هگست در آستانه استیضاح؛ شکست انتخاباتی جمهوری‌خواهان فشارها بر وزیر جنگ آمریکا را افزایش داد
به گزارش خبرگزاری آنا، شبکه سی‌ان‌ان گزارش داد توماس مَسی، نماینده جمهوری‌خواه ایالت کنتاکی و از منتقدان دونالد ترامپ، قصد دارد با بازگشت نمایندگان به واشنگتن در هفته آینده، روند رأی‌گیری درباره استیضاح پیت هگست را به جریان بیندازد. به نوشته سی‌ان‌ان، شماری از منابع جمهوری‌خواه انتظار دارند این طرح حتی با حمایت بخشی از اعضای حزب خود هگست روبه‌رو شود.
هگست در واکنش به افزایش فشارها، ویدئویی در شبکه‌های اجتماعی منتشر کرد و با لحنی تهاجمی گفت: «تلاش برای کنار زدن رئیس‌جمهور ترامپ مؤثر نبود؛ این کار درباره من هم نتیجه‌ای نخواهد داشت. آنها به من حمله می‌کنند، اما این روش جواب نمی‌دهد. ما عقب‌نشینی نخواهیم کرد.»
او همچنین با تکرار ادعا‌های دولت آمریکا درباره برنامه هسته‌ای ایران گفت واشنگتن اجازه دستیابی تهران به سلاح هسته‌ای را نخواهد داد و برای تحقق این هدف از تمام ظرفیت خود استفاده می‌کند. این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که مقام‌های ایرانی بار‌ها تأکید کرده‌اند برنامه هسته‌ای کشور ماهیتی صلح‌آمیز دارد.
در سوی دیگر، ترامپ حمایت خود از وزیر جنگ را علنی کرده است. رئیس‌جمهور آمریکا در پاسخ به پرسشی درباره احتمال برکناری هگست گفت: «خیر؛ فکر می‌کنم او کارش را بسیار خوب انجام می‌دهد.» با این حال، گزارش‌هایی از پرس‌وجوی ترامپ از مشاورانش درباره آینده هگست منتشر شده است؛ موضوعی که نشان می‌دهد حمایت علنی کاخ سفید لزوماً به معنای نبود اختلاف‌نظر در حلقه نزدیک رئیس‌جمهور نیست.
بر اساس گزارش‌های منتشرشده، بخشی از جمهوری‌خواهان هگست را به دلیل نقش او در ارائه ارزیابی‌های خوش‌بینانه درباره جنگ علیه ایران و نداشتن راهبرد روشن برای پایان دادن به درگیری‌ها مسئول می‌دانند. در مقابل، برخی تحلیلگران و استراتژیست‌های جمهوری‌خواه تأکید دارند مسئولیت تصمیم ورود به جنگ در نهایت بر عهده رئیس‌جمهور، به‌عنوان فرمانده کل نیرو‌های مسلح، است و نمی‌توان تمام پیامد‌های سیاسی و نظامی آن را متوجه وزیر جنگ کرد.
دموکرات‌ها نیز از عملکرد هگست انتقاد کرده‌اند و همزمان خواستار بررسی تصمیم‌های نظامی دولت و نحوه مدیریت پنتاگون شده‌اند. یکی از محور‌های اختلاف، درخواست بودجه دفاعی ۱.۵ تریلیون دلاری دولت است؛ بودجه‌ای عظیم که هگست برای پیشبرد آن به همراهی کنگره نیاز دارد.
شکست انتخاباتی جمهوری‌خواهان در سوم نوامبر ۲۰۲۶، فشارها بر دولت ترامپ را افزایش داده است. دموکرات‌ها کنترل هر دو مجلس نمایندگان و سنا را به دست آورده‌اند و از ژانویه ۲۰۲۷ اکثریت کنگره را در اختیار خواهند داشت. دونالد ترامپ و جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور، نیز تأثیر جنگ ایران و پیامد‌های اقتصادی آن را در شکست حزب جمهوری‌خواه پذیرفته‌اند.
در چنین شرایطی، مَسی امیدوار است طرح استیضاح هگست را پیش از آغاز به کار کنگره جدید به رأی بگذارد. برخی نمایندگان جمهوری‌خواه نیز در گفت‌و‌گو با رسانه‌های آمریکایی از احتمال حمایت اعضای حزب خود از این طرح سخن گفته‌اند. با این حال، تصویب استیضاح در مجلس نمایندگان به‌تنهایی به معنای برکناری وزیر نیست؛ محکومیت و عزل نهایی در سنا به رأی موافق دوسوم سناتور‌های حاضر نیاز دارد.
پیت هگست پیش از ورود به دولت ترامپ، بیشتر به‌عنوان مجری و تحلیلگر شبکه فاکس‌نیوز شناخته می‌شد. او سابقه خدمت در گارد ملی ارتش آمریکا و حضور در مأموریت‌های نظامی خارج از کشور را نیز داشت، اما تجربه مدیریتی در سطوح عالی پنتاگون نداشت.
ترامپ پس از پیروزی در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۴، هگست را برای تصدی وزارت دفاع معرفی کرد. روند تأیید صلاحیت او در سنا با اختلاف‌نظر‌های جدی همراه شد و در نهایت در ژانویه ۲۰۲۵، با رأی تعیین‌کننده جی‌دی ونس در مقام رئیس سنا، صلاحیتش تأیید شد.
از همان ابتدا، انتصاب او با بحث‌هایی درباره تجربه مدیریتی، رویکردش به ساختار فرماندهی ارتش و برنامه‌هایش برای تغییرات در پنتاگون همراه بود.
هگست پس از تصدی وزارت دفاع، برنامه‌هایی برای بازآرایی ساختار مدیریتی و نظامی این وزارتخانه دنبال کرد. تغییر برخی فرماندهان ارشد، کنار گذاشتن شماری از مدیران و تأکید بر اصلاحات ایدئولوژیک در ارتش، از جمله اقداماتی بود که انتقاد‌هایی را در داخل ساختار سیاسی و نظامی آمریکا برانگیخت.
منتقدان او معتقد بودند چنین تغییراتی می‌تواند بر ثبات مدیریتی پنتاگون و استقلال حرفه‌ای فرماندهان نظامی تأثیر بگذارد. حامیان هگست در مقابل، این اقدامات را بخشی از برنامه ترامپ برای بازسازی ساختار دفاعی و اجرای سیاست‌های دولت جدید معرفی می‌کردند.
با آغاز جنگ علیه ایران در فوریه ۲۰۲۶، جایگاه هگست بیش از گذشته به تصمیم‌های نظامی دولت ترامپ گره خورد. او به‌عنوان وزیر جنگ مسئولیت مدیریت پنتاگون و ارائه ارزیابی‌های نظامی به رئیس‌جمهور را بر عهده داشت.
با طولانی شدن جنگ و افزایش هزینه‌های اقتصادی و نظامی آن، انتقاد‌ها از راهبرد دولت آمریکا شدت گرفت. شماری از جمهوری‌خواهان نیز این پرسش را مطرح کردند چرا دولت با برآورد‌های اولیه درباره سرعت و نتیجه جنگ وارد چنین درگیری گسترده‌ای شد.
در این میان، تداوم اختلال در تنگه هرمز و افزایش هزینه‌های انرژی به یکی از موضوعات مهم در بحث‌های سیاسی آمریکا تبدیل شد. منتقدان دولت، پیامد‌های اقتصادی جنگ را از عوامل مؤثر بر نارضایتی رأی‌دهندگان معرفی کردند.
انتهای پیام/