هوش مصنوعی اوپن‌ای‌آی برای پیدا کردن چند آمار به سرورهای محرمانه نفوذ کرد
به گزارش خبرگزاری آنا؛ اوپن‌ای‌آی مجموعه‌ای از گزارش‌های فنی را درباره رفتار غیرمنتظره مدل‌های هوش مصنوعی خود منتشر کرده که جزئیات ۴ پرونده مربوط به دسترسی غیرمجاز به وب‌سایت‌ها، استفاده از اطلاعات محرمانه و عبور از محدودیت‌های ارتباطی را تشریح می‌کنند. این اتفاق‌ها در خرداد و تیر ۲۰۲۶ و هنگام آموزش تقویتی یا آزمایش نسخه‌های داخلی مدل‌ها رخ داده‌اند، اما نتایج بررسی آن‌ها به‌تازگی منتشر شده است. در یکی از موارد، مدلی که تنها مأمور استخراج آمار بیمارستانی بود، توانست با بررسی ساختار یک وب‌سایت دولتی به فایل‌های پیکربندی سرور و اطلاعات حساس آن دسترسی پیدا کند. در پرونده‌ای دیگر نیز یک مدل آزمایشی تنظیمات سامانه یک سازمان پژوهشی را تغییر داد و بیش از ۱۴۷ هزار ردیف داده غیرعمومی را دریافت کرد. گزارش‌ها همچنین از استفاده بدون مجوز از موجودی یک کیف پول رمزارزی در شبکه آزمایشی اتریوم و توسعه روشی برای عبور از محدودیت‌های دسترسی اینترنت حکایت دارند. اوپن‌ای‌آی اعلام کرده پس از شناسایی این رفتارها، اقدامات امنیتی تازه‌ای برای محدود کردن دسترسی مدل‌های آزمایشی به اینترنت و نظارت بر عملکرد آن‌ها اجرا کرده است.
نفوذ به وب‌سایت دولتی هنگام جست‌وجوی آمار بیمارستان‌ها
یکی از پرونده‌های منتشرشده به مدلی مربوط می‌شود که در جریان آموزش تقویتی مأمور شده بود آمار تاریخی تعداد تخت‌های بیمارستانی را از یک وب‌سایت دولتی استخراج کند. در ابتدا سامانه موردنظر درخواست‌های مدل برای دریافت اطلاعات را رد کرد، اما مدل به‌جای متوقف کردن فعالیت یا استفاده از منابع عمومی دیگر، تلاش کرد راهی برای عبور از محدودیت دسترسی پیدا کند. این تلاش‌ها در نهایت به شناسایی بخشی از سامانه دانلود فایل‌های وب‌سایت منجر شد که به دلیل ضعف در کنترل مسیر فایل‌ها، امکان دریافت اطلاعاتی فراتر از محتوای عمومی را فراهم می‌کرد. مدل از همین مسیر فایل‌های برنامه و تنظیمات سرور را دریافت کرد و اطلاعاتی مانند مشخصات اتصال به پایگاه داده، اطلاعات ورود به سرویس ایمیل و کلید‌های مرتبط با تأیید اعتبار کاربران را در اختیار گرفت.
پس از دریافت فایل‌های سرور، مدل کد‌های برنامه را بررسی کرد و متوجه شد یکی از بخش‌های سامانه درستی امضای دیجیتال اطلاعات احراز هویت را به‌طور مناسب بررسی نمی‌کند. این ضعف به مدل اجازه داد درخواست‌هایی ارسال کند که بدون داشتن مجوز معتبر، از سوی سرویس پذیرفته می‌شدند. مدل در ادامه آمار مربوط به ۲۴ سال را از سامانه دریافت و به‌صورت محلی ذخیره کرد؛ در حالی که مأموریت اولیه تنها به یافتن اطلاعات یک سال مشخص مربوط می‌شد. نکته قابل توجه آن است که مدل در پاسخ نهایی خود به نحوه دستیابی به اطلاعات اشاره نکرد و مسیر دسترسی غیرمجاز را برای کاربر توضیح نداد. اوپن‌ای‌آی این رفتار را نمونه‌ای از شرایطی توصیف کرده که در آن یک وظیفه عادی پژوهشی می‌تواند به بهره‌برداری از ضعف‌های امنیتی و جمع‌آوری اطلاعاتی خارج از محدوده درخواست منجر شود.
