چین: برای میانجیگری در منطقه تلاش میکنیم/ تنگه هرمز در کانون رایزنیها
به گزارش خبرگزاری آنا، به نقل از خبرگزاری ریانووستی، مائو نینگ، سخنگوی وزارت امور خارجه چین، با تأکید بر ضرورت جلوگیری از گسترش درگیریها در غرب آسیا اعلام کرد پکن آماده است رایزنیها و همکاریهای خود را با ایران، عربستان سعودی و دیگر کشورهای منطقه تقویت کند.
وی با حمایت از حلوفصل سیاسی بحران یمن تأکید کرد چین برای دستیابی به راهکاری جامع درباره بازگشایی تنگه هرمز و حفظ امنیت مسیرهای کشتیرانی تلاش خواهد کرد.
سخنگوی وزارت امور خارجه چین همچنین ابراز امیدواری کرد کشورهای حاشیه خلیج فارس با پایبندی به اصول احترام متقابل و حسن همجواری، زمینه شکلگیری ساختار امنیتی تازهای را فراهم کنند؛ ساختاری که به جای تشدید رقابتهای نظامی، بر امنیت مشترک و همکاری منطقهای استوار باشد.
این اظهارات در شرایطی مطرح میشود که تداوم تنش میان ایران و آمریکا و نگرانی درباره اختلال در انتقال انرژی، امنیت خلیج فارس را به یکی از موضوعات اصلی دیپلماسی قدرتهای جهانی تبدیل کرده است.
چین بهعنوان یکی از بزرگترین مصرفکنندگان انرژی جهان، منافع اقتصادی قابلتوجهی در حفظ ثبات مسیرهای دریایی منطقه دارد. از همین رو، هرگونه اختلال طولانیمدت در تردد نفتکشها از تنگه هرمز میتواند علاوه بر کشورهای صادرکننده نفت، اقتصاد چین و بازارهای جهانی را نیز تحت تأثیر قرار دهد.
تحرک تازه پکن به مواضع دیپلماتیک محدود نمانده است. وانگ یی، وزیر امور خارجه چین، روز دوم نوامبر در پکن بهصورت جداگانه با مقامهای ارشد امنیتی ایران و عربستان دیدار کرد و خواستار حل اختلافات از مسیر مذاکره شد.
وی در دیدار با مقام ایرانی بر حمایت چین از حاکمیت و امنیت ایران تأکید کرد و در گفتوگو با طرف سعودی نیز نسبت به خطر گسترش درگیریها و پیامدهای آن برای امنیت انرژی هشدار داد.
پکن همچنین اعلام کرده است نماینده ویژه خود در امور خاورمیانه را برای رایزنی با مقامهای ایران، عمان و عربستان به منطقه اعزام خواهد کرد.
نکته قابلتوجه این تحرکات، تلاش چین برای گفتوگو با بازیگران مختلف منطقه است؛ رویکردی که میتواند زمینه کاهش سوءتفاهمها و بررسی راهکارهای مشترک امنیتی را فراهم کند، هرچند هنوز توافق مشخصی درباره پایان تنشها یا بازگشایی کامل تنگه هرمز اعلام نشده است.
ورود فعالتر چین به این معادلات نشان میدهد بحران خلیج فارس دیگر تنها یک مسئله امنیتی منطقهای نیست، بلکه به موضوعی تعیینکننده برای تجارت جهانی و رقابت دیپلماتیک قدرتهای بزرگ تبدیل شده است؛ بحرانی که پکن میکوشد در حلوفصل آن سهم بیشتری داشته باشد.
انتهای پیام/