خدایی: استعداد ناب و هوش بالای اهورا کامبک‌هایش را رقم زد/ خیلی‌ها سنگ‌اندازی کردند اما دبیر و رنگرز تمام قد ایستادند
سیدعلی خدایی در گفت‌و‌گو با خبرنگار ورزشی خبرگزاری آنا درخصوص قهرمانی اهورا خاطری در مسابقات قهرمانی امید‌های جهان عنوان کرد: از همان روزی که به باشگاه‌مان آمد و مثل بقیه بچه‌ها بین ۲۵ تا ۲۸ کیلو بود، می‌دانستم کشتی‌گیر باآتیه‌ای است. دو سال قبل از کرونا بود، پدرش برایش خیلی زحمت کشیده بود و همه کار کرد تا این بچه کشتی‌اش را بتواند ادامه دهد. در همان مقطع که به باشگاه تختی ساری آمد، محمدحسین محمدیان هنوز کشتی می‌گرفت و بزرگ باشگاه بود. بچه‌های کوچکتر هم بودند، مثل لطیف مومنی که قهرمان نوجوانان آسیا شده بود، بابک رضایی هم بود. یک خاطره بد هم از فدراسیون قبلی دارم که هیچ‌وقت فراموشش نمی‌کنم.
مربی کشتی‌گیران مدعی‌ای، چون محمدحسین محمدیان، یاسین و علی رضایی، عباس ابراهیم‌زاده، اهورا خاطری و... ادامه داد: انتخابی مسابقات جام‌جهانی لس‌آنجلس بود. رسول خادم رئیس وقت فدراسیون کشتی، اعلام کرد هر کسی دو کشتی‌گیرش عضو تیم ملی شود، به عنوان مربی عازم جام‌جهانی خواهد شد. آن سال محمدحسین محمدیان و بابک رضایی انتخاب شدند. رفتم پیش رئیس فدراسیون و گفتم الوعده وفا؛ این همان چیزی است که خودتان گفتید. گفت «نه آقا، بفرمایید» دقیقا با همین لحن؛ «اشتباه به عرض‌تان رسانده‌اند، هر کسی سه کشتی‌گیرش در معیت تیم ملی باشد، همراه تیم خواهد آمد» گفتم الان این حرف را می‌زنید، آن موقع این را نگفتید. حرف‌مان شد، خاطره خوبی از آن زمان ندارم.
این مربی که بیش از سه دهه در کشتی مازندران سازندگی کرده است، تاکید کرد: امروز که کشتی‌گیرانی، چون اهورا، یاسین و علی رضایی، عباس ابراهیم‌زاده و... را داریم، ۱۰-۱۵ نفر دیگر هم پیش من هستند که چند سال بعد به همین نفرات تبدیل شده و در سطح کشور مدعی می‌شوند. باشگاه تختی ساری، یک باشگاه سازنده است که سازندگی‌اش هیچ‌وقت قطع نمی‌شود. قبل از من هم همین کار اینجا انجام می‌شد.
علی خدایی با اشاره به علت کنار گذاشتن کشتی‌اش در سنین کم و شروع مربیگری تصریح کرد: سال ۱۳۶۱ که من به همراه رضا سیم‌خواه به عنوان نماینده مازندران در مسابقات کشوری انتخاب شدیم، من هم فرنگی می‌گرفتم و قهرمان نوجوانان کشور شدم. سال بعدش قهرمان نوجوانان آزاد شدم، اما بعد از آن، طی سال‌های ۶۴ و ۶۵ با سن کم، به جبهه رفتم. بعدش هم مسائلی پیش آمد که دیگر کشتی را کنار گذاشتم. اتفاقا یک بار از یک برنامه تلویزیونی به باشگاه ما آمدند، آن زمانی که اهورا خاطری قهرمان نوجوانان جهان شده بود. با محمدحسین محمدیان و عباس ابراهیم‌زاده هم مصاحبه کردند، همانجا گفتم که باشگاه ما هم از نظر سازندگی در کشتی و هم تعداد شهید کشتی‌گیر قدمت زیادی دارد. باشگاه تختی ساری ۱۸ شهید داشته که همه‌شان هم دوستان خودم بودند. همه در قد و قواره خودم، آنها شهید شدند و من هم دیگر کشتی نگرفتم. سال ۷۰ هم مربیگری را آغاز کردم.