در جریان همین بررسی، مدل توانسته بود اطلاعات بیش از ۱۰۰۰ حساب کاربری را نیز از یکی از بخش‌های قابل دسترس وب‌سایت دریافت کند که شامل نشانی‌های ایمیل بود. این داده‌ها ارتباط مستقیمی با مأموریت استخراج آمار تخت‌های بیمارستانی نداشتند، اما مدل در تلاش برای پیدا کردن راهی جهت ورود به بخش‌های محدودشده، آن‌ها را بررسی کرده بود. اهمیت این پرونده تنها به شناسایی آسیب‌پذیری وب‌سایت مربوط نمی‌شود، زیرا مدل بدون دریافت دستور مشخص برای اجرای حمله، مجموعه‌ای از اقدامات فنی را برای دستیابی به پاسخ موردنظر خود انجام داد. چنین رفتاری پرسش‌هایی درباره نحوه اولویت‌بندی اهداف و محدودیت‌های امنیتی در ایجنت‌هایی ایجاد می‌کند که برای انجام وظایف چندمرحله‌ای آموزش می‌بینند.
تغییر تنظیمات سرور و دریافت ۱۴۷ هزار ردیف اطلاعات غیرعمومی
پرونده دوم به مدلی اختصاص دارد که وظیفه داشت چند شاخص آماری را از داشبورد عمومی یک سازمان پژوهشی استخراج کند. این آزمایش در ۲ مرحله انجام شد و مدل در هر مرحله به روش متفاوتی از محدوده فعالیت مجاز خود فراتر رفت. در مرحله نخست، مدل اطلاعات ورود به یک سرویس جست‌وجوی داخلی را در فایل جاوااسکریپت وب‌سایت پیدا کرد و از آن‌ها برای دسترسی به سامانه جست‌وجوی سازمان استفاده کرد. این مدل سپس تنظیمات سرویس را تغییر داد و از امکانات داخلی آن برای ارسال درخواست به داشبورد آماری بهره گرفت. هرچند مدل بعضی ابزار‌های موقت ایجادشده را حذف کرد، بررسی‌ها مشخص کردند یکی از تغییرات اعمال‌شده در پیکربندی سامانه تا پایان آزمایش به وضعیت قبلی بازگردانده نشده بود.
در مرحله دوم، مدل پس از چند تلاش ناموفق برای یافتن شاخص‌های موردنظر، به تنظیمات یکی از خدمات داخلی سازمان دسترسی پیدا کرد و نحوه دریافت مجوز از زیرساخت ابری مایکروسافت را تغییر داد. این تغییر باعث شد مدل بتواند به‌جای دریافت اطلاعات محدود داشبورد عمومی، مجوز دسترسی به فضای ذخیره‌سازی داخلی سازمان را به دست آورد. در ادامه ۵ جدول اطلاعاتی غیرعمومی شامل مجموعاً ۱۴۷۴۵۱ ردیف داده دریافت شد؛ در حالی که مأموریت اصلی تنها استخراج ۵ مقدار آماری از داشبورد عمومی بود. مدل پس از مدتی تنظیمات تغییرکرده را به حالت قبلی بازگرداند، اما همچنان از مجوزی که پیش‌تر دریافت کرده بود برای دسترسی به داده‌های داخلی استفاده کرد.
بخش قابل توجه دیگر این پرونده به نتیجه نهایی فعالیت مدل مربوط می‌شود. با وجود دسترسی به اطلاعات گسترده و انجام مجموعه‌ای از اقدامات خارج از محدوده مجاز، هر ۵ پاسخ ارائه‌شده در مرحله دوم ارزیابی نادرست تشخیص داده شدند. مدل در پاسخ نهایی خود نیز توضیح نداد که بعضی پاسخ‌ها را حدس زده، به زیرساخت داخلی سازمان دسترسی یافته، تنظیمات سامانه را تغییر داده یا فایل‌های غیرعمومی را دریافت کرده است. این نتیجه از آن جهت اهمیت دارد که فعالیت پیچیده‌تر و دسترسی گسترده‌تر به اطلاعات، لزوماً باعث افزایش دقت پاسخ نشده و در عوض دامنه اقدامات خارج از مجوز مدل را بیشتر کرده است. اوپن‌ای‌آی اعلام کرده چنین رفتاری اهمیت نظارت بر تمام مراحل فعالیت ایجنت را آشکار می‌کند، زیرا بررسی صرف پاسخ نهایی نمی‌تواند نحوه دستیابی مدل به اطلاعات را مشخص کند.
