صفحه نخست

آناتک

آنامدیا

دانشگاه

فرهنگ‌

علم

سیاست و جهان

اقتصاد

ورزش

عکس

فیلم

استانها

بازار

اردبیل

آذربایجان شرقی

آذربایجان غربی

اصفهان

البرز

ایلام

بوشهر

تهران

چهارمحال و بختیاری

خراسان جنوبی

خراسان رضوی

خراسان شمالی

خوزستان

زنجان

سمنان

سیستان و بلوچستان

فارس

قزوین

قم

کردستان

کرمان

کرمانشاه

کهگیلویه و بویراحمد

گلستان

گیلان

لرستان

مازندران

مرکزی

همدان

هرمزگان

یزد

پخش زنده

۰۸:۰۰ | ۲۴ / ۰۸ /۱۴۰۵
| |

مسعود شصت‌چی این‌بار پای میز مذاکره؛ چرا «مرد سه‌هزار چهره» این‌همه حرف دارد؟

«مرد سه‌هزار چهره» با بازگرداندن مسعود شصت‌چی به قاب تلویزیون، بار دیگر طنز اجتماعی را به متن اتفاقات روز آورده و فرصتی برای بازخوانی موقعیت‌های آشنای جامعه از دریچه نگاه مهران مدیری فراهم کرده است.
کد خبر : 1097086

به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا، این روز‌ها نام مهران مدیری و «مرد سه‌هزار چهره» بیش از آنکه صرفاً به‌عنوان یک مجموعه کمدی مطرح باشد، به موضوع گفت‌و‌گو‌های تلویزیونی و رسانه‌ای تبدیل شده است. بازگشت یکی از شخصیت‌های ماندگار کمدی تلویزیون، آن هم در شرایطی که جامعه با مسائل و مناسبات تازه‌ای روبه‌روست، این پرسش را پیش می‌کشد که مسعود شصت‌چی در فصل تازه قرار است چه تصویری از جامعه امروز ارائه کند؟ آیا قرار است همان مسیر آشنای دو فصل قبلی را ادامه دهد یا این بار با نگاهی تازه، سراغ موقعیت‌هایی برود که پیش از این کمتر در قالب طنز تلویزیونی به آنها پرداخته شده است؟

درباره شصت‌چی

راز ماندگاری شخصیت مسعود شصت‌چی در دو مجموعه «مرد هزار چهره» و «مرد دوهزار چهره» فقط در بدشانسی‌های پی‌درپی او نبود. شصت‌چی آدمی معمولی، ساده، مؤدب و به دور از مناسبات پیچیده قدرت بود که ناخواسته در موقعیت‌هایی قرار می‌گرفت که هیچ تناسبی با شخصیت و توانایی‌هایش نداشت. همین جابه‌جایی، موتور اصلی طنز مدیری را روشن می‌کرد؛ آدمی که نمی‌دانست چگونه وارد یک موقعیت شده، اما دیگران او را در جایگاهی می‌دیدند که باید نقش آن را به‌درستی ایفا کند.

در دو فصل قبلی، این موقعیت‌ها بهانه‌ای برای پرداختن به مناسبات اجتماعی، اداری، سیاسی و فرهنگی بود. مدیری از طریق یک شخصیت ظاهراً بی‌خطر، به سراغ ساختار‌هایی می‌رفت که در آنها عنوان‌ها، جایگاه‌ها، شهرت و ظواهر گاه مهم‌تر از صلاحیت واقعی افراد می‌شدند. به همین دلیل، آن دو مجموعه صرفاً کمدی‌هایی درباره اشتباه گرفتن آدم‌ها نبودند؛ پشت هر جابه‌جایی، نگاهی انتقادی و طنزآمیز به رفتار‌های اجتماعی و مناسبات قدرت وجود داشت.

