‌ای متنوع از موشک‌های کوتاه‌برد و میان‌برد، سامانه‌های کروز و فناوری‌های مرتبط با پرتابگر‌های فضایی توصیف کرده‌اند.
در دهه ۱۳۹۰، تمرکز برنامه موشکی ایران بیش از گذشته بر افزایش دقت و قابلیت عملیاتی قرار گرفت. در سال ۲۰۱۵ نیز سیاست محدودیت خودخواسته برد موشک‌ها در سطح حدود ۲۰۰۰ کیلومتر از سوی مقام‌های ایرانی مطرح شد.
در همین دوره، استفاده عملیاتی از موشک‌ها در برخی عملیات‌های منطقه‌ای، توجه بیشتری را به توان موشکی ایران جلب کرد. حملات موشکی ایران به مواضع گروه داعش در سوریه و همچنین حمله موشکی به پایگاه عین‌الاسد عراق پس از ترور سردار قاسم سلیمانی در ژانویه ۲۰۲۰، از جمله رخداد‌هایی بودند که قابلیت عملیاتی این سامانه‌ها را در کانون توجه قرار دادند.
انتهای پیام/