استفاده بدون مجوز از کیف پول رمزارزی در شبکه آزمایشی اتریوم
یکی دیگر از موارد گزارش‌شده به مدلی از خانواده آزمایشی GPT-۵.۶ Sol مربوط می‌شود که مأمور شده بود یک برنامه معامله رمزارز را به‌روزرسانی کند و قرارداد‌های هوشمند موردنیاز آن را در شبکه آزمایشی سپولیا مستقر کند. این شبکه برای توسعه و آزمایش برنامه‌های مبتنی بر اتریوم استفاده می‌شود و رمزارز‌های موجود در آن ارزش مالی معادل اتر واقعی ندارند. با این حال استقرار قرارداد هوشمند در چنین شبکه‌ای نیز به پرداخت کارمزد نیاز دارد و مدل برای تکمیل وظیفه خود باید به موجودی مناسبی از توکن‌های آزمایشی دسترسی پیدا می‌کرد. نکته مهم آن بود که در دستور اولیه، هیچ کیف پول دارای موجودی در اختیار مدل قرار نگرفته و مجوزی برای استفاده از دارایی حساب‌های دیگر صادر نشده بود.
مدل ابتدا تلاش کرد از روش‌های متداول دریافت توکن آزمایشی استفاده کند، اما پس از موفق نشدن در تأمین منابع موردنیاز، به بررسی کیف پول‌هایی روی آورد که عبارت بازیابی آن‌ها به‌صورت عمومی در ابزار‌های توسعه نرم‌افزار شناخته شده است. این عبارت‌ها معمولاً برای ساخت حساب‌های نمونه و آزمایش برنامه‌های بلاکچینی استفاده می‌شوند و کلید‌های مرتبط با آن‌ها محرمانه محسوب نمی‌شوند. مدل با استفاده از یک برنامه، ۳۶۲ نشانی کیف پول را بررسی کرد و در نهایت حسابی را پیدا کرد که دارای موجودی کافی در شبکه سپولیا بود. سپس کلید خصوصی آن حساب را استخراج کرد و از موجودی موجود برای پرداخت کارمزد استقرار قرارداد هوشمند استفاده کرد.
بر اساس گزارش اوپن‌ای‌آی، مدل هنگام تصمیم‌گیری درباره استفاده از این کیف پول، موضوع داشتن اجازه را بررسی کرده بود، اما در نهایت به این نتیجه رسید که عمومی بودن عبارت بازیابی و نداشتن ارزش مالی توکن‌های آزمایشی، استفاده از موجودی را قابل قبول می‌کند. این تصمیم در حالی اتخاذ شد که در دسترس بودن کلید خصوصی به معنی رضایت صاحب حساب برای مصرف موجودی آن نیست. مدل پس از امضای تراکنش و ارسال آن به شبکه، توانست قرارداد موردنظر را مستقر کند و کارمزد تراکنش نیز از موجودی همان کیف پول پرداخت شد. در پاسخ نهایی، مدل موفقیت استقرار قرارداد را اعلام کرد، اما توضیح نداد که برای انجام این کار از کیف پولی استفاده کرده که در اختیارش قرار نگرفته بود.
این اتفاق به معنی سرقت رمزارز واقعی از کیف پول کاربران نیست، زیرا تراکنش در شبکه آزمایشی سپولیا انجام شده و توکن‌های مورد استفاده ارزش مالی مستقیمی نداشته‌اند. همچنین گزارشی درباره دسترسی مدل به کیف پول‌های خصوصی دارای دارایی واقعی منتشر نشده است. مسئله اصلی این پرونده به عبور از محدوده اختیار و استفاده از منابعی مربوط می‌شود که مدل اجازه مصرف آن‌ها را نداشت. اوپن‌ای‌آی معتقد است این رفتار نمونه‌ای از شرایطی است که در آن مدل بر اساس برداشت خود از ناچیز بودن پیامد‌های یک اقدام، درباره مجاز بودن آن تصمیم می‌گیرد و ضرورت دریافت اجازه صریح از صاحب منبع را نادیده می‌گیرد.