حالا پس از سال‌ها، همان شخصیت دوباره برگشته است؛ با همان سادگی و همان قابلیت گرفتار شدن در موقعیت‌های پیش‌بینی‌نشده، اما این بار در جهانی که مناسباتش پیچیده‌تر شده و موضوعات روز نیز شکل تازه‌ای به خود گرفته‌اند. طبیعی است که شصت‌چی دوباره به سراغ موقعیت‌های اجتماعی و سیاسی برود. مگر می‌شود چنین شخصیتی را به جامعه امروز آورد و از آنچه در اطرافش می‌گذرد، چیزی نگوید؟

دیپلماسی اشتباهی

یکی از موقعیت‌های قابل توجه در «مرد سه‌هزار چهره»، حضور اشتباهی مسعود شصت‌چی در جایگاه یک دیپلمات و ورود او به فضای مذاکره است؛ موقعیتی که با فضای سیاسی و گفت‌و‌گو‌های دیپلماتیک این روز‌ها هم‌زمان شده و ظرفیت طنزآمیزی پیدا کرده است.

اهمیت این موقعیت فقط در اشاره به مذاکرات نیست. اساساً طنز زمانی شکل می‌گیرد که یک فرد با ویژگی‌های شخصیتی مشخص، وارد جهانی شود که قواعد و تشریفات آن با روحیه او فاصله زیادی دارد. شصت‌چی قرار نیست یک دیپلمات حرفه‌ای باشد؛ همین فاصله میان شخصیت واقعی او و جایگاهی که ناخواسته در آن قرار گرفته، امکان خلق موقعیت‌های کمیک را فراهم می‌کند.

در چنین فضایی، زبان رسمی، تعارف‌های دیپلماتیک، تشریفات و جدیت مناسبات سیاسی می‌توانند به سوژه طنز تبدیل شوند. مدیری به جای آنکه صرفاً درباره یک اتفاق سیاسی مشخص شوخی کند، از تضاد میان یک آدم معمولی و سازوکار پیچیده‌ای استفاده می‌کند که او را در خود گرفتار کرده است. این همان ویژگی طنز اجتماعی است که آن را از شوخی‌های مقطعی و زودگذر متمایز می‌کند.

نکته جالب‌تر اینکه مهدی نقویان، رئیس سیمافیلم، در اظهارات اخیر خود به نکته‌ای اشاره کرده که اهمیت این موقعیت را بیشتر می‌کند. به گفته او، فیلمنامه «مرد سه‌هزار چهره» حدود یک تا یک‌ونیم سال پیش نوشته شده و اتفاقات مربوط به مذاکره و قرار گرفتن شصت‌چی در جایگاه دیپلمات، از ابتدا در داستان وجود داشته است.

این موضوع نشان می‌دهد که ایده‌پردازی مجموعه بر پایه شناخت موقعیت‌های اجتماعی و ظرفیت‌های طنزآمیز آنها شکل گرفته است. هم‌زمانی داستان با مسائل روز نیز به جذابیت و ارتباط بیشتر آن با مخاطب کمک کرده است.

گاهی یک اثر نمایشی پیش از آنکه یک موضوع به دغدغه اصلی جامعه تبدیل شود، نشانه‌های آن را در قالب داستان و شخصیت‌پردازی به تصویر می‌کشد. «مرد سه‌هزار چهره» نیز با چنین ظرفیتی توانسته میان جهان داستانی خود و اتفاقات روز ارتباط برقرار کند.

دلایل توجه

یکی از دلایل توجه گسترده به این سریال را باید در نام مهران مدیری جست‌و‌جو کرد. مدیری صرفاً یک کارگردان کمدی نیست؛ او بخشی از حافظه تلویزیونی چند نسل است. مخاطبی که «پاورچین»، «نقطه‌چین»، «شب‌های برره»، «مرد هزار چهره» و «مرد دوهزار چهره» را دیده، با زبان طنز و جهان داستانی او خاطره دارد و همین پیشینه، انتظارات از آثار تازه‌اش را افزایش می‌دهد.

بازگشت مدیری به تلویزیون و ادامه دادن یکی از مجموعه‌های شناخته‌شده‌اش، فرصتی برای پیوند دوباره مخاطبان قدیمی با شخصیت‌هایی است که سال‌ها در ذهن آنها باقی مانده‌اند. در عین حال، فصل تازه می‌تواند مخاطبان جدیدی را نیز با دنیای مسعود شصت‌چی آشنا کند.

البته هر اثر تازه‌ای باید هویت مستقل خود را داشته باشد. «مرد سه‌هزار چهره» قرار نیست صرفاً تکرار دو فصل گذشته باشد؛ بلکه با حفظ ویژگی‌های اصلی شخصیت شصت‌چی، موقعیت‌های تازه‌ای را پیش روی او قرار می‌دهد. همین امکان بازآفرینی یک شخصیت محبوب در بستر اجتماعی متفاوت، از ظرفیت‌های مهم این مجموعه به شمار می‌رود.

