سیامک صفری با دو چهره در «آسباد»؛ از رازهای مرگ تا دغدغه آبادانی سیستان

به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا، سریال ۲۴ قسمتی «آسباد» به کارگردانی محمدرضا معینی و تهیه‌کنندگی سیدمهدی هاشمی و محمدحسین غفرانی، روایتی اجتماعی و معمایی را در بستر جغرافیای سیستان و بلوچستان دنبال می‌کند.

داستان مجموعه با مرگ ناگهانی شیردل‌خان، یکی از چهره‌های خیرخواه و تأثیرگذار روستا، وارد مسیری تازه می‌شود؛ اتفاقی که به‌تدریج رازهای پنهان و مناسبات پیچیده‌ای را آشکار می‌کند. آسباد قدیمی روستا، مسئله آب، تلاش برای آبادانی منطقه و تقابل میان نگاه سوداگرانه و ضرورت حفاظت از میراث تاریخی، از جمله موضوعاتی هستند که در تار و پود داستان قرار گرفته‌اند. حضور روح شیردل‌خان پس از مرگ نیز وجهی متفاوت به روایت بخشیده و امکان پرداخت به موقعیت‌هایی فراتر از داستان‌های متعارف اجتماعی را فراهم کرده است.

از ویژگی‌های این مجموعه، توجه به فرهنگ، جغرافیا و سبک زندگی مردم سیستان است. سازندگان تلاش کرده‌اند در کنار روایت داستانی، تصویری از ظرفیت‌های تاریخی و طبیعی این منطقه ارائه دهند و با استفاده از هنرمندان بومی، به فضای اثر رنگ‌وبویی نزدیک‌تر به زندگی واقعی مردم بدهند.

سیامک صفری در این مجموعه نقش شیردل‌خان، دهدار روستا، را بر عهده دارد؛ شخصیتی که تمام تلاش خود را برای بهبود شرایط زندگی اهالی و ساختن آینده‌ای بهتر برای زادگاهش به کار می‌گیرد. نکته جالب درباره این نقش، ادامه حضور شخصیت پس از مرگ و تجربه متفاوتی است که برای بازیگر به همراه داشته است.

صفری درباره ویژگی‌های شخصیتی شیردل‌خان به خبرنگار خبرگزاری آنا گفت: او دهدار روستاست و مهم‌ترین دغدغه‌اش این است که شرایط زندگی مردم منطقه بهتر شود و اتفاق‌های مثبتی در زادگاهش رخ دهد. شیردل‌خان فردی خیرخواه و مردم‌دار است که برای آینده روستای خود آرزوهای زیادی دارد و تلاش می‌کند زمینه تحقق آنها را فراهم کند.

وی درباره انگیزه خود برای پذیرفتن این نقش افزود: یکی از جذابیت‌های این شخصیت برای من، روحیه مثبت و خیرخواهانه او در کنار اتفاقی بود که در ابتدای داستان برایش رخ می‌دهد. اینکه شیردل‌خان پس از مرگ همچنان در جریان قصه حضور دارد و دغدغه‌هایش نسبت به مردم و زادگاهش ادامه پیدا می‌کند، ویژگی متفاوتی بود که مرا به این نقش علاقه‌مند کرد. زمانی که پیشنهاد حضور در سریال مطرح شد، بخش‌هایی از فیلمنامه را مطالعه کردم و متوجه شدم که داستان در سیستان و بلوچستان اتفاق می‌افتد. از آنجا که پیش‌تر چند مرتبه به زاهدان سفر کرده بودم و با فضای منطقه و روحیه مردم آن آشنایی داشتم، این موضوع برایم جذابیت بیشتری ایجاد کرد. خاطره‌ای که از سفرهای قبلی در ذهنم مانده بود، مهمان‌نوازی و مهربانی مردم این خطه بود و همین مسئله علاقه‌ام را برای حضور دوباره در این جغرافیا افزایش داد.

صفری با اشاره به ظرفیت‌های داستانی مجموعه اظهار کرد: علاوه بر فضای جغرافیایی، خود قصه نیز برایم جذاب بود. احساس کردم با روایتی متفاوت مواجه هستم که موقعیت‌های متنوعی برای بازیگری و پرداخت شخصیت در اختیارم قرار می‌دهد. مجموع این عوامل باعث شد حضور در پروژه را تجربه‌ای ارزشمند بدانم.