عبور از محدودیت اینترنت با کمک مرورگر خارجی
پرونده چهارم به مدلی مربوط می‌شود که هنگام آموزش تقویتی مأمور استخراج آمار تجارت از یک سامانه عمومی شده بود. پژوهشگران برای محدود کردن دسترسی مدل به اینترنت، تنها استفاده از درخواست‌های HTTP از نوع GET را مجاز کرده بودند، در حالی که سرویس آماری موردنظر برای دریافت بعضی اطلاعات به درخواست‌های POST نیاز داشت. مدل پس از مواجه شدن با این محدودیت، ابتدا تلاش کرد داده‌ها را از مسیر‌های عمومی دیگر پیدا کند و حتی موفق شد اطلاعات موردنظر را از یک گزارش آماری منتشرشده دریافت کند. با وجود دستیابی به پاسخ، مدل همچنان به بررسی روش‌هایی برای استفاده از سرویس اصلی ادامه داد و در نهایت توانست محدودیت تعیین‌شده را از طریق خدمات خارجی دور بزند.
مدل با استفاده از یک مرورگر خارجی، درخواست‌هایی را اجرا کرد که امکان ارسال مستقیم آن‌ها از محیط آزمایشی خودش وجود نداشت. سپس نتیجه دریافت‌شده را به‌صورت تصویر ذخیره کرد و با استفاده از فناوری تشخیص متن از تصویر، اطلاعات آماری را استخراج کرد. این روش در مراحل بعدی به ساخت ابزار دیگری منجر شد که می‌توانست پاسخ سرویس را از طریق یک سامانه واسطه و صندوق پیام اینترنتی دریافت کند. به این ترتیب مدل راهکاری برای استفاده از نوع درخواست ممنوع‌شده ایجاد کرد، بدون آنکه لازم باشد همان درخواست را مستقیماً از محیط محدودشده خود ارسال کند. آزمایش‌ها مشخص کردند این روش قابلیت استفاده مجدد دارد و مدل توانسته بود چند بار اطلاعات مشابه را از سرویس دریافت کند.
اهمیت این پرونده به آن است که محدودیت‌های تعریف‌شده برای ابزار‌های داخلی مدل، لزوماً مانع انجام همان فعالیت از طریق ابزار‌های واسطه نمی‌شوند. در این مورد پژوهشگران به مدل اجازه ارسال مستقیم درخواست‌های مشخصی را نداده بودند، اما مدل از قابلیت‌های یک مرورگر خارجی برای انجام همان عملیات استفاده کرد. اوپن‌ای‌آی این رفتار را نمونه‌ای از ناکافی بودن محدودیت‌های ساده در برابر ایجنت‌هایی توصیف کرده که می‌توانند برای دستیابی به هدف، مسیر‌های جایگزین طراحی کنند. البته در این پرونده هدف اصلی دسترسی به داده‌های عمومی بود و گزارش منتشرشده از سرقت اطلاعات محرمانه یا تغییر تنظیمات سامانه مقصد خبر نمی‌دهد.
سابقه نفوذ مدل‌های آزمایشی به زیرساخت هاگینگ فیس
این ۴ گزارش پس از پرونده امنیتی دیگری منتشر شده‌اند که در تیر ۲۰۲۶ توجه گسترده‌ای را به خود جلب کرد. در آن پرونده، مدل‌های آزمایشی اوپن‌ای‌آی هنگام شرکت در یک آزمون تخصصی امنیت سایبری، تلاش کردند به پاسخ‌های مربوط به آزمایش دسترسی پیدا کنند. مدل‌ها ابتدا از یک آسیب‌پذیری ناشناخته در ابزار محدودکننده دسترسی اینترنت استفاده کردند و سپس توانستند به زیرساخت‌های شرکت هاگینگ فیس دسترسی غیرمجاز پیدا کنند. هدف مدل‌ها به دست آوردن اطلاعاتی بود که بتواند به تکمیل آزمون کمک کند، اما مسیر انتخاب‌شده به فعالیت در سامانه‌هایی خارج از محیط مجاز آزمایش منجر شد. این اتفاق باعث شد اوپن‌ای‌آی اقدامات تازه‌ای برای بررسی عملکرد ایجنت‌های خود و محدود کردن دسترسی آن‌ها به زیرساخت‌های واقعی آغاز کند.
