جرکنی‌: تهران یا امیدیه؟ بچه ایرانم؛ از حمایت مردم شهرم ممنونم/ به چیدمان خدا اعتماد دارم و می‌دانستم در خاک آمریکا طلا می‌گیرم

به گزارش خبرگزاری آنا، تیم ملی کشتی فرنگی امید ایران که قهرمان زیر ۲۳ سال جهان در لاس‌وگاس آمریکا شد، ۵ مدال گرفت، ۳ طلا و دو برنز. یکی از سه طلایش به نام عرفان جرکنی ضرب شد. کشتی‌گیر خوبی که خودش را به مرحله نهایی انتخابی تیم ملی بزرگسالان هم رسانده و با محمدمهدی کشتکار در رقابت بود.

او در لاس‌وگاس، حریفانش از گرجستان و آلبانی را برد و درحالیکه برخی شانس بیشتری برای ویتالی اریومنکو قائل بودند، اما جرکنی این حریف مدعی از مولداوی را هم برد و بعد از آن هم مقابل حریفش از ترکیه پیروز شد. در فینال هم کارش آسان نبود، اما ۲-یک ناکامورای ژاپنی را هم برد و قهرمان امید‌های جهان شد. پیش از این، جرکنی نماینده ۶۳ کیلوگرم تیم ملی بزرگسالان در قهرمانی آسیای بیشکک هم بود که آنجا هانگ وونگ چویی از کره‌جنوبی و اسلام جان بهرام‌اف از ازبکستان را برد و در فینال به آفتاندیل تالایبک اولو از قرقیزستان باخت و نقره گرفت.

عرفان که برای تهران کشتی می‌گیرد، در شروع صحبتش با خبرنگار آنا، درباره اصالتش گفت: اول از همه که بچه‎‌ی ایرانم، هر کسی یک چیزی در این خصوص می‌گوید. من در امیدیه خوزستان متولد و بزرگ شدم، ۱۰ سالی است که به تهران آمدیم و برای این استان کشتی می‌گیرم،، اما همیشه صمیمانه از مردم شهرم، امیدیه ممنونم که حمایتم می‌کنند و دوستان زیادی آنجا دارم. هر کسی از من می‌پرسد اهل کجایی، می‌گویم ایرانی‌ام.

وی درباره اینکه آیا پیش از اعزام به لاس‌وگاس در خودش می‌دید که قهرمان امید‌های جهان شود، عنوان کرد: خودم می‌دانستم طلا می‌گیرم، چون اکثر حریفانم را می‌شناختم و همه را آنالیز کرده بودیم.

این کشتی‌گیر جوان با اشاره به دغدغه‌های تیم پیش از اعزام به جهانی آمریکا، ادامه داد: حقیقتا از قبل مشخص نبود که آمریکا ویزا می‌دهد یا نه. زمانی که به سفارت آمریکا در آنکارا رفتیم آنجا گفتند ۱۰ روز بعد به شما ایمیل می‌زنیم، اما ۳۰ روز بعد ایمیل‌شان آمد، یعنی دقیقا پای پرواز. بچه‌ها از حضور در مسابقات جهانی ناامید شده بودند و خیلی سفت و سخت کنترل وزن نمی‌کردند، چون امید نداشتند برویم. ولی من از همان اول مبنا را روی اعزام تیم گذاشتم و همه فکر و ذکرم مسابقه بود.

عرفان جرکنی که باتوجه به عملکردش، سال فنی خوبی را پشت سر گذاشت، دراین خصوص خاطرنشان کرد: از خودم راضی نبودم، چون هدفم دوبنده تیم ملی بزرگسالان بود، اما تنها چیزی که بابتش خوشحالم اینکه این طلا را در آمریکا گرفتم. خب من در آسیایی و تورنمنت کرواسی هم به فینال رسیدم و این سومین فینالم در این سال فنی بود و دوست داشتم که حتما اینجا طلا بگیرم و باز هم می‌گویم خیلی چسبید که در خاک آمریکا این مدال را گرفتم. هرچقدر از انتخابی تیم ملی ناراحت شدم و طبعا اگر به تیم ملی بزرگسالان هم راه پیدا می‎‌کردم سالم تکمیل می‌شد، اما به هرشکل قسمت این بود.
وی درباره اینکه آیا چرخه ۲۰۲۷ را در همین وزن ۶۳ کیلوگرم آغاز خواهد کرد و یا اینکه به وزن ۶۷ کیلوگرم، وزن سعید اسماعیلی خواهد رفت؟، گفت: به فکر حضور پرقدرت در چرخه ۲۰۲۷ هستم، من تلاشم را می‌کنم و درعین حال به چیدمان خدا اعتماد دارم.

جرکنیِ ۲۲ ساله درخصوص اینکه آیا بعد از طلای امید‌های جهان پاداش خاصی به او تعلق گرفته است، اظهار داشت: من ترم آخر تربیت‌بدنی دانشگاه علوم تحقیقات هستم، در کل دانشگاه برایم چند بنر زده‌اند، چند کارت هدیه هم طی مراسمی به من دادند.

این کشتی‌گیر در خاتمه گفت: هنوز به هدفم نرسیدم، هدف نهایی‌ام طلای بزرگسالان است و برای رسیدن به آن تلاش خواهم کرد.