وی درباره تجربه ایفای نقش پدر شیردل‌خان نیز توضیح داد: حضور شیردل‌خان به شکل روح تا پایان داستان ادامه دارد و در بخش‌هایی از مجموعه، نقش پدر او را هم بازی می‌کنم. ارتباط میان این دو شخصیت در دنیای پس از مرگ و گفت‌وگوهایی که میان آنها شکل می‌گیرد، از بخش‌های جذاب تجربه من در این سریال بود و موقعیت متفاوتی برای بازیگری ایجاد کرد.

این بازیگر درباره دشواری اجرای دو شخصیت در یک مجموعه خاطرنشان کرد: مهم‌ترین مسئله برای من این بود که پدر و پسر از نظر شخصیت‌پردازی و شیوه حضور در صحنه کاملاً از یکدیگر متمایز باشند. صرف تفاوت در ظاهر برای تفکیک این دو نقش کافی نبود و لازم بود این فاصله در لحن، رفتار و واکنش‌های آنها نیز دیده شود. تلاش کردم برای هر کدام ویژگی‌های مستقلی در نظر بگیرم تا مخاطب بتواند هویت متفاوتشان را تشخیص دهد. پس از تماشای نتیجه نهایی نیز احساس کردم شخصیت پدر توانسته است استقلال لازم را پیدا کند.

صفری درباره استفاده از گویش محلی در این مجموعه گفت: برای نزدیک شدن به شیوه گفتار مردم منطقه از راهنمایی و همراهی دوستانی که با این گویش آشنایی داشتند استفاده کردم. تلاشم این بود که لحن شخصیت تا حد امکان با فضای زبانی و فرهنگی سیستان هماهنگ باشد. بازخوردهایی که بعد از پخش مجموعه از سوی دوستان و مردم منطقه دریافت کردم، برایم امیدوارکننده بود و نشان می‌داد که این بخش از کار توانسته رضایت نسبی مخاطبان بومی را جلب کند.

تأکید بر ظرفیت بازیگران بومی

یکی از موضوعاتی که صفری در تجربه حضور خود در «آسباد» به آن اشاره دارد، توانایی هنرمندان بومی و ضرورت فراهم شدن فرصت‌های بیشتر برای حضور آنها در تولیدات سینمایی و تلویزیونی است.

وی در این باره اظهار کرد: در این پروژه با بازیگران توانمندی از سیستان و بلوچستان همکاری داشتم که از جمله آنها می‌توان به حمیدرضا سلیمانی، علیرضا سلمان‌نژاد، رضا خدادادبیگی و ساغر کیخا اشاره کرد. به نظرم هنرمندان این منطقه ظرفیت‌های قابل توجهی دارند و باید زمینه بیشتری برای دیده شدن استعدادهایشان فراهم شود.

این بازیگر با اشاره به توانایی حمیدرضا سلیمانی افزود: او از جمله هنرمندانی است که قابلیت‌های بازیگری بسیار خوبی دارد و می‌تواند به یکی از سرمایه‌های ارزشمند عرصه تصویر تبدیل شود. امیدوارم فرصت‌های بیشتری در اختیارش قرار بگیرد تا توانایی‌هایش را در آثار مختلف نشان دهد.

صفری همچنین درباره همکاری با ساغر کیخا گفت: بازی او برایم بسیار قابل توجه بود. سابقه فعالیت تئاتری و تجربه‌ای که در این حوزه دارد، از ویژگی‌های ارزشمند اوست و معتقدم می‌تواند یکی از چهره‌های برجسته هنری منطقه باشد. سایر بازیگران بومی حاضر در مجموعه نیز توانایی‌های خوبی داشتند و حضورشان نشان داد که در این جغرافیا استعدادهای فراوانی وجود دارد که نیازمند فرصت و حمایت بیشتر هستند.

سیستان؛ جغرافیایی فراتر از پس‌زمینه داستان

نمایش ظرفیت‌های طبیعی و تاریخی سیستان از دیگر ویژگی‌هایی است که در ساختار «آسباد» مورد توجه قرار گرفته است. حضور مکان‌هایی مانند کوه خواجه و دیگر مناطق دیدنی این خطه، علاوه بر ایجاد تنوع بصری، مخاطب را با بخش‌هایی از جغرافیای کمتر دیده‌شده ایران آشنا می‌کند.

