مراقبت از کودکان و دانش‌آموزان در برابر شپش/ خارش شدید سر مهم‌ترین علامت ابتلا
به گزارش خبرگزاری آنا،، دکتر محمد مرادی با بیان اینکه شپش سر به گروه یا طبقه اجتماعی خاصی محدود نیست، افزود: این آلودگی ممکن است افراد مختلف جامعه را درگیر کند و نباید ابتلا به آن را نشانه ضعف رعایت بهداشت فردی یا مختص خانواده‌های دارای شرایط اجتماعی خاص دانست.
خارش شدید سر مهم‌ترین علامت ابتلا به شپش
مرادی با اشاره به علائم ابتلا به شپش سر اظهار کرد: مهم‌ترین عارضه این آلودگی، خارش شدید پوست سر است که می‌تواند موجب خستگی، بی‌قراری و اختلال در خواب دانش‌آموزان شود و در نتیجه، بر تمرکز و عملکرد تحصیلی آنان تاثیر بگذارد.
وی ادامه داد: شپش سر حشره‌ای کوچک، بدون بال و خون‌خوار است که در میان موها و روی پوست سر زندگی می‌کند. تخم شپش که «رشک» نام دارد، به ساقه مو می‌چسبد و به‌سختی جدا می‌شود. رشک‌ها و شپش‌ها بیشتر در نواحی پشت گوش و پس سر دیده می‌شوند و باید هنگام بررسی موها به این نواحی توجه ویژه داشت.
رئیس گروه سلامت نوجوانان، جوانان و مدارس وزارت بهداشت با بیان اینکه پوسته‌های ناشی از شوره سر گاهی با رشک اشتباه گرفته می‌شوند، افزود: رشک به ساقه مو چسبندگی زیادی دارد و به‌راحتی جدا نمی‌شود؛ بنابراین تشخیص صحیح آلودگی و انتخاب روش درمانی مناسب اهمیت دارد.
تماس مستقیم و استفاده مشترک از وسایل شخصی؛ راه‌های انتقال شپش
به گزارش وبدا، دکتر مرادی با تاکید بر اینکه انتقال شپش سر عمدتاً از طریق تماس مستقیم سر با سر فرد آلوده صورت می‌گیرد، گفت: استفاده مشترک از وسایلی مانند شانه، برس، کلاه، روسری، حوله، بالش و لباس خواب نیز می‌تواند در انتقال آلودگی نقش داشته باشد. به همین دلیل، در محیط‌هایی مانند مدارس که کودکان تماس نزدیک بیشتری با یکدیگر دارند، آموزش نکات پیشگیرانه و توجه به علائم ابتلا اهمیت دارد.
وی توصیه کرد: دانش‌آموزان از استفاده مشترک از وسایل شخصی یکدیگر خودداری کنند و خانواده‌ها در صورت مشاهده خارش مداوم سر یا موارد مشکوک، مو‌های فرزندان خود را به‌ویژه در نواحی پشت گوش و پس سر بررسی کنند.
درمان شپش سر با فرآورده‌های مناسب و تکرار به‌موقع آن
رئیس گروه سلامت نوجوانان، جوانان و مدارس وزارت بهداشت با اشاره به روش‌های درمان شپش سر بیان کرد: استفاده از فرآورده‌های ضد شپش، مطابق دستور مصرف و با توجه به شرایط فرد، از روش‌های درمانی این آلودگی است. از جمله فرآورده‌های مورد استفاده می‌توان به شامپوی پرمترین یک درصد و لوسیون دایمتیکون چهار درصد اشاره کرد.
مرادی افزود: در صورت استفاده از شامپوی پرمترین یک درصد، مطابق دستورالعمل ارائه‌شده، ابتدا موها با شامپوی معمولی شسته می‌شود و پس از گرفتن آب اضافی، در حالی که موها مرطوب هستند، فرآورده به تمام موها و پوست سر مالیده می‌شود. پس از ۱۰ دقیقه، موها باید با آب فراوان شسته شوند. تکرار درمان پس از یک هفته نیز توصیه شده است.
وی ادامه داد: در روش استفاده از لوسیون دایمتیکون چهار درصد، فرآورده باید روی مو‌های خشک، از ریشه تا نوک مو، استفاده شود؛ به‌گونه‌ای که تمام پوست سر و موها به آن آغشته شوند. پس از هشت ساعت، موها با شامپوی معمولی شسته می‌شوند و برای اطمینان از درمان، استفاده مجدد از لوسیون یک هفته بعد توصیه می‌شود.
رئیس گروه سلامت نوجوانان، جوانان و مدارس وزارت بهداشت تاکید کرد: انتخاب فرآورده و نحوه استفاده از آن باید بر اساس دستورالعمل محصول و شرایط فرد انجام شود و در مورد کودکان خردسال، زنان باردار یا افراد دارای شرایط خاص، لازم است توصیه‌های تخصصی مربوط به همان فرآورده رعایت شود.
ضرورت بررسی هم‌زمان اعضای خانواده و جداسازی رشک‌ها
وی با اشاره به اهمیت اقدامات تکمیلی پس از درمان گفت: هنگام شست‌وشوی موها، استفاده از شانه دندانه‌ریز می‌تواند به خارج کردن شپش‌های مرده و رشک‌های چسبیده به مو کمک کند. همچنین، در صورت ابتلای سایر اعضای خانواده، بررسی و درمان هم‌زمان افراد مبتلا اهمیت دارد تا احتمال انتقال مجدد آلودگی کاهش یابد.
مرادی افزود: شانه‌کردن دقیق موها و جداسازی رشک‌ها به‌صورت دستی می‌تواند به پاک‌سازی موها کمک کند. برای این منظور، استفاده از شانه مخصوص شپش و مرطوب کردن موها می‌تواند روند جداسازی را آسان‌تر کند.
کوتاه کردن مو برای درمان شپش ضروری نیست
مرادی در پایان با تاکید بر ضرورت رعایت نکات بهداشتی برای پیشگیری از ابتلا به شپش سر خاطرنشان کرد: استحمام منظم، بررسی و شانه‌کردن موها، شست‌وشوی برس و شانه و تمیز نگه‌داشتن لباس‌ها، روسری، کلاه و سایر وسایل شخصی از جمله اقدامات موثر در کنترل آلودگی است.
رئیس گروه سلامت نوجوانان، جوانان و مدارس وزارت بهداشت تصریح کرد: طول مو به‌تنهایی عامل ابتلا به شپش سر نیست و در صورت دسترسی به درمان مناسب و رعایت اصول بهداشتی، کوتاه کردن مو ضرورتی ندارد. بنابراین، خانواده‌ها و مدارس باید به‌جای ایجاد نگرانی یا برخورد‌های تبعیض‌آمیز با دانش‌آموزان مبتلا، بر شناسایی به‌موقع، درمان صحیح و پیشگیری از انتقال آلودگی تمرکز کنند.
انتهای پیام/