از سوی دیگر «مرد سه‌هزار چهره» نیز با تکیه بر پیشینه دو فصل موفق خود، امکان گسترش جهان داستانی مسعود شصت‌چی را فراهم کرده است. این مجموعه از یک سو با خاطره مخاطبان قدیمی پیوند دارد و از سوی دیگر، با پرداختن به مسائل روز، تلاش می‌کند ارتباط خود را با جامعه امروز حفظ کند.

تلویزیون و بازگشت یک سرمایه کمدی

از منظر سیاست‌گذاری تولید نیز بازگشت مهران مدیری به تلویزیون اتفاق مهمی است. رسانه ملی برای حفظ تنوع برنامه‌ها و ارتباط با طیف‌های مختلف مخاطبان، به حضور چهره‌هایی نیاز دارد که تجربه، زبان و امضای هنری مشخصی دارند. بهره‌گیری از ظرفیت هنرمندان باسابقه و فراهم کردن زمینه تولید آثار تازه، می‌تواند به تقویت جایگاه تلویزیون در حوزه سرگرمی و تولیدات نمایشی کمک کند.

در این میان، نقش سیمافیلم در حمایت از تولیدات شاخص و فراهم کردن بستر همکاری با هنرمندان شناخته‌شده اهمیت ویژه‌ای دارد. بازگشت مجموعه‌ای مانند «مرد سه‌هزار چهره» را می‌توان در چارچوب توجه به سرمایه‌های هنری تلویزیون و استفاده دوباره از ظرفیت شخصیت‌ها و مجموعه‌هایی دانست که در حافظه جمعی مخاطبان جایگاه دارند.

چنین رویکردی علاوه بر احیای خاطرات تلویزیونی، امکان تجربه‌های تازه در ساختار کمدی را نیز فراهم می‌کند. حضور کارگردانان صاحب‌سبک در کنار ظرفیت‌های تولیدی سیمافیلم می‌تواند به شکل‌گیری آثاری کمک کند که هم ریشه در تجربه‌های موفق گذشته دارند و هم به اقتضائات جامعه امروز توجه می‌کنند.

مردم همچنان به طنزی نیاز دارند که بتوانند با آن بخندند، درباره‌اش حرف بزنند و در موقعیت‌های روزمره زندگی خود، نشانه‌هایی از آن را پیدا کنند. اگر مسعود شصت‌چی در دو فصل گذشته به واسطه ورود‌های اشتباهی‌اش به جهان‌های مختلف، مناسبات جامعه را به نمایش گذاشت، امروز هم می‌تواند با ورود به فضای مذاکره و دیپلماسی، همان کارکرد را در شرایط تازه‌ای دنبال کند.

شاید یکی از مهم‌ترین امتیاز‌های «مرد سه‌هزار چهره» همین بازگشت یک شخصیت آشنا به فضای تلویزیون و پیوند دادن طنز با مسائل روز باشد. مجموعه‌ای که با تکیه بر خاطره جمعی مخاطبان، ظرفیت‌های تازه‌ای برای روایت موقعیت‌های اجتماعی پیدا کرده و بار دیگر نام مهران مدیری را در مرکز توجه علاقه‌مندان به کمدی تلویزیونی قرار داده است.

مسعود شصت‌چی قرار نیست سیاستمدار شود؛ او همان آدم ساده‌ای است که هر بار در جهانی بزرگ‌تر از خودش گرفتار می‌شود. این بار، اما جهان اطرافش به میز مذاکره رسیده است. بازگشت او به تلویزیون، در کنار حضور مهران مدیری و حمایت سیمافیلم از این پروژه، نشان‌دهنده اهمیت استفاده از سرمایه‌های هنری و تولید آثار متناسب با فضای اجتماعی روز است؛ مسیری که می‌تواند به تقویت جایگاه کمدی در تلویزیون و ارتباط دوباره مخاطبان با تولیدات نمایشی رسانه ملی کمک کند.

انتهای پیام/

برچسب ها: شصت چی تلویزیون
ارسال نظر
captcha