صفری درباره تجربه زندگی در این منطقه گفت: این فرصت را داشتم که چند ماه در سیستان و بلوچستان حضور داشته باشم و از نزدیک با مردم و شیوه زندگی آنها آشنا شوم. مهمان‌نوازی، معرفت و صمیمیتی که در رفتار مردم این منطقه دیدم، برایم تجربه‌ای ارزشمند بود. فکر می‌کنم چنین مواجهه‌ای با یک فرهنگ و جغرافیای تازه، چیزی فراتر از تجربه معمول حضور در یک پروژه تصویری است. از امتیازهای تولید آثار نمایشی در مناطق مختلف کشور این است که مخاطب با بخش‌هایی از ایران آشنا می‌شود که شاید پیش از آن فرصت شناختشان را نداشته باشد. در «آسباد» نیز مکان‌هایی مانند کوه خواجه و دیگر جاذبه‌های سیستان به تصویر کشیده شده‌اند و این تصاویر می‌توانند نوعی سفر تصویری برای بیننده باشند. وقتی یک مجموعه در چنین جغرافیایی ساخته می‌شود، نباید تنها به روایت اتفاقات داستانی محدود بماند. فرهنگ، روحیه مردم، مناسبات اجتماعی و سبک زندگی آنها نیز می‌توانند بخشی از هویت اثر باشند. تجربه من نشان می‌دهد که آشنایی با مردم این منطقه و زندگی در کنار آنها، نگاه تازه‌ای به این جغرافیا ایجاد می‌کند.

صفری با اشاره به ابعاد فرهنگی مجموعه تصریح کرد: در بخش‌های مختلف داستان، مخاطب با پوشش محلی، موسیقی، غذاها، فرهنگ و ویژگی‌های زندگی مردم سیستان آشنا می‌شود. به همین دلیل معتقدم «آسباد» صرفاً روایت زندگی چند شخصیت نیست، بلکه تلاش می‌کند بخشی از هویت یک منطقه و داشته‌های فرهنگی آن را نیز به نمایش بگذارد.

میراث تاریخی در برابر نگاه سوداگرانه

یکی دیگر از محورهای مهم «آسباد»، موضوع حفاظت از میراث فرهنگی و تاریخی است؛ مسئله‌ای که در کنار خط اصلی داستان، به تقابل میان نگاه مسئولانه و منفعت‌طلبانه نسبت به داشته‌های ملی می‌پردازد.

صفری درباره اهمیت این موضوع در مجموعه خاطرنشان کرد: یکی از دغدغه‌هایی که در داستان مطرح می‌شود، حفظ میراث تاریخی و توجه به ارزش داشته‌های این سرزمین است. در جریان قصه با افرادی مواجه می‌شویم که نگاه سوداگرانه دارند و می‌خواهند آثار و میراث منطقه را در جهت منافع شخصی خود تصاحب کنند. این مسئله نشان می‌دهد که حفاظت از میراث فرهنگی تنها یک موضوع تاریخی نیست، بلکه به مسئولیت ما در برابر هویت و سرمایه‌های ملی ارتباط دارد. آشنایی با جغرافیای منطقه، شیوه زندگی مردم و ظرفیت‌های تاریخی آن، در کنار داستان اصلی از ویژگی‌های قابل توجه این مجموعه است. امیدوارم مخاطبان علاوه بر دنبال کردن ماجراهای شخصیت‌ها، به اهمیت حفظ این داشته‌ها نیز توجه کنند؛ چرا که میراث فرهنگی بخشی از هویت هر سرزمین است و حفاظت از آن به معنای پاسداری از گذشته و انتقال آن به نسل‌های آینده خواهد بود.

«آسباد» با ترکیب یک داستان رازآلود، شخصیت‌هایی با موقعیت‌های متفاوت و پرداختن به موضوعاتی همچون آبادانی، هویت بومی و حفاظت از میراث تاریخی، تلاش می‌کند تصویری از بخشی از جغرافیای ایران ارائه دهد که ظرفیت‌های فرهنگی و طبیعی آن کمتر در قاب تولیدات نمایشی دیده شده است. تجربه سیامک صفری در ایفای دو شخصیت متفاوت و حضور طولانی‌مدت در سیستان نیز از جمله وجوه قابل توجه این مجموعه به شمارمی‌رود.