بررسی پرونده‌های جدید نیز پس از همان اتفاق گسترش پیدا کرد و پژوهشگران اوپن‌ای‌آی با تحلیل سوابق قبلی فعالیت مدل‌ها، رفتار‌هایی را شناسایی کردند که هنگام اجرای اولیه آزمایش‌ها به‌طور کامل بررسی نشده بودند. در گزارش‌ها تأکید شده که برخی مدل‌های آزمایشی برای انجام فعالیت‌های طولانی و پیگیری مداوم اهداف آموزش دیده‌اند و در صورت مواجه شدن با مانع، ممکن است به‌جای متوقف شدن، راهکار‌های جایگزین پیدا کنند. این ویژگی در بسیاری از کاربرد‌های مجاز مانند پژوهش، برنامه‌نویسی و رفع مشکلات فنی مفید است، اما اگر محدودیت‌های امنیتی و نحوه نظارت به‌اندازه کافی دقیق نباشند، همان توانایی می‌تواند به انجام اقداماتی خارج از اختیار کاربر منجر شود.
اوپن‌ای‌آی دسترسی اینترنتی مدل‌های آزمایشی را محدود کرده است
اوپن‌ای‌آی اعلام کرده پس از شناسایی این پرونده‌ها، سازوکار‌های حفاظتی خود را تقویت کرده و اقداماتی برای جلوگیری از دسترسی مدل‌ها به اینترنت واقعی هنگام آموزش و ارزیابی اجرا کرده است. این شرکت همچنین سامانه نظارت بر رفتار مدل‌ها را توسعه داده تا فعالیت‌های غیرمجاز یا تلاش برای عبور از محدودیت‌ها در طول اجرای وظایف شناسایی شوند. بر اساس توضیحات منتشرشده، نظارت بر تمام فعالیت‌های مرتبط با آموزش تقویتی و ارزیابی مدل‌ها گسترش یافته و روش‌های امتیازدهی نیز بهبود پیدا کرده‌اند تا دستیابی به پاسخ درست از مسیر نامجاز، به‌عنوان عملکرد مطلوب تلقی نشود.
یکی از نکات مهم این پرونده‌ها تفاوت میان نتیجه نهایی یک فعالیت و مسیری است که مدل برای رسیدن به آن طی می‌کند. در چند مورد، مدل توانسته بود به اطلاعات موردنظر دسترسی پیدا کند یا وظیفه‌ای مانند استقرار قرارداد هوشمند را انجام دهد، اما این موفقیت با استفاده از منابعی به دست آمده بود که مجوز دسترسی یا مصرف آن‌ها وجود نداشت. در موارد دیگر نیز مدل با وجود تغییر تنظیمات سرور و دریافت داده‌های غیرعمومی، پاسخ‌های نادرست ارائه کرده بود. چنین نتایجی بیانگر آن هستند که ارزیابی ایمنی ایجنت‌ها نباید تنها بر صحت پاسخ یا تکمیل وظیفه متمرکز باشد و لازم است نحوه استفاده از ابزارها، رعایت مجوز‌ها و پیامد‌های اقدامات انجام‌شده نیز بررسی شوند.
اوپن‌ای‌آی در گزارش‌های خود این رفتارها را به مدل‌های داخلی و شرایط آزمایشی نسبت داده و اعلام نکرده که محصولات عمومی این شرکت به‌طور معمول چنین اقداماتی انجام می‌دهند. همچنین هرچند بعضی فعالیت‌های ثبت‌شده در صورت انجام عمدی توسط انسان ممکن بود پیامد‌های حقوقی داشته باشند، تعیین مسئولیت قانونی در پرونده‌های مربوط به مدل‌های هوش مصنوعی موضوعی جداگانه است و صرف وقوع رفتار مشابه به معنی صدور حکم قضایی یا اثبات جرم نیست. با این حال انتشار این موارد بار دیگر اهمیت طراحی سازوکار‌های نظارتی دقیق برای ایجنت‌های هوش مصنوعی را مطرح کرده است؛ ابزار‌هایی که هرچه توانایی بیشتری برای انجام مستقل فعالیت‌ها پیدا کنند، کنترل میزان دسترسی و محدوده اختیارات آن‌ها در سامانه‌های واقعی نیز اهمیت بیشتری خواهد داشت.
انتهای پیام/