رقابت درون حزبی برای فاصله‌گرفتن از جنگ ترامپ علیه ایران
به گزارش خبرگزاری آنا؛ شکست سنگین جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای، بنا بر اخبار و تحلیل‌های چهرهها و کارشناسان آمریکایی، موجی از اختلاف، مقصریابی و تلاش برای فاصله‌گرفتن از سیاست‌های دونالد ترامپ را در میان مقام‌های دولت و متحدان رسانه‌ای او به راه انداخته است. در مرکز این کشمکش، جنگ علیه ایران و پیامدهای اقتصادی آن قرار دارد؛ موضوعی که اکنون نه‌فقط مدیریت دولت، بلکه آینده سیاسی مدعیان رهبری حزب جمهوری‌خواه را نیز تحت فشار گذاشته است.
وجه مشترک این تحولات، تلاش چهره‌های مختلف برای کاهش سهم خود از هزینه‌های سیاست جنگی در قبال ایران و شکست کاخ سفید است. بااین‌حال، گزارش‌های موجود بیش از آنکه نشان‌دهنده توافق همه جمهوری‌خواهان بر شکست این سیاست باشند، از شکافی فزاینده درباره مسئولیت جنگ، پیامدهای معیشتی آن و راه خروج از بحران حکایت دارند.
بر اساس گزارش تلگراف، ترامپ در پی افزایش پرسش‌ها درباره نحوه مدیریت جنگ ایران، احتمال جایگزینی پیت هگسث، وزیر دفاع، با ران دی‌سانتیس، فرماندار فلوریدا را بررسی می‌کند. این گمانه‌زنی در شرایطی مطرح شده که دولت با پیامدهای شکست انتخاباتی جمهوری‌خواهان نیز روبه‌روست.
تغییر احتمالی در رأس وزارت دفاع می‌تواند تلاشی برای بازسازی تصویر دولت و انتقال بخشی از مسئولیت عملکرد جنگی به مدیران اجرایی باشد؛ هرچند صرف طرح نام دی‌سانتیس، به معنای قطعی‌شدن برکناری هگسث یا تغییر راهبرد واشنگتن در قبال تهران نیست.
در خلاصه گزارش دیلی‌میل، جی‌دی ونس جنگ با ایران و تورم ناشی از آن را عامل اصلی رویگردانی رأی‌دهندگان و واگذاری کنترل دو مجلس کنگره به دموکرات‌ها معرفی کرده است. این موضع، اختلاف میان رئیس‌جمهور و معاونش را آشکارتر می‌کند؛ ترامپ همچنان از تصمیمات جنگی خود دفاع می‌کند، اما ونس می‌کوشد مطالبات مربوط به پایان جنگ و تمرکز بر معیشت را برجسته سازد.
دیلی‌میل این فاصله‌گذاری را در چارچوب رقابت ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸ تفسیر کرده است. از این منظر، ونس تلاش دارد بدون قطع رابطه با پایگاه ترامپ، آینده سیاسی خود را از پیامدهای سیاست‌های کنونی کاخ سفید جدا کند.
طبق گزارش ایندیپندنت، مارکو روبیو نیز در حال بررسی کناره‌گیری از وزارت خارجه برای آغاز کارزار ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸ است. منبع نزدیک به او، ادامه حضور در کابینه را عاملی برای پیوند خوردن سرنوشت سیاسی روبیو با سیاست‌های جنجالی ترامپ دانسته است. این خبر، تا زمان تأیید رسمی، در حد گزارش رسانه‌ای درباره برنامه احتمالی او باقی می‌ماند.
هم‌زمان، تحلیل سوفیا تسفایه در سالون از تشدید درگیری در اردوگاه رسانه‌ای ماگا حکایت دارد. الکس جونز، ترامپ را هدف اتهام قرار داده و دیگر چهرهها نیز مهاجران، قوانین رأی‌گیری یا رهبران جمهوری‌خواه را مقصر معرفی کرده‌اند. درگیری نانسی میس و مارک لوین، بُعد معیشتی این شکاف را روشن‌تر می‌کند: میس، لوین را به‌دلیل حمایت از جنگ و بی‌توجهی به مشکلات اقتصادی مردم سرزنش کرده است.
برآیند این گزارش‌ها نشان می‌دهد سیاست جنگی علیه ایران به یکی از کانون‌های هزینه‌ساز در سیاست داخلی آمریکا تبدیل شده است. فاصله‌گذاری مقامات کاخ‌سفید و بالا گرفتن اختلاف میان جمهوری‌خواهان و جدال متحدان رسانه‌ای ترامپ را می‌توان نشانه نگرانی از تداوم هزینه‌های سیاسی و اقتصادی این مسیر دانست، نه لزوماً پذیرش صریح شکست از سوی همه آنان.
در سطح راهبردی نیز تداوم بسته‌ماندن تنگه هرمز و آثار آن بر تجارت و انرژی ، شاهدی مهم بر دامنه جهانی اثرگذاری ایران شده است و در آمریکا این‌را محصول شکست‌های پی‌درپی آمریکا در حملات یکسال اخیر به ایران می‌دانند.
توان تهران برای تأثیرگذاری بر یک گذرگاه حیاتی جهانی، پیامدهای رویارویی را از غرب آسیا به اقتصاد جهانی و سیاست داخلی قدرت‌های بزرگ منتقل کرده است و موجب گلایه‌های شدید متحدان ترامپ در غرب و بالاگرفتن اختلافات در اردوگاه جنگی آمریکا شود.
آنچه از اخبار و اطلاعات موجود برمی‌آید، آغاز رقابتی جدی برای فاصله‌گرفتن از هزینه‌های جنگ است؛ رقابتی که در آن، متحدان دیروز ترامپ می‌کوشند مسئولیت بحران امروز را نپذیرند و آینده سیاسی خود را از ادامه این مسیر جدا کنند.
انتهای پیام/