مربی اهورا خاطری با تاکید بر اینکه در سال‌ها برخی سنگ‌اندازی زیادی در مسیر داشتند، خاطرنشان کرد: آدم‌های مختلفی آمدند که این سالن را از من بگیرند. همیشه این را گفتم که حسن رنگرز آن زمان که مدیرکل ورزش مازندران بود، چه لطف بزرگی کرد، درحالیکه همه جا هم می‌گوید زمانی که ۳۲ کیلوگرم اول شد، من مربی‌اش بودم. عده‌ای تلاش کردند که سالن تختی را از ما بگیرند، آدم‌هایی که چشم موفقیت ما را نداشتند و شروع کردند به زدن من، حسن رنگرز به تنهایی مقابل آنها ایستاد، بعد هم که سرمربی تیم ملی فرنگی شد، باز هم حمایتش قطع نشد. بعد پای علیرضا دبیر وسط آمد. آن عده همه زورشان را زدند، اما فدراسیون پای من ایستاد. علیرضا دبیر حامی ما بود که بتوانیم به کار سازندگی ادامه دهیم. اولین شاگرد مطرح من در سطح تیم ملی محمدحسین محمدیان بود و حالا آخرینش اهورا، اما کلی استعداد دیگر در راه کشتی کشور هستند. من همیشه می‌گویم که قدردان حمایت علیرضا دبیر و حسن رنگرز هستم، آنها باعث شدند سالن من بماند و منِ مربی سازنده را نادیده نگرفتند. امروز اگر اتفاقات خوبی می‌افتد به خاطر ایستادن آنهاست. من ۸ سال هم مربی تیم ملی بودم، به من بعدا باز هم پیشنهاد کار در تیم‌های ملی را دادند، اما قبول نکردم، چون سازندگی وظیفه من است و به تیم ملی بروم، از این بچه‌ها می‌مانم.
سیدعلی خدایی افزود: من نه دنبال سفرم و نه مربی تیم ملی شدن، نه پول لیگ. همین امسال ببینید چه آدم‌هایی وارد لیگ شدند، اما من تمام دلخوشی‌ام همین بچه‌ها بودند. اینکه مادر و پدر این بچه‌ها را خوشحال کنم، آنها به حق‌شان برسند. تنها چیزی که به من انرژی ادامه دادن می‌دهد همین است. وقتی مادر اهورا خاطری که خودش شیرزنی است، با صدای گرفته تماس گرفت که بابت اهورا تشکر کند، این تنها چیزی است در دنیا که خوشحالم می‌کند، که پدر اهورا ببیند زحمتش برای این بچه نتیجه داده، خوشحالی آنها و مردم شهرم و موفقیت کشتی کشور برای من اهمیت دارد.
وی درباره اینکه کشتی‌گیرش در جهانی امید‌ها با چندین کامبک به مبارزه برگشت و درنهایت هم طلای زیر ۲۳ سال جهان را گرفت، گفت: اهورا خیلی کشتی‌گیر مستعدی است. زمانی که نوجوانان کشتی می‌گرفت هم همین را گفتم. پشتکار و تلاش زیادی دارد. اصلا مقابل سختی‌ها کم نیاورد. استعداد ناب و هوش بالای این بچه باعث شد امروز چنین افتخاری را به دست آورد. پژمان درستکار هم گفت که در آینده خیلی بیشتر از این از اهورا خاطری خواهید شنید. اگر در مسیر درست باشد حتما زنگ خطری برای رحمان عموزاد خواهد بود. خیلی‌ها مثل اهورا پیش من هستند، پشتوانه‌های خوبی برای کشتی کشور داریم.
خدایی در مورد وزن آینده عباس ابراهیم‌زاده دیگر شاگردش هم عنوان کرد: عباس به ۷۰ کیلو رفته بود و فقط برای بازی‌های آسیایی به ۶۵ کیلو برگشت. او هم از بچه‌های بااستعداد و علاقمند است.
انتهای پیام/